Uitspraak
vonnis
RECHTBANK GELDERLAND
Zittingsplaats Zutphen
Zaaknummer: 11706440 CV 25-1414
vonnis van de kantonrechter van 17 december 2025
in de zaak van
[eiseres] ,
wonende te [woonplaats] ,
eisende partij in het verzet,
oorspronkelijk gedaagde partij in conventie,
eisende partij in reconventie,
gemachtigde: mr. G. van Dijk, Leaseproces,
tegen
de besloten vennootschap DEXIA NEDERLAND B.V.,
gevestigd te Amsterdam,
gedaagde partij in het verzet,
oorspronkelijk eisende partij in conventie,
verwerende partij in reconventie,
gemachtigde: USG Legal Professionals.
Partijen worden hierna [eiseres] en Dexia genoemd.
1.1. De procedure
1.1.
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de inleidende dagvaarding van 7 april 2015;
- het verstekvonnis van 6 mei 2015, met zaakgegevens 4035294 CV EXPL 15-2761;
- de verzetdagvaarding van 14 mei 2025, tevens eis in reconventie;
- de conclusie van antwoord in oppositie, tevens conclusie van antwoord in reconventie;
- de conclusie van repliek in oppositie, tevens conclusie van repliek in reconventie;
- de conclusie van dupliek in oppositie, tevens conclusie van dupliek in reconventie.
1.2.
Ten slotte is partijen meegedeeld dat vonnis wordt gewezen.
2.De feiten
2.1.
[eiseres] heeft de volgende leaseovereenkomst (hierna: de overeenkomst) ondertekend waarop zij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (de rechtsvoorgangster van) Dexia:
Nr.
Contractnr.
Datum
Naam overeenkomst
I.
21201276
16-03-1999
Capital Effect
2.2.
Dexia heeft met betrekking tot de overeenkomst een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat:
Nr.
Datum eindafrekening
Resultaat
I.
05-09-2007
+ € 369,42
2.3.
Volgens opgave van Dexia heeft [eiseres] op grond van de overeenkomst – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van € 4.540,96 aan maandtermijnen aan Dexia betaald. Volgens die opgave heeft [eiseres] € 918,68 aan dividenden ontvangen en heeft Dexia € 44,96 aan dividenden verrekend. De opgave vermeldt verder dat [eiseres] een bedrag van € 638,20 aan fiscaal voordeel heeft genoten.
2.4.
De gemachtigde van [eiseres] , Leaseproces, heeft bij brief van 14 juni 2006 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomst ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. Tevens wordt het recht voorbehouden daartoe ook andere gronden nog aan te voeren.
2.5.
Dexia heeft [eiseres] uitgenodigd om in gesprek te gaan en te onderzoeken of partijen tot afronding van het effectenleasedossier kunnen komen. Partijen zijn niet tot afronding van het dossier gekomen.
3.De vorderingen en de verweren
3.1.
[eiseres] heeft verzet aangetekend tegen het hierboven genoemde verstekvonnis van
7 april 2015. In het verstekvonnis is een verklaring voor recht toegewezen dat Dexia ten aanzien van de tussen haar en [eiseres] gesloten overeenkomst aan al haar verplichtingen heeft voldaan en daarom niets meer aan [eiseres] verschuldigd is. De proceskosten zijn gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
3.2.
[eiseres] vordert in conventie dat de rechtbank bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
- het verstekvonnis zal vernietigen en Dexia niet-ontvankelijk zal verklaren, althans de vorderingen zal afwijzen,
- Dexia zal veroordelen in de proceskosten.
3.3.
[eiseres] vordert in reconventie dat de rechtbank bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
- voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens [eiseres] en/of toerekenbaar is tekort geschoten,
- Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [eiseres] van al datgene dat [eiseres] aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomst, vermeerderd met de wettelijke rente daarover,
- Dexia zal veroordelen in de proceskosten.
3.4.
Dexia vordert in conventie dat de rechtbank het verzet van [eiseres] niet-ontvankelijk of ongegrond zal verklaren en het verstekvonnis zal bevestigen. In reconventie wil Dexia dat [eiseres] in zijn vorderingen niet-ontvankelijk wordt verklaard, althans dat deze worden afgewezen. Zowel in conventie als in reconventie vordert Dexia dat [eiseres] wordt veroordeeld in de proceskosten.
3.5.
Op de stellingen en verweren van partijen zal voor zover nodig hierna nader worden ingegaan.
4.4. De beoordeling
verzet
4.1.
Dexia heeft aangevoerd dat [eiseres] te laat verzet heeft aangetekend tegen het verstekvonnis. Volgens Dexia heeft [eiseres] destijds, in 2015, van de rechtbank een afschrift van het vonnis ontvangen en is de verzettermijn dan ook ruimschoots verstreken. Dit standpunt is echter gebaseerd op de onjuiste veronderstelling dat ook aan de niet verschenen partij tegen wie verstek is verleend een afschrift wordt verstuurd. Anders dan Dexia meent, is dat niet het uitgangspunt (zie artikel 231 lid 1 Rv Pro). Dat dit in deze zaak anders is gegaan en [eiseres] toch een afschrift heeft ontvangen, is door Dexia niet onderbouwd.
4.2.
Nu het tegendeel niet is gebleken, wordt het verzet geacht tijdig en op de juiste wijze te zijn ingesteld. [eiseres] kan daarom worden ontvangen in haar verzet.
algemeen4.3. Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product met geleend geld belegt. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen 15 à 20 jaar zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [eiseres] .
4.4.
De procedures hebben geleid tot veel jurisprudentie, waaronder verschillende richtinggevende arresten van de Hoge Raad. Deze jurisprudentie is bij de gemachtigden van partijen bekend. [1] Deze jurisprudentie wordt bij de beoordeling van de vorderingen als leidraad genomen. Door partijen zijn geen (althans onvoldoende) bijzondere omstandigheden gesteld die in deze zaak een afwijking daarvan rechtvaardigen.
4.5.
Toepassing van deze jurisprudentie leidt in het onderhavige geval tot de volgende conclusies:
er is sprake van huurkoop;
er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden; evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck;
Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld;
[eiseres] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen;
er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade en de onrechtmatige daad van Dexia.
de verklaring voor recht en afwachten van ontwikkelingen in de jurisprudentie
4.6.
Dexia vordert onder meer een verklaring voor recht die ertoe strekt het niet-bestaan van een recht vast te stellen. In haar visie is zij niets meer aan [eiseres] verschuldigd.
4.8.
In beginsel is het aan de schuldeiser van een vordering om te bepalen of en op welk moment hij zijn vordering in rechte geldend wil maken. Anderzijds dient het procesrecht er ook toe om bescherming te bieden aan een schuldenaar die jarenlang wordt genoodzaakt rekening te houden met een onduidelijke, mogelijk nog jegens hem geldend te maken vordering. Daartoe is in dit geval de door Dexia gevraagde verklaring voor recht een geëigend middel, gelet op de huidige stand van de jurisprudentie. Voor zover [eiseres] zich erop beroept dat nog verdere jurisprudentie moet worden afgewacht, wordt zij daarin niet gevolgd.
verjaring
4.9.
Voor zover Dexia stelt dat een eventuele vordering van [eiseres] inmiddels is verjaard, wordt dit verweer niet gevolgd. In de jurisprudentie zijn bestendige oordelen te vinden voor wat betreft de stellingen en verweren van partijen die zien op de verjaring. [2] Voor zover in deze zaak geen andere, afwijkende standpunten zijn ingenomen door één van de partijen, wordt op de aan (de gemachtigden van) partijen bekende overwegingen, ook in deze zaak geoordeeld dat er geen reden is om aan te nemen dat de verweren omtrent de verjaring doel treffen.
tussenpersoon
4.10.
[eiseres] heeft de overeenkomst met Dexia afgesloten via de tussenpersoon Spaar Select. Tussen partijen is niet in geschil dat de tussenpersoon niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022 [3] heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR Pro 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR Pro 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven. Dexia stelt dat het gegeven beleggingsadvies naar het destijds geldende Europese recht niet vergunningplichtig was. In het vonnis van de rechtbank Overijssel van 22 juni 2021 (ECLI:NL:RBOVE:2021:2548), dat heeft geleid tot de hiervoor genoemde prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 10 juni 2022, heeft de rechtbank toegelicht, onder verwijzing naar een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 oktober 2019 (ECLI:NL:GHARL:2019:8462), dat en waarom geen sprake is van strijd met het toepasselijke Europese recht. Er is geen reden om thans anders te oordelen. De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd, die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd.
4.11.
De stelplicht en bewijslast dat de tussenpersoon [eiseres] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat de tussenpersoon [eiseres] , anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op dit product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [eiseres] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [eiseres] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn.
Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [eiseres] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomst en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.
Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [eiseres] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomst en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.
4.12.
[eiseres] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende:
[eiseres] is ongevraagd telefonisch benaderd door Spaar Select. De medewerker van Spaar Select gaf aan dat Spaar Select mooie spaarvormen aanbood en stelde voor dat er een adviseur van Spaar Select bij haar op huisbezoek zou komen om daarover te komen praten. [eiseres] ging daarmee akkoord. De adviseur van Spaar Select is vervolgens op huisbezoek gekomen. De adviseur heeft bij [eiseres] toen geïnformeerd naar haar financiële situatie en wensen. [eiseres] heeft aan de adviseur verteld dat zij in scheiding lag en een onzekere financiële toekomst tegemoet ging. Ook haar inkomen kwam ter sprake. Het inkomen van [eiseres] bood de ruimte om NLG 100,00 per maand te sparen voor haar zoon. [eiseres] vertelde aan de adviseur dat zij graag vermogen voor de studie van haar zoon wilde opbouwen die op dat moment 12 jaar oud was (geboren 1 februari 1987). De adviseur maakte duidelijk dat hij een geschikt product voor haar situatie en doelstelling had.
De adviseur adviseerde [eiseres] om het Capital Effect van Bank Labouchere af te sluiten en
daarin ongeveer NLG 100,- per maand te investeren vanuit haar inkomen. Met rekenvoorbeeld (op naam van haar ex-man gesteld) onderbouwde de adviseur zijn
advies aan [eiseres] . Na vijf jaar zou [eiseres] volgens dit prognosevoorbeeld, bij 12,5 % koersstijging, NLG 7.481,91 opgebouwd hebben voor de studie van haar zoon. Deze vijf jaar sloot goed aan op de doelstelling volgens de adviseur. Haar zoon was dan op een leeftijd dat de studieperiode zich zou aandienen. De adviseur verschafte [eiseres] ook een brochure van het Capital Effect om zijn advies te verhelderen.
De adviseur bracht het Capital Effect rooskleurig naar voren en belichtte louter het goede rendement en de daarmee gepaarde uitbetaling die tegemoet gezien kon worden na vijf jaar. Dat het Capital Effect in werkelijkheid een belegging met geleend geld was en [eiseres] het risico liep - bij een tegenvallende beurs - om al haar ingelegde geld te verliezen en zelfs met een restschuld geconfronteerd kon worden, heeft de adviseur haar niet verteld. Als de adviseur [eiseres] wel van deze risico’s had verteld, was zij de onderhavige overeenkomst Capital Effect niet aangegaan.
[eiseres] vertrouwde op de deskundigheid van de adviseur en heeft het advies opgevolgd om voor haar doelstelling het Capital Effect van Bank Labouchere aan te gaan en daarin ca. NLG 100,00 per maand te investeren. De adviseur maakte de aanvraag in orde. De overeenkomst is op een later moment ondertekend door [eiseres] .
4.13.
[eiseres] heeft, ter onderbouwing van haar stellingen, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht:
- een kopie van de overeenkomst van 16 maart 1999 met contractnummer 21201276, voorzien van het adviseursnummer:
ATP658 Spaar Select B.V.,
ATP658 Spaar Select B.V.,
- een kopie van een stuk met opdruk ‘Prognose Capital Effect’, voorzien van het logo van Spaar Select en de naam van ‘Adviseur’ [naam 1] , betreffende een Capital Effect product met een maandelijkse inleg van NLG 100,00,
- een brochure van het Capital Effect, met rekenvoorbeelden.
aanhoudingsverzoek
4.14.
Dexia heeft grote bezwaren tegen de – door haar zo genoemde – ‘bewijsconstructie’ omtrent de advisering door tussenpersonen die in de jurisprudentie van de rechtbanken vaak wordt gehanteerd. Voor het geval de kantonrechter bij de beoordeling van deze zaak het voornemen heeft gebruik te maken van diezelfde constructie/redenering, heeft Dexia verzocht om de zaak aan te houden in verband met door haar ingestelde cassatieberoepen tegen drie arresten van de gerechtshoven ’s-Hertogenbosch en Arnhem-Leeuwarden. De bewuste redenering omtrent het bewijs is onderwerp van deze cassatieberoepen.
4.15.
Het verzoek van Dexia wordt niet gehonoreerd, omdat de jurisprudentie van de gerechtshoven op dit punt de juistheid van de door de rechtbanken gevolgde redenering vooralsnog bevestigt. Er is bovendien geen concrete indicatie dat de Hoge Raad de betreffende arresten mogelijk gaat vernietigen.
(nieuwe) argumenten Dexia
4.16.
Dexia heeft tegen de bewuste redenering (nieuwe) argumenten aangevoerd. Die komen er, kort gezegd, op neer:
- dat ten onrechte de gemachtigde van de afnemer op zijn woord wordt geloofd;
- dat zonder verder bewijs wordt aangenomen dat sprake is geweest van advisering door de tussenpersoon;
- dat ten onrechte wordt aangenomen dat op Dexia een onderzoeks- en vastleggingsplicht rust, en
- dat Dexia ten onrechte niet wordt toegelaten tot (tegen)bewijs.
4.17.
Deze argumenten gaan niet op. Bij de beoordeling van deze zaak geldt – evenals in vergelijkbare zaken – als uitgangspunt dat, zoals [eiseres] onderbouwd heeft gesteld en Dexia onvoldoende heeft weersproken, tussenpersonen een gebruikelijke werkwijze hadden. Daarbij bracht de adviseur van de tussenpersoon steeds de situatie en de wensen van een klant in kaart en stelde in aansluiting daarop een bepaald effectenleaseproduct als geschikt voor. Dexia wist dat. [4] [5] Met de stellingen omtrent de concrete feiten en omstandigheden ten aanzien van de advisering in haar geval heeft [eiseres] , tegen de achtergrond van de beschreven gebruikelijke werkwijze, voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dat betekent dat Dexia, om tot (tegen)bewijs te worden toegelaten, niet kan volstaan met een betwisting in algemene termen van de door [eiseres] geschetste gang van zaken. Zij had daarvoor meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds in dit geval geen sprake is geweest van advisering, door uiteen te zetten op welke wijze de overeenkomst dan wel tot stand was gekomen. Nu zij dat niet heeft gedaan, heeft zij de stelling van [eiseres] dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering onvoldoende gemotiveerd weersproken. Deze stelling moet daarom als vaststaand worden aangenomen. Daarom wordt niet aan bewijslevering toegekomen. Dat de gemachtigde van [eiseres] in een andere zaak mogelijk in de processtukken een onjuiste weergave van de geschetste gang van zaken heeft opgenomen, betekent niet zonder meer dat zij in alle zaken een onbetrouwbare weergave van de feiten geeft. Van Dexia mag worden verwacht dat zij toelicht waarom daarvan in dit specifieke geval sprake is. Als de door de afnemer beschreven wijze van advisering niet klopt, kan Dexia dit immers weerspreken door te omschrijven hoe het volgens haar is gegaan. Dat Dexia dat volgens haar stellingen niet kan, omdat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [eiseres] en de adviseur van de tussenpersoon, komt voor haar rekening en risico. Zij heeft er destijds immers van afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten zoals [eiseres] en gebruik gemaakt van tussenpersonen voor de afzet van haar producten. Anders dan Dexia meent betekent het voorgaande niet dat op haar een onderzoeks- of vastleggingsplicht rust, maar slechts dat het mogelijk ontbreken van onderbouwing van haar betwisting, voor haar rekening en risico komt.
wetenschap Dexia
4.18.
[eiseres] stelt dat Dexia wist, althans behoorde te weten, dat de tussenpersoon Spaar Select een op de persoon van [eiseres] toegesneden beleggingsadvies heeft gegeven. Dexia betwist dit. Hoewel in dit geval niet is gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van de tussenpersoon aan [eiseres] , had zij behoren te weten dat [eiseres] door de tussenpersoon is geadviseerd. [6]
aansprakelijkheid Dexia4.19. Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [eiseres] de overeenkomst is aangegaan, heeft zij jegens [eiseres] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [eiseres] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. [7] Weliswaar kunnen er situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW Pro voor rekening van de afnemer te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig. De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia.
vorderingen van [eiseres]4.20. De door [eiseres] gevorderde verklaring voor recht zal daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens [eiseres] heeft gehandeld door [eiseres] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [eiseres] niet alleen als klant aanbracht maar [eiseres] tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat.
4.21.
De als gevolg hiervan door [eiseres] geleden schade kunnen partijen inmiddels berekenen. De voor vergoeding in aanmerking komende schade bestaat uit de door de afnemer betaalde inleg (termijnbetalingen en eventuele aflossingen) en het niet vergoede gedeelte van de (fictieve) restschuld. Daarnaast dient rekening gehouden te worden met te verrekenen genoten voordelen, waaronder daadwerkelijk ontvangen dividenduitkeringen, fiscale voordelen en een eventueel in aanmerking te nemen batig saldo uit voorgaande overeenkomsten. Een en ander volgens het door Dexia overgelegde financiële overzicht waarvan de juistheid door [eiseres] niet of onvoldoende gemotiveerd is betwist. In het geval reeds eerder een schadevergoeding door Dexia is betaald, geldt ten aanzien van de verrekening daarvan hetgeen is overwogen in de beslissing van de Rechtbank Amsterdam van 25 november 2021 (ECLI:NL:RBAMS:2021:7910). De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in HR 1 mei 2015 (ECLI:NL: HR:2015:1198) en HR 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR:2017:164, r.o. 3.6.3).
[eiseres] heeft aan de hand van het door Dexia overgelegde financiële overzicht in de conclusie van repliek in oppositie de schade berekend op € 2.614,66. Omdat Dexia deze berekening niet heeft betwist in de vervolgens door haar ingediende ‘conclusie van dupliek in oppositie’ – waarvoor zij strikt genomen geen gelegenheid had gekregen – zal worden uitgegaan van de juistheid van dit bedrag.
Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:590.
4.22.
Gelet op het voorgaande behoeven de andere door [eiseres] aangevoerde gronden geen nadere bespreking.
conclusie
4.23.
Gelet op het bovenstaande kan niet worden vastgesteld dat Dexia niets meer aan [eiseres] hoeft te vergoeden. Dit brengt met zich dat het verstekvonnis, waarin een verklaring voor recht is toegewezen dat Dexia ten aanzien van de tussen haar en [eiseres] gesloten effectenleaseovereenkomst met nummer 24301151 aan al haar verplichtingen heeft voldaan en daarom niets meer aan [eiseres] verschuldigd is, moet worden vernietigd. De vorderingen in reconventie van [eiseres] worden toegewezen.
4.24.
Op het verzoek van [eiseres] om Dexia op te dragen om een afschrift van het aanvraagformulier te verstrekken zal niet worden ingegaan. Uit het voorgaande volgt namelijk dat [eiseres] in het gelijk zal worden gesteld. Zij heeft dan ook geen belang meer bij haar verzoek.
proceskosten
4.24.
Omdat [eiseres] in conventie en in reconventie inhoudelijk gelijk krijgt, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal daarom worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten) aan de zijde van [eiseres] gevallen. Dexia zal als de in het ongelijk gestelde partij in de kosten van de verstek- en verzetprocedure (inclusief nakosten) worden veroordeeld. De kosten van het uitbrengen van de verzetdagvaarding zullen echter op grond van artikel 141 Rv Pro voor rekening van [eiseres] komen, omdat deze kosten een gevolg zijn van het feit dat [eiseres] in eerste instantie niet is verschenen. Omdat het partijdebat in conventie is samengevallen met het debat in reconventie worden de kosten in conventie tot op heden begroot op nihil. De proceskosten van [eiseres] worden begroot op:
- salaris gemachtigde € 542,00 (2 x tarief € 271,00)
- nakosten
€ 135,00
- nakosten
€ 135,00
Totaal € 677,00.
5.Beslissing
De kantonrechter
in conventie
5.1.
verklaart het verzet van [eiseres] gegrond,
5.2.
vernietigt het door deze rechtbank op 6 mei 2015 gewezen verstekvonnis met zaakgegevens 4035294 CV EXPL 15-2761 en ontheft [eiseres] van de veroordelingen die voortvloeien uit dat verstekvonnis,
en opnieuw beslissend:
5.3.
wijst de vorderingen van Dexia af,
5.4.
veroordeelt Dexia in de kosten van de procedure, aan de zijde van [eiseres] gevallen, tot op heden begroot op nihil,
in reconventie
5.5.
verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [eiseres] heeft gehandeld door [eiseres] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [eiseres] niet alleen als klant aanbracht maar [eiseres] tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat,
5.6.
veroordeelt Dexia om aan [eiseres] te betalen een bedrag van € 2.614,66, vermeerderd met de wettelijke rente daarover een en ander zoals weergegeven in r.o. 4.21.
5.7.
veroordeelt Dexia in de proceskosten van € 677,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen,
5.8.
verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad,
5.9.
wijst het meer of anders gevorderde af.
Aldus gewezen door mr. M. Engelbert-Clarenbeek, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 december 2025 in tegenwoordigheid van de griffier.
fh