ECLI:NL:CRVB:2019:1819

• Datum uitspraak: 27 mei 2019
• Publicatiedatum: 5 juni 2019
• Zaaknummer: 18/3561 WLZ-W
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Niet-ontvankelijk
• Procedures: Wraking
• Rechters: B.J. van de Griend; R.E. Bakker; E. Dijt
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Verzoek om wraking van behandelend rechters in hoger beroep niet-ontvankelijk verklaard

Verzoeker heeft hoger beroep ingesteld tegen een uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland en verzocht om wraking van de behandelend rechters van de Centrale Raad van Beroep. Het wrakingsverzoek is gebaseerd op de stelling dat de lagere rechter een onrechtmatige uitspraak heeft gedaan en dat de Raad alleen kan oordelen indien een eerlijk proces is gewaarborgd.

De Raad overweegt dat een wrakingsverzoek alleen kan worden toegewezen indien er feiten of omstandigheden zijn die de onpartijdigheid van de individuele rechter aantasten. Het verzoek richt zich echter tegen de Raad als geheel en niet tegen de persoon van de rechters. Daarom wordt het verzoek niet in behandeling genomen.

Daarnaast wordt geoordeeld dat het wrakingsverzoek misbruik van recht inhoudt vanwege de inhoud en het tijdstip van indiening. Daarom wordt bepaald dat een volgend wrakingsverzoek van verzoeker in dit hoger beroep niet in behandeling wordt genomen.

De beslissing is genomen door de meervoudige kamer van de Centrale Raad van Beroep en uitgesproken op 27 mei 2019.

Uitkomst: Het wrakingsverzoek wordt niet in behandeling genomen en een volgend verzoek wordt eveneens niet in behandeling genomen wegens misbruik.

Uitspraak

18. 3561 WLZ-W

Centrale Raad van Beroep

Meervoudige kamer

Beslissing op het verzoek om wraking gedaan door

[verzoeker] te [woonplaats] (verzoeker)

Datum beslissing: 27 mei 2019

PROCESVERLOOP

Verzoeker heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank

Midden-Nederland van 14 mei 2018 (18/18) in een geding tussen verzoeker en het Centrum Indicatiestelling Zorg.

Het hoger beroep is ter behandeling aan de orde gesteld op 22 mei 2019. De behandelend rechters waren L.M. Tobé, D.S. de Vries en N.R. Docter (behandelend rechters). Na de opening van de zitting heeft verzoeker verzocht om wraking van de behandelend rechters.

OVERWEGINGEN

1. In artikel 8:15 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is bepaald dat op verzoek van een partij elk van de rechters die een zaak behandelen kan worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.

2. Aan het verzoek om wraking heeft verzoeker ten grondslag gelegd dat, alvorens de Raad in hoger beroep kan oordelen en recht spreken, een geschil aan de lagere rechter dient te worden voorgelegd, waarbij de procedure onder meer aan de algemene beginselen van behoorlijk proces dient te worden getoetst om tot een rechtsgeldige uitspraak te komen. Hieraan is volgens verzoeker niet voldaan. De Raad is uitsluitend bevoegd recht te spreken indien er bij de totstandkoming van de uitspraak waartegen hoger beroep wordt ingesteld zorg is gedragen voor een eerlijk proces en een onafhankelijke rechter. Volgens verzoeker denkt de Raad schaamteloos het hoger beroep te kunnen voeren tegen een uitspraak die niet rechtsgeldig is. Hierdoor probeert de Raad verzoeker een onafhankelijke rechtsprocedure te onthouden. In de aanhef van het verzoek heeft verzoeker onder meer vermeld: “Betreft: Wrakingsverzoek t.b.v. der algehele Rechtspraak Staat Der Nederlanden”.

3.1.

Een wrakingsgrond moet zijn gelegen in feiten of omstandigheden die betrekking hebben op (de persoon van) de rechter die de zaak behandelt. Bij een beoordeling van een beroep op het ontbreken van de onpartijdigheid van de rechter dient voorts het uitgangspunt te zijn dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich een uitzonderlijke omstandigheid voordoet die een zwaarwegende aanwijzing vormt voor het oordeel dat een rechter jegens een rechtzoekende een vooringenomenheid koestert, althans dat bij een rechtzoekende dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is (zie onder meer het arrest van de Hoge Raad van 21 september 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM9141).

3.2.

Artikel 3, tweede lid, aanhef en onder c, van de Wrakingsregeling bestuursrechterlijke colleges 2013 (Stcrt. 2013, 11425) bepaalt dat de wrakingskamer zonder daartoe een zitting te houden kan beslissen een verzoek om wraking niet in behandeling te nemen indien het verzoek betrekking heeft op het college als zodanig.

4. Vastgesteld wordt dat de door verzoeker aangevoerde gronden geen op de (persoon van de) behandelend rechters betrekking hebbende feiten of omstandigheden betreffen. Het verzoek kan dan ook niet anders worden opgevat dan als te zijn gericht tegen de Raad als zodanig en zal om die reden niet in behandeling worden genomen.

5.1.

Artikel 8:18, vierde lid, van de Awb bepaalt dat de bestuursrechter in geval van misbruik kan bepalen dat een volgend verzoek niet in behandeling wordt genomen.

5.2.

Zowel de onderbouwing van het verzoek om wraking als het moment van indienen van het verzoek maken dat geoordeeld wordt dat verzoeker misbruik maakt van het wrakingsmiddel. Een volgend verzoek om wraking van verzoeker in dit hoger beroep zal om die reden niet in behandeling worden genomen.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep

- neemt het verzoek om wraking van de behandelend rechters niet in behandeling;

- bepaalt dat een volgend verzoek om wraking van verzoeker in dit hoger beroep niet in

behandeling wordt genomen.

Deze beslissing is gedaan door B.J. van de Griend als voorzitter en R.E. Bakker en E. Dijt als leden, in tegenwoordigheid van M.D.F. Smit-de Moor als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 27 mei 2019.

(getekend) B.J. van de Griend

(getekend) M.D.F. Smit-de Moor

md