Uitspraak
201104118/1/A3.
Datum uitspraak: 1 februari 2012
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant], wonend te [woonplaats],
appellant,
tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage van 2 maart 2011 in zaak nr. 10/4632 in het geding tussen:
[appellant]
en
de Algemene Raad van de Nederlandse Orde van Advocaten (hierna: de algemene raad).
1. Procesverloop
Bij besluit van 29 oktober 2009 heeft de Raad van Toezicht der Orde van Advocaten Rotterdam (hierna: de raad van toezicht) geweigerd te verklaren dat [appellant] zijn stage heeft voltooid.
Bij besluit van 20 mei 2010, voor zover thans van belang, heeft de algemene raad het door [appellant] bij hem daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 2 maart 2011, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.
Tegen deze uitspraak heeft [appellant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 7 april 2011, hoger beroep ingesteld.
De algemene raad heeft een verweerschrift ingediend.
De raad van toezicht heeft een reactie ingediend.
[appellant] heeft nadere stukken ingediend.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 10 januari 2012, waar [appellant] in persoon en de algemene raad, vertegenwoordigd door mr. M.E. Veenboer, werkzaam in zijn dienst, zijn verschenen.
Voorts is daar de raad van toezicht, vertegenwoordigd door de deken mr. B.F. Desloover, gehoord.
2. Overwegingen
2.1. Ingevolge artikel 9b, eerste lid, van de Advocatenwet, voor zover thans van belang, is elke advocaat verplicht gedurende de eerste drie jaar, waarin hij als zodanig is ingeschreven, als stagiaire de praktijk uit te oefenen onder toezicht van een andere advocaat - hierna te noemen de patroon - en bij deze kantoor te houden.
Ingevolge artikel 28 stelt Pro het college van afgevaardigden verordeningen vast in het belang van de goede uitoefening van de praktijk. Het stelt voorts de nodige verordeningen vast betreffende de huishouding en de organisatie van de Nederlandse Orde van Advocaten.
Ingevolge artikel 10 van Pro de Stageverordening 1988 (hierna: de stageverordening) eindigt de verplichting de praktijk uit te oefenen onder toezicht van een patroon, zodra de duur van de stage op de voet van het bepaalde in artikel 9b van de Advocatenwet is verstreken en de raad van toezicht, gehoord de patroon en de stagiaire, oordeelt dat de stagiaire naar behoren aan de bij of krachtens deze verordening aan hem gestelde eisen heeft voldaan en tevens over voldoende praktijkervaring beschikt.
Ingevolge het tweede lid geeft de raad van toezicht aan de stagiaire, wiens stageverplichting overeenkomstig het eerste lid is geëindigd, een verklaring dat de stage is voltooid.
Volgens artikel 3.7., tweede alinea, eerste volzin, van het Stage- en opleidingsreglement van de raad van toezicht (hierna: het stagereglement) eindigt de stage niet dan nadat de raad op grond van artikel 10, eerste lid van de stageverordening heeft vastgesteld dat de stagiaire naar behoren aan de bij of krachtens de stageverordening gestelde opleidingseisen heeft voldaan en tevens over voldoende praktijkervaring beschikt.
2.2. [appellant] betoogt allereerst dat de rechtbank de deken en de raad van toezicht ten onrechte als partij in het geding heeft toegelaten.
2.2.1. Dit betoog slaagt niet.
De rechtbank heeft de deken als vertegenwoordiger van de raad van toezicht ter zitting gehoord.
De raad van toezicht heeft het besluit van 29 oktober 2009 genomen. Het bestuursorgaan dat een besluit heeft genomen is belanghebbende bij het op beroep daartegen genomen bij de rechtbank bestreden besluit. De rechtbank heeft derhalve de raad van toezicht terecht als partij tot de procedure toegelaten.
2.3. [appellant] betoogt voorts dat de rechtbank heeft miskend dat de algemene raad heeft miskend dat de raad van toezicht zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat hij niet over voldoende praktijkervaring beschikt. Zij is daarmee ten onrechte voorbij gegaan aan hetgeen de deken in zijn brief van 7 januari 2009 heeft geschreven en het feit dat hij meermalen zelfstandig in rechte is opgetreden.
De rechtbank heeft voorts ten onrechte overwogen dat hij ter zitting een aantal incidenten heeft erkend, aldus [appellant].
2.3.1. Niet in geschil is dat [appellant] aan de opleidingseisen voldoet.
Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (14 oktober 2009 in zaak nr. 200901248/1; www.raadvanstate.nl), strekt de eis van voldoende praktijkervaring ertoe dat voldoende kennis van en inzicht en vaardigheid in de beroepswerkzaamheden is verkregen. De eis omvat aldus niet alleen kwantitatieve, maar ook kwalitatieve elementen. Anders dan [appellant] betoogt, heeft de rechtbank uit het enkele gestelde feit dat hij meermalen zelfstandig in rechte is opgetreden, processtukken heeft vervaardigd en op ten minste twee verschillende rechtsgebieden zaken heeft behandeld, derhalve met juistheid meer afgeleid dat de algemene raad heeft miskend dat hij aan het vereiste van voldoende praktijkervaring heeft voldaan. Voor zover [appellant] heeft aangevoerd dat uit de brief van de deken van 7 januari 2009 blijkt dat hij over zodanige praktijkervaring beschikt, dat hem de stageverklaring moet worden verleend, wordt overwogen dat de deken slechts schrijft dat [appellant] aan alle opleidingsverplichtingen heeft voldaan en de raad van toezicht binnenkort een besluit ten aanzien van de afgifte van de stageverklaring moet nemen.
2.3.2. Zoals de rechtbank terecht heeft overwogen, moet een besluit als dat van 20 mei 2010, door de rechter met terughoudendheid worden getoetst, nu de algemene raad ter zake beoordelingsruimte heeft.
De rechtbank heeft terecht in het in beroep aangevoerde geen grond gevonden voor het oordeel dat de algemene raad het beroep tegen de weigering van de raad van toezicht om een stageverklaring aan [appellant] af te geven in redelijkheid niet ongegrond heeft kunnen verklaren. Diens stelling dat hij ter zitting bij de rechtbank niet heeft erkend dat hij in 2008 aan twee cliënten die voor een toevoeging in aanmerking kwamen tevens een factuur heeft gezonden en evenmin heeft erkend dat hij tijdens een zitting confraternele stukken heeft ingebracht, zich tijdens een zitting in 2008 emotioneel heeft laten gaan richting de wederpartij en hoewel geschorst, als advocaat is opgetreden, strookt niet met het proces-verbaal van het verhandelde ter zitting. Het door [appellant] aangevoerde geeft geen aanleiding om hetgeen in het proces-verbaal staat niet aan te nemen. Daarbij valt nog op te merken dat de strekking van de gerelateerde verklaringen overeenkomt met hetgeen [appellant] eerder, onder meer in zijn bezwaarschrift, heeft verklaard, alsmede met overgelegde correspondentie tussen hem en de raad van toezicht. De rechtbank heeft daarbij terecht mede in aanmerking genomen dat deze incidenten deels volgden na eerdere vermaningen aan [appellant] om zijn praktijkvoering te verbeteren, binnen een relatief kort tijdsbestek dertien keer tussenkomst van de deken is ingeroepen in verband met zijn praktijkvoering en tuchtrechtelijke maatregelen tegen hem zijn getroffen.
2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Recht doende in naam der Koningin:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, voorzitter, en mr. B.P. Vermeulen en mr. A. Hammerstein, leden, in tegenwoordigheid van mr. S.C. van Tuyll van Serooskerken, ambtenaar van staat.
w.g. Loeb w.g. Van Tuyll van Serooskerken
voorzitter ambtenaar van staat
Uitgesproken in het openbaar op 1 februari 2012
290.