ECLI:NL:RBOVE:2020:3502

• Datum uitspraak: 22 oktober 2020
• Publicatiedatum: 22 oktober 2020
• Zaaknummer: 08-760068-19 (P)
• Instantie: Rechtbank Overijssel
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Eerste aanleg - meervoudig
• Rechters: R.M. van Vuure; S.H. Peper; M.W. Eshuis
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 12 uitgaand · 4 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Veroordeling schending geheimhoudingsplicht Bibob-advies door vader en zoon

De rechtbank Overijssel heeft op 22 oktober 2020 uitspraak gedaan in de zaak tegen een vader en zoon uit Zwolle die werden verdacht van het schenden van de geheimhoudingsplicht van een Bibob-advies. Het advies, dat geheim moest blijven op grond van artikel 28 van de Wet Bibob, werd door de vader gedeeld met een journalist. De rechtbank oordeelde dat beide mannen even schuldig waren vanwege hun nauwe samenwerking en taakverdeling bij het lekken van het advies.

De verdediging voerde onder meer aan dat er geen klachtplicht gold, dat het delen binnen de persoonlijke levenssfeer plaatsvond, en dat er onvoldoende bewijs was voor medeplegen. Deze verweren werden door de rechtbank verworpen. Uit tapgesprekken bleek dat vader en zoon afspraken maakten over het delen met de journalist en het verwijderen van sporen.

De rechtbank stelde vast dat het Bibob-advies niet in het dossier zat, maar dat het artikel van het medium en verklaringen van de medeverdachte voldoende bewijs leverden dat het gelekte materiaal uit het advies afkomstig was. Medeplegen werd bewezen geacht vanwege de nauwe en bewuste samenwerking.

De rechtbank veroordeelde verdachte tot een taakstraf van 40 uur, bij niet verrichten te vervangen door 20 dagen hechtenis. De rechtbank nam het verdachte kwalijk dat hij niet integer handelde en dat hij andere wegen had kunnen bewandelen om het handelen van de gemeente aan de kaak te stellen.

Uitkomst: Vader en zoon veroordeeld tot taakstraf van 40 uur wegens medeplegen schending geheimhoudingsplicht Bibob-advies.

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Team Strafrecht

Meervoudige kamer

Zittingsplaats Zwolle

Parketnummer: 08-760068-19 (P)

Datum vonnis: 22 oktober 2020

Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1992 in [geboorteplaats] ,

wonende te [woonplaats] .

1. Het onderzoek op de terechtzitting

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 8 oktober 2020.

De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie mr. G.C. Pol en van hetgeen door de raadsvrouw mr. I.A. Kamans, advocaat te Rotterdam, naar voren is gebracht.

2. De tenlastelegging

De verdenking komt er kort en zakelijk weergegeven, op neer dat verdachte, samen met een ander of alleen, een geheim heeft geschonden, waarvan hij wist dat hij het op grond van een wettelijk voorschrift verplicht was te bewaren.

Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:

hij in of omstreeks de periode van 26 maart 2019 tot en met 28 maart 2019 te Zwolle, in elk geval in Nederland tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, een geheim waarvan hij, verdachte en/of zijn mededader(s) wist/wisten of redelijkerwijs moest/moesten vermoeden dat hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) uit hoofde van een wettelijk voorschrift, te weten artikel 28 Wet Bibob, verplicht was te bewaren, opzettelijk heeft geschonden, door; - meerdere malen, althans eenmaal, het BIBOBadvies van het Landelijk Bureau Bibob, althans één of meerdere delen van het BIBOBadvies van het Landelijk Bureau Bibob, heeft verstrekt/afgeleverd/ter beschikking gesteld aan (medeverdachte) [medeverdachte] en/of [journalist] (journalist);

3. De voorvragen

3.1

De ontvankelijkheid van de officier van justitie

3.1.1

Klachtvereiste

De raadsvrouw heeft, met de raadsman van de medeverdachte, aangevoerd dat de officier van justitie niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vervolging van verdachte. De raadsvrouw heeft aangevoerd dat gelet op artikel 272, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr), voor vervolging van dit feit een klacht nodig is van degene die door het schenden van het voorschrift, het geheim houden van het advies, wordt geraakt. Een dergelijke klacht ontbreekt in het dossier.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het delict waarvan verdachte wordt verdacht niet gericht is tegen bepaalde personen. Om die reden is geen sprake van een klachtplicht voor dit delict, zoals bedoeld in artikel 272, tweede lid, Sr.

De rechtbank overweegt als volgt. Aan verdachte wordt verweten dat hij een advies openbaar heeft gemaakt dat hij verplicht was geheim te houden op grond van artikel 28 van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (hierna: Wet Bibob). De schending van dit geheim is een misdrijf uit hoofde van artikel 272 Sr. Op grond van het tweede lid van dit artikel vindt vervolging voor het schenden van genoemde wettelijke geheimhoudingsplicht, indien dit misdrijf is gepleegd tegen een bepaald persoon, niet plaats dan op klacht van degene tegen wie dit misdrijf is begaan.

In dit geval is van een klachtplicht echter geen sprake. Artikel 28 Wet Bibob strekt tot bescherming van de privacy van derden. Een doeltreffende uitvoering van de Wet Bibob vergt dat degenen aan wie een Bibob-advies wordt verstrekt, dit advies geheim houden zodat eenieder die in het advies wordt genoemd erop kan vertrouwen dat zijn gegevens niet verder worden verspreid. Het is daarmee niet zo dat elke openbaarmaking van een Bibob-advies dús gericht is tegen de in dat advies genoemde derden. In dit geval is het handelen van verdachte helemaal niet gericht tegen bepaalde personen. Verdachte heeft immers gehandeld om het handelen van de gemeente Zwolle aan de kaak te stellen en niet om de in het advies genoemde derden te schaden. Het schenden van het geheim raakt in dit geval het algemeen belang en niet het persoonlijke belang van derden. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw.

3.1.2

Een redelijke belangenafweging

Vervolgens heeft de raadsvrouw, met de raadsman van de medeverdachte, bepleit dat de officier van justitie niet-ontvankelijk is in de vervolging van verdachte, omdat het Openbaar Ministerie de beslissing verdachte te vervolgen heeft gemaakt zonder een redelijke belangenafweging. De raadsvrouw heeft daartoe aangevoerd dat het doel van artikel 28 Wet Bibob, het beschermen van privacygevoelige gegevens van derden is. Bij een behandeling van de feiten ter terechtzitting zal de geheime informatie waar het in deze zaak om gaat alleen nog maar meer mensen bereiken. Door het vervolgen van verdachte gaat het Openbaar Ministerie derhalve in tegen het doel van de wetgever en schaadt het juist de belangen van het individu.

De officier van justitie heeft gesteld dat voorafgaande aan de beslissing om tot vervolging over te gaan wel degelijk een zorgvuldige belangenafweging is gemaakt tussen de belangen van de gemeente die aangifte heeft gedaan van het doelbewust naast zich neerleggen van wetgeving door verdachte en de belangen van derden wiens gegevens zich in het Bibob-advies bevinden en waarvan de privacy moet worden bewaakt. Het is het doelbewuste handelen van verdachte geweest wat heeft gemaakt dat toch tot vervolging is overgegaan.

De rechtbank overweegt dat krachtens het in artikel 167, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering neergelegde opportuniteitsbeginsel, het aan het Openbaar Ministerie is om zelfstandig te beslissen of – en zo ja – wie vervolgd wordt. Hierbij heeft het Openbaar Ministerie een ruime discretionaire bevoegdheid. Slechts indien zou blijken dat het Openbaar Ministerie bij zijn vervolgingsbeslissing zou handelen in strijd met de wet, een verdrag of enig beginsel van een goede procesorde, zou dit de ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie kunnen raken. Dit betekent dat de beslissing van het Openbaar Ministerie om tot vervolging over te gaan zich slechts in zeer beperkte mate voor een inhoudelijke rechterlijke toetsing leent, in die zin dat slechts in uitzonderlijke gevallen plaats is voor een niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie in de vervolging op de grond dat het instellen of voortzetten van die vervolging onverenigbaar is met beginselen van een goede procesorde.
Een uitzonderlijk geval als zojuist bedoeld, doet zich onder meer voor wanneer de vervolging wordt ingesteld of voortgezet terwijl geen redelijk handelend lid van het Openbaar Ministerie heeft kunnen oordelen dat met die vervolging enig door strafrechtelijke handhaving beschermd belang gediend kan zijn. Naar het oordeel van de rechtbank is in onderhavige zaak van een zodanige aperte onevenredige vervolgingsbeslissing volstrekt geen sprake. De aangifte van de gemeente vormde voor het Openbaar Ministerie meer dan voldoende aanleiding om de vervolging in te stellen. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw.

3.1.3

Willekeur

Tot slot heeft de raadsvrouw bepleit dat het Openbaar Ministerie door het vervolgen van verdachte volstrekt willekeurig heeft gehandeld en daarmee heeft gehandeld in strijd met de beginselen van behoorlijk bestuur. Als het Openbaar Ministerie besluit verdachte te vervolgen voor het schenden van zijn geheimhoudingsplicht, dan moet het Openbaar Ministerie ook de gemeente vervolgen, aangezien de gemeente ook informatie uit het Bibob-advies heeft verstrekt, aldus de raadsvrouw. De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht de officier van justitie om die reden niet-ontvankelijk te verklaren.

De officier van justitie heeft het standpunt ingenomen dat geen sprake is van enige willekeur. De officier van justitie heeft daarbij opgemerkt dat het niet juist is een vergelijking te maken tussen de gemeente die vanuit haar publieke taak gebruik heeft gemaakt van haar recht op het doen van aangifte van een strafbaar feit en de twee verdachten die er doelbewust voor hebben gekozen hun geheimhoudingsplicht te schenden.

De rechtbank is van oordeel dat de beslissing van het Openbaar Ministerie om verdachte te vervolgen niet leidt tot een aperte onevenredigheid van de vervolgingsbeslissing zodanig dat de (verdere) vervolging onverenigbaar is met het verbod van willekeur. Het is aan het Openbaar Ministerie om een afweging te maken ten aanzien van het al dan niet vervolgen van een persoon en ten aanzien van de keuze voor het strafbare feit waarvoor die persoon wordt vervolgd. Hetgeen is aangevoerd door de raadsvrouw leidt niet tot de conclusie dat sprake is van schending van het verbod van willekeur. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw.

3.2

De overige voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van deze zaak en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

4. De bewijsoverwegingen

4.1

Inleiding

De gemeente Zwolle heeft in oktober 2018 besloten een Bibob-advies te laten uitbrengen over de integriteit van de onderneming van verdachte, over de mate van gevaar, zoals bedoeld in artikel 3 Wet Bibob. Het advies is door het landelijk bureau Bibob op 15 januari 2019 uitgebracht aan de burgemeester. Op 8 februari 2019 is het advies aan verdachte verstrekt door de gemeente. Op 29 maart 2019 verscheen een artikel op de website van [medium] , waarin de journalist van [medium] schrijft dat hij het rapport heeft ingezien.

4.2

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden.

4.3

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft primair bepleit dat verdachte moet worden vrijgesproken. Omdat het Bibob-advies zich niet in het dossier bevindt, is het niet mogelijk om vast te stellen dat de informatie die is gelekt uit het Bibob-advies komt, aldus de raadsvrouw. Subsidiair heeft de raadsvrouw bepleit dat zich onvoldoende bewijs in het dossier bevindt voor het ten laste gelegde medeplegen. Verdachte wist niet dat medeverdachte van plan was de conclusie van het Bibob-advies te delen met een journalist, waardoor de opzet van verdachte op de ten laste gelegde handelingen ontbreekt. De raadsvrouw heeft dan ook verzocht verdachte vrij te spreken.

4.4

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan. De rechtbank overweegt daartoe het volgende.

De rechtbank stelt op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen vast dat de vader van verdachte, medeverdachte [medeverdachte] , delen van het Bibob-advies, waarvan zowel verdachte als zijn medeverdachte wisten dat zij de inhoud niet mochten delen, opzettelijk met [journalist] , een journalist van [medium] heeft gedeeld. De rechtbank stelt voorts vast dat het Bibob-advies zich niet in het dossier bevindt. Anders dan de raadsvrouw is de rechtbank van oordeel dat gezien de inhoud van het artikel van [medium] en de verklaring van medeverdachte bij de politie dat hij de conclusie van het advies met [medium] heeft gedeeld, kan worden vastgesteld dat hetgeen in het artikel van [medium] is terechtgekomen uit het geheime Bibob-advies afkomstig is.

medeplegen

Vervolgens heeft de raadsvrouw aangevoerd dat geen sprake is van medeplegen, omdat het bewijs voor dubbel opzet ontbreekt.

De rechtbank stelt voorop dat medeplegen van een strafbaar feit bewezen verklaard kan worden in het geval dat twee of meer personen gezamenlijk een strafbaar feit plegen. Daartoe behoeven niet alle delictsbestanddelen door beide verdachten te zijn vervuld. Wel moet zijn komen vast te staan dat bij het begaan van het strafbare feit sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Dit dient aan de hand van de concrete omstandigheden van het geval te worden beoordeeld. Ook indien het ten laste gelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering tijdens het begaan van het strafbare feit, maar uit gedragingen die doorgaans met medeplichtigheid in verband plegen te worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), kan sprake zijn van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking. De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn.

Hierbij kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip.

Uit de zich in het dossier bevindende tapgesprekken van de telefoons van zowel verdachte als medeverdachte [medeverdachte] , blijkt dat zij afspraken hebben gemaakt met elkaar over de ontmoeting met de journalist. Zij hebben gesproken over wie van hen naar de journalist toe zal gaan, wat de journalist te zien krijgt uit het dossier, welke route medeverdachte moet rijden naar de afspraak met de journalist en ten slotte is er een telefoongesprek waarin medeverdachte tegen verdachte zegt dat hij foto’s van de conclusie van het rapport en het telefoonnummer van de journalist uit zijn telefoon moet verwijderen. De rechtbank is van oordeel dat uit deze gesprekken van een duidelijke samenwerking, een onderlinge taakverdeling en een gezamenlijk plan blijkt. Zowel verdachte als medeverdachte hebben opzet gehad op de samenwerking en op de ten laste gelegde handelingen. De rechtbank acht dan ook het medeplegen van de ten laste gelegde handelingen wettig en overtuigend bewezen.

4.5

De bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:

hij in de periode van 26 maart 2019 tot en met 28 maart 2019 te Zwolle, tezamen en in vereniging met een ander, een geheim, waarvan hij en zijn mededader wisten dat hij en zijn mededader uit hoofde van een wettelijk voorschrift, te weten artikel 28 Wet Bibob, verplicht waren te bewaren, opzettelijk heeft geschonden, door delen van het BIBOB-advies van het Landelijk Bureau Bibob ter beschikking te stellen aan (medeverdachte) [medeverdachte] en [journalist] (journalist);

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

Indien in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd in de bewezenverklaring. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

5. De strafbaarheid van het bewezen verklaarde

5.1

Buiten toepassing laten artikel 272 Sr

De raadsvrouw heeft zich aangesloten bij het verweer van de raadsman van de medeverdachte, die heeft betoogd dat verdachte door zijn handelen nadrukkelijk heeft gepoogd het handelen van de overheid ter discussie te stellen. De raadsman heeft daarbij naar voren gebracht dat de volgende omstandigheden van belang zijn:

• de medeverdachte was al bekend met de informatie voor het Bibob-advies gereed was;
• de medeverdachte heeft de informatie vrijwillig van de bron ontvangen;
• de medeverdachte had toestemming van de bron de informatie te delen;
• de gemeente heeft zelf op meerdere momenten informatie gedeeld uit het advies;
• het doel van verdachte was het handelen van de gemeente aan de kaak te stellen.

De raadsman heeft betoogd dat, gelet op het bepaalde in artikel 94 Grondwet (GW), de toepassing van artikel 272 Sr niet verenigbaar is met artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Gelet op bovenstaande omstandigheden heeft de raadsman bepleit dat strafbaarstelling niet proportioneel is en hij heeft de rechtbank verzocht artikel 272 Sr buiten toepassing te laten en verdachte om die reden te ontslaan van alle rechtsvervolging.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat hij geen enkel argument van de raadsman heeft gehoord dat zou rechtvaardigen dat artikel 272 Sr buiten toepassing zou moeten worden gelaten. De officier van justitie verzet zich daar dan ook tegen.

De rechtbank volgt de raadsvrouw niet in haar verweer om artikel 272 Sr buiten toepassing te laten. Ook indien de medeverdachte handelde uit onmacht en omdat hij gefrustreerd was over de handelwijze van de gemeente, rechtvaardigt dat niet het overtreden van de wet door verdachte om zijn doel te bereiken. Verdachte had immers de keuze om zijn mening over het handelen van de gemeente op een andere manier te uiten dan door het delen van het Bibob-advies en daarmee het overtreden van artikel 272 Sr. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw.

5.2

Delen binnen persoonlijke levenssfeer

Tot slot heeft de raadsvrouw aangevoerd dat het delen van het rapport van verdachte met zijn vader (waarbij hij in huis woonde) heeft plaatsgevonden binnen de persoonlijke levenssfeer, waardoor het wederrechtelijke karakter van dat gedeelte van de tenlastelegging ontbreekt.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte de aanmerkelijke kans voor lief heeft genomen dat het advies gedeeld zou worden. Het gaat erom dat vader en zoon het advies vervolgens in samenspraak hebben gedeeld met een journalist.

De rechtbank is van oordeel dat het tapgesprek van 26 maart 2019 om 14:40:39 uur waarin verdachte zijn vader vertelt waar hij het geheime Bibob-advies kan vinden met als doel dat advies vervolgens te kunnen delen met een journalist, terwijl hij wist dat er een wettelijke geheimhoudingsplicht op rustte, voldoende is om de wederrechtelijkheid van dat handelen te kunnen vaststellen. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw.

Het bewezen verklaarde is strafbaar gesteld in de artikelen 47 en 272 Sr. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het bewezen verklaarde levert op:

het misdrijf:
het medeplegen van een opzettelijke schending van een wettelijke geheimhoudingsplicht.

6. De strafbaarheid van verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor het bewezen verklaarde feit.

7. De op te leggen straf of maatregel

7.1

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat aan verdachte een taakstraf voor de duur van 40 uren, bij niet verrichten te vervangen door 20 dagen hechtenis, wordt opgelegd.

7.2

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich, gelet op de door haar bepleite vrijspraak dan wel ontslag van alle rechtsvervolging, niet uitgelaten over een eventuele op te leggen straf.

7.3

De gronden voor een straf of maatregel

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij het volgende van belang.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan medeplegen van het schenden van de geheimhoudingsplicht door het (laten) verstrekken van een deel van een (geheim) Bibob-advies aan de pers. Hiermee heeft verdachte de integriteit van het overheidsapparaat geschonden. Zowel betrokkenen als de opdrachtgevers moeten ervan uit kunnen gaan dat met dit soort gegevens vertrouwelijk wordt omgegaan. De rechtbank neemt het verdachte kwalijk dat hij niet integer heeft gehandeld, temeer omdat hij om zijn doel te bereiken (het handelen van de gemeente Zwolle aan de kaak stellen) ook andere wegen had kunnen bewandelen.

De rechtbank heeft acht geslagen op de justitiële documentatie van verdachte van 8 mei 2020, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder soortgelijke feiten heeft begaan, maar verbindt daar verder geen gevolgen aan.

Alles in aanmerking genomen is de rechtbank van oordeel dat de eis van de officier van justitie een passende straf is. De rechtbank zal verdachte een taakstraf opleggen voor de duur van 40 uren, bij niet verrichten te vervangen door 20 dagen hechtenis.

8. De toegepaste wettelijke voorschriften

De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 22c en 22d Sr.

9. De beslissing

De rechtbank:

bewezenverklaring

- verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;

- verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;

strafbaarheid feit

- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;

- verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:

het misdrijf:
het medeplegen van een opzettelijke schending van een wettelijke geheimhoudingsplicht.

strafbaarheid verdachte

- verklaart verdachte strafbaar voor het bewezen verklaarde;

straf

- veroordeelt verdachte tot een
taakstraf , bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid voor de duur van
40 (veertig) uren ;

- beveelt, voor het geval dat verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat
vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van
20 (twintig) dagen ;

Dit vonnis is gewezen door mr. R.M. van Vuure, voorzitter, mr. S.H. Peper en mr. M.W. Eshuis, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. de Bruin, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 22 oktober 2020.

Bijlage bewijsmiddelen

Leeswijzer

Deze bijlage maakt deel uit van het vonnis en bevat de bewijsmiddelen.

Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van de Rijksrecherche, regio Noord-Oost met proces-verbaalnummer 20190033, onderzoek Costa Brava. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde personen, opgemaakt proces-verbaal.

1.
Een door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 1] en [verbalisant 2] in de wettelijke vorm opgemaakt en op 25 april 2019 gesloten proces-verbaal van aangifte, inhoudende de aangifte van [aangever] namens de gemeente Zwolle, doorgenummerde pagina’s 1 tot en met 10, zakelijk weergegeven, onder meer inhoudende:

Hierbij doe ik aangifte van schending van ambts/beroepsgeheim of geheim gebaseerd op een wettelijk voorschrift. (…)

Op 6 juni 2018 is er door [verdachte] van [bedrijf] BV bij burgemeester H.J. Meijer van Zwolle vergunning aangevraagd op grond van artikel 3 Drank- en horecawet voor het pand aan de [adres] . Dit betreft [café] , wat door aanvrager was overgenomen. (…)

Het landelijk bureau Bibob is gevraagd om advies. (…) Het advies is door het Landelijke Bureau Bibos op 15 april 2019 uitgebracht aan de burgemeester. (…)

Op grond van artikel 28, lid 1, Wet Bibob rust op dit advies een geheimhoudingsplicht. (…)

Ik heb het advies gedeeld met de volgende personen:

(…)

Aan [verdachte] (…)

Ik heb documenten gezien en ontvangen van de heer [naam 1] waarop te zien is dat geheimhouding van toepassing is. Dit stond handgeschreven op het document van [verdachte] . (…)

[medium] stelt dat zij het vertrouwelijke rapport hebben ingezien en zij citeren de kern van het Bibob advies. (…) De kern van het advies van het Landelijk Bureau Bibob staat in een artikel van [medium] op 29 maart 2019. (…)

2.
Een door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 3] en [verbalisant 2] in de wettelijke vorm opgemaakt en op 7 juni 2019 gesloten proces-verbaal van verhoor getuige, inhoudende de verklaring van [naam 2] , doorgenummerde pagina’s 31 tot en met 35, zakelijk weergegeven, onder meer inhoudende:

4 februari 2019 heb ik van [aangever] het BIBOB dossier ontvangen in hardcopy. (…) Ik heb het definitieve advies van het Landelijk Bureau BIBOB van [aangever] ontvangen dat betrekking heeft op ‘ [café] ’ in Zwolle. (…) [verdachte] heeft tijdens het gesprek van 8 februari het gehele advies in hardcopy van mij ontvangen. (…)Aan het einde van het gesprek heb ik voorop het advies handmatig een tekst geschreven dat er geheimhouding rust op het advies. (…) Voor de Wet BIBOB is het schriftelijke wijzen op de geheimhouding noodzakelijk. (…) [verdachte] en zijn raadsman Perquin bevestigden dat ze wisten dat er geheimhouding op zat, dat herinner ik me van het gesprek van 8 februari 2019. (…)

3.
Een geschrift, te weten de uitwerking van een telefoongesprek van 26 maart 2019 te 14:40:39 uur, doorgenummerde pagina 44, zakelijk weergegeven, onder meer inhoudende:

Beller: [telefoonnummer 1]

T.n.v. [verdachte]

Datum 26-03-2019 14:40:39

Gebelde: [telefoonnummer 2]

Naam: [medeverdachte] (…)

[verdachte] zegt: in die papieren mand ligt dat onderzoek, daar zit van alles in (…) Alleen de volledige bladzijden van de conclusie moet hij hebben zegt [verdachte] . Ja dat snap ik maar ik heb dat toen gelijk gedelete omdat jij zei je moet dat verder niet laten liggen is geheim (…)

4.
Een geschrift, te weten de uitwerking van een telefoongesprek van 27 maart 2019 te 21:49:50 uur, doorgenummerde pagina’s 46 en 47, zakelijk weergegeven, onder meer inhoudende:

Beller: [telefoonnummer 1]

T.n.v. [verdachte]

Datum 27-03-2019 21:49:50

Gebelde: [telefoonnummer 3]

Naam: [naam 3] (…)

[medeverdachte] gaat voor hem met [medium] in Nijverdal zitten, zodat [verdachte] er niet heen hoeft.

5.
Een geschrift, te weten de uitwerking van een telefoongesprek van 28 maart 2019 te 9:13:22 uur, doorgenummerde pagina’s 48 en 49, zakelijk weergegeven, onder meer inhoudende:

Beller: [telefoonnummer 2]

T.n.v. [medeverdachte]

Datum 28-03-2019 9:13:22

Gebelde: [telefoonnummer 3]

Naam: [naam 3] (…)

[medeverdachte] : hij mag dat dus niet delen, ze willen alleen bewijs hebben eigenlijk euh dat er wel degelijk een uitspraak is. En dat die gemeente dar vervolgens niks mee doet. En kijk, dan kunnen ze tegen de gemeente zeggen: joh, [verdachte] heeft gewoon die vergunning, waarom geef je die niet? Dan zeggen ze: nou hoe kom je daarbij. Dan zegt hij: nou dat rapport die zegt het toch?...

(…)

[medeverdachte] : nou laat ze het rapport maar zien. Nou dan gaan we het toch publiceren. (…)

[naam 3] zegt dat [medium] ook waarschijnlijk over hem zal vragen. [medeverdachte] weet dat niet. (…)

6.
Een geschrift, te weten de uitwerking van een telefoongesprek van 28 maart 2019 te 10:34:34 uur, doorgenummerde pagina 49, zakelijk weergegeven, onder meer inhoudende:

Beller: [telefoonnummer 2]

T.n.v. [medeverdachte]

Datum 28-03-2019 10:34:34

Gebelde: [telefoonnummer 1]

Naam: [verdachte] (…)

[medeverdachte] zegt tegen [verdachte] (…) als je langs de McDonalds komt in Nijverdal, rij je dan door Nijverdal heen en dan net erbuiten linksaf? Nee, je rijdt er langsheen en dan bij de T-splitsing moet je naar rechts zegt [verdachte] . (…)

7.
Een geschrift, te weten de uitwerking van een telefoongesprek van 28 maart 2019 te 12:06:18 uur, doorgenummerde pagina 50, zakelijk weergegeven, onder meer inhoudende:

Beller: [telefoonnummer 1]

Naam: [verdachte]

Datum 28-03-2019 12:06:18

Gebelde: [telefoonnummer 2]

T.n.v. [medeverdachte]

zegt dat hij “hem” de stukken heeft laten zien, “hij” heeft er door heen gebladerd en heeft een hoop vragen gesteld. “hij” zei ook dat hij niet zou weten waarom ze het niet moeten geven nu. (…)

[medeverdachte] heeft alles via [naam 4] gedaan, dan moet [verdachte] [naam 4] bellen maar goed het is een geheim stuk. (…)

[verdachte] : Nee maar (…) dat mag helemaal niet, dat is effe… dat is grijs gebied wat ik doe.

[medeverdachte] : Ja dat bedoel ik dus, dus dat heb ik hem ook gezegd, hij zeg: ja, dat mag ook niet. Maar hij gaat wel met die jurist overleggen en dan komt ‘ie er misschien toch op terug dat ‘ie zegt ja, volgens jou, dat volgens [verdachte] is er verders geen enkel juridisch probleem meer, en er zijn geen punten van, dus waarom is die vergunning niet afgegeven? (…)

8.
Een geschrift, te weten de uitwerking van een telefoongesprek van 28 maart 2019 te 18:13:46 uur, doorgenummerde pagina’s 51 en 52, zakelijk weergegeven, onder meer inhoudende:

Beller: [telefoonnummer 2]

T.n.v. [medeverdachte]

Datum 28-03-2019 18:13:46

Gebelde: [telefoonnummer 3]

Naam: [naam 3] (…)

[medeverdachte] zit in de auto en zegt dat hem even bij zal praten over het gesprek van vanmorgen bij die vent. (…) Ik ga dus niet allemaal papieren achterlaten. Wat dat is een geheim rapport, dat mag niet. (…)

9.
Een geschrift, te weten de uitwerking van een telefoongesprek van 29 maart 2019 te 23:33:28 uur, doorgenummerde pagina 53, zakelijk weergegeven, onder meer inhoudende:

Beller: [telefoonnummer 2]

T.n.v. [medeverdachte]

Datum 28-03-2019 23:33:28

Gebelde: [telefoonnummer 4]

Naam: [naam 5] (…)

[medeverdachte] zegt dat [verdachte] twee foto’s van de conclusie van zijn telefoon moet verwijderen, die [medeverdachte] aan hem had doorgestuurd en ook de naam van [journalist] helemaal verwijderd, uit zijn contacten. [medeverdachte] zegt dat hij al die naam en telefoonnummer op papier heeft geschreven, want je weet niet of er nog geduvel komt, dat ze dus toch in de telefoon willen kijken.(…)

10.
Het door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 2] en [verbalisant 3] in de wettelijke vorm opgemaakt en op 20 juni 2019 gesloten proces-verbaal van verhoor van verdachte [medeverdachte] , inhoudende de verklaring van [medeverdachte] , doorgenummerde pagina’s 55 tot en met 60, zakelijk weergegeven, onder meer inhoudende:

Ik wist dat er een BIBOB onderzoek was. (…)

V: Wist u dat het BIBOB advies geheim was?

A: Ja. Ik heb mijn zoon [verdachte] dat horen zeggen en ik heb het een keer opgezocht op internet. (…) Ik wist dat het een geheime status had. (…)

A: U toont mij een foto van de voorzijde van Bibos advies. Ik heb dit niet eerder gezien. Ik herken het niet. (…)

A: De plicht tot geheimhouding kende ik, maar alles wast er in staat is allemaal op internet terug te vinden. Dus ja, ik schatte dat niet zo zwaar in.

A: Vanuit de machteloosheid van zoveel onrecht veroorzaakt door de machtsorganisatie van gemeente Zwolle heb ik stukjes uit het Bibob-rapport doorgespeeld naar iemand anders. (…)

A: Ik heb het gedeeld terwijl ik wist dat er een status op zat van geheimhouding. Ik mocht het dus niet doen, maar heb het wel gedaan.

V: Wie nam de beslissing om informatie uit het Bibob dossier te delen met de journalist?

A: Ikzelf en niemand anders.

V: Waarom zegt u in een tapgesprek tegen uw zoon dat hij het nummer van [journalist] en 2 foto’s uit zijn telefoon moet verwijderen? (…)

A: Als er geduvel komt dat het niet meer terug te vinden is en dat er twijfel over bestaat als er onderzoek naar gedaan zou worden. Het motief om de gegevens te wissen heeft te maken met het feit dat ik volgens jullie aan [journalist] het Bibob advies heb doorgespeeld. Ik wilde de sporen naar [journalist] gewoon uitwissen.

V: Heb je het aan [journalist] doorgespeeld?

A: Ik heb het aan [journalist] doorgespeeld. Ik wil niet zeggen dat het [journalist] is geweest. Ik wil alleen maar zeggen dat het [journalist] was. Ik geeft het nu wel toe dat ik hem stukken heb laten zien om aan te tonen dat ik niet aan het liegen was. Ik wilde laten zien dat ik geen fantasieverhaal aan het vertellen was. Ik vond dat de gemeente buitensporige dingen aan het doen was en wilde dat aan [journalist] duidelijk maken. Ik ben daarop met de samenvatting uit het Bibob advies naar [journalist] gegaan en heb hem stukken uit de samenvatting laten zien. (…)

Ik heb het bewust gedaan en heb gewoon een afweging gemaakt om iets open te breken voor een onderzoek bij de gemeente. (…)