ECLI:NL:RVS:2023:145

• Datum uitspraak: 17 januari 2023
• Publicatiedatum: 17 januari 2023
• Zaaknummer: 202206450/1/V2
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: B. Meijer
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging afwijzing verblijfsvergunning asiel en weigering uitstel vertrek

De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid wees op 16 maart 2022 de aanvraag van de vreemdeling om een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd af en weigerde ambtshalve uitstel van vertrek. De rechtbank verklaarde het beroep van de vreemdeling ongegrond. De vreemdeling ging in hoger beroep bij de Raad van State.

De vreemdeling overhandigde nadien aanvullende stukken, waaronder verklaringen van medische behandelaars en advocaten uit Irak, die echter niet vertaald waren en pas na de uitspraak van de rechtbank waren ingediend. De Raad van State kon deze stukken niet betrekken bij de beoordeling omdat de vreemdeling niet aannemelijk maakte waarom deze niet eerder konden worden overlegd.

De Raad van State oordeelde dat de vreemdeling onvoldoende had onderbouwd dat de noodzakelijke medische zorg voor zijn minderjarige zoon in Irak feitelijk niet toegankelijk is, met name omdat niet was aangetoond dat hij zelf de kosten moet dragen en niet over voldoende middelen beschikt. Het hoger beroep werd ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd.

Uitkomst: Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd.

Uitspraak

202206450/1/V2.

Datum uitspraak: 17 januari 2023

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[de vreemdeling], mede voor zijn minderjarige kind,

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 3 november 2022 in zaak nr. NL22.4495 in het geding tussen:

de vreemdeling

en

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop

Bij besluit van 16 maart 2022 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en ambtshalve geweigerd hem krachtens artikel 64 van de Vw 2000 uitstel van vertrek te verlenen.

Bij uitspraak van 3 november 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. E.W.B. van Twist, advocaat te Dordrecht, hoger beroep ingesteld.

De vreemdeling heeft nadere stukken ingediend.

Overwegingen

1.       Op 23 november 2022 heeft de vreemdeling nadere stukken overgelegd: een verklaring van de behandelaar van zijn zoon en niet vertaalde verklaringen die volgens de vreemdeling afkomstig zijn van artsen en een advocaat uit Irak. De stukken dateren, voor zover dat kan worden geverifieerd, van na de uitspraak van de rechtbank. Bovendien legt de vreemdeling niet uit waarom hij de verklaringen niet eerder kon opvragen en inbrengen. Daarom kan de Afdeling de stukken niet bij de beoordeling van het hoger beroep betrekken. Als de vreemdeling de verklaringen bij de besluitvorming wil laten betrekken, kan hij een nieuwe aanvraag indienen.

2.       Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Het is aan de vreemdeling om aannemelijk te maken dat de voor zijn zoon benodigde medische behandeling in Irak feitelijk niet toegankelijk is (vergelijk bijvoorbeeld de Afdelingsuitspraken van 28 september 2017, ECLI:NL:RVS:2017:2629, en van 3 november 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3134). De vreemdeling heeft niet met documenten onderbouwd dat hij zelf voor de behandeling in Irak moet betalen en dat hij niet beschikt over voldoende inkomen of vermogen om dit te kunnen bekostigen. De rechtbank heeft daarom terecht overwogen dat de vreemdeling onvoldoende heeft gemotiveerd waarom de zorg voor zijn zoon om financiële redenen feitelijk niet toegankelijk is.

2.1.    Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D.I. van Kesteren, griffier.

w.g. Meijer

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Van Kesteren

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 17 januari 2023

897