Uitspraak
RECHTBANK 'S-GRAVENHAGE
Sector strafrecht
Meervoudige kamer
Parketnummer 09/754228-09
Datum uitspraak: 24 februari 2011
(Verkort vonnis)
De rechtbank 's-Gravenhage, rechtdoende in strafzaken, heeft het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
[verdachte],
geboren te [geboorteplaats] (India) op [geboortedatum] 1969,
adres: [adres]
De terechtzitting.
Het onderzoek is gehouden ter terechtzittingen van 24 augustus 2010 en 7 en 10 februari 2011.
De verdachte, bijgestaan door zijn raadsman mr. J-F. Grégoire, advocaat te 's-Gravenhage, is ter terechtzitting verschenen en gehoord.
De officier van justitie mr. M.R.B. Mos heeft gevorderd dat verdachte ter zake van het hem bij dagvaarding onder 5 ten laste gelegde wordt vrijgesproken en dat verdachte ter zake van het hem bij dagvaarding onder 1 tot en met 4 ten laste gelegde wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht.
De tenlastelegging.
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
1.
hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2009 tot en met 12 oktober 2009 te 's-Gravenhage en/of (elders) in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer ander(en), althans alleen (een) ander(en), te weten [betrokkene G.] (uit winstbejag) behulpzaam is/zijn geweest bij het zich verschaffen van
- toegang tot of doorreis door Nederland, een andere lidstaat van de Europese
Unie, IJsland, Noorwegen, in elk geval een staat die is toegetreden tot het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over de zee en in de lucht, tot aanvulling van het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Verdrag tegen transnationale georganiseerde misdaad en/of
- verblijf in Nederland,
danwel hem daartoe gelegenheid en/of middelen heeft/hebben verschaft, immers heeft/hebben hij en/of één of meer van zijn mededader(s) (voor/aan) die [betrokkene G.]
- onderdak in een of meer (Sikh)tempel(s) in Den Haag geboden, althans woonruimte verschaft en/of via (een) ander(en) geregeld en/of
- arbeid laten verrichten en/of
- werkzaamheden laten verrichten in voornoemde tempel(s),
terwijl hij/zij wist(en), danwel ernstige redenen had(den) te vermoeden dat die toegang, die doorreis en/of dat verblijf wederrechtelijk was;
2.
hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 28 oktober 2009 tot en met 29 oktober 2009 te 's-Gravenhage en/of te Rotterdam en/of te Hazeldonk, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (een) ander(en), te weten [betrokkene H.] en/of [betrokkene I] behulpzaam is/zijn geweest bij het verschaffen van
- toegang tot of doorreis door Nederland en/of een andere lidstaat van de Europese Unie en/of IJsland en/of Noorwegen en/of een staat die is toegetreden tot het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over de zee en in de lucht, tot aanvulling van het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Verdrag tegen transnationale georganiseerde misdaad, danwel hem/hen daartoe gelegenheid, middelen of inlichtingen heeft/hebben verschaft, immers heeft/hebben hij en/of één of meer van zijn mededader(s) (voor/aan) voornoemd(e) perso(o)n(en)
- de doorreis door Nederland georganiseerd en/of
- telefonische afspraken gemaakt over het transport en/of
- een auto geregeld voor het vervoer en/of
- voornoemd(e) perso(o)n(en) opgehaald en/of vervoerd,
terwijl hij/zij wist(en), danwel ernstige redenen had(den) te vermoeden dat die toegang, die doorreis wederrechtelijk was;
3.
hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2009 tot en met 29 oktober 2009 te 's-Gravenhage en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (een) ander(en), te weten [betrokkene H.] (uit winstbejag) behulpzaam is/zijn geweest bij het zich verschaffen van
- toegang tot of doorreis door Nederland, een andere lidstaat van de Europese
Unie, IJsland, Noorwegen, in elk geval een staat die is toegetreden tot het op
15 november 2000 te New York totstandgekomen Protocol tegen de smokkel van
migranten over land, over de zee en in de lucht, tot aanvulling van het op 15
november 2000 te New York totstandgekomen Verdrag tegen transnationale
georganiseerde misdaad en/of
- verblijf in Nederland,
danwel hem daartoe gelegenheid en/of middelen heeft/hebben verschaft, immers heeft/hebben hij en/of één of meer van zijn mededader(s)
- aan die [betrokkene H.] onderdak in de woning gelegen aan de [adres] geboden, althans woonruimte verschaft en/of via (een) ander(en) geregeld en/of
- die [betrokkene H.] voorzien in de kosten voor zijn levensonderhoud
terwijl hij/zij wist(en), danwel ernstige redenen had(den) te vermoeden dat die toegang, die doorreis en/of dat verblijf wederrechtelijk was;
4.
hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 2 oktober 2009 tot en met 13 oktober 2009 te 's-Gravenhage en/of elders in Nederland en/of in België en/of in Frankrijk en/of in Spanje en/of in Portugal, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (een) ander(en), te weten [betrokkene J.] en/of [betrokkene K.] en/of [betrokkene L.] en/of [betrokkene M.] (uit winstbejag) behulpzaam is/zijn geweest bij het zich verschaffen van
- toegang tot of doorreis door Nederland, een andere lidstaat van de Europese Unie, IJsland, Noorwegen, in elk geval een staat die is toegetreden tot het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over de zee en in de lucht, tot aanvulling van het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Verdrag tegen transnationale georganiseerde misdaad,
danwel hem/haar/hen daartoe gelegenheid en/of middelen heeft/hebben verschaft,
immers heeft/hebben hij en/of één of meer van zijn mededader(s)
- de reis vanuit Portugal naar Nederland van voornoemd(e) perso(o)n(en) georganiseerd en/of
- telefonische afspraken gemaakt over het transport van voornoemd(e) perso(o)n(en) en/of
- een auto geregeld voor het vervoer van voornoemd(e) perso(o)n(en) en/of
- voornoemd(e) perso(o)n(en) opgehaald en/of vervoerd
terwijl hij/zij wist(en), danwel ernstige redenen had(den) te vermoeden dat die toegang, die doorreis wederrechtelijk was;
5.
hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 13 oktober 2009 tot en met 10 november 2009 te 's-Gravenhage en/of elders in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (een) ander(en), te weten [betrokkene L.] (uit winstbejag) behulpzaam is/zijn geweest bij het zich verschaffen van
- toegang tot of doorreis door Nederland, een andere lidstaat van de Europese Unie, IJsland, Noorwegen, in elk geval een staat die is toegetreden tot het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over de zee en in de lucht, tot aanvulling van het op 15 november 2000 te New York totstandgekomen Verdrag tegen transnationale georganiseerde misdaad en/of - verblijf in Nederland, danwel hem daartoe gelegenheid en/of middelen heeft/hebben verschaft, immers heeft/hebben hij en/of één of meer van zijn mededader(s)
- aan die [betrokkene L.] onderdak in de woning gelegen aan de [adres] geboden, althans woonruimte verschaft en/of via (een) ander(en) geregeld en/of
- die [betrokkene L.] voorzien in de kosten voor zijn levensonderhoud
terwijl hij/zij wist(en), danwel ernstige redenen had(den) te vermoeden dat die toegang, die doorreis en/of dat verblijf wederrechtelijk was;
Vrijspraak.
De rechtbank acht op grond van het onderzoek ter terechtzitting niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen de verdachte bij dagvaarding onder 1, 3 en 5 is ten laste gelegd, zodat hij daarvan dient te worden vrijgesproken.
Ten aanzien van feit 5 is dat in overeenstemming met de standpunten van de officier van jystitie en de verdediging.
Ten aanzien van de feiten 1 en 3 overweegt de rechtbank het volgende:
Feit 1.
Voor een veroordeling terzake van het misdrijf van artikel 197a, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht is vereist dat wettig en overtuigend bewezen is dat de verdachte uit winstbejag een ander behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van verblijf in Nederland, terwijl dat verblijf wederrechtelijk is.
De officier van justitie heeft betoogd dat het winstbejag hieruit heeft bestaan dat de in de tenlastleggging genoemde wederrechtelijk verblijvende persoon ([betrokkene G.]) in ruil voor zijn verblijf in de Sikh-tempel aan de Scheeperstraat werkzaamheden moest verrichten, zoals schoonmaken en helpen bij de gebedsdiensten. Doordat hij dit deed, hoefden anderen die werkzaamheden niet te verrichten, waardoor een besparing optrad.
Namens verdachte is aangevoerd dat er geen enkel winstoogmerk was en dat daarvan evenmin is gebleken.
Op grond van de zich in het dossier bevindende bewijsmiddelen staat vast dat [betrokkene G.] wederrechtelijk in Nederland verbleef. Eveneens staat genoegzaam vast, dat het hier om een belijdende Sikh ging, althans om een lid van de geloofsgemeenschap, die van de tempel gebruik maakt.
De rechtbank acht aannemelijk dat [betrokkene G.], terwijl hij in de tempel verbleef, heeft geholpen bij gebedsdiensten en andere activiteiten ten behoeve van de tempel heeft verricht. De vraag waarvoor de rechtbank zich gesteld ziet, is of deze activiteiten zijn verricht in ruil of in verband met het verblijf in of ten behoeve van de tempel, en dat verdachte daarbij winstbejag had.
Ten aanzien van de betekenis van het element "winstbejag " overweegt de rechtbank als volgt. Uit de wetsgeschiedenis van artikel 197a van het wetboek van strafrecht (1) blijkt dat dit artikel ondermeer uitvoering geeft aan artikel 6 van Pro het protocol tegen de smokkel van migranten over land, over zee en door de lucht, tot aanvulling van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad (Trb 2001, 70). Dit artikel verplicht verdragspartijen wettelijke en andere maatregelen te nemen die nodig zijn om (onder andere) strafbaar te stellen het in staat stellen van een persoon die geen onderdaan of ingezetene is in de betrokken Staat te verblijven, zonder te voldoen aan de vereisten voor een rechtmatig verblijf in die Staat, indien dit opzettelijk is gepleegd en om daaruit direct of indirect een financieel of ander materieel voordeel te verkrijgen. Ook andere internationale verdragen stellen de eis van winstbejag bij de strafbaarstelling van hulp bij het verblijf van illegalen. De nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsontwerp van artikel 197a van het Wetboek van Strafrecht (2) stelt dat van winstbejag sprake is indien de handeling is gericht op verrijking. Voor de vervulling van dit bestanddeel is niet nodig dat de verrijking daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.
Gelet hierop kan naar het oordeel van de rechtbank worden gesproken van winstbejag als bedoeld in artikel 197a, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht indien gestreefd wordt naar een voor verdachte economisch gunstiger toestand dan die waarin deze zou verkeren wanneer de gewraakte handelingen achterwege gebleven zouden zijn. Niet is vereist dat verdachte in bedrijfseconomische zin "winst" heeft nagestreefd of gemaakt.(3)
De rechtbank overweegt dat niet is gebleken dat verdachte op welke wijze dan ook beter is geworden van de in de tempel door [betrokkene G.] verrichte werkzaamheden en dat evenmin is gebleken dat verdachte die bedoeling had. Derhalve is geen voor verdachte economisch gunstiger toestand ontstaan. Gelet hierop komt de rechtbank tot het oordeel dat hier niet gesproken van worden van winstbejag aan de zijde van verdachte, noch dat hij de bedoeling daartoe had en dient hij van dit feit te worden vrijgesproken.
Subsidiair heeft de officier van justitie aangevoerd dat het aanbieden van een slaapplaats in de tempel ook is aan te merken als behulpzaam zijn bij het verschaffen van toegang tot Nederland, waarvoor het oogmerk van winstbejag voor strafbaarheid niet vereist is. Het geeft de betreffende vreemdeling immers de mogelijkheid om Nederland binnen te komen zonder dat hij op straat hoeft te slapen.
Meer subsidiair heeft zij betoogd, dat in elk geval bewezen is te achten dat verdachte, door het verschaffen van een slaapplaats aan een illegaal, gelegenheid en middelen heeft verschaft voor dat verblijf in Nederland, voor welke variant van artikel 197a, tweede lid, Sr, naar de officier van justitie meent, het winstbejag geen bestanddeel is.
Ten aanzien van de subsidiaire standpunten van de officier van justitie overweegt de rechtbank als volgt.
Uit de wetsgeschiedenis van artikel 197a van het Wetboek van Strafrecht blijkt dat tot begin 2005 voor de strafbaarstelling van zowel het behulpzaam zijn bij het aan illegalen verschaffen van toegang tot, als het hen behulpzaam zijn bij het verblijf in Nederland, het oogmerk van winstbejag gold. Bij de implementatie van - onder meer - het eerder genoemde verdrag in het Wetboek van Strafrecht, dat uiteindelijk leidde tot de thans geldende tekst, is onderscheid ontstaan tussen het behulpzaam zijn van illegalen bij de toegang tot of doorreis en het behulpzaam zijn van illegalen bij het verblijf in de landen van de hiervoor bedoelde verdragspartijen. Alleen in het laatste geval is voor de strafbaarstelling het winstbejag nog vereist. De rechtbank leidt hieruit af dat het de uitdrukkelijke bedoeling van de wetgever is geweest om het behulpzaam zijn van het verblijf van illegalen slechts strafbaar te doen zijn indien bij de dader winstbejag aanwezig is. De opvatting van de officier van justitie dat het verschaffen van onderdak moet worden gezien als het behulpzaam zijn bij de wederrechtelijke toegang tot Nederland is naar het oordeel van de rechtbank te ver verwijderd van de bedoeling van de wetgever. Naar het oordeel van de rechtbank is het verschaffen van onderdak niet anders te duiden dan het verschaffen van verblijf, als bedoeld in het tweede lid van artikel 197a van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank kan de officier van justitie in haar subsidiaire standpunt dan ook niet volgen.
Het meer subsidiaire standpunt van de officier van justitie zou betekenen dat het 'gelegenheid, middelen of inlichtingen verschaffen tot het zich verschaffen van verblijf in Nederland' eerder strafbaar zou zijn dan het 'een ander behulpzaam zijn bij het zich verschaffen van verblijf in Nederland'. De rechtbank is van oordeel dat de wetsgeschiedenis van dit artikel geen enkel aanknopingspunt biedt om te veronderstellen dat de wetgever dit onderscheid zou hebben bedoeld.
Feit 3:
Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat niet wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard dat verdachte, al dan niet in vereniging met een ander of anderen, zich schuldig heeft gemaakt aan mensensmokkel door het behulpzaam zijn van [betrokkene H.] bij het zich verschaffen van toegang tot en of doorreis door Nederland en of een ander EU-land.
De officier van justitie heeft betoogd dat verdachte [betrokkene H.] uit winstbejag, behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van verblijf in Nederland, door huur aan [betrokkene H.] te vragen voor zijn verblijf in de woning van verdachte gelegen aan de [adres].
De rechtbank stelt voorop dat verdachte en [betrokkene H.] bij hun verhoren bij de Koninklijke Marechaussee hebben ontkend dat [betrokkene H.] huur heeft betaald voor zijn verblijf in de woning van verdachte. Uit de door de officier van justitie aangehaalde bewijsmiddelen, te weten diverse tapgesprekken en de verklaring van [getuige], heeft de rechtbank niet de overtuiging kunnen bekomen dat [betrokkene H.] aan verdachte huur moest betalen. Uit de verklaring van [getuige] bij de Koninklijke Marechaussee blijkt slechts dat hij en zijn vriend huur betaalden voor een kamer in bovengenoemde woning van verdachte, maar niet dat [betrokkene H.] ook huur betaalde. Uit de door de officier van justitie aangehaalde tapgesprekken blijkt dat verdachte met een ander spreekt over het betalen van huur. [betrokkene H.] wordt in deze gesprekken niet concreet genoemd als één van de personen die huur zou moeten betalen. De rechtbank is derhalve van oordeel dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs in het dossier aanwezig is dat [betrokkene H.] huur aan verdachte moest betalen.
Aangezien - als hiervoor overwogen - voor een veroordeling terzake van het misdrijf van artikel 197a, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht vereist is dat wettig en overtuigend bewezen is dat de verdachte uit winstbejag een ander behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van wederrechtelijk verblijf in Nederland, en de rechtbank uit het dossier en naar aanleiding van het verhandelde ter terechtzitting geen aanwijzingen heeft dat verdachte op enigerlei wijze uit winstbejag heeft gehandeld, is zij van oordeel dat verdachte dient te worden vrijgesproken van dit feit.
De bewijsmiddelen.
De rechtbank grondt haar overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
In die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis vereist met de bewijsmiddelen, dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit vonnis zal worden gehecht.
De bewezenverklaring.
Door de voormelde inhoud van vorenstaande bewijsmiddelen - elk daarvan, ook in zijn onderdelen, gebruikt voor het bewijs van datgene waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft - staan de daarin genoemde feiten en omstandigheden vast. Op grond daarvan acht de rechtbank bewezen en is zij tot de overtuiging gekomen dat de verdachte de op de dagvaarding onder 2 en 4 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande, dat de rechtbank bewezen acht - zulks met verbetering van eventueel in de tenlastelegging voorkomende type- en taalfouten, zoals weergegeven in de bewezenverklaring, door welke verbetering de verdachte niet in de verdediging is geschaad - de inhoud van de tenlastelegging, te weten dat:
2.
hij in de periode van 28 oktober 2009 tot en met 29 oktober 2009 te 's-Gravenhage, een ander, te weten [betrokkene H.] behulpzaam is geweest bij het verschaffen van
- doorreis door Nederland, en hem daartoe gelegenheid, middelen of inlichtingen heeft verschaft, immers heeft hij voor voornoemde persoon
- telefonische afspraken gemaakt over het transport en
- een auto geregeld voor het vervoer en
- voornoemde persoon opgehaald en vervoerd,
terwijl hij wist dat die doorreis wederrechtelijk was;
4.
hij in of omstreeks de periode van 2 oktober 2009 tot en met 13 oktober 2009 te
's-Gravenhage en elders in Nederland en in België en in Frankrijk en in Spanje en in Portugal, tezamen en in vereniging met een ander, anderen, te weten [betrokkene J.] en [betrokkene K.] en [betrokkene L.] en [betrokkene M.] behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van
- toegang tot en doorreis door Nederland en andere lidstaten van de Europese Unie,
immers hebben hij en zijn mededader
- de reis vanuit Portugal naar Nederland van voornoemde personen georganiseerd en
- telefonische afspraken gemaakt over het transport van voornoemde personen en
- een auto geregeld voor het vervoer van voornoemde personen en
- voornoemde personen opgehaald en vervoerd
terwijl hij wist, dat die toegang en die doorreis wederrechtelijk waren.
Bewijsoverwegingen
Ten aanzien van feit 2:
De verdediging heeft vrijspraak bepleit ten aanzien van dit feit, aangezien niet wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard dat verdachte wist danwel ernstige redenen had te vermoeden dat [betrokkene I.] en [betrokkene H.] wederrechtelijk in Nederland verbleven en dat hun doorreis door Nederland om die reden wederrechtelijk was.
Uit een aantal tapgesprekken (pagina's 3402 tot en met 3410 van het dossier) die plaatsvinden op de dag voorafgaand aan de reis van [betrokkene H.], blijkt dat verdachte contact heeft gehad met diverse personen om afspraken te maken met betrekking tot het vervoer van [betrokkene H.]. De dag na deze gesprekken, op 29 oktober 2009, blijkt uit een observatie dat verdachte [betrokkene H.] afzet op een parkeerplaats bij de McDonald's, waarna [betrokkene H.] overstapt in een auto waarin [medeverdachte A en B] zitten. Ze rijden daarna samen naar Rotterdam en daar stapt [betrokkene I] in de auto. Later blijkt dat deze persoon, net als [betrokkene H.], ook illegaal in Nederland verbleef. In het dossier heeft de rechtbank onvoldoende aanknopingspunten kunnen vinden waaruit blijkt dat verdachte op enigerlei wijze betrokken is geweest bij het vervoer van [betrokkene I], maar aldus wel bij de reis van zijn zwager [betrokkene H.]. Verdachte heeft zich, blijkens bovengenoemde tapgesprekken, aanzienlijke moeite getroost om een reis met een ''taxi'' voor zijn zwager te organiseren. Ook toen [betrokkene H.] op 30 oktober 2009 zijn telefoon niet opnam maakte verdachte zich zorgen, hetgeen blijkt uit het tapgesprek (pagina 3422) met een onbekende. Tijdens dat gesprek zegt verdachte ondermeer dat hij denkt dat ze een probleem hebben, daarna zegt verdachte dat de onbekende vanaf hier niet in een auto van Portugal moest laten reizen, en verder zegt verdachte dat er een gevaar is dat de gesprekken opgenomen kunnen worden, waarop de onbekende zegt dat verdachte hem niet moet bellen en dat wanneer hij iets weet, hij zal bellen. Gelet op bovengenoemde feiten en omstandigheden, moet verdachte, naar het oordeel van de rechtbank, hebben geweten dat de reis van [betrokkene H.] wederrechtelijk was.
Ten aanzien van feit 4:
De verdediging heeft betoogd dat verdachte, op het moment dat zijn zus en haar kinderen zonder problemen de Portugese grens mochten passeren, het idee kan hebben gehad dat zijn zus en haar kinderen over de juiste visa beschikten.
De rechtbank leidt uit onderstaande feiten en omstandigheden af dat verdachte wist dat zijn zus en haar kinderen slechts een visum hadden voor Portugal en dat de doorreis van zijn zus en haar kinderen naar Nederland daarom wederrechtelijk was.
Tegenover de Koninklijke Marechaussee heeft verdachte bekend dat hij wist dat [betrokkene J.] en haar kinderen [betrokkene K.] en [betrokkene L.] en [betrokkene M.] visa hadden die niet buiten Portugal geldig waren. Uit diverse tapgesprekken waarop verdachte is te horen blijkt ook dat verdachte, voorafgaand aan deze reis, op de hoogte was dat bovengenoemde personen niet buiten Portugal mochten reizen. Dit blijkt onder meer uit het tapgesprek dat op 8 oktober 2009 plaatvond tussen verdachte en [medeverdachte C.]. In dit gesprek zegt verdachte tegen de medeverdachte dat er niemand is om mensen uit Portugal te gaan halen en dat ze hen op moeten halen omdat ze alleen visa voor Portugal hadden.
Uit onderstaand tapgesprek en de verklaring van [betrokkene L.] leidt de rechtbank af dat verdachte ook bij de grensovergang van Portugal geen twijfel had omtrent de geldigheid van de visa. [betrokkene L.] heeft bij de Koninklijke Marechaussee verklaard dat hij en zijn familie bij een controle bij de grens van Portugal te horen kregen dat hun visa alleen geldig waren voor Portugal. Uit een tapgesprek van 14 oktober 2009 blijkt dat verdachte dit kennelijk ook heeft opgevangen. Verdachte zegt in dit tapgesprek dat de autoriteiten bij de grens tegen hem hadden gezegd dat ''die mensen'' (de rechtbank begrijpt zijn zus en haar kinderen) louter visa voor Portugal bezaten.
Gelet op bovengenoemde feiten en omstandigheden oordeelt de rechtbank dat verdachte wist dat zijn zus en haar kinderen slechts visa hadden voor Portugal. Door hen, ondanks deze wetenschap, samen met zijn medeverdachte van Portugal naar Nederland te vervoeren, heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan mensensmokkel.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde en van de verdachte.
Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar. De verdachte is deswege strafbaar, nu geen strafuitsluitingsgronden aannemelijk zijn geworden.
Strafmotivering.
Na te melden straffen zijn in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
Voorts wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan mensenhandel. Hij is, al dan niet samen met een ander, familieleden behulpzaam geweest bij het zich verschaffen van doorreis door en toegang tot Nederland en of andere EU-landen, onder meer door hen op te halen en te vervoeren.
Door mensensmokkel wordt niet alleen het overheidsbeleid inzake bestrijding van illegaal verblijf in en illegale toegang tot Nederland doorkruist, maar wordt ook bijgedragen aan het in standhouden van een illegaal circuit, waardoor het sociaal overheidsbeleid wordt of kan worden gefrustreerd en gecorrumpeerd.
Bij het bepalen van de straffen heeft de rechtbank, ten voordele van verdachte, rekening gehouden dat verdachte louter familieleden behulpzaam is geweest en niet willekeurige vreemden, dat hij niet uit winstbejag heeft gehandeld en dat hij, blijkens zijn strafblad d.d. 14 januari 2011, weliswaar eerder met politie en justitie in aanraking geweest maar dat dit andersoortige feiten betreffen dan waarvoor verdachte thans terecht moet staan. De rechtbank oordeelt dat de officier van justitie in haar strafeis met bovengenoemde omstandigheden onvoldoende rekening heeft gehouden en zal derhalve een lagere straf opleggen dan zij heeft gevorderd.
Gezien het tijdsverloop, en de persoonlijke omstandigheden van verdachte, acht de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. waarbij verdachte opnieuw van zijn vrijheid zal worden beroofd, niet geboden.
Alles overwegende is de rechtbank van oordeel dat een werkstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf passend is.
De toepasselijke wetsartikelen.
De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen:
- 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57, 197a van het Wetboek van Strafrecht;
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden ten tijde van het bewezenverklaarde.
Beslissing.
De rechtbank,
verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de bij dagvaarding onder 1, 3 en 5 ten laste gelegde feiten heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de bij dagvaarding onder 2 en 4 ten laste gelegde feiten heeft begaan en dat het bewezenverklaarde uitmaakt:
t.a.v. feit 2: mensensmokkel;
t.a.v. feit 4: mensensmokkel, terwijl het feit in vereniging wordt begaan door meerdere personen;
verklaart het bewezenverklaarde en de verdachte deswege strafbaar;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
veroordeelt de verdachte tot:
werkstraf, voor de tijd van 240 (tweehonderdveertig) UREN;
beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de tijd van
120 (honderdtwintig) DAGEN;
beveelt dat de tijd, door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering doorgebracht, van de taakstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
bepaalt de maatstaf volgens welke de aftrek overeenkomstig artikel 27 Wetboek Pro van Strafrecht zal geschieden op 2 uren per dag.
en een gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) maanden;
bepaalt, dat die gevangenisstraf niet zal worden tenuitvoergelegd, zulks onder de algemene voorwaarde, dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.
Dit vonnis is gewezen door
mrs. P. Poustochkine, voorzitter,
M. van Seventer en E.E. Schotte, rechters,
in tegenwoordigheid van mr.drs. J.M.Th. Boeter, griffier,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 24 februari 2011.
Mr. E.E. Schotte is buiten staat dit vonnis te ondertekenen.
(1) Kamerstukken II 2003 - 2004, 29 291 nr. 1 - 7 Uitvoering van internationale regelgeving ter bestrijding van mensensmokkel en mensenhandel
(2) Kamerstukken II 2003 - 2004, 29 291 nr. 7 Uitvoering van internationale regelgeving ter bestrijding van mensensmokkel en mensenhandel, pagina 4.
(3) Zie ook gerechtshof Amsterdam 14 augustus 2006, LJN: AY 6580.