Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummers: NL25.49976 en NL25.49977
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam] , eiser,
geboren op [geboortedatum] ,
V-nummer: [v-nummer] ,
[naam] , eiseres,
geboren op [geboortedatum] ,
V-nummer: [v-nummer]
mede namens hun minderjarige zoon:
[naam] ,
geboren op [geboortedatum] ,
V-nummer: [v-nummer] ,
allen van Colombiaanse nationaliteit,
hierna samen: eisers
(gemachtigde: mr. R. Roelofsen),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. D. Post).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvragen van eisers als bedoeld in artikel 28 van Pro de Vw 2000 [1] . Eisers zijn het hier niet mee eens. Zij voeren daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvragen.
1.1.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvragen in stand kunnen blijven
.Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
.Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eisers hebben, mede namens hun minderjarige zoon, op 16 september 2023 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met de bestreden besluiten van 7 oktober 2025 deze aanvragen in de algemene procedure afgewezen als ongegrond.
2.1.
Eisers hebben beroep ingesteld tegen de bestreden besluiten.
2.2.
De rechtbank heeft de beroepen op 13 januari 2026 gezamenlijk op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eisers, de gemachtigde van eisers, een tolk en de gemachtigde van de minister. De rechtbank heeft het onderzoek op de zitting gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eisers leggen aan hun asielaanvragen het volgende ten grondslag. Eiser was werkzaam in een restaurant en werd daar benaderd door leden van de FARC om drugs, wapens en explosieven voor hen te bewaren en eten voor hen te vervoeren. Toen eiser dit weigerde werd hij neergestoken. Eiser heeft vervolgens meegewerkt aan het opslaan van de spullen. Op een dag kregen eisers toestemming van de FARC om naar het ziekenhuis te gaan maar zijn eisers in plaats daarvan naar Medellín gevlucht waar zij tot hun vertrek verbleven. Eiser is op 22 juli 2023 eenmaal kort teruggekeerd naar Cali en kwam daar de man tegen die hem eerder had neergestoken. Eiser is toen opnieuw bedreigd. Eind augustus 2023 heeft eiser via Whatsapp een dreigbericht ontvangen als gevolg van een aangifte die hij heeft gedaan tegen het lid van de FARC dat hem had neergestoken en bedreigd. Eisers zijn op 13 september 2023 vertrokken. Ter onderbouwing hebben eisers verschillende documenten overgelegd.
3.1.
De rechtbank stelt vast dat eiseres en de zoon geen zelfstandige asielmotieven hebben en dat zij voor wat betreft hun asielaanvraag geheel afhankelijk zijn van het asielrelaas van eiser.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eisers bevat volgens de minister de volgende relevante elementen:
identiteit, nationaliteit en herkomst;
problemen met de FARC.
De minister gelooft het eerste relevante element. Het tweede relevante is door de minister niet beoordeeld op geloofwaardigheid omdat de minister zich op het standpunt stelt dat de verklaringen van eisers over de problemen met de FARC op voorhand onvoldoende zwaarwegend zijn om te leiden tot een gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op ernstige schade. Eisers kunnen namelijk effectieve bescherming inroepen van de Colombiaanse autoriteiten tegen de personen waarvoor zij stellen te vrezen.
Herhaling zienswijze
5. De rechtbank overweegt allereerst dat de stelling van eisers in beroep dat de zienswijzen als herhaald en ingelast moeten worden beschouwd, onvoldoende is om te kunnen worden aangemerkt als een beroepsgrond waarop de rechtbank moet ingaan. De minister is in het bestreden besluit gemotiveerd ingegaan op de zienswijzen. Het is aan eisers om in beroep concreet aan te geven waarom de reactie van de minister op de zienswijzen volgens hen niet juist of toereikend is. De rechtbank zal zich dan ook richten op wat eisers in beroep hebben aangevoerd. De rechtbank verwijst hierbij naar uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling). [2]
Heeft de minister terecht geoordeeld dat eisers effectieve bescherming van de Colombiaanse autoriteiten kunnen inroepen?
6. Eisers voeren aan dat zij wel degelijk aannemelijk hebben gemaakt dat het vragen van bescherming aan de Colombiaanse autoriteiten in hun geval niet effectief is. Ter onderbouwing hebben eisers een vertaling van een verklaring overgelegd waaruit blijkt dat de door hen gedane aangifte niet in behandeling wordt genomen wegens verjaring. Eisers wijzen verder op het Algemeen Ambtsbericht Colombia van 27 juni 2024 waaruit blijkt dat de Colombiaanse overheid weliswaar van goede wil is om de bescherming van bedreigde personen te verbeteren, maar dat het beleid nog weinig vruchten heeft afgeworpen. Ook benadrukken eisers dat de FARC-groepering waarvoor zij vrezen in heel Colombia opereert en eisers dus nergens in Colombia veilig zijn. Dit blijkt ook uit het feit dat eiser in Cali opnieuw is lastiggevallen door de groepering en vervolgens bij terugkomst in Medellín bedreigingen heeft ontvangen per app. Nu de minister in de besluitvorming lijkt te erkennen dat de FARC-groepering in het hele land personen opspoort, zou de bewijslast bij de minister moeten komen te liggen om aan te tonen dat dit voor eiser toch niet het geval is. Eisers wijzen verder op het rapport van de Immigration Refugee Canada van 12 juli 2024 waarin een profiel wordt geschetst van personen die te vrezen hebben voor de groepering. Eiser valt duidelijk onder dit profiel door zijn kennis van leden, kennis over de werkwijze en kennis over locaties. Eisers voeren verder aan dat de minister zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat het UK Home Office rapport niet op eiser van toepassing zou zijn omdat eiser niet tot één van de daarin genoemde categorieën behoord. Eiser acht dit een te beperkte interpretatie en ziet niet in waarom hij gezien zijn geloofwaardig geachte relaas niet in de categorie getuigen/informaten van (voormalig) bendeleden zou vallen. Verder wijzen eisers op een uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Middelburg, van 21 augustus 2025. [3] Eisers voeren verder aan dat de minister ten onrechte Caldas als een mogelijkheid van hervestiging heeft aangewezen. Eisers wijzen in dit kader op recente nieuwsberichten waarin wel degelijk melding wordt gemaakt van ‘illegal armed forces’ aldaar.
6.1.
De minister beroept zich op de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Rotterdam, van 17 januari 2025 [4] waarvan de Afdeling [5] in haar uitspraak van 20 februari 2025 [6] de motivering heeft overgenomen. Verder heeft de gemachtigde van de minister op de zitting aangegeven dat de vertaling van de verklaring dat de aangifte van eiser niet in behandeling is genomen geen verschil maakt, omdat hieruit blijkt dat eiser geen aangifte heeft gedaan maar een aanvraag heeft gedaan om zich te laten registeren in het slachtofferregister (Personalia). Uit het Algemeen Ambtsbericht Colombia blijkt dat een inschrijving in het slachtofferregister niet hetzelfde is als een aangifte bij de politie of bij het OM. Voor bescherming van de Colombiaanse autoriteiten dient er daadwerkelijk aangifte te worden gedaan bij de politie of het OM.
6.2.
De rechtbank is van oordeel de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat eisers niet aannemelijk hebben gemaakt dat zij bij voorkomende problemen geen mogelijkheid hebben om bescherming van de Colombiaanse autoriteiten in te roepen. Hoewel uit het Algemeen Ambtsbericht Colombia van juni 2024 blijkt dat het door de Colombiaanse autoriteiten gevoerde beleid om bescherming te bieden nog weinig vruchten heeft afgeworpen [7] , volgt hieruit niet dat het in zijn algemeenheid geheel niet mogelijk is om bescherming te krijgen van de Colombiaanse autoriteiten of dat het bij voorbaat zinloos zou zijn om te klagen. Eisers hebben ook niet aannemelijk gemaakt dat het in hun specifieke geval niet mogelijk is om effectieve bescherming te krijgen van de Colombiaanse autoriteiten. Uit het ambtsbericht volgt immers dat als iemand slachtoffer is van een misdrijf, hij aangifte moet doen om het misdrijf onder de aandacht van de autoriteiten te brengen. De klacht kan worden ingediend bij het dichtstbijzijnde kantoor van het Openbaar Ministerie (Fiscalía). [8] De minister heeft er terecht op gewezen dat is gebleken dat eiser slechts een poging heeft gedaan om zich in te schrijven in het slachtofferregister en dus geen aangifte heeft gedaan bij de daarvoor aangewezen instantie. De stelling van eiser op de zitting dat de registratie in het slachtofferregister nodig is om aangifte bij de politie of het OM te kunnen doen, heeft hij niet onderbouwd en volgt bovendien niet uit het ambtsbericht. De verwijzingen van eisers naar het rapport van het Immigration Refugee Board Canada en het UK Home Office rapport maken het voorgaande niet anders. Ook in het geval dat zou worden vastgesteld dat eiser voldoet aan de daarin omgeschreven profielen en categorieën dan heeft eiser nog steeds niet aannemelijk gemaakt dat de Colombiaanse autoriteiten hem geen effectieve bescherming kunnen bieden, omdat eiser geen aangifte heeft gedaan. Bovendien heeft de minister in het geval van eisers de geloofwaardigheid van het asielrelaas niet beoordeeld omdat deze hoe dan ook onvoldoende zwaarwegend is bevonden. De verwijzing naar de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Middelburg, leidt evenmin tot een ander oordeel. De minister heeft in het onderhavige geval immers geen oordeel heeft gegeven over de geloofwaardigheid van het asielmotief, en er is niet gebleken dat eiser aangifte heeft gedaan en geen hulp kan krijgen van de Colombiaanse autoriteiten. De rechtbank ziet gelet op het voorgaande dan ook geen aanleiding voor de omkering van de bewijslast. Tot slot overweegt de rechtbank dat de stelling van eisers dat Caldas niet als binnenlands beschermingsalternatief voor hen kan worden aangewezen, het voorgaande niet anders maakt. De minister heeft immers Medellín aangewezen als binnenlands beschermingsalternatief voor eisers en het is niet aannemelijk geworden dat eisers daar geen bescherming kunnen krijgen. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
7. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond.
Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eisers geen gelijk krijgen en geen vergoeding krijgen van hun proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R. Tesfai, rechter, in aanwezigheid van mr. V. Vegter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.