ECLI:NL:RBDHA:2020:489

• Datum uitspraak: 30 januari 2020
• Publicatiedatum: 23 januari 2020
• Zaaknummer: AWB - 19 _ 5823
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: E.E. Schotte
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging naheffingsaanslag parkeerbelasting ondanks gedeeltelijk parkeren op trottoir

De zaak betreft een geschil over de rechtmatigheid van een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd door de gemeente Den Haag. Op 23 mei 2019 stond de auto van eiser geparkeerd aan een locatie die is aangewezen als plaats voor betaald parkeren. Tijdens een controle bleek dat geen parkeerbelasting was voldaan, waarop de naheffingsaanslag werd opgelegd.

Eiser voerde aan dat zijn auto met twee wielen op het trottoir stond, waardoor volgens hem geen sprake was van fiscaal parkeren maar van een zogenoemd 'Mulder'-feit. De rechtbank oordeelde echter dat het gedeeltelijk parkeren op het trottoir niet uitsluit dat er sprake is van parkeren in de zin van de Verordening parkeerbelastingen 2008. De auto stond nagenoeg geheel in een parkeervak, waardoor het college van burgemeester en wethouders bevoegd was om parkeerbelasting te heffen.

De rechtbank verwierp de verwijzing van eiser naar eerdere uitspraken van gerechtshoven, omdat de situatie in deze zaak anders was. Gelet op het feit dat eiser de verschuldigde parkeerbelasting niet had voldaan, werd het beroep ongegrond verklaard en de naheffingsaanslag bevestigd.

Uitkomst: De naheffingsaanslag parkeerbelasting is terecht opgelegd en het beroep wordt ongegrond verklaard.

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Team belastingrecht

zaaknummer: SGR 19/5823

proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van

30 januari 2020 in de zaak tussen

[eiser] , wonende te [woonplaats] , eiser
(gemachtigde: [A] ),

en

de heffingsambtenaar van de gemeente Den Haag, verweerder.

De bestreden uitspraak op bezwaar

De uitspraak van verweerder van 9 september 2019 op het bezwaar van eiser tegen de aan eiser opgelegde naheffingsaanslag parkeerbelasting.

Zitting

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 16 januari 2020. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door [B] .

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Overwegingen

1. Op 23 mei 2019 om 12.43 uur stond de auto van eiser met het kenteken [kenteken] (de auto) geparkeerd aan de [adres] te Den Haag. Deze locatie is door burgemeester en wethouders van de gemeente Den Haag aangewezen als plaats voor betaald parkeren.

2. Tijdens een controle op genoemd tijdstip is geconstateerd dat voor de auto geen parkeerbelasting was voldaan. Naar aanleiding hiervan is aan eiser de naheffingsaanslag opgelegd.

3. In geschil is of de naheffingsaanslag terecht is opgelegd.

4. Eiser stelt dat zijn auto geparkeerd stond met twee wielen op het trottoir waardoor geen sprake meer was van fiscaal parkeren maar van een zogeheten ‘Mulder’-feit.

5. Blijkens artikel 1, onder d, van de Verordening parkeerbelastingen 2008 (de Verordening) van de gemeente Den Haag wordt verstaan onder parkeren: het gedurende een aaneengesloten periode doen of laten staan van een voertuig, anders dan gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt wordt tot het onmiddellijk in- of uitstappen van personen, dan wel het onmiddellijk laden of lossen van goederen op binnen de gemeente gelegen voor het openbaar verkeer openstaande terreinen of weggedeelten waarop dit doen of laten staan niet ingevolge een wettelijk voorschrift verboden is.

6. De rechtbank overweegt dat het enkele feit dat de auto met twee wielen deels op het trottoir geparkeerd stond niet leidt tot de conclusie dat geen sprake is geweest van parkeren in de zin van de Verordening. Eiser heeft immers geparkeerd op een door het college van burgemeester en wethouders aangewezen plaats en wel op een zodanige wijze dat daar niet door een andere weggebruiker kon worden geparkeerd, hetgeen maakt dat verweerder ter zake van het parkeren heffingsbevoegd is. De verwijzing van eiser naar de uitspraken van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 22 augustus 2017 (ECLI:NL:GHARL:2017:7239) en het Gerechtshof Amsterdam van

2 april 2015 (ECLI:NL:GHAMS:2015:1723) brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel, nu de auto van eiser nagenoeg geheel geparkeerd stond in een parkeervak. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat eiser geparkeerd stond op een fiscale parkeerplaats en parkeerbelasting verschuldigd was. Nu vaststaat dat eiser de verschuldigde parkeerbelasting niet heeft voldaan, heeft verweerder de naheffingsaanslag terecht opgelegd.

7. Gelet op wat hiervoor is overwogen, is het beroep ongegrond verklaard.

8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Deze uitspraak is gedaan door mr. E.E. Schotte, rechter, in aanwezigheid van

mr. H.J. Habetian, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 30 januari 2020.

griffier rechter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht), Postbus 20302,

2500 EH Den Haag.