Uitspraak
RECHTBANK MIDDELBURG
Sector bestuursrecht, enkelvoudige belastingkamer
Procedurenummer: AWB 11/5709
Uitspraakdatum: 17 juli 2012
Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak als bedoeld in afdeling 8.2.6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en artikel 27d van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR) in het geding tussen
[belanghebbende], wonende te [woonplaats],
belanghebbende,
en
de heffingsambtenaar van de gemeente Hulst,
de heffingsambtenaar.
De bestreden uitspraak op bezwaar
De uitspraak van de heffingsambtenaar van 4 oktober 2011 op het bezwaar van belanghebbende tegen de aan hem opgelegde aanslag afvalstoffenheffing (aanslagnummer [aanslagnummer]).
Zitting
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 3 juli 2012 te Middelburg. Aldaar zijn verschenen en gehoord, namens de heffingsambtenaar, [gemachtigde] en, ter bijstand,
[gemachtigde]. Belanghebbende is, met kennisgeving aan de rechtbank, niet verschenen.
1. Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
2. Gronden
2.1. Belanghebbende woonde in 2011 in een appartement van het complex [complex] op het adres [adres ] te [woonplaats] en voerde een tweepersoonshuishouden. Het appartementencomplex is voorzien van twee afvalcontainers, een voor papierafval en een voor restafval.
2.2. De heffingsambtenaar heeft op grond van de Verordening reinigingsheffingen 2009 van de gemeente Hulst (hierna: de Verordening) aan belanghebbende voor het jaar 2011 een aanslag afvalstoffenheffing opgelegd van € 239 (hierna: de aanslag).
2.3. In geschil is het antwoord op de vraag of de aanslag terecht en tot het juiste bedrag is opgelegd. Belanghebbende beantwoordt de vraag ontkennend en de heffingsambtenaar bevestigend.
2.4. Belanghebbende heeft gesteld dat hij niet gelijk behandeld wordt met andere inwoners omdat hij, als appartementbewoner, evenveel afvalstoffenheffing moet betalen als andere inwoners die een betere afvalvoorziening hebben. De afvalcontainers die bij het appartementencomplex staan zitten vaker vol dan die bij inwoners die beschikken over aan hen individueel ter beschikking gestelde rolcontainers en er zijn geen groencontainers.
2.5.1. Een gemeente kan op grond van artikel 15.33 van de Wet milieubeheer ter bestrijding van de kosten die voor haar verbonden zijn aan het beheer van huishoudelijke afvalstoffen een heffing instellen waaraan kunnen worden onderworpen degenen die feitelijk gebruik maken van een perceel waarvan een verplichting tot het inzamelen van huishoudelijke afvalstoffen geldt.
2.5.2. Artikel 2 van Pro de Verordening verstaat onder huishoudelijke afvalstoffen, afvalstoffen van een particuliere huishouding, aangeboden in een rolemmer van een door het college van burgemeester en wethouders voorgeschreven model of, met toestemming van dit college, aangeboden op een andere wijze.
2.5.3. De artikelen 3 en 4 van de Verordening bepalen dat onder de naam “afvalstoffenheffing” een directe belasting wordt geheven ter zake van het feitelijke gebruik van een perceel van de feitelijke gebruiker daarvan.
2.5.4. Volgens de bij de Verordening horende Tarieventabel voor het jaar 2011 bedraagt het tarief bij gebruik van het perceel door twee personen € 239.
2.6. De rechtbank is van oordeel dat de aanslag afvalstoffenheffing terecht aan belanghebbende is opgelegd en dat de aanslag juist is vastgesteld. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat belanghebbende het feitelijke gebruik heeft van het appartement en dat ook bij hem afval wordt opgehaald. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij voor wat betreft de heffing slechter behandeld wordt dan andere inwoners van de gemeente. Een geschil over steeds vol zittende afvalcontainers kan niet door de belastingrechter beslist worden.
2.7. Belanghebbende heeft nog gesteld dat de gemeente in strijd met de wet winst maakt op het ophalen van afval bij de bewoners van het appartementencomplex. Het ophalen van afval bij een appartementencomplex is immers goedkoper, zo voert belanghebbende aan.
2.8. Artikel 229b van de Gemeentewet bepaalt dat in de verordeningen de gemeentelijke tarieven zodanig vastgesteld moeten worden dat de geraamde baten van de rechten niet uitgaan boven de geraamde lasten. Naar het oordeel van de rechtbank geldt dit echter voor het totaal van een Verordening en niet voor de onderliggende afzonderlijke elementen daarvan. Dat bij het vaststellen van de Verordening sprake was van een overschrijding zoals bedoeld in voornoemd wetsartikel is gesteld noch gebleken. Belanghebbendes beroepsgrond faalt.
2.9. Op grond van het vorenstaande is het beroep ongegrond verklaard.
2.10. De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
Deze uitspraak is gedaan op 17 juli 2012 door mr. A.F.M.Q. Beukers-van Dooren, rechter, en op dezelfde dag in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. M.J.M. Mies, griffier.
De griffier, de rechter,
Afschrift aangetekend verzonden aan partijen op: 30 juli 2012
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583,
5201 CZ ’s-Hertogenbosch.
Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
a. de naam en het adres van de indiener;
b. een dagtekening;
c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
d. de gronden van het hoger beroep.