ECLI:NL:HR:2016:369

• Datum uitspraak: 4 maart 2016
• Publicatiedatum: 3 maart 2016
• Zaaknummer: 15/01045
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: E.J. Numann; A.H.T. Heisterkamp; G. Snijders; G. de Groot; T.H. Tanja-van den Broek
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt aansprakelijkheid voor letselschade door gebrek vergrendelmechanisme vrachtwagencabine

In deze zaak heeft de Hoge Raad het beroep in cassatie van Volvo verworpen tegen het arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden dat de aansprakelijkheid van Volvo bevestigde. De zaak betreft een eenzijdig ongeval waarbij de cabine van de vrachtwagen kantelde en de bestuurder ernstig letsel opliep. De rechtbank had geoordeeld dat sprake was van een gebrek in het vergrendelmechanisme van de cabine en dat Volvo aansprakelijk was voor de letselschade.

Het hof heeft dit oordeel bekrachtigd en de Hoge Raad heeft het cassatieberoep van Volvo afgewezen. Een klacht over de formulering van het dictum van het hof werd eveneens verworpen, omdat het dictum moet worden uitgelegd in samenhang met de overwegingen van het arrest. Uit deze overwegingen blijkt dat de aansprakelijkheid betrekking heeft op het letsel ten gevolge van het gebrek in het vergrendelmechanisme.

De Hoge Raad veroordeelde Volvo tevens in de kosten van het cassatiegeding. Hiermee is de aansprakelijkheid van Volvo definitief bevestigd voor de letselschade die de bestuurder heeft opgelopen door het kantelen van de cabine als gevolg van het gebrek.

Uitkomst: De Hoge Raad wijst het cassatieberoep van Volvo af en bevestigt de aansprakelijkheid voor de letselschade door het gebrek in het vergrendelmechanisme van de vrachtwagencabine.

Uitspraak

4 maart 2016

Eerste Kamer

15/01045

LZ/TT

Hoge Raad der Nederlanden

Arrest

in de zaak van:

VOLVO GROUP THE NETHERLANDS B.V. h.o.d.n. Renault Trucks Nederland,
gevestigd te Beesd, gemeente Geldermalsen,

EISERES tot cassatie,

advocaat: mr. J.W.H. van Wijk,

t e g e n

[verweerder],
wonende te [woonplaats],

VERWEERDER in cassatie,

advocaat: mr. M.E. Gelpke.

Partijen zullen hierna ook worden aangeduid als Volvo en [verweerder].

1. Het geding in feitelijke instanties

Voor het verloop van het geding in feitelijke instanties verwijst de Hoge Raad naar de navolgende stukken:

a. de vonnissen in de zaak 104656/HA ZA 09-917 van de rechtbank Zutphen van 9 december 2009, 31 maart 2010 en 12 september 2012;

b. het arrest in de zaak 200.123.116 van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 18 november 2014.

Het arrest van het hof is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen het arrest van het hof heeft Volvo beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

[verweerder] heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten en voor Volvo mede door mr. K.J.O. Jansen.

De conclusie van de Advocaat-Generaal J. Spier strekt tot verwerping van het cassatieberoep.

De advocaat van Volvo heeft bij brief van 18 december 2015 op die conclusie gereageerd.

3. Beoordeling van het middel

3.1

Voor zover voor de afdoening in cassatie van belang, gaat het in deze zaak om het volgende. [verweerder] heeft bij een eenzijdig ongeval met een door hem bestuurde vrachtwagen ernstig letsel opgelopen. Bij dat ongeval is de kantelbare cabine van de vrachtwagen naar voren op het wegdek geklapt. De rechtbank heeft bij eindvonnis geoordeeld dat sprake is geweest van een gebrek in de zin van art. 6:185 BW in het vergrendelmechanisme van de cabine van de vrachtwagen en heeft voor recht verklaard dat (de rechtsvoorgangster van) Volvo “aansprakelijk is voor het door [verweerder] ten gevolge van het ongeval (…) opgelopen letsel en de daaruit voor [verweerder] voortvloeiende schade (…)”. Het hof heeft dat vonnis bekrachtigd.

3.2

De klachten van de onderdelen 1 en 2 van het middel kunnen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81 lid 1 RO, geen nadere motivering nu die klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

3.3

Onderdeel 3 klaagt over onbegrijpelijkheid van de slotsom van het arrest van het hof dat de vonnissen van de rechtbank zullen worden bekrachtigd (rov. 5) en over de daarmee overeenstemmende bekrachtiging van die vonnissen in het dictum van zijn arrest. Het onderdeel betoogt dat het dictum van het eindvonnis van de rechtbank te ruim is geformuleerd en dat het hof dat dictum had moeten herformuleren in die zin, dat (de rechtsvoorgangster van) Volvo aansprakelijk is voor het door [verweerder] “ten gevolge van het gebrek (in het vergrendelmechanisme van de cabine van de truck)” opgelopen letsel en de daaruit voor [verweerder] voortvloeiende schade.

3.4

Het onderdeel kan wegens gebrek aan belang evenmin tot cassatie leiden. Het dictum van een uitspraak dient te worden uitgelegd met inachtneming van de overwegingen die tot die beslissing hebben geleid (zie onder meer HR 23 januari 1998, ECLI:NL:HR:1998:ZC2553, NJ 2000/544 en HR 27 juni 2014, ECLI:NL:HR:2014:1532). Zoals ook [verweerder] in cassatie betoogt, blijkt uit de overwegingen van het hof (rov. 4.12 en 4.13, weergegeven in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 2.4) dat het heeft geoordeeld dat Volvo aansprakelijk is voor letselschade van [verweerder] ten gevolge van het gebrek in het vergrendelmechanisme van de cabine van de vrachtwagen. De bekrachtiging door het hof van het eindvonnis van de rechtbank betekent dus dat het hof de verklaring voor recht van de rechtbank heeft uitgelegd in de door het onderdeel bepleite zin.

4. Beslissing

De Hoge Raad:

verwerpt het beroep;

veroordeelt Volvo in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerder] begroot op € 393,34 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris.

Dit arrest is gewezen door de vice-president E.J. Numann als voorzitter en de raadsheren A.H.T. Heisterkamp, G. Snijders, G. de Groot en T.H. Tanja-van den Broek, en in het openbaar uitgesproken door de vice-president E.J. Numann op
4 maart 2016 .