Uitspraak
Arrest d.d. 9 oktober 2012
Zaaknummer 200.094.518/01
(zaaknummer rechtbank: 113450/ KG ZA 11-202)
HET GERECHTSHOF TE LEEUWARDEN
Arrest van de eerste kamer voor burgerlijke zaken in de zaak van:
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Scheidingskantoor [X] B.V.,
gevestigd te [plaats],
appellante,
in eerste aanleg: gedaagde,
hierna te noemen: Scheidingskantoor [X],
advocaat: mr. F. van der Hoef, kantoorhoudende te Burgum,
tegen
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
De Scheidingsplanner B.V.,
gevestigd te Barendrecht,
geïntimeerde,
in eerste aanleg: eiseres,
hierna te noemen: De Scheidingsplanner,
advocaat: mr. J.P.M. Borsboom, kantoorhoudende te Barendrecht.
Het geding in eerste instantie
In eerste aanleg is geprocedeerd en beslist zoals weergegeven in het tussen partijen gewezen kortgedingvonnis uitgesproken op 24 augustus 2011 door de voorzieningenrechter van de rechtbank Leeuwarden (hierna ook: de voorzieningenrechter).
Het geding in hoger beroep
Bij exploot van 6 september 2011 is door Scheidingskantoor [X] hoger beroep ingesteld van genoemd vonnis met dagvaarding van De Scheidingsplanner tegen de zitting van 27 september 2011.
De conclusie van de memorie van grieven luidt:
''dat het uw Gerechtshof moge behagen om het vonnis van de Voorzieingenrechter Leeuwarden gewezen op 24 augustus 2011 onder nummer 113450 KG ZA 11-202 tussen partijen in kort geding gewezen en opnieuw rechtdoende geïntimeerde alsnog in haar vorderingen niet ontvankelijk te verklaren althans haar deze te ontzeggen met veroordeling van geïnitmeerde in de proceskosten in eerste aanleg, primair met toepassing van art. 1019 h Rv aan de zijde van appellante begroot op € 2.453,34, te vermeerderen met 6% kantoorkosten en omzetbelasting alsmede verschotten, danwel een bedrag door uw Gerechtshof in goede justitie te bepalen, subsidiair deze proceskostenveroordeling te beaseren op art. 237 Rv Pro e.v., alsmede geïntimeerrder te veroordelen in de proceskosten in hoger beroep met inachtneming van art. 237 Rv Pro e.v., dit voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad.''
Bij memorie van antwoord is door De Scheidingsplanner verweer gevoerd met als conclusie:
''Het is op bovenstaande gronden, zo nodig aan te vullen en/of te verbeteren bij akte en/of pleidooi dat De Scheidingsplanner de eer heeft te concluderen dat:
het uw Gerechtshof moge behagen om bij arrest, zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad: het vonnis van de Rechtbank Leeuwarden d.d. 24 augustus 2011, gewezen onder rolnummer 113450/ KG ZA 11-202 te bekrachtigen en apppellante niet ontvankelijk te verklaren in de door haar ingestelde vordering en in het door haar ingestelde beroep, althans haar vorderingen, zo nodig onder verbetering van gronden, af te wijzen en het beroep ongegrond te verklaren, met veroordeling van appellante, uitvoerbaar bij voorraad, in de werkelijk kosten van beide instanties, inclusief de nakosten (ten bedrage van EUR 131,00 en EUR 199,00 inclusief betekening aan Scheidingskantoor [X]) voor het geval Scheidingskantoor [X] niet op eerste vordering betaalt overeenkomstig het dictum van het ten dezen te wijzen arrest.''
Op 6 maart 2012 heeft Scheidingskantoor [X] een akte houdende uitlating producties genomen. De Scheidingsplanner heeft daarop bij antwoordakte van
3 april 2012 gereageerd.
Ten slotte hebben partijen de stukken overgelegd voor het wijzen van arrest.
De beoordeling
De vaststaande feiten
1. Scheidingskantoor [X] heeft tegen de feitenvaststelling door de voorzieningenrechter in rechtsoverweging 2.7 van het bestreden vonnis een grief (grief I) gericht. Het hof zal hierna onder 2 de feiten opnieuw vaststellen met inachtneming van hetgeen Scheidingskantoor [X] onder deze grief heeft aangevoerd.
2. Het gaat in deze zaak om het volgende.
2.1 De Scheidingsplanner houdt zich vanaf 2006 bezig met het geven van (financiële en juridische) adviezen die verband houden met de (uitvoering van de voorgenomen) beëindiging van relaties. De Scheidingsplanner exploiteert op dit gebied een franchiseketen van adviseurs. Op het moment van het initiëren van deze procedure heeft zij 84 franchisevestigingen verspreid over Nederland. Zij hanteert - onder andere - de handelsnaam De Scheidingsplanner B.V.
2.2 Scheidingskantoor [X] begeleidt eveneens scheidingsprocedures. Het bedrijf is sinds 2006 actief; eerst als eenmanszaak en vanaf 2 september 2009 in de vorm van een besloten vennootschap. Zij heeft in totaal vijf vestigingen verspreid over Nederland en (twee deelstaten van) Duitsland.
2.3 De Scheidingsplanner is houdster van de volgende in het Benelux-Merkenregister ingeschreven merkrechten:
- het beeldmerk De Scheidingsplanner (zie onderstaande afbeelding) is op
7 september 2006 gedeponeerd en vervolgens op 7 december 2006 ingeschreven onder nummer [nummer]voor de klassen 35 (reclame),
36 (financiële diensten) en 41 (organisatie van opleidingen).
- Het beeldmerk Scheidingsplanner (zie onderstaande afbeelding) is op 9 maart 2009 gedeponeerd en vervolgens op op 26 maart 2009 ingeschreven onder nummer [nummer] voor de klassen 35 (reclame), 36 (financiële diensten) en
41 (organisatie van opleidingen).
- Het beeldmerk Scheidingsplan (zie onderstaande afbeelding) is op 31 maart 2010 gedeponeerd envervolgens op 12 juli 2010 onder nummer 0880358 ingeschreven voor de klassen 35 (reclame), 36 (financiële diensten) en
45 (juridische diensten).
- Het woordmerk Scheidingsplanner is op 22 juni 2011 gedeponeerd en vervolgens op 8 juli 2011 onder nummer [nummer] ingeschreven voor de klassen 35 (reclame), 36 (financiële diensten) en 45 (juridische diensten). Het afschrift uit het merkenregister vermeldt bij status: 'voorlopige beslissing tot weigering'.
2.4 Op 4, 10, 16 en 25 mei 2011 heeft de advocaat van De Scheidingsplanner Scheidingskantoor [X] schriftelijk gesommeerd ieder gebruik van de handelsnaam en merknaan Scheidingsplanner op onder andere haar website www.scheidingscentrum-nederland.nl te staken en gestaakt te houden.
2.5 In haar brief van 17 mei 2011 aan De Scheidingsplanner heeft Scheidingskantoor [X] ontkend dat zij gebruik maakt van het beeldmerk Scheidingsplanner en geweigerd de onthoudingsverklaring te ondertekenen.
Het geschil in eerste aanleg
3. De Scheidingsplanner heeft de onderhavige procedure aanhangig gemaakt bij de voorzieningenrechter van de rechtbank Leeuwarden en daarbij jegens Scheidingskantoor [X] gevorderd, samengevat:
a) een verbod tot het gebruik van de namen en merken "de Scheidingsplanner", "Scheidingsplanner" en "scheidingsplan" of daarmee overeenstemmende aanduidingen;
b) een verbod (bedoeld is gebod) tot verwijdering van de namen en merken "de Scheidingsplanner", "Scheidingsplanner" en "scheidingsplan" van haar website www.scheidingskantoor-nederland.nl;
c) een gebod de zoekmachines aan te schrijven de genoemde "adwords" te verwijderen en het bestand op te schonen, zodat niet langer wordt verwezen naar de website van Scheidingskantoor [X] bij het intikken van genoemde "adwords";
d) de veroordeling van Scheidingskantoor [X] een rectificatie te plaatsen dat zij onrechtmatig jegens de Scheidingsplanner heeft gehandeld en dat door de voorzieningenrechter van de rechtbank Leeuwarden haar een gebod is opgelegd;
een en ander versterkt met dwangsommen en met veroordeling van Scheidingskantoor [X] in de proceskosten.
4. Scheidingskantoor [X] heeft verweer gevoerd.
5. De voorzieningenrechter heeft de vorderingen toegewezen, de dwangsommen gemaximeerd en Scheidingskantoor [X] in de kosten veroordeeld. Scheidingskantoor [X] is van dit vonnis in hoger beroep gekomen onder aanvoering van tien grieven.
Spoedeisend belang
6. Het door de voorzieningenrechter verwoordde spoedeisend belang bij de vordering is in hoger beroep niet aangevochten. Het hof acht het voldoende aannemelijk dat dit belang ook thans nog aanwezig is.
Bespreking van de grieven
Geldigheid woordmerk
7. Grief I stelt de geldigheid van het woordmerk Scheidingsplanner aan de orde. Scheidingskantoor [X] stelt zich op het standpunt dat De Scheidingsplanner geen rechten aan de spoedinschrijving kan ontlenen, nu uit het Benelux-merkenregister blijkt dat de spoedinschrijving is geweigerd. De Scheidingsplanner stelt daarentegen dat het om een voorlopige beslissing gaat van het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom (hierna: het Bureau) waartegen zij in beroep zal gaan. Volgens De Scheidingsplanner kan zij, zolang op dit beroep niet is beslist, aan de inschrijving rechten ontlenen.
8. Het hof is met De Scheidingsplanner van oordeel dat zolang op het beroep tegen de voorlopige beslissing tot weigering niet is beslist en het merk blijft ingeschreven, de rechthebbende op zich een vordering gebaseerd op het ingeschreven merk tegen derden kan instellen. In zoverre faalt de grief.
9. De op het woordmerk Scheidingsplanner gebaseerde vorderingen kunnen evenwel niet worden toegewezen, indien naar het voorlopig oordeel van het hof er een gerede kans bestaat dat de beroepsprocedure bij het Bureau tot doorhaling van dit woordmerk zal leiden omdat, naar het hof uit het debat tussen partijen opmaakt, het merk Scheidingsplanner voor het geven van juridische en financiële diensten die verband houden met de beëindiging van relaties, onderscheidend vermogen mist.
10. Het hof is voorshands van oordeel dat er een gerede kans is dat het woordmerk Scheidingsplanner voor de hiervoor beschreven diensten definitief wordt geweigerd. Daartoe overweegt het hof als volgt.
11. De vraag of een samengesteld woordmerk voldoende onderscheidend is, dient te worden beantwoord aan de hand van vaste rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie. Uit die rechtspraak volgt dat een merk in zijn geheel moet worden beschouwd. Het enkele feit dat een merk is samengesteld uit elementen die de kenmerken van de waren en/of diensten waarvoor het is ingeschreven kunnen aanduiden, is op zich niet voldoende om aan te nemen dat het vereiste onderscheidend vermogen ontbreekt. Indien echter de samenstelling niet meer is dan een samenvoeging van die elementen, dan ontbeert ook die samenvoeging voldoende onderscheidend vermogen. De uiteindelijke concrete beantwoording van de vraag of een merk voldoende onderscheidend is, vindt plaats enerzijds in relatie tot de waren of diensten waarvoor het is ingeschreven en anderzijds in relatie tot de perceptie ervan door het relevante publiek. Dat publiek bestaat uit de normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde (potentiële) afnemer van de waren of diensten. Een samenstelling opgebouwd uit verwijzende bestanddelen heeft alleen dan voldoende onderscheidend vermogen wanneer aan de samenvoeging een ongebruikelijke wending wordt gegeven in syntactische of semantische zin (vergelijk HvJ EG 12 februari 2004,
NJ 2006, 531, Postkantoor, HvJ EG 16 september 2004, IER 2005, 8, Sat.2).
12. Het woordmerk Scheidingsplanner bestaat uit de woorden "scheiding" en "planner". Onder het samengestelde woordmerk Scheidingsplanner wordt (financiële) begeleiding bij een scheiding aangeboden. Dat het woord "scheiding" een kenmerk van de aangeboden diensten beschrijft, staat genoegzaam vast. Het hof is met Scheidingsbureau [X] van oordeel dat ook het woord "planner" beschrijvend is voor iemand die plannen maakt voor het efficiënt laten verlopen van een scheiding of de scheiding regelt. Anders dan De Scheidingsplanner in haar memorie van antwoord (onder randnummer 48) betoogt, bevestigen de door haar overgelegde advertenties (prod. 28 eerste aanleg) nu juist dat zij, althans de door haar aangestelde franchisenemers, de aanduiding "Scheidingsplanner" in de hiervoor bedoelde beschrijvende zin gebruikt.
13. Het gehele teken "Scheidingsplanner" verschilt niet merkbaar van de som van zijn bestanddelen. De woordcombinatie bevat niet iets ‘extra’s’, waardoor het onderscheidende kracht krijgt. De enkele combinatie van een Engels woord met een Nederlands woord is daartoe niet voldoende. De Scheidingsplanner ziet er aan voorbij dat het Engelse woord ‘planner’ thans ook behoort tot de gewone Nederlandse taal. Het teken combineert de alledaagse woorden ‘scheiding’ en ‘planner’ op een wijze die voor de hand ligt voor het in aanmerking komend publiek, dat gewend is aan het gebruik van Engelse woorden. Dat publiek zal in de onderhavige combinatie dan ook niets ongebruikelijks ontwaren. Het teken vormt voor de betrokken diensten dus niet een ongebruikelijke woordcombinatie die een indruk wekt die ver genoeg is verwijderd van de eenvoudige aaneenvoeging van zijn bestanddelen.
14. Bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen is het voorts niet relevant, anders dan De Scheidingsplanner betoogt, dat andere adviseurs die dezelfde diensten aanbieden zich van een andere naam bedienen.
15. Een niet onderscheidend teken kan tenslotte door inburgering onderscheidend vermogen verwerven. Door de Scheidingsplanner is evenwel niet gesteld dat zij zich op inburgering heeft willen beroepen.
16. Het hof is dan ook voorshands van oordeel dat het niet in rede ligt dat de vorderingen van De Scheidingsplanner op grond van het woordmerk Scheidingsplanner toewijsbaar zijn. De daartegen gerichte grief III is in zoverre gegrond. Met inachtneming van het voorgaande moet thans worden onderzocht of de door De Scheidingsplanner ingestelde vorderingen op grond van de hiervoor onder 2.3 genoemde beeldmerken toewijsbaar zijn.
Inbreuk beeldmerken?
17. Grief II komt op tegen het oordeel van de voorzieningenrechter dat Scheidingskantoor [X] onvoldoende gemotiveerd heeft weersproken dat de in de beeldmerken gebruikte woorden "de Scheidingsplanner", "Scheidingsplanner" en "Scheidingsplan" de dominante bestanddelen en de onderscheidende elementen vormen van die beeldmerken. De strekking van de grief is dat het onderscheidend vermogen van de beeldmerken uitsluitend is terug te vinden in de combinatie van het figuratieve element met het woord, met het gevolg, aldus Scheidingskantoor [X], dat zij met het gebruik van het woord "scheidingsplanner" geen inbreuk maakt op de beeldmerken van De Scheidingsplanner. Dit wordt door de
De Scheidingsplanner betwist.
18. Het hof stelt voorop dat niet in geschil is dat de beeldmerken van
De Scheidingsplanner voldoende onderscheidend vermogen hebben om voor bescherming ingevolge het Benelux-Verdrag voor de Intellectuele Eigendom (hierna: BVIE) in aanmerking te komen.
19. Het geschil spitst zich toe op de vraag of de aanduiding "scheidingsplanner" zodanig overeenstemt met de in het geding zijnde beeldmerken van
De Scheidingsplanner dat bij het in aanmerking komende publiek, de gemiddelde geïnformeerde, omzichtige en oplettende gewone consument, directe of indirecte verwarring kan ontstaan met betrekking tot de herkomst van de diensten.
De globale beoordeling van het verwarringsgevaar dient te berusten op de totaalindruk die door het betrokken teken en de betrokken merken wordt opgeroepen, waarbij in het bijzonder rekening dient te worden gehouden met hun onderscheidende en dominerende bestanddelen. Ook dient rekening te worden gehouden met het onderscheidend vermogen van de beeldmerken.
20. Naar het voorlopig oordeel van het hof zijn de desbetreffende woorden in de beeldmerken van De Scheidingsplanner weliswaar dominant, maar - zoals hiervoor is overwogen - niet onderscheidend voor de diensten waarvoor de merken zijn gedeponeerd. Ook ten opzichte van deze beeldmerken heeft
De Scheidingsplanner zich niet beroepen op inburgering. Het onderscheidende bestanddeel van de gedeponeerde beeldmerken van De Scheidingsplanner wordt veeleer gevormd door het gestyleerde, mede in kleur weergegeven, gebroken hart. Dit laatste onderscheidende element komt echter niet voor in het gebruik dat Scheidingskantoor [X] van het teken heeft gemaakt. Naar het voorlopig ooordeel van het hof heeft Scheidingskantoor [X] door gebruik van het enkele teken "scheidingsplanner" geen inbreuk heeft gemaakt op de beeldmerken van
De Scheidingsplanner zodat de vorderingen op die grond niet kunnen worden toegewezen.
21. De grief is dus gegrond. In verband met de devolutieve werking van het appel komt het hof thans toe aan de beoordeling van de door De Scheidingsplanner gestelde subsidiare grondslagen.
Bekend merk?
22. In haar inleidende dagvaarding heeft De Scheidingsplanner tevens een beroep gedaan op artikel 2.20 lid 1 onder c BVIE. Hiervoor is vereist dat de beeldmerken als bekende merken in de zin van dit artikel kunnen worden aangemerkt. Van bekendheid is sprake wanneer het merk bekend is bij een aanmerkelijk deel van het publiek waarvoor de betrokken waren of diensten bestemd zijn. Naar het oordeel van het hof heeft De Scheidingsplanner niet genoegzaam aangetoond dat de beeldmerken bekend zijn nu nadere informatie met betrekking tot het marktaandeel van de beeldmerken, duur van het gebruik en de omvang van de door haar verrichte investeringen om de beeldmerken bekendheid te geven, ontbreekt. De vraag of Scheidingskantoor [X] met het gebruik van de aanduiding Scheidingsplanner ongerechtvaardigd voordeel heeft getrokken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van de beeldmerken van
De Beleidsplanner, behoeft derhalve niet te worden beantwoord.
Handelsnaaminbreuk?
23. Voor zover De Scheidingsplanner haar vorderingen heeft gebaseerd op het bepaalde in de artikel 5 Handelsnaamwet Pro, overweegt het hof dat de vorderingen ook op die grond dienen te worden afgewezen, nu niet is gebleken dat Scheidingsmakelaar [X] het teken "de scheidingsplanner" als handelsnaam van haar onderneming heeft gevoerd. Het adverteren op Google met de naam de Scheidingsplanner kan, zonder nadere toelichting, die ontbreekt, niet worden beschouwd als het voeren van een handelsnaam. Dit geldt ook voor het gebruik van het teken "scheidingsplanner" door Scheidingskantoor [X] op haar website www.scheidingscentrum-nederland.nl ter beschrijving van de fases van de scheiding (vgl. producties 17 en 18 bij de inleidende dagvaarding).
Auteursrechtinbreuk?
24. De Beleidsplanner voert daarnaast aan dat de titel "De Scheidingsplanner" voor een formule voor de aanpak van echtscheiding door de De Scheidingsplanner, wordt beschermd door het auteursrecht. Zonder nadere toelichting, die ontbreekt, is het hof voorshands van oordeel dat de titel "De Scheidingsplanner" zozeer beschrijvend is voor een formule voor de aanpak van echtscheidingen, dat de titel onvoldoende oorspronkelijk is om voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking te kunnen komen (Hof van Justitie EU 16 juli 2009, NJ 2011, 288, Infopaq).
Onrechtmatig handelen?
25. De Scheidingsplanner heeft ook nog gesteld dat Scheidingskantoor [X] door het willens en wetens gebruik maken van de naam van haar grootste concurrent onrechtmatig jegens haar heeft gehandeld. Het onrechtmatig handelen van Scheidingskantoor [X] bestaat erin dat deze door het gebruik van een aan
De Scheidingsplanner toebehorend (niet wettelijk beschermd) onderscheidingsteken nodeloze verwarring sticht, aldus De Scheidingsplanner.
26. Dit betoog is naar het voorlopig oordeel van het hof niet gegrond. Voorop staat dat het profiteren van de naam van een concurrent, zonder dat dit in strijd is met een absoluut intellectueel eigendomsrecht, op zichzelf niet onrechtmatig is, ook niet als dit nadeel aan die ander toebrengt. Slechts op grond van bijkomende omstandigheden, kan tot onrechtmatigheid worden geconcludeerd (HR 23 juni 1961, NJ 1961, 423). De wijze waarop of de omstandigheden waaronder dat profijt trekken geschiedt, kan aan het handelen een onrechtmatig karakter geven. Bij de beoordeling hiervan is terughoudendheid evenwel geboden (HR 27 juni 1986, NJ 1987, 191).
27. Van die bijkomende omstandigheden is in de stukken onvoldoende gebleken. Naar het oordeel van het hof valt niet in te zien hoe Scheidingskantoor [X] door het enkele (beschrijvende) gebruik van de aanduiding "scheidinsplanner" op de hompage van de website www.scheidingscentrum-nederland.nl tegenover
De Scheidingsplanner onrechtmatig heeft gehandeld. Dit geldt temeer nu van de door De Scheidingsplanner gestelde verwarring bij de afnemers van de diensten niet is gebleken.
28. Zelfs indien ervan moet worden uitgegaan, dat Scheidingskantoor [X] door het gebruik van de aanduiding "Scheidingsplanner" als trefwoord bij een zoekmachine als Google, welbewust heeft willen aanleunen bij de aanduiding Scheidingsplanner, dan nog kan dit enkele feit niet tot toewijzing van de door
De Scheidingsplanner geformuleerde vorderingen leiden, nu het gebruik van de (onbeschermde) aanduiding "Scheidingsplanner" op zichzelf niet onrechtmatig is en door De Scheidingsplanner geen, althans onvoldoende, bijkomende omstandigheden zijn gesteld die het handelen onrechtmatig maken.
29. De conclusie uit het voorgaande is dat het bestreden vonnis moet worden vernietigd. De in de grieven IV tot en met VIII geuite klachten hebben alle betrekking op de toewijzing en de inhoud van de vorderingen als opgenomen in het bestreden vonnis. Deze grieven behoeven, gelet op hetgeen hiervoor door het hof is besloten, geen verdere bespreking.
Proceskostenveroordeling
30. Met grief X onder g komt Scheidingskantoor [X] op tegen de veroordeling van de proceskostenveroordeling in eerste aanleg. Grief IX betreft de hoogte van die veroordeling. Beide grieven worden hierna gezamenlijk behandeld.
31. Gelet op het resultaat van deze procedure, is het hof van oordeel dat Scheidingskantoor [X] ten onrechte als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten van De Scheidingsplanner is veroordeeld. Nu de vorderingen van
De Scheidingsplanner alsnog worden afgewezen, is het hof van oordeel dat de proceskosten van beide instanties voor rekening van De Scheidingsplanner moeten komen. De Scheidingsplanner verweert zich niet tegen de hoogte van de door Scheidingskantoor [X] gevorderde werkelijk gemaakte proceskosten in eerste aanleg. Nu de opgave van die kosten ook het hof niet onredelijk voorkomt, wordt de vergoeding van de proceskosten in eerste aanleg aan de zijde van Scheidingskantoor [X] begroot op het gevorderde bedrag van € 2.453,34,
te vermeerderen met 6% kantoorkosten.
32. Nu Scheidingskantoor [X] in hoger beroep geen aanspraak maakt op een volledige proceskosten vergoeding op de voet van art. 1019h Rv., worden de kosten krachtens het "normale" liquidatietarief vergoed (1,5 punt in tariefgroep II).
Slotsom:
33. Het vonnis van de voorzieningenrechter van de rechtbank Leeuwarden van
24 augustus 2011 dient te worden vernietigd. De Scheidingsplanner zal, als de in het ongelijk gestelde partij, worden veroordeeld in de proceskosten van Scheidingskantoor [X] in beide instanties.
De beslissing
Het hof, rechtdoende in hoger beroep,
vernietigt het bestreden vonnis van de voorzieningenrechter van de rechtbank Leeuwarden van 24 augustus 2011
en opnieuw rechtdoende:
i. wijst de vorderingen af;
ii. veroordeelt De Scheidingsplanner in de proceskosten van beide instanties, tot aan de bestreden uitspraak aan de zijde van Scheidingskantoor [X] begroot:
- in eerste aanleg op € 2.453,34 te vermeerderen met 6% kantoorkosten, exclusief BTW voor werkelijk salaris en € 254,- voor griffierecht en
- in hoger beroep, begroot op € 1.341,- voor salaris overeenkomstig het liquidatietarief en op € 725,31 voor griffierecht;
iii. verklaart dit arrest tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
Aldus gewezen door mrs. J.H. Kuiper, voorzitter, L. Groefsema en R.E. Weening en uitgesproken door de rolraadsheer ter openbare terechtzitting van dit hof van dinsdag 9 oktober 2012 in bijzijn van de griffier.