ECLI:NL:CRVB:2022:1720

• Datum uitspraak: 20 juli 2022
• Publicatiedatum: 8 augustus 2022
• Zaaknummer: 20/2772 WMO15
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Niet-ontvankelijk
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: D. Hardonk-Prins; B.J. van de Griend; A.E. Dutrieux
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 2 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoger beroep niet-ontvankelijk wegens erkende onrechtmatigheid weigering prikkelvrije kamer

Appellante, geboren in 1959, heeft als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel en polyneuropathie een grote gevoeligheid voor licht en geluid. Zij vroeg op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) een woningaanpassing aan, specifiek het prikkelvrij maken van een kamer. Het college van burgemeester en wethouders van Doetinchem weigerde deze maatwerkvoorziening bij besluit van 24 juni 2016, wat gehandhaafd werd bij een beslissing op bezwaar van 5 juni 2018.

De rechtbank Gelderland verklaarde het beroep tegen dit besluit ongegrond. Appellante stelde daarop hoger beroep in bij de Centrale Raad van Beroep. Tijdens de procedure erkende het college dat de weigering onrechtmatig was en verstrekte zij per 23 mei 2022 alsnog de gevraagde maatwerkvoorziening.

Hierdoor was het geschil feitelijk komen te vervallen en had appellante geen belang meer bij een oordeel over het bestreden besluit. De Centrale Raad van Beroep verklaarde het hoger beroep daarom niet-ontvankelijk. Tevens werd het college veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van appellante, inclusief het betaalde griffierecht.

Uitkomst: Het hoger beroep is niet-ontvankelijk verklaard omdat het college de onrechtmatigheid erkende en de maatwerkvoorziening verstrekte.

Uitspraak

20 2772 WMO15

Centrale Raad van Beroep

Meervoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 1 juli 2020, 18/3817 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellante] te [woonplaats] (appellante)

het college van burgemeester en wethouders van Doetinchem (college)

Datum uitspraak: 20 juli 2022

PROCESVERLOOP

Namens appellante heeft mr. K. Wevers hoger beroep ingesteld.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

Partijen hebben nadere stukken ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 8 juni 2022, (gedeeltelijk) door middel van beeldbellen. Appellante is verschenen, bijgestaan door mr. Wevers. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door R.P.J. Hengeveld en mr. M.E. de Kuijper.

OVERWEGINGEN

1. De Raad gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden.

1.1.

Appellante, geboren in 1959, is als gevolg van een niet aangeboren hersenletsel en polyneuropathie zeer prikkelgevoelig voor licht en geluid. In verband hiermee heeft zij zich op 9 februari 2016 bij het college gemeld voor maatschappelijke ondersteuning op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 in de vorm van een woningaanpassing bestaande uit – voor zover hier van belang – het prikkelvrij maken van één kamer.

1.2.

Het college heeft bij besluit van 24 juni 2016, gehandhaafd bij beslissing op bezwaar van 5 juni 2018 (bestreden besluit) geweigerd aan appellante een maatwerkvoorziening bestaande uit een woningaanpassing in de vorm een geluidsvrije ruimte te verstrekken.

2. De rechtbank heeft bij de aangevallen uitspraak het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.

3.1.

Appellante heeft tegen de aangevallen uitspraak hoger beroep ingesteld.

3.2.

Het college heeft bij besluit van 23 mei 2022 naar aanleiding van een nieuwe melding met ingang van 23 mei 2022 aan appellante een maatwerkvoorziening woningaanpassing bestaande uit het prikkelvrij maken van één kamer verstrekt.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.

4.1.

De vertegenwoordigers van het college hebben ter zitting erkend dat de weigering van de gevraagde maatwerkvoorziening onrechtmatig is. Hierdoor is niet langer in geschil dat het besluit van 24 juni 2016 en het bestreden besluit onrechtmatig zijn, welke onrechtmatigheid het college moet worden toegerekend. Hieruit volgt dat appellante geen belang meer heeft bij een oordeel over de aangevallen uitspraak en het bestreden besluit.

4.2.

Uit het voorgaande volgt dat het hoger beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard.

5. Aanleiding bestaat om het college te veroordelen in de proceskosten van appellante. Deze kosten worden begroot op € 1.518,- in beroep en op € 1.518,- in hoger beroep voor verleende rechtsbijstand.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep

• verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk;
• veroordeelt het college in de proceskosten van appellante tot een bedrag van € 3.036,-;
• bepaalt dat het college aan appellante het in beroep en in hoger beroep betaalde griffierecht van in totaal € 177,- vergoedt.

Deze uitspraak is gedaan door D. Hardonk-Prins als voorzitter en B.J. van de Griend en A.E. Dutrieux als leden, in tegenwoordigheid van R. van Doorn als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 20 juli 2022.

(getekend) D. Hardonk-Prins

(getekend) R. van Doorn