Uitspraak
uitspraak
COLLEGE VAN BEROEP VOOR HET BEDRIJFSLEVEN
zaaknummer: 21/1135
uitspraak van de meervoudige kamer van 7 juni 2022 in de zaak tussen
Cerescon B.V., te Heeze, appellante,
en
de staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat, verweerder
Procesverloop
Bij besluit van 28 juli 2020 (het primaire besluit) heeft verweerder een innovatiekrediet verleend aan AvL Motion B.V., een concurrent van appellante.
Op 6 januari 2021 heeft appellant bij verweerder een verzoek ingediend om openbaarmaking van het primaire besluit. Verweerder heeft dit verzoek ook aangemerkt als bezwaarschrift tegen het primaire besluit.
Bij besluit van 13 september 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar nietontvankelijk verklaard wegens niet verschoonbare overschrijding van de bezwaartermijn.
Appellante heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld en heeft nadere stukken ingediend.
Het onderzoek ter zitting was op 25 april 2022. Voor appellante was aanwezig [naam] en voor verweerder W.L.C. Rijk.
Overwegingen
1. Artikel 6:9, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bepaalt dat de bezwaartermijn aanvangt met ingang van de dag na die waarop het besluit op de voorgeschreven wijze is bekendgemaakt. Artikel 3:41, eerste lid, van de Awb bepaalt dat de bekendmaking van besluiten die tot een of meer belanghebbenden zijn gericht, geschiedt door toezending of uitreiking aan hen, onder wie begrepen de aanvrager. Artikel 6:9, eerste lid, van de Awb bepaalt, in samenhang met artikel 6:7 van Pro de Awb, dat een bezwaarschrift tijdig is ingediend indien het voor het einde van de bezwaartermijn van zes weken is ontvangen. Artikel 6:11 van Pro de Awb bepaalt dat ten aanzien van een na afloop van de termijn ingediend bezwaarschrift niet-ontvankelijkverklaring op grond daarvan achterwege blijft indien redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. De termijnoverschrijding is dan verschoonbaar.
2. Volgens vaste rechtspraak van de hoogste bestuursrechters is een belanghebbende, niet zijnde de aanvrager, die met het nemen van een besluit niet bekend was en ook redelijkerwijs niet bekend kon zijn, met het maken van bezwaar of het instellen van beroep in ieder geval niet verwijtbaar te laat als hij dat doet binnen twee weken nadat hij te weten is gekomen dat een besluit is genomen dat zijn belangen kan raken. Het College voegt daaraan, in navolging van zijn uitspraak van 3 mei 2022 (ECLI:NL:CBB:2022:204), toe dat afhankelijk van de omstandigheden van het geval ook een later gemaakt bezwaar of ingesteld beroep als niet verwijtbaar te laat kan worden aangemerkt.
3. Het College stelt voorop dat verweerder het verzoek van 6 januari 2021 terecht ook heeft aangemerkt als bezwaarschrift tegen het primaire besluit Naar het oordeel van het College heeft verweerder het bezwaar echter ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. Het primaire besluit, dat op 28 juli 2020 aan AvL Motion B.V. is bekendgemaakt, is niet tot appellante gericht. Zij heeft daarvan naar eigen zeggen pas in december 2020 kennisgenomen door een bericht dat was geplaatst op een, niet door verweerder beheerde, website. In dat bericht was, voor zover van belang, alleen vermeld dat de versnelde ontwikkeling van de oogstrobot van AvL Motion B.V. “wordt mogelijk gemaakt door een Innovatiekrediet van Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO)”. Verder is van belang dat niet met zekerheid kan worden vastgesteld op welke datum appellante precies van dit bericht heeft kennisgenomen. Het bericht is weliswaar vanaf 15 december 2019 op de website te lezen (geweest), maar daarmee staat nog niet vast dat appellante het ook (al) op die dag heeft gezien. De telefoonnotitie van 3 september 2021 en de verklaringen van appellante bieden daarvoor ook geen toereikende grondslag. Onder deze omstandigheden kan niet worden geoordeeld dat appellante met het maken van bezwaar verwijtbaar te laat was.
4. De conclusie is dat het beroep gegrond is en het bestreden besluit moet worden vernietigd. Verweerder moet opnieuw, en dan inhoudelijk, op het bezwaar van appellante beslissen.
5. De door appellante gevorderde reiskosten van € 47,- en verletkosten van € 196,56 komen op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor vergoeding in aanmerking. Andere voor vergoeding in aanmerking komende proceskosten zijn er niet.
Beslissing
Het College:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit;
- draagt verweerder op om binnen twaalf weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuwe beslissing te nemen op het bezwaar van appellante met inachtneming van deze uitspraak;
- draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 360,- aan appellante te vergoeden;
- veroordeelt verweerder in de proceskosten van appellante tot een bedrag van € 243,56,-.
Deze uitspraak is gedaan door mr. T.G.M. Simons, mr. J.H. de Wildt en mr. D. Brugman,
in aanwezigheid van E.E.M. Koomen, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 7 juni 2022.
T.G.M. Simons E.E.M. Koomen
Afschrift verzonden aan partijen op: