Uitspraak
201005946/1/H2.
Datum uitspraak: 27 april 2011
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak in het geding tussen:
de onderlinge waarborgmaatschappij Coöperatieve Producentenorganisatie van de Nederlandse Kokkelvisserij U.A. (hierna: de PO), gevestigd te Kapelle,
appellante,
en
de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (thans: de staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie),
verweerder.
1. Procesverloop
Bij besluit van 3 september 2009 heeft de minister een verzoek van de PO om het toekennen van schadevergoeding afgewezen.
Bij besluit van 11 mei 2010 heeft de minister het door de PO hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Tegen dit besluit heeft de PO bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 21 juni 2010, beroep ingesteld. De gronden van het beroep zijn aangevuld bij brief van 20 juli 2010.
De minister heeft een verweerschrift ingediend.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 24 februari 2011, waar de PO, vertegenwoordigd door mr. P.W.H.M. Haans, advocaat te Bergen op Zoom, en [secretaris] van de PO, en de staatssecretaris, vertegenwoordigd door mr. J.E.W. Tieleman, werkzaam op het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, zijn verschenen.
2. Overwegingen
2.1. Bij besluit van 20 december 2007 heeft de minister een aanvraag van de PO om een vergunning op grond van artikel 19d van de Natuurbeschermingswet 1998 (hierna: de Nbw 1998) voor het opvissen van kokkels in het zuidelijke deel van de Hinderplaat, dat is gelegen in het Natura 2000-gebied Voordelta, in de periode van september tot en met november 2007, afgewezen. Bij besluit van 22 september 2008 heeft de minister het door de PO daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard en voorts meegedeeld dat op het in bezwaar gedane verzoek om vergoeding van schade apart zal worden beslist. Bij uitspraak van de Afdeling van 21 april 2010 in zaak nr.
200807970/1/R2is de afwijzing van de vergunning in rechte onaantastbaar geworden.
200807970/1/R2is de afwijzing van de vergunning in rechte onaantastbaar geworden.
2.2. Ingevolge artikel 31, eerste lid, van de Nbw 1998 kent, voor zover blijkt dat een belanghebbende ten gevolge van een besluit, genomen krachtens hoofdstuk III van deze wet, schade lijdt of zal lijden, die redelijkerwijs niet of niet geheel te zijnen laste behoort te blijven en waarvan de vergoeding niet of niet voldoende door aankoop, onteigening of anderszins is verzekerd, het orgaan dat dat besluit heeft genomen of geacht wordt te hebben genomen, hem op zijn verzoek een naar billijkheid te bepalen schadevergoeding toe.
2.3. De PO heeft aan haar verzoek om schadevergoeding ten grondslag gelegd dat zij door de weigering van de vergunning in 2007 niet op kokkels heeft kunnen vissen in de Hinderplaat en dus ook geen kokkels heeft kunnen verwerken, zodat zij omzetderving heeft geleden.
2.4. De minister heeft aan zijn in bezwaar gehandhaafde besluit tot afwijzing van het verzoek om vergoeding van schade ten grondslag gelegd dat niet gebleken is van onevenredige, buiten het normale maatschappelijke risico vallende en op een beperkte groep burgers of instellingen drukkende schade die voor vergoeding in aanmerking komt. Volgens de minister behoort de schade als gevolg van de weigering van de vergunning tot het normaal maatschappelijk risico. Daartoe heeft hij uiteengezet dat sinds het eind van de jaren tachtig het beleid met betrekking tot mechanische kokkelvisserij is aangescherpt en dat als gevolg van de aanwijzing van de Voordelta, waar de Hinderplaat deel van uitmaakt, als Natura 2000-gebied het aldaar vissen op kokkels vergunningplichtig is geworden op grond van de Nbw 1998, waarbij als uitgangspunt geldt dat vissen slechts is toegestaan binnen de mogelijkheden van het ecosysteem. De minister heeft er verder op gewezen dat de Hinderplaat al in 1993 is aangewezen als gebied met het accent natuur met als gevolg dat dit gebied sindsdien gesloten is voor het opvissen van kokkels. De minister heeft er tot slot op gewezen dat de Hinderplaat in het Beheerplan Voordelta van juni 2008 is aangewezen als rustgebied voor onder meer de gewone zeehond, de eidereend, de grote stern en de visdief en dat binnen de rustgebieden een verbod geldt op onder meer schelpdiervisserij. Gelet op het vorenstaande bestond volgens de minister geen zekerheid dat jaarlijks een vergunning zou worden verleend voor het op mechanische wijze vissen op kokkels in de Voordelta en mocht er nog minder van worden uitgegaan dat een vergunning zou worden verleend voor het vissen op kokkels in de Hinderplaat. De gestelde schade als gevolg van de weigering van de vergunning voor 2007 was volgens de minister dan ook voorzienbaar.
2.5. Voor zover de PO betoogt dat het beheerplan, waarin de Hinderplaat is aangewezen als rustgebied voor onder meer de gewone zeehond, de eidereend, de grote stern en de visdief en waarin voorts wordt vermeld dat binnen de rustgebieden een verbod geldt op onder meer schelpdiervisserij, de weigering van de vergunning niet kan dragen, heeft dat geen betrekking op de afwijzing van het verzoek om schadevergoeding en kan dat in de onderhavige procedure dan ook niet aan de orde komen.
2.6. De PO betoogt dat de minister zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de door haar geleden schade niet voor vergoeding in aanmerking komt. Zij voert daartoe aan dat de aanwijzing van de Hinderplaat als accent natuurgebied en de begrenzing van het rustgebied Hinderplaat niet was te voorzien, zodat de schade die het gevolg is van de weigering van de vergunning om op de Hinderplaat naar kokkels te vissen, moet worden vergoed.
2.6.1. In deze procedure staat ter beoordeling of de minister het verzoek om vergoeding van schade voor zover deze is veroorzaakt door het rechtmatige besluit tot weigering van een vergunning voor het opvissen van kokkels in het zuidelijke deel van de Hinderplaat in de periode van september tot en met november 2007, terecht heeft afgewezen. De Afdeling beantwoordt die vraag bevestigend. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat op 3 mei 1993 het Integraal Beleidsplan Voordelta is vastgesteld met het oog op het veiligstellen van de natuurwaarden in de Voordelta. In dat verband is onder meer de Hinderplaat aangewezen als gebied met het accent natuur. Ter zitting is komen vast te staan dat de Hinderplaat sedertdien gesloten is voor kokkelvisserij en dat sinds 1993 dan ook geen vergunningen meer worden verleend voor vissen op kokkels op de Hinderplaat. Gelet daarop kan het besluit van 20 december 2007 tot weigering van de vergunning niet de oorzaak van de gestelde schade zijn over het vangstseizoen 2007, immers kokkelvisserij op de Hinderplaat was toen al geruime tijd niet meer toegestaan. De PO was daarvan op de hoogte. Reeds daarom heeft de minister het verzoek terecht afgewezen. Aan een beoordeling van de vraag of de door de PO gestelde schade ten gevolge van de weigering van de vergunning tot het normaal maatschappelijk risico behoort en of deze voorzienbaar was komt de Afdeling niet meer toe.
2.7. Hetgeen de PO heeft aangevoerd leidt niet tot vernietiging van het bestreden besluit. Het beroep is ongegrond.
2.8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Recht doende in naam der Koningin:
verklaart het beroep ongegrond.
Aldus vastgesteld door mr. C.H.M. van Altena, voorzitter, en mr. P.J.J. van Buuren en mr. J.A. Hagen, leden, in tegenwoordigheid van mr. J. Wieland, ambtenaar van staat.
w.g. Van Altena w.g. Wieland
voorzitter ambtenaar van staat
Uitgesproken in het openbaar op 27 april 2011
502.