ECLI:NL:RBZWB:2025:1285
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- T. Peters
- Rechtspraak.nl
Beoordeling beroep tegen omgevingsvergunning voor woninguitbreiding ondanks strijdigheid met welstand en beheersverordening
Eiser stelde beroep in tegen het besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Loon op Zand om een omgevingsvergunning te verlenen voor het verbouwen en uitbreiden van een woning aan een adres in de gemeente. De vergunning werd verleend ondanks dat het bouwplan niet volledig voldeed aan de redelijke eisen van welstand en afweek van de beheersverordening, met name door een hogere goothoogte en een grotere diepte van de aanbouw.
Eiser voerde aan dat het college het gerechtvaardigd vertrouwen dat was gewekt door een eerdere mededeling dat geen vergunning nodig was, niet had mogen honoreren vanwege precedentwerking en onevenredige benadeling van zijn woon- en leefomgeving, waaronder privacyverlies en waardevermindering van zijn woning. Tevens stelde eiser dat het bestuursorgaan in strijd met het verbod op vooringenomenheid had gehandeld doordat een wethouder de hoorzitting voorzat.
De rechtbank oordeelde dat het college niet in strijd met het verbod van vooringenomenheid had gehandeld en dat het gerechtvaardigd vertrouwen niet onbeperkt hoeft te worden gehonoreerd. Het college had met een deskundigenbericht onderbouwd dat eiser geen onevenredige nadelige gevolgen zou ondervinden, geen waardevermindering te verwachten was en dat er geen schaduwwerking of privacyaantasting plaatsvond.
Ook achtte de rechtbank het risico op ongewenste precedentwerking gering gezien de specifieke omstandigheden. Gezien deze belangenafweging verklaarde de rechtbank het beroep ongegrond en wees zij een proceskostenvergoeding af.
Uitkomst: Het beroep tegen de omgevingsvergunning wordt ongegrond verklaard en de vergunning blijft van kracht.