Uitspraak
RECHTBANK UTRECHT
Parketnummer: 16/070157-95
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling d.d. 26 april 2010
In de zaak van de officier van justitie onder het hierboven genoemde parketnummer tegen
[naam X],
geboren te [geboorteplaats] (Marokko), op [1968],
thans verblijvende in Pompestichting De Corridor te Zeeland,
heeft de officier van justitie de verlenging van de terbeschikkingstelling gevorderd. Op deze vordering heeft de rechtbank de volgende beslissing gegeven.
1 De stukken
De rechtbank heeft acht geslagen op de zich in het dossier bevindende stukken waaronder:
- de vordering van de officier van justitie d.d. 17 maart 2010, die strekt tot verlenging van de terbeschikkingstelling van [naam X] met twee jaren;
- het vonnis van deze rechtbank d.d. 2 november 1995 waarbij [naam X] ter beschikking is gesteld met bevel tot verpleging van overheidswege, welke terbeschikkingstelling is ingegaan op 27 april 1997;
- de beslissing van deze rechtbank d.d. 15 juli 2009, waarbij de termijn van terbeschikkingstelling voor het laatst is verlengd voor de duur van één jaar;
- het verlengingsadvies van de Pompekliniek Zeeland, centrum voor klinische forensische psychiatrie d.d. 18 februari 2010, opgemaakt door drs. P.A.J. Hulsbos (psychiater, plv. hoofd van de inrichting), waarin het advies van de zijde van de inrichting is vermeld, evenals de daarbij overgelegde wettelijke aantekeningen;
2 Het onderzoek ter zitting
Tijdens het onderzoek ter terechtzitting d.d. 26 april 2010 is de officier van justitie gehoord. Tevens is de terbeschikkinggestelde gehoord, bijgestaan door zijn raadsman, mr. M.Th.M. Zumpolle, advocaat te Utrecht.
Voorts is de getuige-deskundige drs. S. Gaab gehoord.
3 Het standpunt van de inrichting
Het standpunt van de inrichting blijkt uit het onder 1 genoemd rapport. De getuige-deskundige heeft het rapport en het advies van de inrichting ter zitting toegelicht.
Het advies luidt verlenging van de terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaren.
4 Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft naar aanleiding van het verhandelde ter terechtzitting de vordering strekkende tot verlenging van de terbeschikkingstelling met een termijn van twee jaar gehandhaafd.
5 Het standpunt van de terbeschikkinggestelde en zijn raadsman
Namens de terbeschikkinggestelde is ter terechtzitting door de raadsman aangevoerd dat de terbeschikkingstelling met verpleging met één jaar moet worden verlengd. Op die manier kan worden bekeken in welke long care voorziening de terbeschikkinggestelde kan worden geplaatst. Dat het met de terbeschikkinggestelde in het afgelopen jaar beter is gegaan, wil nog niet zeggen dat hij op de juiste plek zit, aldus de raadsman.
6 De beoordeling
De terbeschikkinggestelde is het afgelopen jaar verhuisd naar een nieuw gebouw en lijkt van deze verhuizing weinig last te ondervinden; de verandering van omgeving lijkt hem eerder goed te hebben gedaan. Uit het verlengingsadvies blijkt, dat in de huidige situatie de terbeschikkinggestelde weinig impulsiviteit laat zien. De tot nog toe aan hem aangeboden behandeling heeft onvoldoende resultaat geboekt op de belangrijkste risicofactoren. In het afgelopen jaar is er echter wel een verbetering in het functioneren van de terbeschikkinggestelde zichtbaar.
Er is een zeer geringe kans dat plannen die de terbeschikkinggestelde maakt zullen slagen, wanneer hij hierbij onvoldoende begeleiding krijgt. De verwachting is dat de terbeschikkinggestelde in de maatschappij snel blootgesteld zal worden aan destabiliserende factoren. Hij is niet meer gewend aan de maatschappij en weet niet welke procedures en dergelijke hij zal moeten volgen om woonruimte en geld te krijgen. De verwachting is dat de terbeschikkinggestelde niet zal schromen om opnieuw door middel van diefstal of beroving aan geld te komen of zijn seksuele behoeften te bevredigen met iemand die dit niet wil. De kans is zeer groot dat de terbeschikkinggestelde zal vervallen in middelengebruik, daar hij geen besef heeft van de invloed die deze op hem hebben. De terbeschikkinggestelde heeft buiten de instelling geen contacten en kan daarmee niet beschikken over persoonlijke steun. Daarbij komt dat hij hier ook geen behoefte aan heeft. Het is dan ook onwaarschijnlijk dat de terbeschikkinggestelde uit zichzelf ondersteuning zal zoeken. Wanneer het initiatief vanuit begeleiding komt en deze bereid is langdurig te investeren, kan dit kans van slagen hebben. Op basis van zowel de gestandaardiseerde risicotaxatie als het klinische oordeel kan geconcludeerd worden dat het risico op nieuw gewelddadig gedrag buiten de muren van de TBS-instelling hoog zal zijn.
Gelet op de plaatsing binnen de Langdurige Forensisch Psychiatrische Zorg zijn de behandelvoornemens niet meer gericht op resocialisatie. De voornemens richten zich op het verkrijgen en behouden van stabiliteit en een zo groot mogelijke kwaliteit van leven. Zoveel mogelijk in overleg met betrokkene worden doelen gesteld op het gebied van wonen, arbeid, leren, vrijetijdsbesteding, sociale relaties, zelfverzorging, geestelijke verzorging, financiën, e.d.
Gelet op:
- het risico dat betrokkene oplevert voor de mensen om hem heen indien hij zonder externe begrenzing, structuur of psychiatrische begeleiding zou geraken;
- vanwege de chroniciteit van de problematiek die ten grondslag ligt aan het genoemde risico;
- met het oog op de gebleken onveranderbaarheid van zowel de problematiek en daarmee het daaruit voortvloeiend risico;
- mede met het oog op de risicotaxatie, welke aangeeft dat de kans dat betrokkene zonder TBS-kader zal vervallen in gewelddadig gedrag groot is;
- gezien het gegeven dat betrokkene zich weliswaar zo goed mogelijk heeft aangepast aan het leven in een gesloten instelling, maar dat de relatieve stabiliteit in zijn gedrag hoofdzakelijk afhankelijk is van de hem geboden omgeving;
- omdat het betrokkene ontbreekt aan probleembesef en zelfinzicht, waardoor de kans op structurele verbetering minimaal is,
concluderen de deskundigen dat de terbeschikkinggestelde is gebaat bij een milieu waar hem begrenzing, structuur en begeleiding geboden wordt. Gezien dit gegeven achten de deskundigen het voortzetten van het dwingende kader van de TBS noodzakelijk ter beveiliging van de maatschappij. Zonder dit zorg- en beveiligingskader wordt de kans op recidive hoog geschat. Geadviseerd wordt de maatregel van de TBS te verlengen voor de duur van twee jaren.
Gelet op voormeld advies en gehoord hetgeen ter zitting naar voren is gebracht, is de rechtbank van oordeel dat, nu enerzijds mogelijkheden tot plaatsing in een long care voorziening zijn onderzocht en begeleid verlof wordt aangevraagd, de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen anderzijds eist dat de terbeschikkingstelling met verpleging wordt verlengd.
7 De toepasselijke wetsartikelen
De rechtbank heeft gelet op de artikelen 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht.
8 De beslissing.
De rechtbank verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege van [naam X] voor de tijd van twee jaren.
Deze beslissing is gegeven door mr. J.R. Krol, voorzitter, mr. S. Wijna en
mr. M.S. Koppert, rechters, in tegenwoordigheid van de griffier mr. J.A. van Wageningen en is uitgesproken ter openbare terechtzitting op 26 april 2010.
Mr. Wijna is buiten staat deze beslissing te ondertekenen.