Eiseres kocht een woning uit 1925 van gedaagde c.s. en stelde dat het dak en de vloer gebreken vertoonden die het normale gebruik belemmerden. Zij vorderde vergoeding van herstelkosten, deskundigenkosten en incassokosten. Gedaagde c.s. betwistte tekortkoming en stelde dat eiseres onvoldoende onderzoek had verricht en dat de ouderdomsclausule in de koopovereenkomst haar verwachtingen beperkte.
De rechtbank beoordeelde of de woning non-conform was en of gedaagde c.s. zijn mededelingsplicht had geschonden. Uit het rapport van een deskundige bleek dat het dak lekkages vertoonde en al jaren onderhoud nodig had, maar gedaagde c.s. betwistte dat dit bij levering bekend was of dat hij verwijtbaar tekort was geschoten. De rechtbank oordeelde dat eiseres rekening moest houden met de ouderdom en staat van onderhoud van het dak en dat de ouderdomsclausule haar onderzoeksplicht vergrootte.
Ten aanzien van de vloer kon eiseres onvoldoende onderbouwen dat er sprake was van een gebrek. Het beroep op dwaling faalde omdat geen mededelingsplicht was geschonden. De rechtbank wees alle vorderingen af en veroordeelde eiseres in de proceskosten. Een integrale proceskostenveroordeling werd afgewezen wegens gebrek aan bewijs van misbruik van procesrecht.
De uitspraak bevestigt dat bij de koop van oudere woningen de onderzoeksplicht van koper en de clausules in de koopovereenkomst bepalend zijn voor aansprakelijkheid bij verborgen gebreken.