ECLI:NL:RBNHO:2024:4559

• Datum uitspraak: 9 april 2024
• Publicatiedatum: 6 mei 2024
• Zaaknummer: 15-340077/23
• Instantie: Rechtbank Noord-Holland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Eerste aanleg - meervoudig
• Rechters: M. Hoendervoogt; G.M.G. Hink; M.M.J. de Jager-Koedooder
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Veroordeling voor invoer van ruim 5 kilo cocaïne met voorwaardelijk opzet

De rechtbank Noord-Holland heeft op 9 april 2024 uitspraak gedaan in de zaak tegen een verdachte die op 23 december 2023 op Schiphol ruim 5 kilo cocaïne invoerde. De verdachte verklaarde niet te weten dat haar koffer drugs bevatte, maar de rechtbank oordeelde dat zij bewust de aanmerkelijke kans op drugsinvoer heeft aanvaard, waarmee voorwaardelijk opzet is bewezen.

De bewijsmiddelen bestonden uit de vondst van cocaïne in kinderboeken en rollen faxpapier in haar koffer, het NFI-onderzoek en verklaringen van de verdachte over haar contacten met onbekenden die haar koffer hadden gegeven. De rechtbank verwierp het verweer dat de verdachte geen opzet had en stelde dat zij verantwoordelijk was voor de inhoud van haar bagage.

Hoewel de officier van justitie een straf van 40 maanden vorderde, legde de rechtbank een gevangenisstraf van 36 maanden op, waarbij rekening werd gehouden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, waaronder het ontbreken van eerdere veroordelingen. De rechtbank vond een deels voorwaardelijke straf niet passend.

De straf is onvoorwaardelijk en de tijd in voorarrest wordt in mindering gebracht. De uitspraak werd gedaan door een meervoudige strafkamer onder leiding van voorzitter M. Hoendervoogt.

Uitkomst: Verdachte veroordeeld tot 36 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor invoer van ruim 5 kilo cocaïne met bewezen voorwaardelijk opzet.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Team Straf, zittingsplaats Haarlem

Meervoudige strafkamer

Parketnummer: 15-340077/23 (P)

Uitspraakdatum: 9 april 2024

Tegenspraak

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 26 maart 2024 in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum en -plaats],

zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,

thans gedetineerd in P.I. Zuid-Oost, locatie Ter Peel, HvB.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie

mr. M.J.A. Colijn en van hetgeen de verdachte en haar raadsvrouw, mr. M.I. Vennik, advocaat te Haarlem, naar voren hebben gebracht.

1. Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

zij, op of omstreeks 23 december 2023 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht ongeveer 5081.6 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.

2. Voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

3. Beoordeling van het bewijs

3.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.

3.2

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte geen vol opzet heeft gehad op de invoer van de cocaïne. De verdachte wist niet dat er cocaïne in haar koffer zat. Volgens de raadsvrouw bevat het dossier hooguit aanwijzingen op grond waarvan opzet in voorwaardelijk zin bewezen kan worden verklaard, zodat zij zich ten aanzien van het bewijs refereert aan het oordeel van de rechtbank.

3.3

Oordeel van de rechtbank

3.3.1

Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn vervat.

3.3.2

Bewijsmotivering

De rechtbank stelt vast dat de verdachte op 23 december 2023 is gearriveerd op Schiphol met vlucht KL0758 vanuit Panama City. Bij controle van haar als ruimbagage ingecheckte koffer worden afwijkende contouren geconstateerd. In de koffer zaten drie kinderboeken en twee pakketten met rollen faxpapier. De kinderboeken stonden bol en waren erg zwaar. In de kinderboeken en in de rollen faxpapier zaten pakketten met vermoedelijk verdovende middelen. Het totaalgewicht van de pakketten is 5.081,6 gram. Na onderzoek door het NFI blijken deze pakketten cocaïne te bevatten.

De verdachte heeft verklaard dat zij niet wist dat in haar koffer cocaïne zat. Zij heeft aangegeven dat zij al langere tijd geleden via e-mail door een persoon genaamd [naam] is benaderd met de boodschap dat hij een groot geldbedrag voor haar kon regelen omdat zij in het verleden was opgelicht. De verdachte heeft deze [naam] nooit persoonlijk ontmoet of gezien. Om dit geldbedrag van 10,5 miljoen Amerikaanse dollars te kunnen ontvangen moest de verdachte in Lissabon bij een persoon van de [bank] een certificaat van het IMF ondertekenen. De kinderboeken en rollen faxpapier waren een cadeau voor deze persoon. Haar vliegticket was gekocht door [naam]. Enkele dagen voor haar vertrek naar Nederland heeft de verdachte de koffer met de kinderboeken en rollen faxpapier gekregen van vrienden van [naam]. Deze vrienden kende zij niet. Na ontvangst van de koffer heeft de verdachte de inhoud van deze koffer bekeken. De kinderboeken hadden een dikke kaft en waren, net als de rollen faxpapier, geseald. Aan [naam] heeft zij gevraagd waarom zij deze spullen niet in Lissabon kon kopen. [naam] vertelde haar dat hij al veel mensen heeft geholpen en dat, als zij zo gaat beginnen, hij alles zou cancelen. De verdachte heeft vervolgens de koffer met inhoud meegenomen en ingecheckt.

De rechtbank stelt voorop dat als uitgangspunt heeft te gelden dat een passagier die per vliegtuig bagage met zich voert, met de inhoud daarvan bekend is en voor die inhoud dan ook verantwoordelijk is. Van dat uitgangspunt kan worden afgeweken als het op grond van feiten en omstandigheden aannemelijk is dat die passagier met die inhoud niet bekend was en daarmee niet bekend had behoren te zijn. De rechtbank is van oordeel dat in deze zaak van dergelijke feiten en omstandigheden geen sprake is.

Door de koffer en de inhoud daarvan slechts oppervlakkig te controleren en geen nader onderzoek te doen naar de gang van zaken rond het moeten meenemen van cadeaus voor een haar onbekend persoon, terwijl daartoe alle aanleiding was, zeker nu de verdachte de koffer van voor haar onbekende personen heeft ontvangen, heeft de verdachte de aanmerkelijke kans dat haar koffer verdovende middelen zou bevatten, bewust aanvaard. Het is immers een feit van algemene bekendheid dat vanuit Zuid- en Centraal-Amerikaanse landen per vliegtuig veel verdovende middelen naar Europa worden gesmokkeld, waaronder naar Nederland.

De verdachte was daarvan op de hoogte en door haar vriendin zelfs gewaarschuwd om geen dingen voor iemand mee te nemen. Ook de omstandigheid dat de verdachte een zeer groot geldbedrag in het vooruitzicht was gesteld, had bij haar alarmbellen moeten doen rinkelen en haar moeten doen beseffen dat het foute boel was.

Naar het oordeel van de rechtbank is dan ook bewezen dat de verdachte opzet (in voorwaardelijke vorm) heeft gehad op de invoer van cocaïne in Nederland.

3.4

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:

zij op 23 december 2023 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht ongeveer 5.081,6 gram van een materiaal
bevattende cocaïne.

Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

4. Kwalificatie en strafbaarheid van het feit

Het bewezenverklaarde levert op:

opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2, onder A, van de Opiumwet gegeven verbod.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dus strafbaar.

5. Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

6. Motivering van de sanctie

6.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 40 maanden, met aftrek van het voorarrest van de verdachte.

6.2

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw van de verdachte heeft de rechtbank verzocht om van de richtlijnen van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) af te wijken en een groot deel van de gevangenisstraf voorwaardelijk op te leggen. De verdachte is een first-offender. Er is op grove wijze misbruik gemaakt van haar moeilijke financiële situatie en van haar naïviteit. De wanhoop voerde bij haar de boventoon.

6.3

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de straf die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

Ernst van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan de opzettelijke invoer van ruim 5 kilo cocaïne. Cocaïne is een voor de gezondheid van personen schadelijke stof. De ingevoerde hoeveelheid was van dien aard, dat deze bestemd moet zijn geweest voor verdere verspreiding en handel. De verspreiding van en handel in cocaïne gaan gepaard met vele andere vormen van criminaliteit, waaronder de door gebruikers gepleegde strafbare feiten ter financiering van hun behoefte aan deze stof.

Persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het op naam van de verdachte staand Uittreksel Justitiële Documentatie van 7 maart 2024. Hieruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld, zodat dit niet in haar nadeel meeweegt.

De op te leggen straf

De rechtbank gaat bij de strafoplegging uit van de LOVS-oriëntatiepunten. Deze dienen immers ter bevordering van de rechtseenheid in de strafoplegging. Volgens deze oriëntatiepunten is het uitgangspunt bij de invoer van een hoeveelheid harddrugs met een gewicht van ruim 5.000 gram, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 40 maanden.

In de omstandigheden waaronder het feit is begaan en in de persoonlijke omstandigheden van verdachte, ziet de rechtbank aanleiding in het voordeel van de verdachte enigszins af te wijken van het hiervoor genoemde uitgangspunt. Alles afwegende zal de rechtbank aan de verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 36 maanden opleggen. De rechtbank acht een vrijheidsbenemende straf van deze duur, mede gelet op de aard en ernst van het feit, passend en geboden. De rechtbank ziet geen aanknopingspunten om aan de verdachte een deels voorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen, zoals door de verdediging is verzocht.

7. Toepasselijke wettelijke voorschriften

De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:

artikelen 2 en 10 van Opiumwet.

8. Beslissing

De rechtbank:

Verklaart bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.

Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 4. vermelde strafbare feit oplevert.

Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van
36 (zesendertig) MAANDEN.

Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

9. Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. M. Hoendervoogt, voorzitter,

mrs. G.M.G. Hink en M.M.J. de Jager-Koedooder, rechters,

in tegenwoordigheid van de griffier D.H. Geuze,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 9 april 2024.