Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Afdeling Strafrecht
Zittingslocatie Utrecht
Parketnummer: 16/707632-15 (ontneming)
Vonnis van de meervoudige strafkamer van 19 januari 2017
in de ontnemingszaak tegen
[verdachte],
geboren op [1968] in [geboorteplaats] (voormalig Joegoslavië),
wonende te [woonplaats] ,
preventief gedetineerd te PI Vught, HvB Regulier.
1.De procedure
De procedure blijkt onder meer uit de volgende stukken:
- de schriftelijke vordering van de officier van justitie, die binnen de in artikel 511b van het Wetboek van Strafvordering genoemde termijn aanhangig is gemaakt;
- het strafdossier onder parketnummer 16/707632-15, waaruit blijkt dat [verdachte] bij vonnis van 22 december 2016 van deze rechtbank is veroordeeld ter zake van – kort gezegd – het aanwezig hebben en exporteren van harddrugs en deelname aan een criminele organisatie in de periode van 15 september 2015 tot en met 10 november 2015;
- het proces-verbaal nr. PL0981/2015203392.EIND (onderzoek 14Start), pagina 1 tot en met 4350;
- het ontnemingsproces-verbaal, pagina 1 tot en met 1733, inhoudende onder meer het Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel betreffende [verdachte] , met bijlagen, nr. FIN‑AH‑74 van 20 april 2016;
- de conclusie van antwoord van de raadsman van 16 augustus 2016;
- de conclusie van repliek van de officier van justitie van 5 oktober 2016;
- de overige stukken,
en de bevindingen tijdens het onderzoek ter terechtzitting.
De inhoudelijke behandeling ter terechtzitting heeft plaatsgevonden op 29 en 30 november 2016 en 1 en 6 december 2016. Ter zitting van 8 december 2016 is het onderzoek gesloten. Eerder is de zaak ter zitting behandeld op 18 februari 2016, 12 mei 2016, 26 mei 2016, 2 juni 2016, 28 juni 2016 en 22 september 2016.
De ontnemingsvordering is gelijktijdig ter terechtzitting behandeld met de strafzaak tegen [verdachte] , bekend onder hetzelfde parketnummer.
[verdachte] is bij de inhoudelijke behandeling in persoon verschenen en heeft zich ter terechtzitting laten bijstaan door mr. L.J.B.G. van Kleef, advocaat te Amsterdam.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van wat [verdachte] en de raadsman naar voren hebben gebracht.
2.De beoordeling
2.1
De vordering van de officier van justitie
De schriftelijke vordering van de officier van justitie strekt tot het aan [verdachte] opleggen van de verplichting tot betaling aan de Staat van het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel van € 194.349,-.
Ter terechtzitting heeft de officier van justitie de vordering gehandhaafd. Dit bedrag bestaat uit een vergoeding van € 2.000,- per transport vanaf maart 2013, zijnde 86 transporten, en de leasekosten van de Audi S3 die voor [verdachte] door het transportbedrijf van [medeverdachte 1] zijn betaald, een totaalbedrag van € 22.349,39.
2.2
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft primair verzocht de vordering af te wijzen gelet op de in de strafzaak bepleite vrijspraak en de stelling dat [verdachte] niet “ [bijnaam 1] ” is. Indien wel wordt vastgesteld dat [verdachte] “ [bijnaam 1] ” is, kan niet meer voordeel worden ontnomen dan de opbrengst die blijkt uit de memobriefjes. Betrokkenheid van [verdachte] voorafgaand aan september 2015 is niet aannemelijk geworden op basis van het dossier, waardoor extrapolatie naar 86 transporten vanaf maart 2013 niet kan geschieden.
2.3
Het oordeel van de rechtbank
Bij vonnis van deze rechtbank van 22 december 2016 is [verdachte] veroordeeld ter zake van het medeplegen van exporteren van harddrugs en het deelnemen aan een hierop gerichte criminele organisatie in de periode van 15 september tot en met 10 november 2015. De rechtbank stelt vast dat [verdachte] door middel van of uit baten van het begaan van deze strafbare feiten over de bewezen verklaarde periode alsmede uit strafbaar handelen in de daarvoor gelegen periode voordeel heeft gehad als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). De vaststelling van zijn strafbare handelen en de berekening van de hoogte van het door hem verkregen wederrechtelijk voordeel volgt uit de gebezigde bewijsmiddelen die hieronder nader worden uitgewerkt.
Drugstransporten met de rol staalIn de strafzaak is op basis van de daar gebezigde bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen geacht dat in de periode van 15 september tot en met 10 november 2015 drugstransporten naar het Verenigd Koninkrijk hebben plaatsgevonden met behulp van de vrachtwagen en oplegger met kentekens [kenteken] en [kenteken] en de daarin aangetroffen rol staal waarbij [verdachte] als medepleger en als deelnemer van de hierop gerichte criminele organisatie betrokken is geweest.
Transporten tijdens de bewezen verklaarde periodeUit de bewijsmiddelen in de strafzaak volgt in onderling verband en samenhang bezien – kort gezegd – het volgende. In de bewezen verklaarde periode heeft wekelijks transport plaatsgevonden van een lading verdovende middelen. De drugs werden geladen in de loods van [bedrijfsnaam 1] (hierna: [bedrijfsnaam 1] ) in [vestigingsplaats] . In totaal waren dit acht voltooide drugstransporten. Het laatste drugstransport van dinsdag 10 november 2015 is onderschept, waarbij 60 kilogram harddrugs is aangetroffen in de rol staal in de oplegger. Telkens was sprake van dezelfde specifieke modus operandi als bij het transport op 10 november 2015. De vrachtwagencombinatie vertrok elke maandag vanuit Engeland naar Nederland en reed via Frankrijk en België. Op dinsdag werden de verdovende middelen geladen en op woensdag werd vanuit Hoek van Holland de boot genomen naar Harwich (Verenigd Koninkrijk). De vrachtwagen stond vervolgens op de plaats van bestemming in Engeland een aantal dagen stil, waarna bovengenoemd patroon zich herhaalde.
Alle (mede)veroordeelden vervulden hierbij een vaste eigen rol. [medeverdachte 2] was als organisator en leidinggevende betrokken. [medeverdachte 3] was de chauffeur van de vrachtwagencombinatie. Naast [medeverdachte 3] verrichtten ook [medeverdachte 4] , [medeverdachte 5] , [verdachte] en [medeverdachte 1] (al dan niet middels [bedrijfsnaam 1] ) uitvoerende handelingen betrekking hebbende op het laden van de verdovende middelen en het faciliteren/organiseren van het feitelijke transport inclusief het benodigde papierwerk. [medeverdachte 6] liet zijn naam en die van zijn vennootschap [bedrijfsnaam 2] (hierna: [bedrijfsnaam 2] ) tegen betaling gebruiken ten behoeve van de drugstransporten.
Transporten voorafgaand aan de bewezen verklaarde periodeWat betreft de periode die voorafgaat aan 15 september 2015 gaat de rechtbank op grond van wettige bewijsmiddelen van de volgende feiten en omstandigheden uit. [1] Ten behoeve van de leesbaarheid van het vonnis wordt bij het bespreken van de bewijsmiddelen een aantal keer tussendoor reeds een bewijsoverweging opgenomen, weergegeven in cursief.
De tachograaf in de vrachtwagenIn de tachograaf, aanwezig in de cabine van de trekker, werd op 10 november 2015 de bestuurderskaart van [medeverdachte 3] aangetroffen. Uit de digitale data over de periode van 3 november 2014 tot en met 10 november 2015 werden 40 transporten zichtbaar van de vrachtwagen met kenteken [kenteken] van Engeland naar Nederland en terug, telkens met [medeverdachte 3] als bestuurder. Deze transporten hadden allemaal hetzelfde patroon: op maandag (incidenteel zondag) vertrek uit Engeland en op woensdag per boot terug naar Harwich. Het patroon van de ritten bleek nagenoeg exact overeen te komen met de bakengegevens van de truck en oplegger van 22 september tot en met 10 november 2015. Bij elk van de 40 geregistreerde transporten heeft de vrachtwagen op dinsdag tussen ongeveer 17.00 uur en 19.00 uur stil gestaan. [2]
Ook werd in de cabine de agenda van [medeverdachte 3] aangetroffen. [3] Hierin werd een uitdraai van de tachograaf aangetroffen, waarbij de laatste tien foutmeldingen die met de bestuurderskaart van [medeverdachte 3] waren veroorzaakt, waren geregistreerd. Bij vijf van deze meldingen is het kenteken [kenteken] geregistreerd.
Uit het voorgaande blijkt dat [medeverdachte 3] voordat hij met de [kenteken] ging rijden in 2013 en 2014 op de [kenteken] heeft gereden. [4]
Overtochtgegevens van Stena LineUit gegevens van Stena Line blijkt dat de vrachtwagen met kenteken [kenteken] , met oplegger, in de periode van maart 2014 tot en met 30 september 2015 bijna wekelijks – buiten de periodes rond de zomervakantie – is verscheept naar Harwich (Verenigd Koningrijk) vanaf Hoek van Holland. De chauffeur betrof telkens [medeverdachte 3] . De lading is – met uitzondering van twee keer – telkens omschreven als: “metal” of “steel coil” of “steel”. Vanaf 12 maart 2014 tot en met 9 september 2015 hebben 56 overtochten plaatsgevonden, telkens op woensdag. [5]
Uit de gegevens van Stena Line B.V. blijkt dat de vrachtwagen met kenteken [kenteken] , met oplegger, in de periode van maart tot en met december 2013 ook bijna wekelijks – buiten de periodes rond de zomervakantie – is verscheept naar Harwich (Verenigd Koningrijk) vanaf Hoek van Holland. Ook in deze periode was de chauffeur telkens [medeverdachte 3] en is de lading telkens omschreven als: “steel” of “steel coil” of “coil”. Vanaf 6 maart 2013 tot en met 18 december 2013 hebben 28 overtochten plaatsgevonden, waarvan het merendeel op woensdag. [6]
Door de verdediging is zowel in de strafzaak als in de ontnemingszaak verweer gevoerd met betrekking tot de betrouwbaarheid van de van Stena Line verkregen informatie.
De rechtbank heeft de hiertoe naar voren gebrachte argumenten reeds besproken in het vonnis van de hieraan ten grondslag liggende strafzaak van 22 december 2016. Geconcludeerd is dat de rechtbank geen aanleiding heeft om te twijfelen aan de juistheid van de door Stena Line verstrekte gegevens. Deze zijn daarom bruikbaar voor het bewijs.
Ten behoeve van de leesbaarheid van dit ontnemingsvonnis worden deze overwegingen hier niet herhaald. De overwegingen dienen als hier herhaald en ingelast te worden beschouwd.
Contact [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] over overtochten
In de Peugeot 206 waarin [medeverdachte 4] op 10 november 2015 naar de loods van [bedrijfsnaam 1] is gekomen zijn drie telefoonnummers aangetroffen, eindigend op [nummers] , [nummers] en [nummers] . [7]
Aan de hand van de inhoud van twee van deze telefoons is vastgesteld dat reeds vanaf 2013 contact heeft plaatsgevonden tussen [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] . [8]
[medeverdachte 4] heeft de volgende SMS‑berichten verzonden naar het telefoonnummer van [medeverdachte 3] (eindigend op [nummers] ):
op 10 maart 2013: “Oke thnx mate”
op 17 maart 2013: “Youre booked mate” [9]
[medeverdachte 4] heeft een SMS‑bericht ontvangen:
op 27 juli 2013: “For got tex home mate nise to see you yesterday and we need to get newer truck mate so it all looks good mate” [10]
op 27 juli 2013: “For got tex home mate nise to see you yesterday and we need to get newer truck mate so it all looks good mate” [10]
Ook heeft [medeverdachte 4] in oktober 2013 drie SMS‑berichten ontvangen inhoudende een boekingsbevestiging van Burger Ferry Agencies voor de overtocht van Engeland naar Frankrijk van de vrachtwagen met kenteken [kenteken] . [11]
In het strafvonnis van [verdachte] heeft de rechtbank reeds overwogen dat zij wettig en overtuigend bewezen acht dat de volgende verdachten gebruikers waren van onder meer de volgende telefoonnummers:
[telefoonnummer] [medeverdachte 3]
[telefoonnummer] [medeverdachte 4]
[telefoonnummer]
[medeverdachte 4]
Ten behoeve van de leesbaarheid van dit ontnemingsvonnis worden de hieraan ten grondslag liggende wettig bewijsmiddelen, zoals gebezigd in het strafvonnis van 22 december 2016, hier niet herhaald. Deze bewijsmiddelen dienen als hier herhaald en ingelast te worden beschouwd.
De rechtbank gaat ervan uit dat het hierboven vermelde SMS-bericht dat [medeverdachte 4] op 27 juli 2013 heeft ontvangen afkomstig is van [medeverdachte 3] , gelet op de inhoud, redactie en spellingswijze die overeenkomen met andere SMS-berichten waarvan vaststaat dat deze door [medeverdachte 3] zijn verstuurd.
Betaling Burger Ferry AgenciesDe verschepingen zijn geboekt door Burger Ferry Agencies BV. [12] Dit gebeurde in de periode van 1 januari 2015 tot en met augustus 2015 in opdracht van [bedrijfsnaam 3] op naam van [medeverdachte 6] . [13] De eerste girale betaling van [bedrijfsnaam 2] aan Burger Ferry Agencies heeft plaatsgevonden op 19 maart 2013. [14] Aan de hand van de bankafschriften van [bedrijfsnaam 2] is gebleken dat in de periode van 3 december 2014 tot en met 7 juli 2015 in totaal € 26.700,83 aan Burger Ferry Agencies is betaald, kennelijk voor de overtochten van de [kenteken] . [15]
Tenaamstelling oplegger [kenteken]De bij de drugstransporten gebruikte oplegger met kenteken [kenteken] heeft vanaf 11 april 2013 tot en met 2 mei 2014 op naam gestaan van [bedrijfsnaam 2] . Per 10 december 2014 is [medeverdachte 6] de tenaamgestelde van deze oplegger. [16]
Aankoop vrachtwagen [kenteken]De bij de drugstransporten gebruikte trekker met kenteken [kenteken] heeft vanaf 6 maart 2014 tot en met 6 maart 2015 op naam gestaan van [bedrijfsnaam 2] . [bedrijfsnaam 1] is met ingang van 6 maart 2015 de tenaamgestelde van de vrachtwagen. [17]
Bij de doorzoeking van de woning van [medeverdachte 4] op 10 november 2015 werd administratie aangetroffen van de aankoop van een DAF truck bij [bedrijf] op naam van [bedrijfsnaam 2] van januari 2014. [18] Door verkoper [A] is verklaard dat hij de truck met kenteken [kenteken] aan [bedrijfsnaam 2] heeft verkocht. [19] De kopers vertelden hem dat zij op Engeland zouden gaan rijden met de truck. In de administratie van de verkoop van [A] is een kopie van het rijbewijs van [medeverdachte 6] aanwezig. [A] verklaart echter dat [medeverdachte 6] niet aanwezig was bij de verkoop [20] en herkent bij een fotoconfrontatie [medeverdachte 2] [21] als de koper van de truck en [medeverdachte 3] [22] als de chauffeur.
Verklaring [medeverdachte 6] over [bedrijfsnaam 2][medeverdachte 6] is de enig aandeelhouder en bestuurder van [bedrijfsnaam 2] , dat per augustus 2012 ook wel handelt onder de naam [bedrijfsnaam 3] , gevestigd te [vestigingsplaats] . [23]
[medeverdachte 6] heeft verklaard op papier eigenaar te zijn geweest van [bedrijfsnaam 2] . [medeverdachte 2] (de rechtbank begrijpt: [medeverdachte 2] ) heeft hem benaderd omdat hij gebruik wilde maken van deze vennootschap om transporten mee te gaan doen. [24] Hiervoor krijgt [medeverdachte 6] een vergoeding van [medeverdachte 2] in de vorm van € 1.500,- salaris per maand. [25] Dit bedrag zou [medeverdachte 2] elke maand storten op de privérekening van [medeverdachte 6] , gebruikmakend van de rekening van [bedrijfsnaam 2] . [medeverdachte 6] heeft zelf geen activiteiten ondernomen vanuit het bedrijf.
[medeverdachte 6] heeft een vrachtwagen op zijn naam gehad die door [medeverdachte 2] is gekocht. [26] Ook is hij door [medeverdachte 2] gevraagd om een oplegger op naam van [bedrijfsnaam 2] te zetten. [27] Het bedrijfspand is uitgezocht door [medeverdachte 2] [28] en de huur werd ook door hem betaald, aldus [medeverdachte 6] .
[medeverdachte 6] hoorde van [medeverdachte 5] dat de oplegger op Engeland reed. De trailer werd gebruikt door een Engelsman. [medeverdachte 6] wist dat [medeverdachte 5] handelingen verrichtte op dinsdagen. [medeverdachte 6] zegt hierover dat hij natuurlijk wel aanvoelde dat er iets niet aan klopte. [29]
Controle van de vrachtwagen en oplegger op 4 november 2014Op 4 november 2014 is de vrachtwagen met kenteken [kenteken] , bestuurd door [medeverdachte 3] , gecontroleerd door de Inspectie Leefomgeving en Transport (hierna: ILT). [30] [medeverdachte 3] verklaarde aan de ILT werkzaam te zijn voor [bedrijfsnaam 3] . Volgens de vrachtbrief betrof de lading staal met een gewicht van 18.824 kilogram, afkomstig van Tata Steel Bescot (Verenigd Koninkrijk) en bestemd voor Tata Steel Rotterdam. [31] [medeverdachte 6] is op 19 maart 2015 door de ILT gehoord. Hij verklaarde directeur te zijn van [bedrijfsnaam 2] , handelend onder de naam [bedrijfsnaam 3] , en eigenaar van de vrachtwagen. [32]
[medeverdachte 1] heeft het afgelopen jaar, vanaf maart 2015, [37] één keer per week voor de opdrachtgever [bedrijfsnaam 2] gereden (de rechtbank begrijpt: [bedrijfsnaam 2] ). Het transport betrof altijd een rol staal van Nederland naar Engeland, uitgevoerd door [medeverdachte 3] . [38] Hij ontving hiervoor € 1.240,- per rit. [39] Het contact met de klant ging via e‑mail. De berichten werden ondertekend met de naam [medeverdachte 6] . [40] [medeverdachte 3] kwam altijd met de vrachtwagen op dinsdag naar de loods om het CMR-formulier en de overtochtpapieren op te halen. [41]
[verdachte] heeft hem de klant aangereikt. Hij vertelde aan [medeverdachte 1] dat hij iemand had voor ritten naar Engeland. [42]
Als aan [medeverdachte 1] een foto wordt getoond van [medeverdachte 2] zegt [medeverdachte 1] hem voor 90% te herkennen als de man die bij hem is geweest voor de aankoop van de vrachtwagen en de opdracht voor het transport. [43] [medeverdachte 1] verklaart dat deze jongen (de rechtbank begrijpt: [medeverdachte 2] ) hem vertelde dat zij al op Engeland reden. [44]
De memobriefjesIn de loods is in het kantoorgedeelte van de portocabin een rugzak met inhoud aangetroffen. In het voorvak van de rugzak zat een factuur van een apotheek en een doosje met medicijnen, beide gericht aan [medeverdachte 4] . In de rugtas werd een 19-tal notities aangetroffen met daarop bedragen en kennelijke aantallen. [45]
De rechtbank deelt de interpretatie die hieraan in het Rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel wordt gegeven, namelijk de volgende.
Van deze memobriefjes zijn 16 aangemerkt als opbrengstenverantwoording van het transport van verdovende middelen gelet op de vermelding van vervoerde hoeveelheden, de ontvangen vergoeding per kilo, kostenposten en (bij)naamsverwijzingen. Voor het vervoer van de harddrugs naar Engeland ontving de organisatie een vergoeding die bestond uit een vast bedrag per kilogram van € 1.600,-. Deze vergoeding is vermeld op alle 16 memobriefjes. Op de memobriefjes worden hoeveelheden vermenigvuldigd met de te ontvangen vergoeding voor transport ad € 1.600,-, welke som de opbrengst oplevert. Gespecificeerde kostenposten naar personen, uitvoeringshandelingen of ondernemingen worden bij elkaar opgeteld en in mindering gebracht op deze opbrengsten. Het resultaat hiervan wordt uiteindelijk gedeeld door twee personen, aangeduid met ‘p.p.’.
ConclusieDe rechtbank is van oordeel dat op grond van de gebezigde wettige bewijsmiddelen voldoende aanwijzingen bestaan dat het strafbare handelen van de organisatie, te weten het exporteren van harddrugs naar het Verenigd Koninkrijk, ook voorafgaand aan 15 september 2015 heeft plaatsgevonden.
Reeds vanaf maart 2013 heeft [medeverdachte 3] als chauffeur transport van staal naar het Verenigd Koninkrijk uitgevoerd, eerst met de vrachtwagen met kenteken [kenteken] en later met de vrachtwagen met kenteken [kenteken] . Dat de lading telkens uit een rol staal bestond blijkt uit de registratie door Stena Line en wordt ondersteund door de waarneming op 4 november 2014 tijdens de ILT-controle. Dat de lading ook telkens verdovende middelen bevatte volgt uit de (grotendeels) ongewijzigde modus operandi. Uit de tachograafgegevens blijkt dat al geruime tijd voor de bewezen verklaarde periode volgens hetzelfde vaste patroon werd gereden, waarbij elke dinsdag tussen ongeveer 17.00 uur en 19.00 uur tijd was om de verdovende middelen te laden. De gebruikte oplegger met kenteken [kenteken] stond ook al per april 2013 op naam van [bedrijfsnaam 2] . Reeds in maart 2013 werden overtochten geboekt door Burger Ferry Agencies in opdracht van [bedrijfsnaam 2] en verstuurde [medeverdachte 4] – kennelijk na het boeken van die overtocht – een SMS aan [medeverdachte 3] met de tekst “youre booked mate”.
De rechtbank stelt vast dat de organisatie ten minste in maart 2013 is aangevangen met het uitvoeren van drugstransporten op overwegend dezelfde wijze als de bewezen verklaarde transporten in september tot en met november 2015. Uit de bewijsmiddelen volgt ook dat hiermee door betrokkenen wederrechtelijk voordeel is verkregen.
Betrokkenheid van [verdachte] en berekening van zijn wederrechtelijk voordeelOp basis van voornoemde bewijsmiddelen is de rechtbank van oordeel dat er in ieder geval voldoende aanwijzingen bestaan voor betrokkenheid van [verdachte] bij de drugstransportorganisatie vanaf maart 2015.
[medeverdachte 1] heeft verklaard dat hij en zijn bedrijf [bedrijfsnaam 1] betrokken zijn geraakt bij de transporten vanaf maart 2015 en dat [verdachte] hem hiervoor heeft benaderd. Deze aanvangsdatum wordt ondersteund door de tenaamstelling van de vrachtwagen op [bedrijfsnaam 1] per 6 maart 2015. Het kan dan ook niet anders dan dat [verdachte] hieraan voorafgaand [medeverdachte 1] heeft benaderd en derhalve zelf reeds betrokken was bij de drugstransportorganisatie. Onduidelijk is echter vanaf welk moment [verdachte] precies betrokken is geraakt bij de organisatie.
Dat [verdachte] eerder betrokken is geweest dan enkel bij de 8 bewezen verklaarde transporten vanaf september 2015 volgt bovendien ook uit de memobriefjes met de opbrengstenverantwoording. Deze memobriefjes zien immers op meer dan 8 transporten, namelijk op 16 transporten. Zoals uit het navolgende blijkt stelt de rechtbank vast dat op deze memobriefjes ook telkens een vergoeding per transport voor [verdachte] is opgenomen.
In de periode vanaf maart 2015 tot en met november 2015 hebben 27 drugstransporten plaatsgevonden.
Door de verdediging is zowel in de strafzaak als in de ontnemingszaak verweer gevoerd over de koppeling van de naam [bijnaam 1] / [bijnaam 1] aan [verdachte] . De rechtbank heeft reeds in het vonnis van de hieraan ten grondslag liggende strafzaak van 22 december 2016 geconcludeerd dat het wel [verdachte] is die bedoeld wordt met deze bijnaam. Redengevend voor deze beoordeling is – kort gezegd – het in de woning van [verdachte] aangetroffen briefje met de naam [bijnaam 1] en het gebruik van de naam [bijnaam 1] bij correspondentie met behulp van zijn PGP‑telefoon. Ten behoeve van de leesbaarheid van dit ontnemingsvonnis worden deze bewijsmiddelen en overwegingen hier niet herhaald. Deze dienen als hier herhaald en ingelast te worden beschouwd.
OpbrengstVoor de schatting van het wederrechtelijk voordeel verkregen door [verdachte] en de duiding van de inhoud van de memobriefjes maakt de rechtbank ook gebruik van de foto’s zoals weergegeven als bijlagen bij het proces-verbaal bevindingen administratie / bonnen uit rugzak [46] in het einddossier, omdat hierop enige malen meerdere notities per pagina te zien zijn en de onderlinge samenhang daartussen zodoende beter inzichtelijk is.
Op de memobriefjes zoals weergegeven op pagina 666 van het proces-verbaal is op drie van de zeven memobriefjes het woord [bijnaam 1] / [bijnaam 1] te zien, voorafgegaan door het getal 2000. De memobriefjes hebben een goed te vergelijken opbouw. Ter illustratie zal de rechtbank de drie memobriefjes waarop onder meer “2000 [bijnaam 1] ” of “2000 [bijnaam 1] ” is te lezen hieronder volledig weergeven, waarbij is opgemerkt dat hierop is vermeld de wijze waarop de rechtbank de handschriften leest:
“36 x 1600 = 57.600
-26.514
1100 diesel
31086:2
31086:2
↕1000 boot €15543
814 luchtvering
1000 [bijnaam 2]
3000 [bijnaam 4]
2000 [bijnaam 1]
600 [bijnaam 5]
2000 [bijnaam 6]
5000 loods sept
10.000 [bijnaam 7]
26.514”
“51 x 1600 = €81600
1000 diesel €22.850
1100 boot 58750
500 apk ? busje :2
1000 [bijnaam 2]
1250 man BV2
2000 [bijnaam 1]
3000 [bijnaam 4]
2000 [bijnaam 6]
600 [bijnaam 5]
400 oma
10
22850”
“48 x 1600 = 76800
29.9
1000 diesel 46900
1100 boot
:2
:2
1250 loods (ouwe) 23450
600 [bijnaam 5]
-3000 H tek
-3000 H tek
3000 [bijnaam 4] 20450
2000 [bijnaam 1]
2000 [bijnaam 8]
350 oma
10000 [bijnaam 7]
6600 Borg nieuwe loods
2000 Stroe”
Uit deze briefjes – in samenhang met de bewijsmiddelen in de strafzaak – kan niet anders worden afgeleid dan dat per kilo getransporteerde drugs € 1.600,- werd ontvangen door de organisatie. Op deze opbrengst werden vaste en incidentele kosten (zoals kennelijk de APK voor een busje of de borg voor een nieuwe loods) in mindering gebracht. Tot de kosten van de organisatie behoren ook bedragen die kennelijk aan individuele personen worden betaald. Zo keert een betaling aan “ [bijnaam 6] ” of “ [bijnaam 8] ” van 2000 steeds terug, net als betalingen van 600 aan “ [bijnaam 5] ”, 3000 aan “ [bijnaam 4] ” en 10000 aan “ [bijnaam 7] ”. Dezelfde aanduidingen en getallen komen – zij het met soms een variatie, zoals de weergave van [bijnaam 5] als [bijnaam 5] of [bijnaam 5] – ook terug op de sterk vergelijkbare briefjes die op pagina 668 van het proces-verbaal te zien zijn.
Gelet op de koppeling van de naam [bijnaam 1] / [bijnaam 1] aan [verdachte] concludeert de rechtbank dat op deze memobriefjes en het memobriefje dat begint met “51 x 1600” (links, derde van boven) steeds een vergoeding van € 2.000,- per transport voor [verdachte] als kosten van de organisatie is verantwoord.
Op het memobriefje dat op pagina 666 als tweede van boven, links, is weergegeven, beginnend met “48 x 1600”, komen getallen voor, zonder te zijn voorzien van schriftelijke aanduidingen. Dit memobriefje geeft als kosten weer bedragen die sterk lijken op bedragen op de hiervoor uitgewerkte memobriefjes. De rechtbank houdt het ervoor dat ook op dit memobriefje bedragen van 1000 en 1100 euro zijn weergegeven voor diesel en boot en dat hierop vergoedingen zijn genoteerd voor [bijnaam 1] en [bijnaam 6] (tweemaal 2000), [bijnaam 4] (3000), [bijnaam 5] (600), BV (1000) en [bijnaam 7] (10000). Het is hoogst aannemelijk dat één van de bedragen van 2000 euro ziet op een vergoeding voor [verdachte] . Het totaal van de op dit memobriefje verantwoorde kosten bedraagt € 21.000,-. Dit totaalbedrag aan kosten is – met expliciet verwoord dat het om kosten gaat – ook opgevoerd op het rechtsboven op pagina 666 weergegeven memobriefje. Deze twee memobriefjes omvatten dus beide een aan [verdachte] uitgekeerd bedrag van € 2.000,-.
Het voorgaande leidt tot de conclusie dat op pagina 666 op zes memobriefjes een vergoeding van € 2.000,- voor [verdachte] is verantwoord (dit betreft de memobriefjes vermeld als notities 2, 7, 8, 11, 12 en 13 op pagina’s 43, 48, 49, 52, 53 en 54 van het ontnemingsproces-verbaal).
Ook wat betreft de andere memobriefjes is aannemelijk dat waar bij de uitgesplitste kosten 2000 staat vermeld, met of zonder het woord [bijnaam 1] / [bijnaam 1] , telkens een vergoeding van € 2.000,- voor [verdachte] is bedoeld.
Op pagina 667 zijn vijf notities aangetroffen. Twee hiervan, beginnend met “52 x 1600” en “56 x 1600” (notities 14 en 16 op pagina’s 55 en 57 van het ontnemingsproces-verbaal), zien naar het oordeel van de rechtbank op opbrengstverantwoordingen van een transport. Op het memobriefje beginnend met “56 x 1600” is een kostenuitsplitsing opgenomen, zonder specificatie. De op dit memobriefje verantwoorde bedragen kunnen echter wel aan een persoon/kostenpost worden gekoppeld, als deze in samenhang worden bezien met de wel gespecificeerde bedragen op andere memobriefjes, onder meer de memobriefjes op pagina 666 en 668 van het proces-verbaal. Ook één van de twee op dit memobriefje weergegeven bedragen van 2000 moet worden beschouwd als de aan [verdachte] toekomende vergoeding voor een transport. Aangezien het totaalbedrag aan kosten, te weten 22.600, ook is weergegeven op het memobriefje daarboven op pagina 667, beginnend met “52 x 1600”, omvat ook dit memobriefje een vergoeding aan [verdachte] van € 2.000,- ter zake van één transport. Op pagina 667 zijn concluderend twee vergoedingen aan [verdachte] van € 2.000,- per transport verantwoord.
Op pagina 668 zijn nog vier notities opgenomen (notities 4, 6, 9 en 15 op pagina’s 45, 47, 50 en 56 van het ontnemingsproces-verbaal) waarop expliciet 2000 en [bijnaam 1] / [bijnaam 1] is weergegeven. Dit ziet dan ook op viermaal een vergoeding per transport van € 2.000 voor [verdachte] .
Op pagina 671 zijn op één notitie ter grootte van een A4 pagina twee transporten verantwoord (kennelijk in juni van enig jaar; notities 1 en 5 op respectievelijk pagina 42 en pagina 46 van het ontnemingsproces-verbaal). Eén transport met een opbrengst van 42 x € 1.600,- en één transport met een aanzienlijk beperkte opbrengst van 26 x € 1600,-. Zichtbaar is dat [bijnaam 1] / [bijnaam 1] ( [verdachte] ) in het eerste geval een gebruikelijke vergoeding van € 2.000,- ontvangt, maar in het laatste geval de helft daarvan, te weten € 1.000,-. Dit geldt eveneens voor de met [bijnaam 4] en [bijnaam 6] aangeduide personen. Deze gehalveerde vergoeding laat zich goed verklaren door het geringe aantal drugspakketten waarop het desbetreffende transport kennelijk zag. Op pagina 671 zijn concluderend twee transporten weergegeven met een aan [verdachte] uitgekeerde vergoeding van in totaal € 3.000,-.
In het ontnemingsproces-verbaal bevinden zich voorts nog de notities 3 en 10 op pagina 44 resp. 51. Op deze notities is een vergoeding van € 2000,- vermeld, die in het eerste geval is voorzien van de aanduiding [bijnaam 1] . Ook deze twee notities omvatten aldus aan [verdachte] uitbetaalde bedragen van € 2.000 per transport.
Samenvattend is op alle 16 memobriefjes inhoudende een opbrengstenverantwoording een vergoeding voor [verdachte] opgenomen. Op 11 briefjes is hij met de naam [bijnaam 1] / [bijnaam 1] aangeduid. Op 3 briefjes zijn geen namen maar wel gespecificeerde kosten aangeduid waaronder 2000 voor [verdachte] . Op 2 briefjes komen de totale kosten overeen met de totale kosten zoals vermeld op andere memobriefjes, waaruit kan worden afgeleid dat deze kosten ook een vergoeding voor [verdachte] omvatten.
De rechtbank begroot het door [verdachte] uit deze 16 transporten verkregen opbrengst als volgt:
15 x € 2.000,- (memobriefjes 2 tot en met 16, p. 43-57 ontnemingsdossier)
1 x € 1.000,-(memobriefje 1, p. 42 ontnemingsdossier)
Totaal = € 31.000,-
Nu uit de hiervoor genoemde memobriefjes blijkt dat [verdachte] bij de 16 transporten waarop deze briefjes betrekking hebben eenmalig een lagere vergoeding heeft ontvangen, te weten € 1.000,-, zal voor wat betreft de overige 11 transporten die in de periode van maart 2015 tot en met november 2015 hebben plaatsgevonden en waarvan geen memobriefjes voorhanden zijn, in het voordeel van [verdachte] worden uitgegaan van een vergoeding van € 1.000,- per transport.
Aannemelijk wordt derhalve geacht dat [verdachte] aan wederrechtelijk voordeel heeft verkregen: € 31.000,- + (11 x € 1.000,-) = € 42.000,-.
De officier van justitie heeft betoogd dat ook de leasekosten van de Audi S3 moeten worden aangemerkt als door [verdachte] verkregen wederrechtelijk voordeel (in de vorm van bespaarde kosten), nu deze door [medeverdachte 1] werden betaald. Van enig verband tussen het bewezen verklaarde of andere strafbare feiten en deze leasekosten is echter niet gebleken en door de officier van justitie is ook niet gesteld of toegelicht dat dit verband wel zou bestaan. Deze kosten worden daarom niet beschouwd als voordeel verkregen door middel van of uit de baten van enig strafbaar feit en komen daarom niet voor ontneming in aanmerking.
KostenUit onderzoek is niet gebleken dat [verdachte] kosten heeft gemaakt die in directe relatie staan tot de voltooiing van het delict. Er worden dan ook geen kosten in mindering gebracht bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel.
Wederrechtelijk verkregen voordeelDe rechtbank stelt vast dat [verdachte] door middel van of uit baten van het bewezen verklaarde en andere strafbare feiten, waaromtrent voldoende aanwijzingen bestaan dat zij door [verdachte] zijn begaan, voordeel heeft verkregen dat de rechtbank schat op een bedrag van € 42.000,-. Aan [verdachte] wordt tot voornoemd bedrag de verplichting tot betaling aan de Staat opgelegd, ter ontneming van dit wederrechtelijk verkregen voordeel.
3.Toepasselijke wettelijke voorschriften
De beslissing berust op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
4.De beslissing
De rechtbank:
stelt het bedrag van het door [verdachte] wederrechtelijk verkregen voordeel vast op een bedrag van
€ 42.000,-(zegge: tweeënveertigduizend euro);
€ 42.000,-(zegge: tweeënveertigduizend euro);
legt aan [verdachte] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van
€ 42.000,-(zegge: tweeënveertigduizend euro);
€ 42.000,-(zegge: tweeënveertigduizend euro);
wijst af het meer of anders gevorderde.
Dit vonnis is gewezen door
mr. C.A.M. van Straalen, voorzitter,
mrs. K.J. Veenstra en J.G. van Ommeren, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. K.M. Strijbos, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 19 januari 2017.