3.6Tegen deze achtergrond moet worden aangenomen dat het belang van continuïteit van zorg in een vertrouwde omgeving kan meebrengen dat voor een betrokkene in een geval als het onderhavige – bij wie sprake is van een verschuiving van voorliggende Wvggz-problematiek naar voorliggende Wzd-problematiek – een machtiging wordt verleend onder het regime van zijn vertrouwde omgeving, dus de instelling waar hij verblijft, indien het verlenen van die machtiging bijdraagt aan een soepele overplaatsing van de betrokkene naar (een instelling met) het andere regime. Dit is echter slechts toelaatbaar indien de machtiging wordt verleend met het oog op een reeds voorziene overgang van betrokkene naar een instelling met het andere regime en voor een daarop toegesneden beperkte duur (een overbruggingsmachtiging).”
In dat geval overwoog de HR voorts:
“3.7 In het onderhavige geval verbleef betrokkene ten tijde van de beslissing van de rechtbank in een Wvggz-instelling waar zij noodzakelijke zorg ontving en stond betrokkene bovenaan de wachtlijst bij de Wzd-instelling van haar voorkeur. De stukken van het geding laten geen andere conclusie toe dan dat de zorgmachtiging op grond van de Wvggz is aangevraagd ter overbrugging van de periode tot de verhuizing naar deze Wzd-instelling, en om te voorkomen dat betrokkene tijdens die overbruggingsperiode nog zou moeten verhuizen naar een andere Wzd-instelling, hetgeen betrokkene nadeel zou berokkenen. De rechtbank heeft de zorgmachtiging verleend omdat het in het belang van betrokkene is dat de huidige zorg gecontinueerd wordt. Aldus heeft de rechtbank tot uitdrukking gebracht dat, mede gelet op de continuïteit van de noodzakelijke zorg in een vertrouwde omgeving, de actuele zorgbehoefte van betrokkene ten tijde van de beslissing met zich brengt dat de zorgmachtiging dient te worden verleend. Dit oordeel geeft, gelet op hetgeen hiervoor in 3.6 is overwogen, geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting.”
De rechtbank had in dat geval een zorgmachtiging van zes maanden verleend.
In onderhavig geval is ook sprake van een overbruggingsmachtiging. Hoewel de Hoge Raad aangeeft dat zodanige machtiging slechts voor een korte duur is toegestaan, kan de rechtbank haar ogen niet sluiten voor de praktijk, waarin wachtlijsten voor een accommodatie onder de Wzd vele malen langer dan zes maanden zijn. Toepassing van het criterium van de Hoge Raad zou in dit geval een afwijzing van het verzoek om een zorgmachtiging kunnen betekenen, waarna de verwachting is dat betrokkene zal stoppen met zijn medicatie. Zonder medicatie zal betrokkene ontregelen. De Wvggz-problematiek kan daardoor op de voorgrond komen te liggen, waarmee betrokkene weer een zorgmachtiging nodig heeft. Bij deze gang van zaken is betrokkene niet gebaat. Betrokkene is gebaat bij een stabiele situatie, waarin hij wordt begeleid en geholpen en binnen zijn mogelijkheden goed kan functioneren. Nu een zorgmachtiging en een verblijf in een Wvggz-instelling de enige optie voor betrokkene is, zal de rechtbank het verzoek toetsen aan de vereisten in de Wvggz en er aan voorbij gaan dat de lvb-problematiek voorliggend is.
Binnen de multi-problematiek van betrokkene is naast de LVB-problematiek sprake van schizofrenie, met daarbij de werkhypothese van een autismespectrumstoornis en problemen in de impulscontrole. Momenteel is de psychische stoornis niet voorliggend, omdat betrokkene depotmedicatie krijgt. Zonder (depot)medicatie zal deze stoornis leiden tot ernstig nadeel, gelegen in:
-ernstig lichamelijk letsel;
-ernstige psychische schade;
-ernstige materiële schade;
-ernstige verwaarlozing;
-maatschappelijke teloorgang;
-bedreiging van de veiligheid van betrokkene al dan niet doordat hij onder invloed van een ander raakt;
-de situatie dat betrokkene met hinderlijk gedrag agressie van anderen oproept;
-de situatie dat de algemene veiligheid van personen of goederen in gevaar is.
Betrokkene verblijft sinds 2021 in het [zorginstelling]. Hij was daarvóór bekend met onvoorspelbaar en agressief gedrag richting familie en zorgverleners. Hij heeft toezicht en begeleiding nodig om niet in gevaar te raken en goed te kunnen functioneren. Hij is niet tot zeer mimimaal in staat om zijn gedachtes en gedrag te organiseren, waardoor hij direct zou disfunctioneren buiten de accommodatie. Buiten de accommodatie is de verwachting dat een directe verslechtering van zijn psychisch functioneren zal plaatsvinden, net als zelfverwaarlozing, acute maatschappelijke teloorgang en het in gevaar komen door onder invloed te raken van een ander.
Betrokkene heeft ook tijdens de opname verbale en fysieke agressie getoond. Hij kan ontregelen als zijn vaste structuur en patronen doorbroken worden, waarbij hij vastloopt in zijn gedachtes en gedrag. Er hebben meerdere incidenten plaatsgevonden, waarbij apparatuur werd vernield of beschadigd. Soms was de agressie zodanig dat (pols)fixatie nodig is geweest. Daarnaast heeft hij een verstoord dag- en nachtritme, waarbij hij soms in de nacht wakker is en heen en weer op de gangen van de afdeling loopt. Betrokkene wordt door de continue begeleiding en toezicht geholpen en heeft deze strakke structuur en voorspelbaarheid ook blijvend nodig.
Om het ernstig nadeel af te wenden, de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren, de geestelijke gezondheid van betrokkene te herstellen zodanig dat hij zijn autonomie zoveel mogelijk herwint en de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen, heeft betrokkene zorg nodig.
Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Zoals vermeld zal betrokkene zeer waarschijnlijk stoppen met de medicatie als er geen gedwongen zorgkader is. Om die reden is verplichte zorg nodig.
De hiervoor omschreven - permanent aanwezige - zorgbehoefte van betrokkene en het belang van continuïteit van zorg in een vertrouwde omgeving, maakt dat de rechtbank de gevraagde zorgmachtiging afgeeft. Het gegeven dat in de praktijk mensen als betrokkene gedurende een decennium of langer moeten wachten op een plek in een (juridisch) passende accommodatie, kan menselijkerwijs niet leiden tot een andere beslissing. De rechtbank neemt in zijn overweging verder mee dat betrokkene in de huidige accommodatie goed en naar ieders tevredenheid wordt verzorgd, dat de accommodatie expertise heeft in het omgaan met multi-problematiek, en dat betrokkene niet naar huis kan. De rechtbank past wel de duur aan en verleent de zorgmachtiging voor twaalf maanden. De rechtbank vindt het van belang dat vinger aan de pols wordt gehouden over de situatie van betrokkene en het verloop van de wachtlijst.
De in het verzoekschrift genoemde vormen van zorg zijn gebaseerd op de medische verklaring, het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur. Deze vormen van verplichte zorg zijn door de rechtbank tijdens de mondelinge behandeling besproken.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk om het ernstig nadeel af te wenden:
- toedienen van medicatie;
- verrichten medische controles;
- andere medische handelingen en therapeutische maatregelen;
- beperken van de bewegingsvrijheid;
- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;
- opnemen in een accommodatie.
Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De verplichte zorg is bovendien evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt verder dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene.
Concluderend kan gesteld worden dat voldaan zou zijn aan de eisen voor een zorgmachtiging als de psychische stoornis voorliggend was geweest.
De rechtbank is zich er van bewust dat het systeem niet is bedoeld voor een situatie als de onderhavige. Een persoon met voorliggende lvb-problematiek hoort thuis in een instelling waar hij zorg onder de Wzd kan krijgen. Door in een Wvggz-instelling te verblijven, houdt betrokkene daar ook weer een plek vast die voor iemand met een voorliggende psychische stoornis zou kunnen worden gebruikt. We hebben echter te maken met de praktijk, die zich niet altijd in juridische kaders laat vangen. Betrokkene kan door zijn problematiek niet alleen wonen. Hij kan ook niet naar zijn ouders. En hij kan vanwege de wachtlijsten niet naar een Wzd-instelling. De enige mogelijkheid is een langer verblijf in de huidige instelling, passend of niet.