Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: NL25.8580
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres], V-nummer: [V-nummer] , eiseres (gemachtigde: mr. J.C.E. Hoftijzer),
en
de minister van Asiel en Migratie, (gemachtigde: mr. J.A.A. Willems).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres als bedoeld in artikel 28 van Pro de Vw 20001. Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
1.1.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiseres heeft op 24 februari 2025 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Zij stelt van Colombiaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum 1] 1986. De minister heeft met het bestreden besluit van 27 januari 2025 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
2.1.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
2.2.
De rechtbank heeft het beroep op 22 augustus 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres, A. Koster als tolk en de gemachtigde van de minister.
1 Vreemdelingenwet 2000.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
3. Eiseres legt aan haar asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiseres heeft de Colombiaanse nationaliteit en behoort tot de Afro-Colombiaanse bevolkingsgroep. Eiseres heeft verklaard dat haar echtgenoot in 2016 thuis door de FARC is benaderd en is gevraagd om zich aan te sluiten. De echtgenoot van eiseres heeft geweigerd, waardoor zij door de FARC is gedwongen haar woonplaats te verlaten. Ook heeft zij verklaard dat zij begin december 2023 telefonisch door de FARC is benaderd en bedreigd, waarbij werd gezegd dat zowel zij als haar echtgenoot zouden worden vermoord. Eiseres heeft aangifte gedaan bij de autoriteiten, maar heeft geen vertrouwen in hen. Bij terugkeer vreest zij te worden vermoord.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van eiseres bevat volgens de minister de volgende relevante elementen:
de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres;
de problemen met de FARC.
4.1.
De minister stelt zich hierover op het standpunt dat de identiteit, nationaliteit en herkomst geloofwaardig is. De problemen met de FARC worden niet geloofwaardig bevonden, omdat de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen.2
Nieuw feit, geboorte van het kind
5. Eiseres heeft op 21 september 2025, één dag voor de zitting, een geboorteakte overgelegd van haar zoon [minderjarige] , geboren op [geboortedatum 2] 2025. Op de zitting heeft eiseres toegelicht dat de geboorteakte is overgelegd in het kader van de ambtshalve beoordeling van artikel 8 van Pro het EVRM.3
6. De rechtbank overweegt dat eiseres pas heel laat, één dag voor de zitting, heeft aangevoerd dat zij een zoon heeft, door het overleggen van de geboorteakte. Gelet op zijn geboortedatum was [minderjarige] al geboren ten tijde van het indienen van de gronden op 25 maart 2025.
6.1.
De rechtbank is, gelet op het voorgaande, van oordeel dat het toelaten van het nieuwe feit in strijd is met de goede procesorde.4 Eiseres was al lange tijd in de gelegenheid om de nieuwe informatie over te leggen. Het is niet gebleken dat dit niet eerder mogelijk was. Daarbij komt dat eiseres niet eerder dan op de zitting heeft toegelicht in welk kader de geboorteakte is overgelegd. De rechtbank is verder van oordeel dat het meenemen van dit nieuwe feit de afdoening van de zaak ontoelaatbaar zou vertragen. De rechtbank ziet dan ook geen reden om bij de beoordeling van de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres op grond van artikel 83 van Pro de Vw rekening te houden met dit nieuwe feit.
Referentiekader
2 Artikel 31, zesde lid, onder c, Vw.
3 Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.
4 Artikel 8:69 van Pro de Algemene wet bestuursrecht.
7. Eiseres voert aan dat uit het voornemen en het bestreden besluit niet blijkt welk referentiekader is vastgesteld en hoe dit is meegewogen in de beoordeling van haar verklaringen. Waarom er van eiseres meer mocht worden verwacht, blijkt niet uit het bestreden besluit. Daarbij komt dat eiseres tijdens het gehoor niet is gevraagd naar eventuele tegenstrijdigheden of wisselende verklaringen.
8. De rechtbank overweegt als volgt. Uit het bestreden besluit volgt welk referentiekader is gebruikt: “
In het voornemen is meermaals en op verschillende plaatsen en manieren aangegeven waarom van u meer mag worden verwacht met betrekking tot uw verklaringen. Daarnaast blijkt uit het medisch advies niet dat u niet in staat bent om eenduidige of concrete verklaringen af te leggen. Bovendien is verder geen sprake van een zogenoemd “laag referentiekader” u bent een volwassen vrouw, u bent naar school geweest, u heeft een extra opleiding gevolgd en u heeft gewerkt in uw land. Verder heeft u zelf aangegeven dat u geen exacte data kan herinneren omtrent uw asielrelaas. Exacte data zijn ook niet aan u tegen geworpen.”5
In het voornemen is meermaals en op verschillende plaatsen en manieren aangegeven waarom van u meer mag worden verwacht met betrekking tot uw verklaringen. Daarnaast blijkt uit het medisch advies niet dat u niet in staat bent om eenduidige of concrete verklaringen af te leggen. Bovendien is verder geen sprake van een zogenoemd “laag referentiekader” u bent een volwassen vrouw, u bent naar school geweest, u heeft een extra opleiding gevolgd en u heeft gewerkt in uw land. Verder heeft u zelf aangegeven dat u geen exacte data kan herinneren omtrent uw asielrelaas. Exacte data zijn ook niet aan u tegen geworpen.”5
8.1.
De minister heeft in haar besluit ook rekening gehouden met het gebruikte referentiekader. Ook heeft de minister op meerdere punten doorgevraagd tijdens het gehoor. Zo ook op pagina 7 van het nader gehoor:
“U vertelde me zojuist over de telefonische bedreiging van begin december 2023. Wanneer vond de bedreiging exact plaats?
Ik kan me de exacte datum niet herinneren. Ik weet dat het in december was en dat ik in december de aangifte heb gedaan. Maar de exacte datum weet ik niet meer. Ik weet dat het in de eerste dagen van december was, maar de datum weet ik niet meer.
Weet u nog wel op wat voor dag het was?
Nee, om eerlijk te zijn ben ik iemand die dingen probeert te blokkeren.
Wat bedoelt u daarmee?
Ik probeer stressvolle situaties of momenten die stress veroorzaken, vervelende situaties, te vermijden. Dan blokkeer ik.
Ik begrijp dat het moeilijk kan zijn om over vervelende herinneringen na te denken. Toch is het belangrijk om zoveel mogelijk details op papier te krijgen over de bedreiging, dus ik wil u verzoeken om deze herinneringen proberen terug te halen.
Ik ga mijn best doen.
Op welk dagdeel vond het telefoontje plaats, in de ochtend, middag of avond? Ik geloof dat het in de ochtend was.
(…)”
8.2.
Hoewel aan eiseres geen exacte data worden tegengeworpen, heeft de minister tegengeworpen dat eiseres wisselend heeft verklaard over de maand waarin ze is bedreigd. Zo verklaart eiseres dat ze in december 2023 is bedreigd en daarna aangifte heeft gedaan, maar de door eiseres overgelegde aangifte dateert van 30 november 2023. Deze tegenwerping valt daarom niet onder de beperking zoals Medifirst die heeft opgelegd, dat concrete data niet kunnen worden tegengeworpen. Daarbij komt dat eiseres kort na haar
5 Bestreden besluit, pagina 3.
vertrek uit Colombia is gehoord, op 4 januari 2024 en 11 januari 2024. De bedreiging zou zich ruim een maand daarvoor hebben voorgedaan, met daaropvolgend de aangifte van eiseres. Het betreffen dan ook zeer recente gebeurtenissen. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de minister aan eiseres heeft mogen tegenwerpen dat zij wisselend heeft verklaard over de gebeurtenissen. De beroepsgrond slaagt niet.
Etniciteit
9. Eiseres voert aan dat de minister ten onrechte haar Afro-Colombiaanse etniciteit niet als asielmotief heeft aangemerkt. Uit overgelegde landeninformatie blijkt dat de Afro-Colombiaanse bevolking in Colombia onevenredig zwaar wordt getroffen door geweld en gedwongen verplaatsing, juist ook in de rurale gebieden waar eiseres woonachtig is. Van de minister mag verwacht worden dat het relaas van een asielzoeker met voldoende kennis van zaken over de situatie in het land van herkomst beoordeelt, zowel tijdens als na het gehoor. Daarbij komt dat de minister in het bestreden besluit min of meer heeft erkend dat onvoldoende is doorgevraagd, doordat is gesteld dat ‘het in de lijn der verwachting had gelegen om nadere vragen te stellen met betrekking tot de sociaaleconomische positie van eiseres’.
10. De rechtbank overweegt als volgt. De minister heeft de etniciteit van eiseres terecht niet aangemerkt als zelfstandig asielmotief. Eiseres heeft in het aanmeldgehoor en het nader gehoor verklaard dat de gestelde problemen met de FARC de reden zijn voor haar vlucht.6 Verder heeft eiseres verklaard dat zij geen problemen heeft ervaren door haar afkomst of huidskleur.7 Dat eiseres in haar correcties en aanvullingen heeft aangeven dat het antwoord op deze vraag ‘ja’ had moeten zijn, is onvoldoende om de etniciteit van eiseres als zelfstandig asielmotief aan te merken. In haar verdere asielrelaas komt niet naar voren dat zij problemen heeft ervaren door haar etniciteit. Eiseres heeft gedurende de procedure niet toegelicht op welke manier zij problemen ervaart wegens haar etniciteit.
10.1.
De overweging van de minister dat het in de lijn der verwachting had gelegen om nadere vragen te stellen met betrekking tot de sociaaleconomische positie van eiseres, is gelegen in de verklaring van eiseres uit het nader gehoor, pagina 5:
“
Hebt u ooit persoonlijke problemen ondervonden vanwege uw etnische afkomst?
Hebt u ooit persoonlijke problemen ondervonden vanwege uw etnische afkomst?
Nee. Ik heb me nooit achtergesteld gevoeld door mijn huidskleur. Eerder door mijn sociaal economische positie.”
Deze overweging van de minister ziet dan ook niet op de etniciteit van eiseres. De beroepsgrond slaagt niet.
Werkinstructie 2024/6
11. Eiseres voert aan dat Werkinstructie (WI) 2024/6 in strijd is met het internationale recht en de EU-richtlijnen. Eiseres verwijst in dit kader naar de prejudiciële vragen van deze rechtbank, zittingsplaats Roermond. Ook wijst ze op de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Utrecht van 10 juni 2025.8 Zoals in deze uitspraak is uiteengezet, doet het risico bij stap 2b van WI 2024/6 zich in geval van eiseres voor. Bewijsmateriaal dat niet voldoet aan het criterium van stap 2a, maar waaraan wel bewijswaarde toekomt, is in geval
6 Aanmeldgehoor, pagina 10 en nader gehoor, pagina 4.
7 Nader gehoor, pagina 5.
van eiseres onvoldoende bij de beoordeling betrokken. De aangiftes die zij heeft overgelegd heeft de minister ten onrechte niet in het voordeel van eiseres meegewogen. De beoordeling van de minister is daarom in strijd met de Kwalificatierichtlijn.
12. De rechtbank overweegt als volgt. Bij de beoordeling van de geloofwaardigheid van de gestelde problemen met de FARC is de minister tot de conclusie gekomen dat deze niet geloofwaardig zijn, omdat de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Eiseres heeft geen gronden gericht tegen de waardering van de minister van de verklaringen van eiseres in het licht van artikel 31, zesde lid, onder c, van de Vw. De summiere, ongerijmde, wisselende en tegenstrijdige verklaringen van eiseres zijn hiermee niet weerlegd. Bij de beoordeling van het asielrelaas van eiseres heeft de minister alles in samenhang gewogen.
12.1.
Naar het oordeel van de rechtbank is er geen sprake van het risico bij stap 2b van de beoordeling als is uiteengezet in de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Utrecht van 10 juni 2025. Bij de waardering van de door eiseres overgelegde aangiftes heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat deze aan de hand van de verklaringen van eiseres zijn opgesteld. Omdat de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen, heeft de minister eiseres ook geen voordeel van de twijfel hoeven te geven. De geloofwaardigheidsbeoordeling is dan ook niet in strijd met de Kwalificatierichtlijn. De beroepsgrond slaagt niet.
Landeninfo
13. Eiseres voert aan dat haar problemen passen bij wat er uit openbare landeninformatie bekend is. Zij wijst hierop naar het algemeen ambtsbericht Colombia van juni 2024 alsmede de brief van VluchtelingenWerk Nederland (VWN) over de positie van Afro-Colombianen. De minister heeft miskend dat landeninformatie kan leiden tot toepassing van het voordeel van de twijfel, of tot het als geloofwaardig beoordelen van een asielmotief.
14. De rechtbank overweegt als volgt. Zoals de rechtbank hiervoor heeft overwogen heeft de minister de gestelde problemen met de FARC niet geloofwaardig kunnen vinden en de gestelde problemen met de etniciteit van eiseres terecht niet aangemerkt als asielmotief. De verklaringen van eiseres vormen geen samenhangend en aannemelijk geheel en de verwijzing naar landeninformatie maakt het voorgaande niet anders, omdat blijft staan dat de minister de verklaringen van eiseres summier, ongerijmd, wisselend en tegenstrijdig heeft kunnen vinden. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
15. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond.
Het beroep is ongegrond. Dat betekent onder andere dat eiseres geen verblijfsvergunning asiel krijgt. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.J. Catsburg, rechter, in aanwezigheid van mr. M.A.W.M. Engels, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
26 november 2025
Documentcode: [Documentcode]
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.