ECLI:NL:RBDHA:2021:11877

Rechtbank Den Haag

Datum uitspraak
26 oktober 2021
Publicatiedatum
1 november 2021
Zaaknummer
NL21.14608
Type
Uitspraak
Uitkomst
Afwijzend
Procedures
  • Eerste aanleg - enkelvoudig
Rechters
  • B.F.Th de Roos
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Richtlijn nr. 2011/95/EU
Verwijzingen
3 uitgaand
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Afwijzing beroep tegen niet-in-ontvangstneming asielaanvraag wegens Dublin-verantwoordelijkheid Italië

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het besluit van de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid om zijn asielaanvraag niet in behandeling te nemen, omdat Italië verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan op grond van het Dublin-verdrag.

De rechtbank oordeelt dat het interstatelijk vertrouwensbeginsel van toepassing is, waarbij Nederland erop mag vertrouwen dat Italië Europese asielrichtlijnen en mensenrechtenverdragen naleeft. Hoewel eiser stelt vanwege zijn homoseksuele gerichtheid afhankelijk te zijn van een humanitaire vergunning, leidt dit niet tot het aan Nederland toekennen van de verantwoordelijkheid.

De rechtbank stelt vast dat uit de overgelegde rapportages blijkt dat er in Italië weliswaar sprake is van discriminatie tegen homoseksuelen, maar dat bescherming tegen vervolging beschikbaar is. Er is geen bewijs dat eiser in Italië problemen heeft ondervonden vanwege zijn geaardheid.

Op grond hiervan verklaart de rechtbank het beroep ongegrond en wijst een proceskostenveroordeling af. Tegen deze uitspraak staat hoger beroep open bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

Uitkomst: Het beroep tegen het niet in behandeling nemen van de asielaanvraag is ongegrond verklaard omdat Italië verantwoordelijk is voor de behandeling.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL21.14608
proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[Naam], eiser

V-nummer: [Nummer]
(gemachtigde: mr. J.C.A. Koen),
en

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder

(gemachtigde: mr. E. van Hoof).

Procesverloop

Bij besluit van 14 september 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser niet in behandeling genomen op de grond dat Italië verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep, samen met de zaak NL21.14609, op 21 oktober 2021 te Breda op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen A. Charm. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Na afloop van de behandeling van de zaak ter zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Overwegingen

1. Tussen partijen is niet in geschil dat Italië verantwoordelijk is voor de behandeling van eisers aanvraag. Wel is in geschil of Nederland die verantwoordelijkheid aan zich moet trekken.
2. Zo is het volgens eiser onduidelijk of er nog humanitaire vergunningen worden verleend aan asielzoekers in Italië. Eiser stelt vanwege zijn homoseksuele gerichtheid afhankelijk te zijn van een humanitaire vergunning. Dat betekent niet dat niet meer kan worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Dat beginsel betekent dat lidstaten in de Europese Unie er bij elkaar op kunnen vertrouwen dat Europese asielrichtlijnen en mensenrechtenverdragen worden nageleefd. Italië is partij bij een Europese richtlijn waarin staat dat asielzoekers die aannemelijk maken dat ze vervolgd worden in het land van herkomst een asielvergunning kunnen krijgen. [1] Dan doet het er eigenlijk niet toe of Italië humanitaire verblijfsvergunningen verstrekt. Asielzoekers die zeggen en aannemelijk maken dat ze in het land van herkomst ernstig in de problemen komen door hun homoseksualiteit horen ook in Italië een verblijfsvergunning asiel te krijgen.
3. Ook volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, onder meer de uitspraken van 25 februari 2021 [2] en 19 april 2021, [3] mag ten aanzien van Italië nog steeds worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel.
4. Verder ligt de vraag voor of homoseksuelen in Italië zodanig ernstig gediscrimineerd worden dat overdracht zou leiden tot een ernstige schending van eisers rechten. Uit eisers relaas kan de rechtbank niet afleiden dat eiser problemen heeft ondervonden in Italië vanwege zijn homoseksuele geaardheid.
Uit door eiser overgelegde rapportage blijkt weliswaar dat er
hatecrimesin Italië zijn tegen homoseksuelen, maar niet gebleken is dat daar geen bescherming tegen kan worden gevraagd.
5. Het beroep is ongegrond.
6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 21 oktober 2021 door mr. B.F.Th de Roos, rechter, in aanwezigheid van mr. M.Ch. Grazell, griffier.
Dit proces-verbaal is bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking van dit proces-verbaal.

Voetnoten

1.Richtlijn nr. 2011/95/EU (de kwalificatierichtlijn).