ECLI:NL:RBAMS:2026:710

Uitspraak

vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 13/065460-24

Datum uitspraak: 28 januari 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op 14 november 1984 in [geboorteplaats] ( [land van herkomst] ),

ingeschreven in de Basisregistratie Personen

op het adres [BRP-adres] ,

hierna: verdachte.

1.Onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 14 januari 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. N. Bakkenes, en van wat de raadsvrouw van verdachte, mr. A. Çimen, naar voren hebben gebracht.

2.Tenlastelegging

Aan verdachte is - kort gezegd - ten laste gelegd dat hij zich op 3 december 2022 in Amsterdam heeft schuldig gemaakt aan het plegen van handelingen die mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam van [aangeefster] terwijl zij in staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn of lichamelijke onmacht verkeerde.

De volledige tenlastelegging is opgenomen in een
bijlage Idie aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.

3.Waardering van het bewijs

3.1.

Feiten en omstandigheden

De rechtbank gaat op grond van de wettige bewijsmiddelen van de volgende feiten en omstandigheden uit.

Verdachte is samen met, onder meer, aangeefster in de nacht van 2 op 3 december 2022 uit geweest in Amsterdam. Na het stappen zijn zij naar de woning van getuige [getuige] gegaan. Aangeefster is op een gegeven moment alleen naar boven gegaan om te gaan slapen. Later die nacht heeft getuige [getuige] verdachte en aangeefster samen, gedeeltelijk ontbloot, in haar bed aangetroffen. Hierop heeft [getuige] twee andere vrienden naar boven gehaald, die vervolgens verdachte uit het bed hebben getrokken. Hierna is verdachte het huis uitgezet en vertrokken.

Verder stelt de rechtbank op basis van het DNA-onderzoek vast dat verdachte en aangeefster seks hebben gehad. In de vagina van aangeefster is sperma aangetroffen waarvan het een miljard keer waarschijnlijker is dat het sperma afkomstig is van verdachte, dan dat het sperma afkomstig is van een willekeurige, niet aan verdachte verwante man.

3.2.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit.

3.3.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte dient te worden vrijgesproken van het ten laste gelegde feit nu niet kan worden vastgesteld dat aangeefster ten tijde van de seksuele handelingen in een staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn of lichamelijke onmacht verkeerde.

3.4.

Oordeel van de rechtbank

De vraag die aan de rechtbank voorligt is of kan worden vastgesteld dat aangeefster op het moment dat de seksuele handelingen plaatsvonden in een staat van bewusteloosheid, verminderd bewustzijn dan wel lichamelijke onmacht verkeerde, als bedoeld in artikel 243 van Pro het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) (oud) en zo ja, of verdachte dit wist.

Geen lichamelijke onmacht of bewusteloosheid

Van lichamelijke onmacht is sprake indien iemand fysiek weerloos is door een bij die persoon zelf bestaand lichamelijk onvermogen tot handelen.^[1]De rechtbank oordeelt dat op basis van het dossier in ieder geval niet kan worden vastgesteld dat aangeefster ten tijde van de seks in een staat van lichamelijke onmacht verkeerde. Ook volgt uit het dossier niet dat aangeefster op dat moment bewusteloos was. Ten aanzien van de staat van verminderd bewustzijn oordeelt de rechtbank als volgt.

Verminderd bewustzijn

Uit de wetsgeschiedenis volgt dat van verminderd bewustzijn sprake is als iemand in een staat verkeert tussen waakzaamheid en geheel van de wereld zijn, waarbij van de persoon in redelijkheid niet kan worden verwacht dat hij weerstand biedt aan de seksuele verlangens van een ander.^[2]

Aangeefster heeft op de betreffende avond bij verschillende vrienden aangegeven zich niet lekker te voelen en moe te zijn. Zij is in het huis van getuige [getuige] in haar eentje naar boven gegaan om daar in één van de slaapkamers te gaan slapen. Op enig moment is verdachte ook naar boven gegaan en bij haar in bed gaan liggen. Aangeefster heeft verklaard pas wakker te zijn geworden nadat verdachte van het bed is afgetrokken door twee van haar vrienden. Verschillende getuigen hebben ook verklaard dat aangeefster in slaap was en bleef toen verdachte van het bed werd afgetrokken. Daarbij heeft getuige [getuige] verklaard over de emotionele toestand van aangeefster op het moment dat aan haar werd verteld wat er (vermoedelijk) was gebeurd. Van enige seksuele handelingen kon aangeefster zich niks herinneren. Zij kon alleen vertellen dat zij een branderig gevoel aan haar vagina had en andere afscheiding had dan voor haar gebruikelijk was, namelijk slijmerig en wit.

De rechtbank acht de verklaring van aangeefster betrouwbaar. Zij heeft consistent verklaard en haar verklaring wordt op verschillende onderdelen ondersteund door andere bewijsmiddelen in het dossier.

Daar komt bij dat onderzoek is gedaan naar het alcoholpercentage in het bloed van aangeefster. Op het moment van afnemen van het bloed rond 13:35 uur - een flink aantal uur nadat het feit moet hebben plaatsgevonden - is een concentratie van 1,1 mg/ml in het bloed van aangeefster aangetroffen. Dit is een concentratie waarbij, bij een gematigd gebruiker, onder andere coördinatiestoornissen, onvaste gang onduidelijk spreken, vermoeidheid en slaperigheid kunnen optreden. Gelet op het tijdsverloop gaat de rechtbank ervan uit dat aangeefster ten tijde van de seks een hogere concentratie alcohol in haar bloed had, wat bij een gemiddeld persoon dus ook tot hevigere fysieke gevolgen dan hierboven omschreven moet lijden.

Tot slot heeft verdachte nadat hij het huis was uitgezet ook een bericht gestuurd aan aangeefster waarin hij zijn excuses aanbood dat hij naakt naast haar was gaan liggen. Zoals eerder is vastgesteld, heeft verdachte niet alleen naakt naast aangeefster gelegen, maar heeft hij ook seks met haar gehad. Gelet op al het voorgaande oordeelt de rechtbank dat is komen vast te staan dat aangeefster ten tijde van de seksuele handelingen sliep, en zich dus in een staat van verminderde bewustzijn verkeerde.

Wetenschap verminderd bewustzijn

Vervolgens dient te worden vastgesteld of verdachte ook wist dat aangeefster in die verminderde staat van bewustzijn verkeerde. Het moet voor verdachte duidelijk zijn geweest dat aangeefster sliep toen hij bij haar in bed is gegaan. Uit het bericht dat hij naderhand aan aangeefster heeft gestuurd waarin hij zijn excuses aanbied dat hij naakt naast aangeefster was gaan liggen, blijkt ook dat verdachte wist dat hij die nacht fout heeft gehandeld. Ondanks dat verdachte wist dat aangeefster in staat van verminderd bewustzijn verkeerde, heeft hij seks met haar gehad. De rechtbank acht het ten laste gelegde feit dan ook wettig en overtuigend bewezen.

De alternatieve scenario’s die de raadsvouw heeft geschetst, die erop neerkomen dat aangeefster en getuigen redenen hebben om de zaken anders voor te doen en dat sprake is geweest van vrijwillige seks, vinden geen steun in het dossier. Tegenover de hiervoor opgenomen redengevende omstandigheden heeft verdachte geen die redengevendheid ontzenuwende verklaring afgelegd. Verdachte heeft weliswaar meermalen gezegd een verklaring te willen afleggen, maar heeft telkens geen gebruik gemaakt van die gelegenheid.

4.Bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in
bijlage IIvervatte bewijsmiddelen bewezen dat verdachte

op 3 december 2022 te Amsterdam met [aangeefster] , van wie hij, verdachte, wist dat zij in staat van verminderd bewustzijn verkeerde, en niet in staat was haar wil daaromtrent te bepalen of kenbaar te maken of daartegen weerstand te bieden, een of meer handelingen heeft gepleegd die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [aangeefster] , immers heeft hij, verdachte zijn penis in de vagina van die [aangeefster] gebracht.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

5.Strafbaarheid van het feit

Het bewezen geachte feit is volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

6.Strafbaarheid van verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

7.Motivering van de straffen en maatregelen

7.1.

Eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat, hoewel het feit op de tenlastelegging in het Wetboek van Strafrecht (nog) niet als verkrachting werd omschreven, dit feit voor wat betreft de aard en ernst daarvan wel in hoge mate daarmee kan worden gelijkgesteld. Zij verwijst hierbij naar een uitspraak van het hof Den Haag van 6 februari 2025.^[3]De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor het door haar bewezen geachte feit zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van vierentwintig maanden.

7.2.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat het in strijd is met het legaliteitsbeginsel om bij de straftoemeting het feit gelijk te stellen aan een (opzet)verkrachting zoals in de nieuwe zedenwet is opgenomen en zoals door de officier van justitie is gevorderd. Uit jurisprudentie blijkt dat bij een veroordeling voor art. 243 Sr Pro (oud) vaak een combinatie van taak- en gevangenisstraffen wordt opgelegd. De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat bij een veroordeling een taakstraf met een voorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd zou moeten worden.

7.3.

Oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het seksueel binnendringen van het lichaam van een jonge vrouw van destijds twintig jaar oud, terwijl hij wist dat zij in een staat van verminderd bewustzijn verkeerde. Hij heeft hiermee misbruik gemaakt van haar slapende toestand terwijl zij zich veilig waande binnen haar vriendengroep. Hij heeft hiermee een grove inbreuk gemaakt op haar fysieke én mentale integriteit. Het is een feit van algemene bekendheid dat slachtoffers van dergelijke delicten langdurig nadelige psychische gevolgen daarvan kunnen ondervinden. De rechtbank rekent het verdachte dan ook zwaar aan dat hij bij zijn handelen kennelijk alleen heeft gehandeld naar zijn eigen verlangens.

De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 6 september 2025. Hieruit blijkt dat verdachte weliswaar niet eerder voor zedenfeiten is veroordeeld, maar wel veelvuldig voor de mishandeling van drie verschillende (ex-)partners.

De rechtbank heeft ook het reclasseringsadvies van 7 oktober 2024 meegewogen. Hierin wordt dit verleden van huiselijk geweld ook besproken en stelt de reclassering dat er sprake is van een opvallend gedragspatroon in het plegen van geweld naar vrouwen. Wat de rechtbank betreft valt de onderhavige zaak hier ook onder en zij neemt dan ook het strafblad en dit gedragspatroon in strafverzwarende zin mee.

Anders dan de officier van justitie heeft verzocht, zal de rechtbank bij het opleggen van de straf aansluiting zoeken bij straffen die in soortgelijke gevallen zijn opgelegd vóór de wetswijziging van 1 juli 2024. De rechtbank is van oordeel dat dan ook aanleiding bestaat bij de straftoemeting af te wijken van wat de officier van justitie heeft gevorderd. Alles afwegende, is alleen een onvoorwaardelijke vrijheidsbenemende straf passend en geboden, De rechtbank zal verdachte een gevangenisstraf voor de duur van twaalf maanden opleggen.

8.Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op artikel 243 van Pro het Wetboek van Strafrecht. Dit wettelijke voorschrift is toepasselijk zoals geldend ten tijde van het bewezen geachte.

9.Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

met iemand van wie de dader weet dat hij in verminderde staat van bewustzijn verkeert, handelingen plegen die mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam.

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart verdachte, [verdachte] , daarvoor strafbaar.

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van
12 (twaalf) maanden.

Dit vonnis is gewezen door

mr. R.A. Sipkens, voorzitter,

mrs. Ch.A. van Dijk en R. Verdonk, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. R.T. Lo Dico, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 28 januari 2026.

[...]

Veroordeling seksueel binnendringen van bewusteloze vrouw in Amsterdam