Conclusie
PROCUREUR-GENERAAL
BIJ DE
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
Nummer19/00120
Zitting12 mei 2020
CONCLUSIE
D.J.C. Aben
In de zaak
[verdachte],
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1985,
hierna: de verdachte.
1. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Utrecht, heeft bij arrest van 12 december 2018 onder aanvulling van gronden bevestigd het vonnis van de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland, zittingsplaats Utrecht, van 23 februari 2018 waarbij de verdachte wegens “
overtreding van artikel 9, tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994” is veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twee weken, voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaren en een taakstraf voor de duur van zestig uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen dertig dagen hechtenis, en waarbij is gelast de tenuitvoerlegging van een eerder in de zaak met parketnummer 23/003437-16 voorwaardelijk opgelegde geldboete van € 900, subsidiair achttien dagen hechtenis, en een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van acht maanden, een ander zoals in het vonnis vermeld.
overtreding van artikel 9, tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994” is veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twee weken, voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaren en een taakstraf voor de duur van zestig uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen dertig dagen hechtenis, en waarbij is gelast de tenuitvoerlegging van een eerder in de zaak met parketnummer 23/003437-16 voorwaardelijk opgelegde geldboete van € 900, subsidiair achttien dagen hechtenis, en een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van acht maanden, een ander zoals in het vonnis vermeld.
2. Het cassatieberoep is ingesteld namens de verdachte en mr. S. Schuurman, advocaat te Breukelen, heeft een middel van cassatie voorgesteld.
3. Met betrekking tot de ontvankelijkheid van het onderhavige cassatieberoep merk ik het volgende op. Blijkens de stukken is het beroep in cassatie ingesteld op 7 januari 2019, zodat de verdachte – nu hij ter terechtzitting van het hof van 12 december 2018 was verschenen [1] – ingevolge artikel 432 lid Pro 1, aanhef en onder b, Sv in het beroep niet kan worden ontvangen.
4. Deze conclusie strekt tot niet-ontvankelijkverklaring van de verdachte in het beroep.
De procureur-generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden