ECLI:NL:PHR:2016:128

• Datum uitspraak: 26 januari 2016
• Publicatiedatum: 22 maart 2016
• Zaaknummer: 15/02635
• Instantie: Parket bij de Hoge Raad
• Type: Conclusie
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing herzieningsverzoek wegens ontbreken ernstig vermoeden vrijspraak rijbewijszaak

De aanvrager werd door de kantonrechter veroordeeld wegens overtreding van artikel 107, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994, omdat hij op 29 november 2006 een motorrijtuig bestuurde zonder geldig rijbewijs voor die categorie. De aanvraag tot herziening berustte op de stelling dat de aanvrager ten tijde van de overtreding wel degelijk over een geldig rijbewijs beschikte.

Ter onderbouwing werd een brief van de RDW overgelegd waaruit bleek dat de aanvrager een rijbewijs B had, afgegeven in 2009, dus na de overtreding. Tevens werd een uittreksel uit het justitieel documentatieregister overgelegd waaruit bleek dat de aanvrager eerder ten onrechte als verdachte was aangemerkt.

De Hoge Raad overwoog dat het bezit van een rijbewijs B niet uitsluit dat het motorrijtuig bestuurd op 29 november 2006 een categorie betrof waarvoor een ander rijbewijs vereist was, bijvoorbeeld een motorrijtuig met een toegestane maximum massa boven 3500 kg of met een zware aanhangwagen.

Daarom kon niet worden aangenomen dat de kantonrechter bij kennis van het rijbewijs tot vrijspraak zou zijn gekomen. De aanvraag tot herziening werd daarom ongegrond verklaard.

Uitkomst: Het verzoek tot herziening wordt ongegrond verklaard en de veroordeling blijft in stand.

Conclusie

Nr. 15/02635

Zitting: 26 januari 2016

Mr. Vellinga

Conclusie inzake:

[aanvrager].

1. Aanvrager van herziening is door de kantonrechter in de Rechtbank 's-Gravenhage bij onherroepelijk vonnis van 2 mei 2007 wegens “overtreding van artikel 107, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994”, gepleegd op 29 november 2006, veroordeeld tot een geldboete van € 220,--, subsidiair 4 dagen hechtenis.

2. Namens de aanvrager heeft mr. P. Scholte, advocaat te Amsterdam, een aanvraag tot herziening van dit vonnis ingediend.

3. De aanvraag berust op de stelling dat verdachte ten tijde van het bewezenverklaarde feit beschikte over een geldig rijbewijs.

4. Ter staving van de aanvraag zijn daarbij gevoegd een brief van de RDW, divisie registratie en informatie d.d. 23 augustus 2013, onder meer inhoudende:

“[aanvrager] geboren op: [geboortedatum]-1978 te: Dordrecht staat geregistreerd in het Centraal Rijbewijzen- en Bromfietscertificatenregister (CRB) met een Nederlands rijbewijs dat is afgegeven door de Burgemeester van de gemeente Dordrecht op: 02-04-2009 met het nummer: [001].

Cat. Eerste afgifte Geldig tot Beperkende bepalingen

AM 02-04-2009 02-04-2019

B 06-01-1999 02-04-2019”

alsmede een Uittreksel uit het justitieel documentatieregister d.d. 17 april 2011 ten name van aanvrager. Dit uittreksel vermeldt onder meer dat aanvrager meermalen ter zake van overtreding van art. 107 lid 1 WVW 1994 ten onrechte als verdachte is aangemerkt.

5. Art. 107 lid 1 WVW 1994 luidt:

“Aan de bestuurder van een motorrijtuig op de weg dient door de daartoe bevoegde autoriteit een rijbewijs te zijn afgegeven voor het besturen van motorrijtuigen van de categorie waartoe dat motorrijtuig behoort.”

6. De omstandigheid dat aanvrager, zoals hij blijkens de hiervoor aangehaalde brief van 23 augustus 2013 kennelijk wil stellen, ten tijde van de bewezenverklaarde overtreding beschikte over een rijbewijs B, sluit niet uit dat hij op 29 november 2006 een motorrijtuig heeft bestuurd terwijl hij niet over een rijbewijs beschikte van de categorie waartoe het door hem bestuurde motorrijtuig behoorde. Hij kan bijvoorbeeld een motorrijtuig hebben bestuurd waarvan de toegestane maximum massa meer bedroeg dan 3500 kg dan wel met het door hem bestuurde motorrijtuig een aanhangwagen hebben voortbewogen waarvan de toegestane maximum massa meer bedroeg dan 750 kg (vgl. art. 15 Reglement rijbewijzen).

7. Uit het voorgaande volgt dat uit de door aanvrager genoemde omstandigheid niet het ernstige vermoeden voortvloeit dat de kantonrechter, zou hij daarmee bekend zijn geweest, de aanvrager zou hebben vrijgesproken van hetgeen ten laste van hem is bewezenverklaard.

8. De aanvraag is derhalve ongegrond.

9. Deze conclusie strekt ertoe dat de Hoge Raad de aanvraag ongegrond zal verklaren.

De Procureur-Generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

AG