ECLI:NL:HR:2026:730

• Datum uitspraak: 1 mei 2026
• Publicatiedatum: 30 april 2026
• Zaaknummer: 22/02815
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: J.A.R. van Eijsden; M.W.C. Feteris; M.T. Boerlage; P.A.G.M. Cools; A.E.H. van der Voort Maarschalk
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad verklaart beroep in cassatie ongegrond inzake toepasselijke socialezekerheidswetgeving

Belanghebbende heeft beroep in cassatie ingesteld tegen een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep over de voorlopige vaststelling van de toepasselijke socialezekerheidswetgeving door de Sociale Verzekeringsbank.

De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie behandeld nadat het Hof van Justitie van de Europese Unie prejudiciële vragen had beantwoord in het arrest Hakamp (C-203/24). De Hoge Raad concludeert dat de klachten van belanghebbende zich richten op feitelijke vaststellingen van de Centrale Raad, waartegen in cassatie geen succes kan worden behaald.

Verder oordeelt de Hoge Raad dat de overige klachten niet leiden tot vernietiging van de uitspraak van de Centrale Raad. Er is geen aanleiding om prejudiciële vragen te stellen over de uitlegging of geldigheid van Unierechtelijke bepalingen. De Hoge Raad ziet geen reden voor proceskostenveroordeling en verklaart het beroep in cassatie ongegrond.

Uitkomst: Het beroep in cassatie wordt ongegrond verklaard en de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep blijft in stand.

Uitspraak

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

BELASTINGKAMER

Nummer 22/02815

Datum 1 mei 2026

ARREST

in de zaak van

[X] (hierna: belanghebbende)

tegen

de RAAD VAN BESTUUR VAN DE SOCIALE VERZEKERINGSBANK

op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 19 mei 2022, nrs. 21/2248 AOW en 21/2225 AOW ^[1] , op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank Noord-Nederland (nr. LEE 20/1016) betreffende een besluit van de Sociale verzekeringsbank inzake de voorlopige vaststelling van de toepasselijke socialezekerheidswetgeving.

1. Geding in cassatie

1.1

Belanghebbende, vertegenwoordigd door J.H. Weermeijer, heeft tegen de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep (hierna: de Centrale Raad) beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

1.2

Bij brief van 15 maart 2024 heeft de griffier van de Hoge Raad partijen bericht dat de behandeling van de zaak niet kan worden afgerond voordat het Hof van Justitie van de Europese Unie antwoord heeft gegeven op de door de Hoge Raad bij arrest van 15 maart 2024, ECLI:NL:HR:2024:390, gestelde prejudiciële vragen.
Het Hof van Justitie heeft bij arrest van 4 september 2025, Hakamp, C-203/24, ECLI:EU:C:2025:662 (hierna: het arrest Hakamp), die vragen beantwoord.

1.3

Partijen zijn in de gelegenheid gesteld te reageren op het arrest Hakamp. De Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank heeft schriftelijk gereageerd.

2. Beoordeling van de middelen

2.1

De klachten die zijn gericht tegen het oordeel van de Centrale Raad dat de Nederlandse socialeverzekeringswetgeving van toepassing is op belanghebbende, falen. De klachten richten zich namelijk enkel tegen vaststellingen van feitelijke aard van de Centrale Raad. Daarover kan in cassatie niet met succes worden geklaagd. Daardoor is het antwoord op een eventuele vraag over de uitlegging of geldigheid van een bepaling van Unierecht, hoe het ook luidt, niet relevant voor de beslissing van het geschil in cassatie. Als gevolg daarvan bestaat geen aanleiding een prejudiciële vraag daarover aan het Hof van Justitie te stellen.

2.2

De Hoge Raad heeft ook de overige klachten over de uitspraak van de Centrale Raad beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat ook deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81, lid 1, van de Wet op de rechterlijke organisatie).

3. Proceskosten

De Hoge Raad ziet geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.

4. Beslissing

De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond.

Dit arrest is gewezen door de vice-president J.A.R. van Eijsden als voorzitter, en de raadsheren M.W.C. Feteris, M.T. Boerlage, P.A.G.M. Cools en A.E.H. van der Voort Maarschalk, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier J.P.J. van Kampen, en in het openbaar uitgesproken op 1 mei 2026.

Voetnoten

1. ECLI:NL:CRVB:2022:1239.