ECLI:NL:HR:2023:940

• Datum uitspraak: 20 juni 2023
• Publicatiedatum: 16 juni 2023
• Zaaknummer: 21/04900
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Cassatie
• Rechters: J. de Hullu; Y. Buruma; C. Caminada
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt veroordeling voor opzetheling gestolen auto ondanks overschrijding redelijke termijn

De verdachte werd door het gerechtshof Amsterdam veroordeeld voor opzetheling van een gestolen auto waarin hij werd aangetroffen zonder over de sleutel te beschikken. Tegen dit arrest stelde de verdachte cassatieberoep in bij de Hoge Raad.

De Hoge Raad beoordeelde de klachten van de verdachte, waaronder een betwisting van het bewijs en een vermeende overschrijding van de redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM. De klachten over het bewijs werden verworpen zonder nadere motivering, conform artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie, omdat deze niet van belang waren voor de rechtsontwikkeling.

De Hoge Raad erkende wel dat de redelijke termijn was overschreden doordat het hof de stukken te laat had ingezonden. Gezien de opgelegde geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van vier weken en de taakstraf van zestig uren, vond de Hoge Raad echter geen aanleiding om dit te verbinden aan een ander rechtsgevolg.

Het cassatieberoep werd derhalve verworpen en het arrest van het gerechtshof bleef in stand. De uitspraak werd gedaan door de vice-president en twee raadsheren op 20 juni 2023.

Uitkomst: Het cassatieberoep wordt verworpen en de veroordeling voor opzetheling blijft in stand ondanks overschrijding van de redelijke termijn.

Uitspraak

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 21/04900

Datum 20 juni 2023

ARREST

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Amsterdam van 16 november 2021, nummer 23-000887-21, in de strafzaak

tegen

[verdachte],

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1999,

hierna: de verdachte.

1. Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben R.J. Baumgardt, S. van den Akker en M.J. van Berlo, allen advocaat te Rotterdam, bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De advocaat-generaal B.F. Keulen heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

2. Beoordeling van het eerste cassatiemiddel

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

3. Beoordeling van het tweede cassatiemiddel

3.1

Het cassatiemiddel klaagt dat in de cassatiefase de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden.

3.2

Het cassatiemiddel is gegrond. In het licht van de opgelegde geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van vier weken en de taakstraf van zestig uren, subsidiair dertig dagen hechtenis volstaat de Hoge Raad met het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden, en is er geen aanleiding om aan dat oordeel enig ander rechtsgevolg te verbinden.

4. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de vice-president J. de Hullu als voorzitter, en de raadsheren Y. Buruma en C. Caminada, in bijzijn van de waarnemend griffier B.C. Broekhuizen-Meuter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van
20 juni 2023 .