ECLI:NL:GHSHE:2018:2759

• Datum uitspraak: 26 juni 2018
• Publicatiedatum: 27 juni 2018
• Zaaknummer: 200.194.533_01
• Instantie: Gerechtshof 's-Hertogenbosch
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: M.A. Wabeke; M. van Ham; M.W.M. Souren
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 1 uitgaand · 1 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing vorderingen beheerder wegens onvoldoende onderbouwing en vernietiging vonnis

In deze civiele procedure in hoger beroep stonden vorderingen van de beheerder tegenover tegenvorderingen van appellanten centraal. Het hof heeft in een eerder tussenarrest vastgesteld dat de beheerder onvoldoende onderbouwing leverde voor haar vorderingen en dat voor de vorderingen van Vastgoed II en Land Equity geen deugdelijke grondslag bestond.

Tijdens de meervoudige comparitie op 29 mei 2018 heeft de beheerder nagelaten de door het hof gevraagde gedetailleerde informatie te verstrekken. De beheerder gaf aan dat de administratie onvolledig was sinds de eigendomsoverdracht een jaar eerder, maar kon dit niet voldoende motiveren. Hierdoor kon het hof niet vaststellen of de gevorderde bedragen terecht waren.

Het hof oordeelde dat de beheerder de bewijslast draagt en dat haar vorderingen onvoldoende waren onderbouwd. Appellanten konden aantonen dat zij geen CAI-signaal afnamen, wat de beheerder niet effectief betwistte. De vorderingen van de beheerder en de andere geïntimeerden werden afgewezen, het vonnis van eerste aanleg werd vernietigd voor zover het in conventie was gewezen, en de beheerder werd veroordeeld tot terugbetaling van onterecht ontvangen bedragen aan appellanten, vermeerderd met wettelijke rente.

De proceskosten in hoger beroep werden gecompenseerd zodat iedere partij haar eigen kosten draagt. De overige vorderingen van appellanten bleven afgewezen wegens gebrek aan grondslag of onvoldoende specificatie. Het arrest werd op 26 juni 2018 uitgesproken door het hof 's-Hertogenbosch.

Uitkomst: De vorderingen van de beheerder worden afgewezen en zij wordt veroordeeld tot terugbetaling aan appellanten van onterecht betaalde bedragen.

Uitspraak

GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH

Afdeling civiel recht

zaaknummer 200.194.533/01

arrest van 26 juni 2018

in de zaak van

1. [appellant] ,wonende te [woonplaats] ,

2.
[appellante] , wonende te [woonplaats] ,

appellanten,

hierna gezamenlijk aan te duiden als [appellanten c.s.] ,

advocaat: mr. L.G.M. Delahaije te Breda,

tegen

1. [Beheer] Beheer B.V.,gevestigd te [vestigingsplaats] ,

2.
[Vastgoed II] Vastgoed II B.V., gevestigd te [vestigingsplaats] ,

3.
Land Equity B.V., gevestigd te [vestigingsplaats] ,

geïntimeerden,

hierna gezamenlijk aan te duiden als [Beheer] en ieder afzonderlijk als [Beheer] , [Vastgoed II] en Land Equity,

advocaat: mr. N. de Bruijn te Eindhoven,

als vervolg op het door het hof gewezen tussenarrest van 5 december 2017 in het hoger beroep van het door de kantonrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Tilburg, onder zaaknummer 4249129 CV EXPL 15-4931 gewezen vonnis van 6 april 2016.

5. Het verloop van de procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

• het tussenarrest van 5 december 2017;
• een H3-formulier ingekomen ter griffie op 2 mei 2018, waarbij namens [appellanten c.s.] een akte houdende overlegging stukken aan het hof is toegezonden (1. bewijsstukken TV-signaal en 2. stukken met betrekking tot de onderhoudstoestand van het park, onder meer vastgelegd op DVD en USB-stick);
• een H16-formulier ingekomen ter griffie op 7 mei 2018, waarbij namens [Beheer] het procesdossier in eerste aanleg en in hoger beroep (nogmaals) aan het hof is toegezonden;
• een H11-formulier ingekomen ter griffie op 9 mei 2018, waarbij namens [appellanten c.s.] het procesdossier in eerste aanleg en in hoger beroep (nogmaals) aan het hof is toegezonden;
• een H12-formulier ingekomen ter griffie op 9 mei 2018, waarbij namens [appellanten c.s.] één productie (uitspraak 9 september 2015 rechtbank Oost-Brabant zaak [zaak] ) aan het hof is toegezonden;
• de op 29 mei 2018 gehouden meervoudige comparitie waarbij de hiervoor bij H-formulieren toegezonden stukken in het geding zijn gebracht. Op deze zitting hebben partijen met elkaar en met het hof uitvoerig gesproken over (pogingen om te komen tot) een minnelijke regeling dan wel afspraken om een mediation-traject in te gaan. Partijen zijn het niet eens geworden. Het hof heeft gelet op de inhoud van het verhandelde ter zitting geen proces-verbaal daarvan opgemaakt.

Het hof heeft daarna een datum voor arrest bepaald.

6. De verdere beoordeling

Het tussenarrest van 5 december 2017

6.1.1.

Bij genoemd tussenarrest heeft het hof, samengevat, het volgende overwogen:

- de vorderingen van Land Equity en [Vastgoed II] zullen worden afgewezen omdat een deugdelijke grondslag daarvoor ontbreekt (3.5.2);

- andersom geldt ook dat voor de vorderingen van [appellanten c.s.] tegen [Vastgoed II] en Land Equity een deugdelijke grondslag ontbreekt (3.5.3);

- Zou [Beheer] in haar onderhoudsverplichtingen toerekenbaar tekort schieten, dan zouden [appellanten c.s.] in beginsel hun verplichtingen tot betaling van de in rekening gebrachte parklasten (gedeeltelijk) mogen opschorten, als prikkel tot nakoming door [Beheer] van haar onderhoudsverplichtingen. Óf [appellanten c.s.] in dit geval terecht en op juiste wijze hun betalingsverplichtingen hebben opgeschort is nog niet duidelijk (3.6.3);

- de positie van [appellanten c.s.] is niet te vergelijken met die van de gewone consument in een woonwijk (3.7.3). Het verweer van [appellanten c.s.] dat aan hen slechts ‘de kale prijzen’ voor gas, water en elektra in rekening mogen worden gebracht, zoals die aan de gewone consument in een woonwijk worden berekend, slaagt dan ook niet 3.7.4);

- niettemin mochten [appellanten c.s.] uit de parklastenovereenkomst opmaken dat de beheerder de in artikel 3.5 genoemde kosten (gas, water, elektra, rioolrechten, afvalstoffenheffing, zuiveringslasten, omroepbijdrage en kosten CAI) niet zou verhogen met een winstopslag, maar de werkelijke kosten in rekening zou brengen. [Beheer] is gehouden op deugdelijke wijze inzichtelijk te maken wat die werkelijke kosten zijn en hoe ze zijn opgebouwd (3.7.5);

- [appellanten c.s.] mochten er van uitgaan dat kosten verband houdende met het onderhoud van de algemene terreinen en de instandhouding van de infrastructuur uit de parklasten betaald zouden worden. Het staat [Beheer] niet vrij dergelijke kosten zonder instemming van 75% van de eigenaren van de kavels (bovenop de overeengekomen indexering) te verhogen of apart als verbruikskosten in rekening te brengen (3.7.6);

- indien [Beheer] onvoorziene kosten heeft die niet het onderhoud of de infrastructuur betreffen en die niet vallen onder de in artikel 3.5 genoemde kosten, dient [Beheer] te onderbouwen op welke grondslag zij die kosten vordert (3.7.7);

- het is aan [Beheer] om inzichtelijk te maken dat en waarom in rekening gebracht vast recht water, gas en elektra onder de in 3.5 van de parklastenovereenkomst genoemde posten valt en dat daar voor niet via de parklasten betaald wordt (3.7.8);

- het hof wenst nadere informatie omtrent de rioolheffing, de kosten afvalverwerking en de kosten van water en omtrent de wijze waarop vast recht gas voor en na de overname door OK-gas in rekening is gebracht (3.7.8);

- ook wenst het hof een onderbouwing van de wijze waarop [Beheer] de indexering van de parklasten berekent (3.7.8);

- [appellanten c.s.] dragen de bewijslast van hun stelling dat zij geen CAI signaal afnemen (3.8.3);

- [Beheer] dient inzichtelijk te maken dat en op welke wijze zij belast wordt met Videma kosten en te onderbouwen dat zij die kosten terecht in rekening brengt aan eigenaren/bewoners die hun bungalow of chalet niet verhuren (3.8.4);

- de door [appellanten c.s.] gevorderde verklaring voor recht dat het [Beheer] niet is toegestaan om te (laten) verhuren is niet toewijsbaar (3.10.3);

- de vordering van [appellanten c.s.] tot bevel aan [Beheer] tot uitvoeren van achterstallig onderhoud is niet toewijsbaar want te weinig specifiek (3.10.4).

6.1.2.

Het hof heeft vervolgens een meervoudige comparitie gelast om inlichtingen in te winnen en de mogelijkheden voor een andere afdoening (minnelijke regeling, mediation) te onderzoeken. Daartoe diende [Beheer] uiterlijk twee weken voorafgaande aan de comparitie het hof en de advocaat van [appellanten c.s.] te voorzien van heldere en deugdelijk onderbouwde informatie op de in rov. 3.11.3 van het tussenarrest genoemde punten, alle voortvloeiend uit de daaraan voorafgaande overwegingen en beslissingen, zoals hiervoor samengevat herhaald.

De meervoudige comparitie op 29 mei 2018

6.2.2.

[Beheer] heeft op geen enkele wijze aan die opdracht voldaan en evenmin op voorhand aan het hof en aan de advocaat van [appellanten c.s.] laten weten dat zij de gevraagde informatie niet zou verstrekken en waarom niet.

Op de zitting van 29 mei 2018 liet [Beheer] desgevraagd weten dat de eigendom van het park sinds mei 2017 in andere handen is en dat de nieuwe eigenaren hebben moeten constateren dat de voorhanden zijnde administratie op zijn minst onvolledig is.

6.2.3.

[Beheer] heeft sinds die eigendomsoverdracht dus een jaar de tijd gehad om orde op zaken te stellen en sinds het tussenarrest ruim vijf maanden om aan de opdracht van het hof te voldoen en/of gemotiveerd aan te geven op welke onderdelen de verzochte onderbouwing niet kon worden gegeven.

[Beheer] heeft niet, althans niet op bevredigende wijze kunnen uitleggen waarom dat niet is gebeurd.

Gevolg

6.3.

Bij deze stand van zaken kan het hof niet vast stellen dat of in hoeverre de door [Beheer] gevorderde bedragen, die gemotiveerd door [appellanten c.s.] zijn betwist, door [appellanten c.s.] verschuldigd zijn. Dat komt voor rekening en risico van [Beheer] , die immers de stelplicht en bewijslast heeft ter zake van de verschuldigdheid van de gevorderde bedragen. [Beheer] heeft haar vordering onvoldoende onderbouwd.

Voor wat betreft CAI overweegt het hof nog het volgende. Ook voor deze kosten geldt dat [Beheer] inzichtelijk had moeten maken dat zij enkel de werkelijke kosten in rekening bracht. Nog daargelaten dat [Beheer] dat niet heeft gedaan constateert het hof dat [appellanten c.s.] , die ten aanzien van hun stelling dat zij geen CAI-signaal afnemen de stelplicht en bewijslast hebben, met stukken onderbouwd hebben aangevoerd dat zij van KPN het TV-signaal afnemen. [Beheer] heeft dat niet, althans onvoldoende gemotiveerd bestreden.

Slotsom

6.4.1.

De grieven behoeven geen nadere bespreking, deels omdat de vorderingen van [Beheer] hoe dan ook niet toewijsbaar zijn en deels omdat het hof reeds in genoemd tussenarrest (afwijzend) heeft beslist op de vorderingen van [Vastgoed II] en Land Equity en op de tegenvorderingen van [appellanten c.s.]

6.4.2.

Het bestreden vonnis zal worden vernietigd doch enkel voor zover dat in de procedure in conventie is gewezen. De vorderingen van [Beheer] worden afgewezen omdat die onvoldoende onderbouwd zijn. De vorderingen van [Vastgoed II] en Land Equity worden afgewezen omdat daarvoor een deugdelijke grondslag ontbreekt (rov. 3.5.2 en 6.1.1). Deze drie partijen zijn gezamenlijk aangeduid als [Beheer] . In het hierna te volgen dictum zullen dan ook kortheidshalve de vorderingen van [Beheer] worden afgewezen.

De afwijzing in het bestreden vonnis van de reconventionele vorderingen van [appellanten c.s.] blijft in stand, inclusief de proceskostenveroordeling in reconventie. De in hoger beroep vermeerderde eis (in reconventie; rov. 3.4, derde gedachtestreepje) is evenmin toewijsbaar (rov. 3.10.3). Al deze vorderingen van [appellanten c.s.] zijn voor zover ingesteld tegen [Vastgoed II] en Land Equity niet toewijsbaar omdat een deugdelijke grondslag ontbreekt (rov. 3.5.3 en 6.1.1). Voor zover ingesteld tegen [Beheer] zijn de vorderingen niet toewijsbaar op de hiervoor (rov. 3.10.3, 3.10.4 en 6.1.1) vermelde gronden.

Omdat in hoger beroep de vorderingen van partijen over en weer worden afgewezen, zal het hof de proceskosten in hoger beroep compenseren in die zin dat iedere partij de eigen kosten van het hoger beroep draagt.

7. De uitspraak

Het hof:

vernietigt het vonnis waarvan beroep voor zover dit aan het oordeel van het hof is onderworpen en uitsluitend voor zover dat vonnis in conventie is gewezen;

het hof doet in zoverre opnieuw recht als volgt:

wijst de vorderingen van [Beheer] af;

veroordeelt [Beheer] in de proceskosten van de eerste aanleg in conventie, en begroot die kosten tot op heden aan de zijde van [appellanten c.s.] op € 500,-- aan salaris advocaat in eerste aanleg;

bekrachtigt het vonnis waarvan beroep (voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen) voor het overige;

veroordeelt [Beheer] tot terugbetaling aan [appellanten c.s.] van al hetgeen [appellanten c.s.] ter uitvoering van het bestreden vonnis aan [Beheer] hebben betaald, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag van betaling tot de dag van terugbetaling;

compenseert de proceskosten in hoger beroep aldus dat elke partij de eigen kosten draagt;

verklaart bovengenoemde veroordelingen van [Beheer] tot (terug)betaling aan [appellanten c.s.] uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit arrest is gewezen door mrs. M.A. Wabeke, M. van Ham en M.W.M. Souren en is in het openbaar uitgesproken door de rolraadsheer op 26 juni 2018.

griffier rolraadsheer