ECLI:NL:GHARL:2016:9341

• Datum uitspraak: 22 november 2016
• Publicatiedatum: 22 november 2016
• Zaaknummer: 200.195.599/02
• Instantie: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: M.J. Stolwerk; J.H. Lieber; C.J. Laurentius-Kooter
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing verzoek tot schorsing van omgangsregeling ten behoeve van kinderen

In deze zaak staat het verzoek van de moeder centraal om de uitvoerbaarverklaring bij voorraad van een omgangsregeling te schorsen. De rechtbank had eerder bepaald dat de kinderen om de veertien dagen bij de vader verblijven, een beslissing die uitvoerbaar bij voorraad werd verklaard.

De moeder betoogt dat omgang met de vader niet in het belang van de kinderen is vanwege risico's op fysiek geweld, verbale agressie en het criminele circuit waarin de vader actief zou zijn. Ook wijst zij op nieuwe feiten zoals de recente detentie van de vader. De vader stelt dat het contact met de kinderen juist in hun belang is en dat omgang geleidelijk en begeleid kan plaatsvinden.

Het hof weegt de belangen van partijen af en concludeert dat het belang van de vader en kinderen bij het nakomen van de omgangsregeling zwaarder weegt dan het belang van de moeder bij schorsing. Er is geen concrete onderbouwing voor de door de moeder gestelde risico's. De vader erkent de noodzaak van een opbouw en begeleiding van de omgang en heeft stappen ondernomen richting hulpverleners.

Het verzoek tot schorsing wordt daarom afgewezen. Het hof benadrukt dat het aan partijen is om afspraken te maken over de uitvoering van de omgangsregeling en verwacht dat de vader zich aan de voorgestelde opbouw en begeleiding houdt.

Uitkomst: Het hof wijst het verzoek tot schorsing van de uitvoerbaarverklaring van de omgangsregeling af.

Uitspraak

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN

locatie Arnhem

afdeling civiel recht

zaaknummer gerechtshof 200.195.599/02

(zaaknummer rechtbank Midden-Nederland 384572)

beschikking van 22 november 2016 op het verzoek tot schorsing van de uitvoerbaarverklaring bij voorraad

inzake

[verzoekster] ,

wonende te [woonplaats],
verzoekster,

verder te noemen: de moeder,

advocaat: mr. M. Nurdoğan-Ferwerda te Amsterdam,

en

[verweerder] ,

wonende te [woonplaats],

verweerder,

verder te noemen: de vader,

advocaat: mr. M.E. Goudriaan te Almere.

1. Het geding in eerste aanleg

Het hof verwijst voor het geding in eerste aanleg naar de beschikking van de rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht, van 21 juni 2016, uitgesproken onder voormeld zaaknummer. Bij deze beschikking heeft de rechtbank, voor zover hier van belang, bepaald dat de kinderen, [kind 1], geboren op [geboortedatum] 2012, en [kind 2], geboren op [geboortedatum] 2013, met ingang van 16 september 2016 eenmaal per veertien dagen bij de vader verblijven van vrijdag 17.00 uur tot zondag 19.00 uur en deze beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

2. Het geding in hoger beroep in de hoofdzaak en met betrekking tot het verzoek tot schorsing

2.1

Het verloop van de procedure blijkt uit:

• het beroepschrift tevens verzoek tot schorsing, ingekomen op 20 juli 2016;
• het verweerschrift, ingekomen op 10 augustus 2016;
• een journaalbericht van mr. Goudriaan van 4 oktober 2016 met bijlagen, ingekomen op 5 oktober 2016;
• een journaalbericht van mr. Nurdoğan-Ferwerda van 28 oktober 2016 met bijlagen, ingekomen op diezelfde datum;
• een journaalbericht van mr. Nurdoğan-Ferwerda van 31 oktober 2016 met een bijlage, ingekomen op diezelfde datum;
• een journaalbericht van mr. Nurdoğan-Ferwerda van 7 november 2016 met een bijlage, ingekomen op diezelfde datum.

2.2

De mondelinge behandeling van het verzoek tot schorsing heeft op 9 november 2016 plaatsgevonden. Partijen zijn in persoon verschenen, bijgestaan door hun advocaten. De Raad voor de Kinderbescherming (verder: de raad) is, met kennisgeving vooraf, niet verschenen.

3. De motivering van de beslissing

3.1

Aan de orde is het verzoek van de moeder schorsing te bevelen van de werking van de bestreden beschikking, voor zover het de onder 1 genoemde beslissingen betreft. De vader voert hiertegen gemotiveerd verweer.

3.2

Hoger beroep schorst de werking, tenzij de beschikking uitvoerbaar bij voorraad is verklaard. Op grond van artikel 360 lid 2, tweede volzin, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) kan de hogere rechter, indien hoger beroep is ingesteld tegen een beschikking die uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, alsnog de werking schorsen.

3.3

Het hof stelt, onder verwijzing naar HR 20 maart 2015, ECLI:NL:HR:2015:688 en HR 30 mei 2008, ECLI:NL:HR:2008:BC5012, het volgende beoordelingskader voorop.

• i) De verzoeker moet belang hebben bij de door hem gevorderde schorsing van de tenuitvoerlegging van de beschikking.
• ii) Bij de beoordeling van een verzoek tot schorsing van de tenuitvoerlegging van een beschikking moeten de belangen van partijen worden afgewogen in het licht van de omstandigheden van het geval. Daarbij moet worden nagegaan of op grond van die omstandigheden het belang van de veroordeelde bij behoud van de bestaande toestand tot op het hoger beroep is beslist, zwaarder weegt dan het belang van zijn wederpartij bij (voortzetting van) de tenuitvoerlegging van de beschikking. Indien de beslissing de veroordeling tot betaling van een geldsom betreft, is het belang van de schuldeiser bij de uitvoerbaarverklaring bij voorraad in beginsel gegeven.
• iii) Bij deze belangenafweging moet worden uitgegaan van de bestreden beslissing en van de daaraan ten grondslag liggende vaststellingen en oordelen, en blijft de kans van slagen van het hoger beroep in beginsel buiten beschouwing.

3.4

Het hof zal bij de beoordeling van het onderhavige verzoek het beoordelingskader hanteren zoals hiervoor onder (i) tot en met (iii) omschreven, nu de rechtbank in eerste aanleg geen gemotiveerde beslissing heeft gegeven over de uitvoerbaarverklaring bij voorraad.

3.5

De moeder stelt dat omgang niet in het belang van de kinderen is. Volgens de moeder is de rechtbank in de bestreden beschikking zonder kenbare motivering aan de adviezen van professionele hulpverleners en de raad voorbijgegaan. Bij (begeleide) omgang bestaat een reële kans dat de kinderen opnieuw te maken krijgen met fysiek geweld en verbale agressie van de vader jegens de moeder, terwijl de kinderen juist gebaat zijn bij veiligheid, rust en stabiliteit. Daarbij komt volgens de moeder dat de vader actief is in het Amsterdamse criminele circuit en dat sprake is van een liquidatierisico. De vader geeft ook onvoldoende inzicht in de door hem gestelde behandeling door De Waag. Ten slotte voert de moeder aan dat zich na de bestreden beschikking nieuwe feiten hebben voorgedaan, nu is gebleken dat de vader op 27 mei 2016 opnieuw is gedetineerd, zodat geen sprake is van een stabilisatie van de leefsituatie van de vader.

3.6

De vader voert tot zijn verweer aan dat het in het belang van de kinderen is om een positief contact met hem te hebben. Dit contact hoeft volgens de vader niet het verstorende effect te hebben waarvoor de moeder vreest. De vader neemt ook tot uitgangspunt dat de omgang moet worden opgebouwd, nu er ongeveer zeventien maanden geen contact tussen hem en de kinderen is geweest. Daarbij staat de vader ervoor open dat de omgang wordt begeleid. De moeder frustreert evenwel de omgang willens en wetens, aldus nog steeds de vader.

3.7

Gelet op de bestreden beschikking en van de daaraan ten grondslag liggende vaststellingen en oordelen, waarvan het hof in dit verband zal uitgaan, is het belang van de vader en de kinderen bij het nakomen van de omgangsregeling gegeven. Ter mondelinge behandeling is gebleken dat de moeder niet meewerkt aan uitvoering van de omgangsregeling en tenuitvoerlegging van de bestreden beschikking. Als de vader op vrijdag de kinderen komt ophalen, zorgt de moeder ervoor dat zij en de kinderen niet in haar woning aanwezig zijn.

3.8

Het hof is van oordeel dat het belang van de moeder bij de door haar verzochte schorsing van de tenuitvoerlegging en behoud van de bestaande toestand minder zwaar weegt dan het belang van de vader bij tenuitvoerlegging van de bestreden beschikking. Hiertoe overweegt het hof dat niet is gebleken dat de vader ongeschikt of onmachtig is tot omgang met de kinderen. De vader erkent dat de omgang met de kinderen geleidelijk moet worden opgebouwd en staat bovendien ervoor open dat de omgang wordt begeleid. De vader heeft in dit kader onder meer de raad, het wijkteam [woonplaats] en het Centrum voor Jeugd en Gezin [woonplaats] benaderd. Dat de kinderen enig risico lopen omdat de vader actief zou zijn in het criminele circuit of omdat sprake zou zijn van een liquidatierisico, zoals de moeder heeft gesteld, is door de moeder onvoldoende concreet onderbouwd, zodat het hof hieraan voorbij gaat. De enkele omstandigheid dat de vader gedurende 27 dagen gedetineerd is geweest in verband met het uitzitten van een oude straf, maakt, anders dan de moeder stelt, niet dat omgang niet in het belang van de kinderen geacht kan worden. Voorts weegt het hof mee dat de vader een bericht heeft overgelegd van zijn behandelaar bij De Waag. Gelet op het voorgaande zal het verzoek van de moeder worden afgewezen.

Ten overvloede overweegt het hof dat het ervan uitgaat dat de vader zich bij tenuitvoerlegging van de bestreden beschikking aan de door hem voorgestane opbouwregeling en begeleiding zal houden. Het is aan de moeder en de vader daarover, al dan niet via hun advocaten, afspraken te maken in het kader van de tenuitvoerlegging van de bestreden beschikking.

4. De beslissing

Het hof:

wijst het verzoek van de moeder af.

Deze beschikking is gegeven door mrs. M.J. Stolwerk, J.H. Lieber en

C.J. Laurentius-Kooter, bijgestaan door mr. M. van Esveld als griffier, en is op 22 november 2016 uitgesproken in het openbaar in tegenwoordigheid van de griffier.