ECLI:NL:GHAMS:2018:461

Gerechtshof Amsterdam

Datum uitspraak
19 januari 2018
Publicatiedatum
13 februari 2018
Zaaknummer
001346-17
Type
Uitspraak
Rechtsgebied
Strafrecht
Uitkomst
Toewijzend
Procedures
  • Rekestprocedure
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 591a SvArt. 9a Sv
Verwijzingen
3 uitgaand
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Toekenning vergoeding rechtsbijstand aan verzoekster op grond van billijkheid

Verzoekster heeft een verzoek ingediend tot vergoeding van kosten rechtsbijstand ter zake van een strafzaak en de daarop volgende verzoekschriftprocedure. De rechtbank wees dit verzoek af met de motivering dat verzoekster de schade moest verhalen op haar ex-partner als duidelijk aanwijsbare veroorzaker.

Het hof oordeelt anders en stelt dat de redenering van de rechtbank geen steun vindt in het recht. Uit jurisprudentie volgt dat de rechter op grond van billijkheid een vergoeding kan toekennen, waarbij ook wordt meegewogen in hoeverre de verdachte de kosten aan zichzelf te wijten heeft.

Gezien de omstandigheden acht het hof het niet redelijk dat verzoekster de kosten zelf draagt. Daarom vernietigt het hof de beschikking van de rechtbank en wijst het het verzoek toe. De vergoeding bedraagt in totaal €1.229,30, bestaande uit de kosten rechtsbijstand in de strafzaak (€399,30) en een forfaitaire vergoeding voor de verzoekschriftprocedure (€830,00).

De beschikking is gegeven door de meervoudige raadkamer van het gerechtshof Amsterdam en uitgesproken op 19 januari 2018. Het bedrag wordt betaald uit ’s Rijks kas.

Uitkomst: Het hof kent verzoekster een vergoeding van €1.229,30 toe voor gemaakte kosten rechtsbijstand.

Uitspraak

beschikking
GERECHTSHOF AMSTERDAM
Rekestnummer: R 001346-17 (591a Sv HB)
Proces-verbaalnummer politie: 2016131030
Beschikking op het hoger beroep tegen de beschikking van de rechtbank Amsterdam van 24 maart 2017 op het verzoekschrift op de voet van artikel 591a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:
[verzoekster] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1980,
domicilie kiezende ten kantore van haar advocaat,
mr. T.W. Gijsberts, [adres] .

1.Inhoud van het verzoek

Het verzoekschrift strekt tot het verkrijgen van een vergoeding uit ’s Rijks kas
ten bedrage van € 399,30 ter zake van de kosten die verzoekster stelt te hebben gemaakt in verband met rechtsbijstand ten behoeve van de strafzaak met voormeld proces-verbaalnummer.
van een forfaitaire vergoeding uit ’s Rijks kas ter zake van kosten die verzoekster stelt te hebben gemaakt in verband met rechtsbijstand ten behoeve van het onderhavige verzoek.

2.Procesverloop

Het hoger beroep is op 24 maart 2017 ingesteld door verzoekster (hierna: appellante).
Het hof heeft kennis genomen van de stukken in de strafzaak met voormeld proces-verbaalnummer en heeft op 22 december 2017 de advocaat-generaal en de advocaat van appellante ter gelegenheid van de openbare behandeling van het verzoekschrift in raadkamer gehoord. Appellante is niet verschenen.

3.Beoordeling van het hoger beroep

Het hoger beroep is tijdig ingesteld.
Het inleidende verzoek is tijdig ingediend.
De strafzaak met voormeld proces-verbaalnummer is geëindigd zonder oplegging van straf of maatregel en zonder dat toepassing is gegeven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafvordering.
De redenering van de rechtbank, voor zover inhoudende dat verzoekster de schade, waarvoor zij thans vergoeding vraagt, dient te verhalen op haar (ex-)partner als “duidelijk aanwijsbare veroorzaker ervan” en niet op de overheid, vindt geen steun in het recht. Indien en voor zover naar het oordeel van de rechter, alle omstandigheden in aanmerking genomen, gronden van billijkheid aanwezig zijn voor toekenning van een vergoeding voor de kosten van een raadsman, kan hij daartoe op de voet van art. 591a lid 2 Sv besluiten. Uit het arrest van de Hoge Raad van 19 februari 2013, ECLI:NL:2013:BX5566 volgt dat bij het billijkheidsoordeel van de rechter omtrent het toekennen van een dergelijke vergoeding en bij het bepalen van de hoogte daarvan – waarbij het in wezen gaat om de beantwoording van de vraag of het redelijk is dat de kosten van rechtsbijstand voor rekening van de gewezen verdachte worden gelaten of geheel of gedeeltelijk uit ’s Rijks kas dienen te worden vergoed – ook kan worden betrokken in hoeverre de gewezen verdachte de gemaakte kosten aan zich zelf te wijten heeft. Het hof is van oordeel, anders dan de rechtbank, dat het op basis van de voorhanden zijnde informatie niet redelijk is om de kosten voor rechtsbijstand voor rekening van appellante te laten (vgl. gerechtshof Amsterdam 22 juni 2016, NBSTRAF 2016/154).
Gelet op het voorgaande acht het hof het hoger beroep gegrond.
Nu het hoger beroep gegrond wordt geoordeeld zal het hof bevelen hetgeen overeenkomstig de bepalingen der wet had behoren te geschieden.
Het hof acht in het licht van hetgeen hiervoor is overwogen gronden van billijkheid aanwezig voor toekenning van een vergoeding ter zake van kosten rechtsbijstand zoals verzocht, te weten ten bedrage van € 399,30.
Het hof acht voorts gronden van billijkheid aanwezig voor toekenning van de forfaitaire vergoeding voor rechtsbijstand in de onderhavige verzoekschriftprocedure ad € 830,00 (indienen en behandeling in eerste aanleg ad € 550,00 en behandeling in hoger beroep ad € 280,00).

4.Beslissing

Het hof:
Vernietigt de beschikking waarvan beroep.
Wijst het verzochte toe.
Kent ten laste van de Staat aan appellant een vergoeding toe van € 1.229,30 (duizend tweehonderdnegenentwintig euro en 30 cent).
Beveelt de onverwijlde betekening van deze beschikking aan appellant.
Deze beschikking is gegeven door de meervoudige raadkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mrs. M.J.A. Plaisier, A.M. Ruige en M. Senden, in tegenwoordigheid van mr. P.M. Groenenberg als griffier, is ondertekend door de voorzitter en de griffier en is uitgesproken op de openbare zitting van dit hof van 19 januari 2018.
De voorzitter beveelt:
de tenuitvoerlegging van deze beschikking voor een bedrag van € 1.229,30 (duizend tweehonderdnegenentwintig euro en 30 cent), te betalen uit ’s Rijks kas aan appellant voornoemd door overmaking van bovenstaand bedrag op bankrekeningnummer [rekeningnummer] t.n.v. [naam].
Amsterdam, 19 januari 2018.
Mr. M.J.A. Plaisier, voorzitter.