ECLI:NL:CRVB:2019:3338

• Datum uitspraak: 23 oktober 2019
• Publicatiedatum: 23 oktober 2019
• Zaaknummer: 19/1872 WIA
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: A.T. de Kwaasteniet
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging medewerking UWV aan beslaglegging op WIA-uitkering

Appellante heeft hoger beroep ingesteld tegen het besluit van het UWV waarin bezwaar tegen een beslaglegging op haar WIA-uitkering ongegrond werd verklaard. Het UWV baseerde het besluit op de verplichting om medewerking te verlenen aan executoriale besluiten en het respecteren van de beslagvrije voet.

De rechtbank Amsterdam verklaarde het beroep van appellante ongegrond en oordeelde dat het UWV gehouden is medewerking te verlenen aan het beslag, waarbij de bezwaren van appellante reeds in eerdere uitspraken waren verworpen. Tevens werd gesteld dat appellante haar bezwaren tegen de beslaglegging kan voorleggen aan de civiele rechter.

In hoger beroep voert appellante gelijke gronden aan, waaronder het betwisten van de rechtmatigheid van het beslag en de hoogte van de beslagvrije voet. De Centrale Raad van Beroep sluit zich aan bij de rechtbank en bevestigt dat het UWV binnen het kader van het beslag heeft gehandeld en medewerking moest verlenen.

Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd. Er wordt geen proceskostenveroordeling opgelegd.

Uitkomst: Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd.

Uitspraak

19. 1872 WIA

Datum uitspraak: 23 oktober 2019

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van

2 april 2019, 18/5898 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellante] , zonder vaste woon- of verblijfplaats (appellante)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

PROCESVERLOOP

Appellante heeft hoger beroep ingesteld.

Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

Appellante heeft nadere stukken ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 3 oktober 2019. Appellante is verschenen. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. P.C.P. Veldman.

OVERWEGINGEN

1.1.

Voor de relevante feiten wordt verwezen naar de aangevallen uitspraak. Er wordt volstaan met vermelding van het navolgende.

1.2.

Bij besluit van 10 september 2018 (bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar van appellante tegen het besluit van 20 juni 2016 alsnog ongegrond verklaard. Het Uwv heeft dit besluit gebaseerd op het standpunt dat het Uwv gehouden is aan een beslaglegging uitvoering te geven en voorts dat is gehandeld met respectering van de beslagvrije voet.

2. De rechtbank heeft het door appellante tegen het bestreden besluit ingediende beroep ongegrond verklaard waarbij zij onder verwijzing naar rechtspraak van de Raad van 2 januari 2019, ECLI:NL:CRVB:2019:104, en 19 april 2017, ECLI:NL:CRVB:2017:1502, heeft geoordeeld dat het Uwv gehouden is medewerking te verlenen aan het beslag. Tevens heeft zij geconstateerd dat de bezwaren van appellante tegen het beslag in verschillende uitspraken van de rechtbank en de Raad zijn verworpen en voorts dat appellante, als zij zich niet kan vinden in de beslaglegging, haar bezwaren kan voorleggen aan de civiele rechter. Tot slot heeft de rechtbank geoordeeld dat het Uwv het bestreden besluit voldoende heeft gemotiveerd.

3.1.

Appellante voert in hoger beroep in essentie gelijke gronden als in beroep aan. Het Uwv had geen medewerking dienen te verlenen aan de beslaglegging. Het beslag is onterecht en de hoogte van de beslagvrije voet is onjuist.

3.2.

Het Uwv heeft bevestiging van de aangevallen uitspraak bepleit.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.

4.1.

Met de rechtbank en op grond van gelijke overwegingen wordt geoordeeld dat het Uwv gehouden was medewerking te verlenen aan de executoriale besluiten en voorts dat het Uwv met de betalingsbeslissing binnen het kader van het beslag is gebleven.

4.2.

Wat overigens door appellante in hoger beroep is aangevoerd geeft geen aanleiding om anders te beslissen dan de rechtbank heeft gedaan.

4.3.

Uit het vorenstaande vloeit voort dat het hoger beroep niet slaagt, zodat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.

5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door A.T. de Kwaasteniet, in tegenwoordigheid van E. Diele als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 23 oktober 2019.

(getekend) A.T. de Kwaasteniet

(getekend) E. Diele