Uitspraak
09/4634 WIA
Centrale Raad van Beroep
Meervoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[Appellant] wonende te [woonplaats] (hierna: appellant),
tegen de uitspraak van de rechtbank Groningen van 9 juli 2009, 07/698 en 07/706 (hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellant
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
Datum uitspraak: 18 maart 2011
I. PROCESVERLOOP
Namens appellant heeft mr. W. Frouws, advocaat te Utrecht, hoger beroep ingesteld.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Op 7 januari 2010 heeft onderzoek plaatsgevonden ter regiezitting van een enkelvoudige kamer van de Raad. Appellant is daar verschenen, bijgestaan door mr. Frouws, voornoemd. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. P. Belopavlovic.
Na schorsing van het onderzoek ter zitting heeft de gemachtigde van appellant een aantal stukken overgelegd, te weten een verklaring van de huisartsen J.A. Bakker en J. Webster van 25 januari 2010, een verklaring van sociaal psychiatrisch verpleegkundige Halit Parlayan van 19 januari 2010 (met bijlage), en een indicatiebesluit van het Centraal Indicatieorgaan Zorg van 29 november 2010. Het Uwv heeft hierop reacties ingezonden van bezwaarverzekeringsarts P.A.M. van Zelst, gedateerd 18 februari 2010 en 25 januari 2011.
Na verwijzing naar een meervoudige kamer is de zaak andermaal behandeld ter zitting van de Raad op 4 februari 2011. Appellant is ook daar verschenen, bijgestaan door mr. Frouws, voornoemd. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door
mr. D.R. Abdoelhak.
II. OVERWEGINGEN
1. Appellant heeft zich op 10 mei 2005 vanuit een uitkeringssituatie op grond van de Werkloosheidswet (WW) ziek gemeld. Vervolgens heeft hij een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (hierna: Wet WIA) aangevraagd. Bij besluit van 8 maart 2007 is afwijzend op deze aanvraag beslist op de grond dat appellant bij aanvang van zijn verzekering voor de Wet WIA, 1 oktober 2004, al volledig arbeidsongeschikt was. Het bezwaar daartegen is bij besluit van 11 juni 2007 (hierna: bestreden besluit) ongegrond verklaard.
2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank, voor zover hier van belang, het beroep tegen het bestreden besluit wegens onjuiste motivering gegrond verklaard en het bestreden besluit vernietigd. De rechtbank heeft daarbij bepaald dat de rechtsgevolgen van het vernietigde bestreden besluit in stand blijven. Daartoe is verwezen naar de rapportage van de door de rechtbank benoemde deskundige, de psychiater W.H.J. Mutsaers, van 29 augustus 2008, waarin is bevestigd dat appellant bij aanvang van zijn verzekering voor de Wet WIA reeds volledig arbeidsongeschikt was, met dien verstande dat deze arbeidsongeschiktheid berustte op louter medische gronden.
3. In hoger beroep heeft appellant zich op het standpunt gesteld dat bij de aangevallen uitspraak ten onrechte is bepaald dat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand blijven. Daartoe is gesteld dat appellant bij aanvang van de verzekering nog niet volledig arbeidsongeschikt was en dat ter zake geen toereikend onderzoek is verricht.
4.1. De Raad stelt voorop dat ter zitting door de gemachtigde van appellant is gesteld dat de aangevallen uitspraak alleen in geding is voor zover deze ziet op de besluitvorming van het Uwv op grond van de Wet WIA.
4.2. Naar vaste rechtspraak van de Raad wordt het medisch oordeel van een onafhankelijke door de bestuursrechter ingeschakelde deskundige in beginsel gevolgd. In de door de gemachtigde van appellant overgelegde stukken heeft de Raad geen aanknopingspunten gevonden om de door psychiater Mutsaers ten aanzien van appellant bij aanvang van zijn verzekering voor de Wet WIA vastgestelde medische beperkingen niet juist te achten of om ter zake nader onderzoek te laten verrichten. De omstandigheid dat de medische klachten van appellant na 2004 nog zijn verergerd maakt dit niet anders. Gelet ook op de aard en de ernst van de stoornis waaraan appellant volgens het rapport van de deskundige ook al bij aanvang van de verzekering leed, en op het geheel van beschikbare medische gegevens volgt de Raad derhalve, evenals de rechtbank, het medisch oordeel van de door de rechtbank ingeschakelde deskundige Mutsaers over de gezondheidssituatie van appellant op 1 oktober 2004.
5. Het hoger beroep van appellant slaagt niet. De aangevallen uitspraak zal daarom door de Raad worden bevestigd voor zover aangevochten.
6. De Raad ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak voor zover aangevochten.
Deze uitspraak is gedaan door C.W.J. Schoor als voorzitter en J.P.M. Zeijen en M.C.M. van Laar als leden, in tegenwoordigheid van N.S.A. El Hana als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 18 maart 2011.
(get.) C.W.J. Schoor.
(get.) N.S.A. El Hana.
KR