ECLI:NL:RVS:2021:810

• Datum uitspraak: 16 april 2021
• Publicatiedatum: 19 april 2021
• Zaaknummer: 202005396/1/V3
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: H.G. Sevenster; J.Th. Drop; B. Meijer
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging weigering toegang tot Schengengebied ondanks registratiegeschil

De vreemdeling kreeg bij besluit van 10 augustus 2020 de toegang tot het Schengengebied geweigerd. Hij stelde beroep in bij de rechtbank Den Haag, die dit beroep op 10 september 2020 ongegrond verklaarde. Tegen deze uitspraak stelde de vreemdeling hoger beroep in bij de Raad van State.

De kern van het geschil betrof de vraag of de Schengengrenscode vereist dat een weigering van toegang moet worden opgenomen in een register of lijst om geldig te zijn. De rechtbank had geoordeeld dat de vreemdeling niet aannemelijk had gemaakt dat registratie een vereiste was, en dat het ontbreken van een afschrift van inschrijving niet leidde tot onrechtmatigheid van de weigering.

De Raad van State oordeelde dat de rechtbank ten onrechte de bewijslast bij de vreemdeling had gelegd, omdat het aan de rechter is om de toepasselijke rechtsregels te beoordelen. Desalniettemin bevestigde de Raad dat registratie weliswaar verplicht is volgens artikel 14, zesde lid, van de Schengengrenscode, maar dat deze registratie niet vereist is voor de geldigheid van de weigering zelf. De weigering is onmiddellijk van toepassing zonder registratievereiste.

Het hoger beroep werd ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd met een verbetering van de motivering. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Uitkomst: Het hoger beroep van de vreemdeling wordt ongegrond verklaard en de weigering van toegang tot het Schengengebied bevestigd.

Uitspraak

202005396/1/V3.

Datum uitspraak: 16 april 2021

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[de vreemdeling],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 10 september 2020 in zaak nr. NL20.16421 in het geding tussen:

de vreemdeling

en

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop

Bij besluit van 10 augustus 2020 is de vreemdeling de toegang tot het Schengengebied geweigerd.

Bij uitspraak van 10 september 2020 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. J.E. Groenenberg, advocaat te Nieuw-Vennep, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.       In deze uitspraak gaat het om de vraag of de Schengengrenscode voor de geldigheid van een weigering van toegang vereist dat de weigering is opgenomen in een register of lijst.

2.       De rechtbank heeft overwogen dat de vreemdeling niet aannemelijk heeft gemaakt dat de inschrijving van de weigering van toegang in een register of lijst vereist is voor de geldigheid van de weigering. Daarom kan zijn stelling dat een afschrift van deze inschrijving ontbreekt, niet leiden tot onrechtmatigheid van de weigering van toegang.

3.       De vreemdeling klaagt in de eerste grief terecht dat de rechtbank ten onrechte de bewijslast bij hem heeft neergelegd, omdat het aan haar is het recht toe te passen en te beoordelen welke vereisten voortvloeien uit de Schengengrenscode. Dit is niet afhankelijk van de standpunten van partijen hierover. De grief kan echter niet leiden tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Zij heeft namelijk de weigering van toegang terecht rechtmatig geacht. Hoewel de weigering van toegang moet worden opgenomen in een register of lijst (artikel 14, zesde lid, in samenhang met Bijlage V, Deel A, onder 1, aanhef en onder d, van de Schengengrenscode), is deze registratie geen vereiste voor de geldigheid van de weigering. De weigering van toegang is namelijk onmiddellijk van toepassing zonder dat daarbij het vereiste van registratie is gesteld (artikel 14, tweede lid, derde volzin, van de Schengengrenscode). De grief faalt.

4.       De tweede grief heeft geen zelfstandige betekenis.

5.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd met verbetering van de gronden waarop deze rust. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. H.G. Sevenster, voorzitter, en mr. J.Th. Drop en mr. B. Meijer, leden, in tegenwoordigheid van mr. A.M. van Meurs-Heuvel, griffier.

De voorzitter is verhinderd de uitspraak te ondertekenen.

w.g. Van Meurs-Heuvel

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 16 april 2021

279.