ECLI:NL:RVS:2017:1670

• Datum uitspraak: 22 juni 2017
• Publicatiedatum: 23 juni 2017
• Zaaknummer: 201704372/1/V3 en 201704372/2/V3
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Deels toewijzend
• Procedures: Voorlopige voorziening+bodemzaak
• Rechters: G. van der Wiel
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging uitspraak rechtbank wegens nalaten proceskostenvergoeding in asielprocedure

De staatssecretaris van Veiligheid en Justitie heeft op 19 april 2017 besloten een aanvraag van de vreemdeling om een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd niet in behandeling te nemen. Hiertegen stelde de vreemdeling beroep in bij de rechtbank Den Haag, die dit beroep op 22 mei 2017 ongegrond verklaarde. De vreemdeling ging in hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State en verzocht tevens om een voorlopige voorziening.

De Raad van State oordeelde dat de rechtbank terecht het beroep ongegrond verklaarde, maar dat zij onjuist heeft gehandeld door de staatssecretaris niet te veroordelen tot vergoeding van de proceskosten die de vreemdeling had gemaakt. De rechtbank had een gebrek in het besluit vastgesteld, aangezien de staatssecretaris zich ten onrechte op een bepaald standpunt had gesteld, en had daarom de proceskosten moeten toewijzen.

De Raad van State verklaarde het hoger beroep gegrond, vernietigde het deel van het vonnis waarin de proceskostenveroordeling ontbrak, en veroordeelde de staatssecretaris tot betaling van €1.485 aan proceskosten. Het verzoek om voorlopige voorziening werd afgewezen. De rest van het vonnis van de rechtbank bleef in stand.

Uitkomst: De Raad van State vernietigt het vonnis van de rechtbank voor het nalaten van proceskostenvergoeding en veroordeelt de staatssecretaris tot betaling van €1.485, terwijl het verzoek om voorlopige voorziening wordt afgewezen.

Uitspraak

201704372/1/V3 en 201704372/2/V3.

Datum uitspraak: 22 juni 2017

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht; hierna: de Awb) en, met toepassing van artikel 92 van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000), op het hoger beroep van:

[de vreemdeling],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 22 mei 2017 in zaak nr. 17/8527 in het geding tussen:

de vreemdeling

en

de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie.

Procesverloop

Bij besluit van 19 april 2017 (hierna: het besluit) heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.

Bij uitspraak van 22 mei 2017 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. E. Ceylan, advocaat te Amersfoort, hoger beroep ingesteld.

Voorts heeft de vreemdeling de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

Vervolgens is het onderzoek gesloten.

Overwegingen

1.    Hetgeen in de eerste grief is aangevoerd, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000, met dat oordeel volstaan.

2.    In de tweede grief klaagt de vreemdeling onder meer dat de rechtbank ten onrechte toepassing heeft gegeven aan artikel 6:22 van de Awb zonder de staatssecretaris te veroordelen in de door de vreemdeling gemaakte proceskosten.

2.1.    De rechtbank heeft overwogen dat er een gebrek kleeft aan het besluit, voor zover de staatssecretaris ter zitting heeft erkend dat hij zich daarin ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de vreemdeling zich niet kan beroepen op het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, Paposhvili tegen België, van 13 december 2016, ECLI:CE:ECHR:2016:1213JUD004173810. De rechtbank heeft dit gebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Awb gepasseerd, maar heeft geen aanleiding gezien voor een proceskostenveroordeling. Nu zij een gebrek heeft vastgesteld, had zij de staatssecretaris echter moeten veroordelen tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten.

De grief slaagt reeds hierom.

3.    Het hoger beroep is kennelijk gegrond. Hetgeen overigens in de tweede grief is aangevoerd, behoeft geen bespreking. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd voor zover de rechtbank heeft nagelaten de staatssecretaris te veroordelen tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten. De aangevallen uitspraak dient voor het overige te worden bevestigd.

4.    De staatssecretaris dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld.

5.    Gelet op het voorgaande bestaat aanleiding het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening af te wijzen.

6.    Beslissing

De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.    verklaart het hoger beroep gegrond;

II.    vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 22 mei 2017 in zaak nr. 17/8527, voor zover de rechtbank heeft nagelaten de staatssecretaris te veroordelen tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten;

III.    bevestigt de aangevallen uitspraak voor het overige;

IV.    veroordeelt de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.485,00 (zegge: veertienhonderdvijfentachtig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;

V.    wijst het verzoek af.

Aldus vastgesteld door mr. G. van der Wiel, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van M.E. van Laar LLM, griffier.

w.g. Van der Wiel    w.g. Van Laar

voorzieningenrechter    griffier

Uitgesproken in het openbaar op 22 juni 2017

551.