ECLI:NL:RVS:2015:249
Raad van State
- Eerste aanleg - meervoudig
- Rechtspraak.nl
Vernietiging bestemmingsplan Buitengebied Sint Anthonis wegens onjuiste vaststelling agrarische bestemmingen en onvoldoende milieutoetsing
De raad van de gemeente Sint Anthonis stelde op 17 juni 2013 het bestemmingsplan 'Buitengebied Sint Anthonis' vast, waarin onder meer bestemmingen voor agrarische bedrijven en intensieve veehouderijen zijn geregeld. Diverse appellanten, waaronder agrarische ondernemers en een milieuvereniging, stelden beroep in tegen het plan. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State behandelde de beroepen en oordeelde over de ontvankelijkheid en inhoudelijke gronden.
De Afdeling overwoog dat de raad beleidsvrijheid heeft bij het aanwijzen van bestemmingen en regels, maar dat deze besluiten aan toetsing onderhevig zijn. De raad had het plan vooral consoliderend vastgesteld, waarbij bestaande legale situaties werden vastgelegd. Echter bleek dat op enkele percelen de bestemming niet overeenkwam met de feitelijke en vergunde situatie, met name waar intensieve veehouderijen waren gevestigd. In enkele gevallen was de aanduiding 'intensieve veehouderij' niet correct toegekend, waardoor het plan niet zorgvuldig was voorbereid en vernietiging noodzakelijk was.
Daarnaast stelde de milieuvereniging dat het plan in strijd was met provinciaal beleid en onvoldoende rekening hield met milieuaspecten zoals geurhinder, gezondheid en Natura 2000-gebieden. De Afdeling oordeelde dat het plan geen uitbreidingsmogelijkheden bood en dat de geurverordening en gezondheidsoverwegingen redelijk waren meegewogen. Echter was onvoldoende onderzocht of het plan significante negatieve effecten op Natura 2000-gebieden kon veroorzaken, mede vanwege de overschrijding van kritische depositiewaarden en de nabijheid van deze gebieden. Hierdoor ontbrak een passende beoordeling en mogelijk een plan-MER, wat strijdig is met de Natuurbeschermingswet en Wet milieubeheer.
De Afdeling vernietigde daarom het besluit voor de delen van het plan die betrekking hebben op agrarische bestemmingen met intensieve veehouderijen en bepaalde aanduidingen, en veroordeelde de raad tot proceskostenvergoeding aan appellanten die gegrond werden verklaard. Andere beroepen werden ongegrond verklaard. De uitspraak benadrukt het belang van zorgvuldige planologische vastlegging en milieutoetsing bij bestemmingsplannen met agrarische en milieugevoelige functies.
Uitkomst: Het bestemmingsplan is deels vernietigd wegens onjuiste bestemmingstoekenning en het ontbreken van een passende beoordeling voor Natura 2000-gebieden.