Uitspraak
201204802/1/A1.
Datum uitspraak: 6 februari 2013
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
het college van burgemeester en wethouders van Zijpe,
appellant,
tegen de uitspraak van de rechtbank Alkmaar van 5 april 2012 in zaken nrs. 11/749 en 11/976 in het geding tussen:
[wederpartij A], Camping de Lepelaar B.V en [wederpartij B], de vereniging Vereniging Houd Zijpe Leefbaar
en
het college.
Procesverloop
Bij besluit van 1 maart 2011 heeft het college [vergunninghoudster] ontheffing en bouwvergunning verleend voor het plaatsen van een windturbine op het perceel [locatie] te Sint Maartensvlotbrug, gemeente Zijpe (hierna: het perceel).
Bij uitspraak van 5 april 2012 heeft de rechtbank de door [wederpartij A] en anderen en de vereniging daartegen ingestelde beroepen gegrond verklaard en het besluit van 1 maart 2011 vernietigd en bepaald dat het college een nieuw besluit neemt met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen. Deze uitspraak is aangehecht.
Tegen deze uitspraak heeft het college hoger beroep ingesteld.
[wederpartij A] en anderen hebben een verweerschrift ingediend.
Bij besluit van 14 augustus 2012 heeft het college opnieuw aan [vergunninghoudster] ontheffing en bouwvergunning verleend voor het plaatsen van een windturbine op het perceel.
[wederpartij A] en anderen hebben beroep ingesteld tegen het besluit van 14 augustus 2012.
De vereniging heeft een nader stuk ingediend.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 10 oktober 2012, waar het college, vertegenwoordigd door mr. J.H. Moraal en mr. drs. M. Mooij, beiden werkzaam bij de gemeente, [wederpartij A] en anderen, vertegenwoordigd door mr. A.H. Jonkhoff, advocaat te Haarlem, C.W. de Wit en T.H. Bruin, en de vereniging, vertegenwoordigd door mr. A.H. Jonkhoff, zijn verschenen. Voorts is daar gehoord [vergunninghoudster], vertegenwoordigd door H. van der Salm en E. Eiking.
Overwegingen
1. De raad heeft bij besluit van 21 december 1989 het bestemmingsplan "Buitengebied 1989" vastgesteld, dat door gedeputeerde staten van Noord-Holland bij besluit van 20 november 1992 gedeeltelijk is goedgekeurd.
Ingevolge artikel 6, tweede lid, onderdeel d, onder 1, van de planvoorschriften zijn op de gronden met de bestemming "Agrarisch bebouwingsvak (Aa)" windenergie-installaties met een maximale hoogte van 30 m en een maximale rotordiameter van 20 m toegestaan.
Ingevolge artikel 6, tweede lid, onderdeel d, onder 1, in samenhang gelezen met artikel 6, vierde lid, onderdeel a, onder 2, kunnen burgemeester en wethouders vrijstelling verlenen voor een windenergie-installatie tot een hoogte van 40 m en een rotordiameter van 25 m.
De raad heeft bij besluit van 25 maart 1997 het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening" vastgesteld.
Ingevolge artikel 6, tweede lid, onderdeel d, onder 1, van de planvoorschriften, voor zover hier van belang, zijn op de gronden met de bestemming "Agrarisch bebouwingsvak (Aa)" windenergie-installaties met een maximale hoogte van 30 m en een maximale rotordiameter van 20 m toegestaan.
Ingevolge artikel 6, tweede lid, onderdeel d, onder 1, in samenhang gelezen met artikel 6, vierde lid, onderdeel a, onder 2, kunnen burgemeester en wethouders vrijstelling verlenen voor een windenergie-installatie tot een hoogte van 55 meter en een rotordiameter van 35 meter.
Gedeputeerde staten van Noord-Holland hebben bij besluit van 28 oktober 1997 hun goedkeuring onthouden aan onder meer artikel 6, tweede lid, onderdeel d, onder 1, van de planvoorschriften wat de ontheffingsmogelijkheden voor windenergie-installaties betreft.
2. Het bouwplan voorziet in de oprichting van een windturbine met een tiphoogte van 31 m en een rotordiameter van 22 m. Het college heeft voor het bouwplan met toepassing van artikel 6, tweede lid, onderdeel d, in samenhang gelezen met artikel 6, vierde lid, onderdeel a, onder 2, van de voorschriften van het bestemmingsplan "Buitengebied 1989", ontheffing verleend.
3. De rechtbank heeft onder verwijzing naar het koninklijk besluit van 7 februari 1983 in zaak nr. 600/82 en de uitspraak van de Afdeling van 20 februari 2002 in zaak nr. 200101536/1 (LJN: AP4819) overwogen dat, nu uit de benaming van het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening" niet is op te maken of dit een partiële herziening, dan wel een geheel nieuw bestemmingsplan betreft, dit uitsluitend aan de hand van het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan of de voorschriften van het bestemmingsplan kan worden vastgesteld. De rechtbank heeft verder overwogen dat uit het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening" noch uit de voorschriften van dit bestemmingsplan blijkt dat sprake is van een partiële herziening van het bestemmingsplan "Buitengebied 1989" en het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening" een zelfstandig bestemmingsplan betreft. Hieruit volgt naar het oordeel van de rechtbank dat het bestemmingsplan "Buitengebied 1989" is komen te vervallen voor zover de in het plan begrepen gronden worden bestreken door de herziening. Volgens de rechtbank komt aan de plantoelichting, waaruit volgens het college blijkt dat dit niet de bedoeling van de planwetgever is geweest, geen betekenis toe, nu de toelichting geen onderdeel is van het bestemmingsplan. Anders dan het college is de rechtbank van oordeel dat ook uit het feit dat op de plankaart van de herziening bepaalde gebieden geel zijn ingekleurd, niet blijkt dat de herziening een partiële herziening betreft. Hiermee is volgens de rechtbank niet kenbaar gemaakt dat de herziening onderdeel is van het bestemmingsplan "Buitengebied 1989".
Het voorgaande betekent naar het oordeel van de rechtbank dat de aanvraag dient te worden getoetst aan het bestemmingsplan "Buitengebied, tweede herziening" en dat dit bestemmingsplan geen mogelijkheid biedt om een binnenplanse ontheffing voor de bouw van de windturbine te verlenen, zodat de grondslag aan het besluit van 1 maart 2011 is komen te ontvallen.
4. Het college betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het de aanvraag had dienen te toetsen aan het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening". Daartoe voert het college aan dat het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening" slechts een partiële herziening van het bestemmingsplan "Buitengebied 1989" is. De herziene delen zijn volgens het college op de plankaart bij dit bestemmingsplan aangegeven met open bollen. De grens van het bestemmingsplan "Buitengebied, tweede herziening" loopt volgens het college blijkens de plankaart langs het onderhavige bouwvlak en valt niet binnen dit bestemmingsplan. Het college verwijst naar de toelichting bij het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening" waarin te kennen is gegeven dat de herziening uitsluitend de ten opzichte van het plan uit 1989 te wijzigen elementen omvat en onderdelen die geen wijziging behoeven buiten de herziening blijven.
4.1. In het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan "Buitengebied, tweede herziening" is niet tot uitdrukking gebracht dat met dit bestemmingsplan slechts een deel van het bestemmingsplan "Buitengebied 1989" wordt gewijzigd. Ook is in het bestemmingsplan "Buitengebied, tweede herziening" zelf geen voorschrift opgenomen waarin dit tot uitdrukking wordt gebracht. De plankaart biedt, anders dan het college stelt, evenmin duidelijkheid over de verhouding tussen de bestemmingsplannen "Buitengebied 1989" en "Buitengebied 1989, tweede herziening". Van op de plankaart bij het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening" geel ingekleurde gronden is, anders dan de rechtbank heeft overwogen, geen sprake. Blijkens de legenda bij de plankaart geven niet verbonden open bollen de grens van het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening" aan. Op de plankaart zijn evenwel slechts met een door een doorlopende lijn, dan wel een onderbroken lijn, verbonden open bollen weergegeven, terwijl volgens de legenda met een doorlopende lijn verbonden open bollen de grens van wijzigingsbevoegdheid A betreffen en in de legenda geen met een onderbroken lijn verbonden open bollen zijn opgenomen. Aan de plantoelichting komt voorts, zoals de rechtbank terecht heeft overwogen, geen betekenis toe, nu deze juridisch geen onderdeel uitmaakt van het bestemmingsplan.
Uit het voorgaande volgt dat met het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening" het bestemmingsplan "Buitengebied 1989" is komen te vervallen voor zover de grond door dit eerste bestemmingsplan wordt bestreken. De rechtbank heeft dan ook terecht overwogen dat, nu het perceel is gelegen binnen het bestemmingsplan "Buitengebied 1989, tweede herziening", het bouwplan aan dit bestemmingsplan getoetst had moeten worden. Het bouwplan is in strijd met de ingevolge dit bestemmingsplan, dat geen binnenplanse ontheffingsmogelijkheid kent, maximaal toegestane hoogte en rotordiameter. De rechtbank heeft het besluit van 1 maart 2011 reeds om die reden terecht vernietigd.
Het betoog faalt.
5. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd, zij het met verbetering van de gronden waarop deze rust.
6. Bij besluit van 14 augustus 2012 heeft het college ter uitvoering van de aangevallen uitspraak opnieuw op de aanvraag van [vergunninghoudster] beslist en ontheffing en bouwvergunning verleend voor het plaatsen van een windturbine op het perceel. Het besluit van 14 augustus 2012 wordt, gelet op artikel 6:24, eerste lid, gelezen in samenhang met de artikelen 6:18, eerste lid, en 6:19, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, geacht voorwerp te zijn van dit geding.
7. Bij dat besluit heeft het college het bouwplan opnieuw getoetst aan het bestemmingsplan "Buitengebied 1989" en daarvan opnieuw ontheffing verleend met toepassing van artikel 6, tweede lid, onderdeel d, onder 1, in samenhang gelezen met artikel 6, vierde lid, onderdeel a, onder 2, van de planvoorschriften. Uit hetgeen hiervoor onder 4.1. is overwogen volgt dat dit besluit dient te worden vernietigd.
8. De beroepen van [wederpartij A] en anderen en de vereniging zijn gegrond.
9. Het college dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Recht doende in naam der Koningin:
I. bevestigt de aangevallen uitspraak;
II. verklaart de beroepen van [wederpartij A], Camping de Lepelaar B.V en [wederpartij B], en de vereniging Vereniging Houd Zijpe Leefbaar tegen het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Zijpe van 14 augustus 2012, kenmerk 2011:005, gegrond;
III. vernietigt dat besluit;
IV. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Zijpe tot vergoeding van bij [wederpartij A], Camping de Lepelaar B.V en [wederpartij B] in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 743,52 (zegge: zevenhonderddrieënveertig euro en tweeënvijftig cent), waarvan € 708,00 is toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
V. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Zijpe tot vergoeding van bij de vereniging Vereniging Houd Zijpe Leefbaar in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 472,00 (zegge: vierhonderdtweeënzeventig euro), waarvan € 472,00 is toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
VI. bepaalt dat van het college van burgemeester en wethouders van Zijpe een griffierecht van € 466,00 (zegge: vierhonderdzesenzestig euro) wordt geheven.
Aldus vastgesteld door mr. P.B.M.J. van der Beek-Gillessen, voorzitter, en mr. A.W.M. Bijloos en mr. R. Uylenburg, leden, in tegenwoordigheid van mr. M. Kos, ambtenaar van staat.
w.g. Van der Beek-Gillessen w.g. Kos
voorzitter ambtenaar van staat
Uitgesproken in het openbaar op 6 februari 2013
580.