ECLI:NL:RVS:2013:1267

• Datum uitspraak: 25 september 2013
• Publicatiedatum: 25 september 2013
• Zaaknummer: 201300403/1/A4
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: W. Sorgdrager
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 2 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging besluit bestuursdwang wegens onvoldoende motivering herleiding huisvuilzak

Het college van burgemeester en wethouders van Den Haag heeft op 11 september 2012 schriftelijk bevestigd dat zij op 30 juli 2012 spoedeisende bestuursdwang toepaste door een huisvuilzak met huishoudelijke afvalstoffen te verwijderen die in strijd was met de Afvalstoffenverordening 2010 werd aangeboden. De kosten van deze bestuursdwang werden aan appellant opgelegd. Appellant maakte bezwaar tegen dit besluit, dat door het college ongegrond werd verklaard, waarna appellant beroep instelde bij de Raad van State.

De kern van het geschil is of appellant als overtreder kan worden aangemerkt, nu in de huisvuilzak een poststuk met haar naam- en adresgegevens werd aangetroffen. Appellant betoogde dat zij de overtreding niet heeft gepleegd en dat het poststuk mogelijk door een ander lid van de vereniging van eigenaren in de zak is gedaan. Zij stelde dat het college onvoldoende had onderzocht en gemotiveerd dat zij daadwerkelijk de overtreding had begaan.

De Raad van State overweegt dat volgens vaste jurisprudentie de overtreder degene is die het voorschrift daadwerkelijk schendt, en dat de aanwezigheid van naam- en adresgegevens in beginsel tot de overtreder leidt, tenzij aannemelijk wordt gemaakt dat dit niet het geval is. In deze zaak is niet duidelijk of het aangetroffen stuk daadwerkelijk post aan appellant betreft en of zij het heeft aangeboden. Het college heeft dit onvoldoende gemotiveerd in strijd met artikel 7:12, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht.

Daarom wordt het beroep gegrond verklaard en het besluit van 29 november 2012 vernietigd. Het college wordt tevens verplicht het betaalde griffierecht aan appellant te vergoeden. Verdere stellingen behoeven geen bespreking en er zijn geen proceskosten toegekend.

Uitkomst: Het beroep wordt gegrond verklaard en het besluit tot bestuursdwang wordt vernietigd wegens onvoldoende motivering.

Uitspraak

201300403/1/A4.

Datum uitspraak: 25 september 2013

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak in het geding tussen:

[appellante], wonend te Den Haag,

en

het college van burgemeester en wethouders van Den Haag,

verweerder.

Procesverloop

Bij besluit van 11 september 2012 heeft het college zijn beslissing om op 30 juli 2012 spoedeisende bestuursdwang jegens [appellante] toe te passen wegens het in strijd met de Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag en het Uitvoeringsbesluit Afvalstoffenverordening 2010 van de gemeente Den Haag aanbieden van huishoudelijke afvalstoffen, op schrift gesteld. Daarbij heeft het college vermeld dat de kosten van de toepassing van bestuursdwang (in totaal € 119,00) voor rekening van [appellante] komen.

Bij besluit van 29 november 2012 heeft het college het door [appellante] hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Tegen dit besluit heeft [appellante] beroep ingesteld.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 1 augustus 2013, waar [appellante] het college, vertegenwoordigd door mr. W.G.C. Wijsman, werkzaam bij de gemeente, zijn verschenen.

Overwegingen

1. Ingevolge artikel 10, eerste lid, van de Afvalstoffenverordening stelt het college de dagen en tijden vast waarop categorieën huishoudelijke afvalstoffen ter inzameling kunnen worden aangeboden.

Ingevolge het tweede lid is het verboden huishoudelijke afvalstoffen op andere dagen en tijden ter inzameling aan te bieden dan krachtens het eerste lid is bepaald.

Ingevolge artikel 6, tweede lid, van het Uitvoeringsbesluit is het aanbieden van inzamelmiddelen toegestaan vanaf 22.00 uur op de avond voorafgaand aan de dag van inzameling tot 7.45 uur op de dag van inzameling zelf.

2. De toepassing van spoedeisende bestuursdwang heeft bestaan uit het verwijderen van een huisvuilzak met huishoudelijke afvalstoffen die op 30 juli 2012 is aangetroffen ter hoogte van de Laan van Meerdervoort 492B te Den Haag. Omdat in de huisvuilzak de naam- en adresgegevens van [appellante] zijn aangetroffen, stelt het college zich op het standpunt dat de huisvuilzak van haar afkomstig is en dat zij, nu niet is gebleken dat zij niet degene is geweest die het te handhaven voorschrift daadwerkelijk heeft geschonden, deze in strijd met artikel 10, tweede lid, van de Afvalstoffenverordening in samenhang gelezen met artikel 6, tweede lid, van het Uitvoeringsbesluit ter inzameling heeft aangeboden.

3. [appellante] betoogt dat zij de overtreding niet heeft gepleegd, zodat de kosten van bestuursdwang niet op haar kunnen worden verhaald. Zij stelt dat zij wekelijks nachtdienst heeft van zondag op maandag en haar huisvuil ’s ochtends direct na thuiskomst ter inzameling aanbiedt. Op de dag waarop de huisvuilzak is aangetroffen, wordt in de straat waar zij woont het huisvuil opgehaald, zodat het onaannemelijk is dat zij op die dag naar de verderop gelegen Laan van Meerdervoort zou lopen om de huisvuilzak aan te bieden, zo stelt zij.

Verder voert [appellante] aan dat zij mogelijk aan haar als voorzitter van de vereniging van eigenaren gerichte post aan iemand van de vereniging heeft gegeven en dat diegene het stuk in een huisvuilzak heeft gedaan en ter inzameling heeft aangeboden. [appellante] betoogt dat het college in het bestreden besluit ten onrechte niet is ingegaan op deze stelling.

Volgens [appellante] blijkt uit de rapportage van de toezichthouder niet dat het aangetroffen poststuk het enige stuk met adresgegevens was. Nu het risico van ongewenste verplaatsing van een deugdelijk aangeboden huisvuilzak geheel voor rekening van de aanbieder daarvan komt, mag naar haar stelling van het college worden verwacht dat het ook na het aantreffen van een poststuk bevindingen doet en vermeldt in de rapportage.

4. Naar vaste jurisprudentie is overtreder degene die het te handhaven voorschrift daadwerkelijk schendt. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 1 juni 2005 in zaak nr. 200501068/1), zal in de regel mogen worden aangenomen dat de persoon tot wie de aangetroffen afvalstoffen kunnen worden herleid, ook de overtreder is. Dit geldt echter niet indien diegene aannemelijk maakt dat hij niet degene is geweest die het te handhaven voorschrift daadwerkelijk heeft geschonden.

5. Niet in geschil dat de aangetroffen huisvuilzak onjuist is aangeboden. Nu in de huisvuilzak een poststuk is aangetroffen met daarop de naam- en adresgegevens van [appellante], is de huisvuilzak in beginsel tot haar herleidbaar. Volgens de foto, behorend bij het rapport van de toezichthouder, dat het college aan het besluit van 11 september 2012 ten grondslag heeft gelegd, is in de huisvuilzak een stuk papier aangetroffen met daarop handgeschreven de naam- en adresgegevens van [appellante]. Het rapport noch de foto geeft duidelijkheid over de aard van het aangetroffen stuk. Hierdoor kan niet worden vastgesteld of het een aan [appellante] geadresseerd poststuk betreft, waarvan mag worden aangenomen dat zij het heeft ontvangen, in een huisvuilzak heeft gedaan en vervolgens ter inzameling heeft aangeboden. Gelet hierop heeft het college in strijd met artikel 7:12, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht onvoldoende draagkrachtig gemotiveerd dat de huisvuilzak tot [appellante] herleidbaar is en zij daarom kan worden aangemerkt als overtreder van de Afvalstoffenverordening.

6. Het beroep is reeds hierom gegrond. Het bestreden besluit dient te worden vernietigd. Hetgeen [appellante] voor het overige heeft aangevoerd, behoeft geen bespreking.

7. Van proceskosten die voor vergoeding in aanmerking komen, is niet gebleken.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I. verklaart het beroep gegrond;

II. vernietigt het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Den Haag van 29 november 2012, kenmerk B.4.12.2062.001;

III. gelast dat het college van burgemeester en wethouders van Den Haag aan [appellante] het door haar voor de behandeling van het beroep betaalde griffierecht ten bedrage van € 156,00 (zegge: honderdzesenvijftig euro) vergoedt.

Aldus vastgesteld door mr. W. Sorgdrager, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R. van Heusden, ambtenaar van staat.

w.g. Sorgdrager w.g. Van Heusden

lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat

Uitgesproken in het openbaar op 25 september 2013

163-792.