Uitspraak
200305137/1.
Datum uitspraak: 24 maart 2004
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellante], gevestigd te Papendrecht,
tegen de uitspraak van de rechtbank Dordrecht van 27 juni 2003 in het geding tussen:
appellante
en
de burgemeester van Papendrecht.
1. Procesverloop
Bij besluit van 22 januari 2002 heeft de burgemeester van Papendrecht (hierna: de burgemeester) aan appellante voor één jaar vergunning verleend voor het exploiteren van een horecabedrijf in het pand aan de [locatie] te Papendrecht.
Bij besluit van 16 juli 2002 heeft de burgemeester het daartegen door appellante gemaakte bezwaar gedeeltelijk gegrond en voor het overige ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 27 juni 2003, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank Dordrecht (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellante ingestelde beroep gegrond verklaard en dat besluit vernietigd. Deze uitspraak is aangehecht.
Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 4 augustus 2003, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht.
Bij brief van 12 september 2003 heeft de burgemeester van antwoord gediend.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 10 februari 2004, waar appellante, vertegenwoordigd door mr. N.A.M. de Bie, en de burgemeester, vertegenwoordigd door mr. M.C. van Es, ambtenaar der gemeente, zijn verschenen.
2. Overwegingen
2.1. Het hoger beroep is gericht tegen de overweging dat de burgemeester vergunning voor een bepaalde periode kan verlenen en dat niet kan worden geoordeeld dat de burgemeester in dit geval niet in redelijkheid van die bevoegdheid gebruik heeft kunnen maken.
2.2. Bij besluit van 19 mei 2003 heeft de burgemeester aan appellante voor onbepaalde tijd vergunning verleend. Het daartegen door een omwonende ingediende bezwaarschrift is ingetrokken.
Terzake van de vraag of appellante onder die omstandigheden nog belang heeft bij het hoger beroep, heeft appellante gesteld dat zij voor een bedrag van ongeveer € 10.000,-- schade heeft geleden, onder meer bestaande in kosten van rechtsbijstand en hogere rentelasten, omdat op basis van een tijdelijke vergunning geen gewone financiering kon worden verkregen. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in de uitspraak van 5 juni 2002 in zaak no. 200106139/1 (www.raadvanstate.nl en AB 2002, 349), is voor het kunnen aannemen van belang bij hoger beroep, uitsluitend wegens gestelde schade, vereist dat tot op zekere hoogte aannemelijk wordt gemaakt dat deze schade daadwerkelijk is opgekomen als gevolg van het in beroep bestreden besluit.
Appellante heeft de gestelde door het besluit veroorzaakte schade niet tot op zekere hoogte aannemelijk gemaakt. Evenmin is gebleken dat appellante overigens nog enig belang heeft bij beoordeling in hoger beroep van dit geschil. Het gestelde principiële belang kan, naar vaste jurisprudentie, niet als zodanig in aanmerking genomen worden.
2.3. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk.
2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Recht doende in naam der Koningin:
verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk.
Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, Voorzitter, en mr. T.M.A. Claessens en mr. A.W.M. Bijloos, Leden, in tegenwoordigheid van mr. P.M.M. de Leeuw-van Zanten, ambtenaar van Staat.
w.g. Loeb w.g. De Leeuw-van Zanten
Voorzitter ambtenaar van Staat
Uitgesproken in het openbaar op 24 maart 2004
97-402.