ECLI:NL:RBZWB:2026:3006

• Datum uitspraak: 16 april 2026
• Publicatiedatum: 15 april 2026
• Zaaknummer: 02-245171-25
• Instantie: Rechtbank Zeeland-West-Brabant
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Deels toewijzend
• Procedures: Op tegenspraak
• Rechters: J. Bergen; N.C.W. Haesen; L.W. Boogert
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Veroordeling voor openlijk geweld in vereniging met deels voorwaardelijke gevangenisstraf

Op 17 september 2025 vond een ruzie plaats op het terrein van een woonadres in [plaats], waarbij twee minderjarige aangevers werden geslagen met een hamer en moersleutel door twee volwassen mannen, waaronder verdachte. Verdachte was betrokken bij de ruzie en werd gezien met een hamer in zijn hand.

De rechtbank oordeelde dat niet met voldoende zekerheid kon worden vastgesteld dat verdachte de aangever [benadeelde 1] op zijn hoofd had geslagen, waardoor hij werd vrijgesproken van poging zware mishandeling. Wel werd bewezen verklaard dat verdachte openlijk geweld in vereniging heeft gepleegd tegen de aangevers door hen te slaan met gereedschap op een voor publiek toegankelijke binnenplaats, wat de openbare orde verstoorde.

De rechtbank legde een gevangenisstraf van 60 dagen op, waarvan 56 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Daarnaast werden schadevergoedingen toegekend aan de benadeelden: €325,- immateriële schade aan [benadeelde 2] en €999,- (materieel en immaterieel) aan [benadeelde 1], met wettelijke rente en hoofdelijkheid met de medeverdachte. De vordering voor verlies van oordopjes werd afgewezen wegens onvoldoende bewijs.

Uitkomst: Verdachte wordt vrijgesproken van poging zware mishandeling, veroordeeld voor openlijk geweld in vereniging met 60 dagen gevangenisstraf waarvan 56 voorwaardelijk en moet schadevergoeding betalen aan de slachtoffers.

Uitspraak

Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT

Strafrecht

Zittingsplaats: Middelburg

Parketnummer: 02-245171-25

Vonnis van de meervoudige kamer van 16 april 2026

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2000,

vertrokken, onbekend waarheen.

1. Onderzoek op de terechtzitting

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 02 april 2026. Tegen verdachte is verstek verleend. De officier van justitie mr. M. van Leeuwen heeft zijn standpunt kenbaar gemaakt.

2. De tenlastelegging

De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte op 17 september 2025 te [plaats] heeft gepoogd [benadeelde 1] zwaar te mishandelen, subsidiair openlijk geweld in vereniging heeft gepleegd tegen [benadeelde 2] en/of [benadeelde 1] , meer subsidiair [benadeelde 2] en/of [benadeelde 1] heeft mishandeld.

3. De voorvragen

De dagvaarding is geldig.

De rechtbank is bevoegd.

De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.

Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.

4. De beoordeling van het bewijs

4.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het primair ten laste gelegde feit, de poging zware mishandeling, heeft gepleegd en baseert zich hierbij op de bewijsmiddelen.

4.2.

Het oordeel van de rechtbank

4.2.1.

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

4.2.2.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Vaststelling van de feiten

Op 17 september 2025 vindt er op het terrein van [woonadres] in [plaats] een ruzie plaats bij de fietsreparatiecontainer (hierna: de container). Bij deze ruzie zijn in eerste instantie drie personen betrokken, namelijk drie mannen die op dat terrein gehuisvest zijn binnen de afdeling voor volwassenen. Twee van deze mannen, de een gekleed in een zwarte trui met rode details en de ander in een groene trui of shirt, schreeuwen en vechten met de derde man. Aangever [benadeelde 2] probeert deze ruzie te sussen, waarna de agressie zich op hem en zijn vriend, aangever [benadeelde 1] , richt en niet langer op de derde volwassen man. Tijdens de ruzie tussen de aangevers, allebei minderjarig, en de twee volwassen mannen wordt aangever [benadeelde 1] op zijn been en tegen zijn hoofd geslagen met een hamer en in zijn gezicht met een moersleutel. Aangever [benadeelde 2] wordt met een hamer op zijn been en arm geslagen. Hierdoor lopen beiden letsel op.

Rol van verdachte

Uit het dossier en het onderzoek ter terechtzitting leidt de rechtbank met betrekking tot de betrokkenheid van verdachte het volgende af.

Verdachte was op 17 september 2025 samen met [medeverdachte] , aan het werk in de container. Verdachte was betrokken bij de ruzie. Dit volgt uit de verklaring van [getuige] , die verdachte aanwijst als een van de twee betrokken volwassen mannen en uit de verklaring van verdachte zelf. Verdachte bevestigt zijn betrokkenheid in zijn verklaring bij de politie, maar geeft aan daarbij alleen uit zelfverdediging te hebben gehandeld. Verdachte had op dat moment gereedschap tot zijn beschikking en wordt tijdens de ruzie ook met een hamer in zijn hand gezien.

Poging zware mishandeling

De rechtbank stelt vast dat aangever [benadeelde 1] met een hamer op zijn hoofd is geslagen. Dit volgt niet alleen uit de verklaring van aangever, maar ook uit het waargenomen letsel door [verbalisant] en de bijgevoegde foto’s waarop het letsel te zien is. Daarnaast heeft de rechtbank vastgesteld dat verdachte betrokken is bij de ruzie. De rechtbank staat dan ook voor de vraag of verdachte degene is die aangever [benadeelde 1] op zijn hoofd heeft geslagen met een hamer. Voor de beantwoording van deze vraag heeft de rechtbank gekeken naar de verklaringen van de aangevers en de verklaring van [getuige] . Aangever [benadeelde 1] omschrijft persoon 1 als een persoon met een dun postuur, ongeveer tussen de 40 en 50 jaar oud, met kort donker haar en een donkere baard met grijze haren. Deze persoon droeg een zwart shirt met lange mouwen en een pet. De tweede persoon omschrijft hij als een persoon met een normaal postuur, vermoedelijk tussen de 30 en 40 jaar oud, met kort zwart haar en een stoppelbaard. Deze persoon zou een wit of zwart T-shirt met korte mouwen hebben gedragen. Aangever verklaart dat hij op zijn hoofd is geslagen door persoon 2. Aangever [benadeelde 2] beschrijft slechts één van de twee personen. Dit zou een kale man zijn van ongeveer 30 jaar. [getuige] zegt dat één persoon een zwarte trui met rode details droeg en de ander iets groens. Uit haar verklaring volgt onvoldoende duidelijk of zij de mishandeling van aangever [benadeelde 1] heeft gezien of dat zij hier later over heeft gehoord. Daar komt nog bij dat zij niet verdachte, maar [medeverdachte] aanwijst als diegene die aangever [benadeelde 1] heeft mishandeld. De aangevers en de getuige hebben wisselend verklaard over het signalement van de daders. Bovendien zijn deze omschrijvingen (te) algemeen en in geval van de aangevers passen de omschrijvingen onvoldoende bij het uiterlijk of de kleding van de verdachten.

Hoewel de rechtbank op grond van het dossier kan vaststellen dat aangever [benadeelde 1] op zijn hoofd is geslagen met een hamer tijdens de ruzie en verdachte en de medeverdachte betrokken zijn bij de ruzie, blijft onduidelijk door wie dit letsel is toegebracht. De rechtbank is van oordeel dat niet buiten gerede twijfel is komen vast te staan dat het verdachte is geweest die aangever [benadeelde 1] op zijn hoofd heeft geslagen met een hamer. Zij zal verdachte daarom vrijspreken van het primair ten laste gelegde feit.

Openlijke geweldpleging

Voor een bewezenverklaring van het plegen van openlijk geweld in vereniging is niet vereist dat elk van de deelnemers zich schuldig heeft gemaakt aan alle onderdelen van de tenlastelegging. Van het in vereniging plegen van geweld is sprake indien de verdachte een voldoende significante of wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan het geweld. Deze bijdrage hoeft niet van fysiek gewelddadige aard te zijn, maar er moet wel sprake zijn van een gedraging die het geweld bevorderd. Daarnaast moet dit geweld ‘openlijk’ zijn gepleegd. Dat wil zeggen dat de geweldpleging zich op zodanige wijze en op een zodanige plaats moet hebben voltrokken dat de openbare orde is verstoord. Hiervoor is niet vereist dat ten tijde en ter plaatse van het plegen van het geweld publiek aanwezig was of feitelijk vrije toegang of zicht bestond op hetgeen gebeurde. De mogelijke aanwezigheid van in zekere zin willekeurig publiek bepaalt mede of van openlijkheid sprake is. Ook de mate van verstoring van de normale gang van zaken kan daarbij van belang zijn.

Verdachte was, samen met de medeverdachte, betrokken bij de ruzie. Uit de verklaringen van aangevers en van [getuige] leidt de rechtbank af dat beiden geweldshandelingen verricht tegen de aangevers door hen te slaan met gereedschap. Verdachte heeft aldus een voldoende significante bijdrage geleverd aan het geweld. Het geweld is gepleegd op het terrein van het [woonadres] . Een terrein dat toegankelijk is voor alle daar gehuisveste [personen] , voor het personeel en voor bezoekers. Het geweld vond plaats op de binnenplaats, een plek voor gemeenschappelijk gebruik. Van het geweld zijn meerdere [personen] en personeelsleden van het [woonadres] getuige geweest, zo blijkt uit de verklaring van [getuige] , zelf medewerker van het [woonadres] . Gelet op het voorgaande staat voor de rechtbank vast dat de geweldpleging openlijk heeft plaatsgevonden.

De rechtbank acht het subsidiair ten laste gelegde feit, de openlijke geweldpleging in vereniging, wettig en overtuigend bewezen.

4.3.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

op 17 september 2025 te [plaats]
openlijk , te weten op de binnenplaats van
het [woonadres] te [plaats] (gelegen aan [woonadres] ), in vereniging geweld heeft gepleegd tegen meerdere personen
, te weten [benadeelde 2] en/of [benadeelde 1] ,
door die [benadeelde 2] en/of [benadeelde 1] met een hamer en/of moersleutel te slaan op/tegen het gezicht en/of het hoofd en/of de arm en/of het been.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5. De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.

Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.

6. De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van drie maanden met aftrek van voorarrest.

6.2.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Verdachte heeft zich met de medeverdachte schuldig gemaakt aan het openlijk in vereniging plegen van geweld tegen [benadeelde 1] en [benadeelde 2] . Zij zijn door de verdachten geslagen met een hamer en moersleutel. Met zijn handelen heeft verdachte inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van de slachtoffers. Voor de slachtoffers is het een zeer bedreigende en beangstigende situatie geweest, die bovendien, zoals volgt uit de toelichtingen bij de verzoeken tot schadevergoeding, nog steeds voor gevoelens van angst en onveiligheid bij hen zorgt. Daarbij had het letsel met het gebruik van genoemd gereedschap vele malen ernstiger kunnen zijn. Daarnaast leiden feiten als deze tot gevoelens van onrust in de maatschappij.

Ten aanzien van de strafoplegging heeft de rechtbank acht geslagen op de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht, de aard en ernst van het feit en de impact daarvan op de slachtoffers, alsmede de persoonlijke omstandigheden van verdachte zoals deze volgen uit het dossier. .De rechtbank acht een gevangenisstraf gelijk aan het voorarrest passend en geboden met daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf om verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst opnieuw aan strafbare feiten schuldig te maken.

Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 60 dagen met aftrek van voorarrest waarvan 56 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar passend en geboden.

7. De vorderingen van de benadeelde partijen

[benadeelde 2]

heeft een immateriële schadevergoeding van € 325,- gevorderd voor het ten laste gelegde feit.

De rechtbank heeft hiervoor bewezen verklaard dat verdachte het openlijk geweld in vereniging tegen [benadeelde 2] heeft gepleegd. Dit betekent dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij als gevolg daarvan te vergoeden.

Als schade die het gevolg is van een onrechtmatige daad, een nadeel betreft dat niet uit vermogensschade bestaat, heeft de benadeelde op grond van artikel 6:106, eerste lid, aanhef en onder b van het Burgerlijk Wetboek (BW) recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding indien de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, in zijn eer of goede naam is geschaad of op andere wijze in zijn persoon is aangetast.

[benadeelde 2] heeft ten gevolge van het bewezenverklaarde feit lichamelijk letsel opgelopen. Dit betekent dat sprake is van een geval waarin recht bestaat op vergoeding van immateriële schade. De rechtbank zal het gevorderde bedrag € 325,- toewijzen.

[benadeelde 1]

heeft een vordering tot schadevergoeding ingediend van € 1.005,95, waarvan 105,95 aan materiële schade en € 900,- aan immateriële schade.

De rechtbank heeft hiervoor bewezen verklaard dat verdachte het openlijk geweld in vereniging tegen [benadeelde 1] heeft gepleegd. Dit betekent dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij als gevolg daarvan te vergoeden.

De vordering met betrekking tot de materiële schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 99,- voor reparatiekosten van zijn telefoonscherm. De vordering is voor dit deel voldoende onderbouwd.

Voor zover de vordering ziet op schade als gevolg van het verlies van de oordopjes, zal [benadeelde 1] niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering. Uit de overlegde stukken kan niet zonder meer worden afgeleid dat [benadeelde 1] deze vanwege het strafbare feit is verloren. Ter beoordeling van dit deel van de vordering is nader debat nodig en eventuele bewijsvoering waarvoor dit strafgeding zich niet leent. Dit deel van de vordering kan desgewenst bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

De vordering met betrekking tot de immateriële schade wordt volledig toegewezen, gelet op de onderbouwing en de hoogte van schadevergoedingen die in min of meer vergelijkbare gevallen zijn toegekend. Immateriële schade komt op grond van artikel 6:106, eerste lid, aanhef en onder b van het Burgerlijk Wetboek voor vergoeding in aanmerking indien - onder andere - sprake is van lichamelijk letsel bij de benadeelde. Uit de stukken blijkt dat [benadeelde 1] ten gevolge van het bewezenverklaarde feit lichamelijk letsel heeft opgelopen en voorts dat zijn lopende behandeling in verband met PTSS door het feit aanzienlijk is belemmerd.

Hoofdelijkheid, wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank stelt vast dat verdachte het strafbare feit samen met een ander heeft gepleegd en dat zij naar burgerlijk recht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de gehele schade. Daarom zal de rechtbank de vordering en de schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen. Dit betekent dat verdachte niet meer hoeft te betalen voor zover het bedrag door zijn mededader is betaald, en andersom.

Tevens zal de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen vanaf het tijdstip waarop het feit werd gepleegd, te weten 17 september 2025.

De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.

8. De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f en 141 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

9. Beslissing

De rechtbank:

-
spreekt verdachte vrij van het primair ten laste gelegde feit;

Bewezenverklaring

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

- verklaart dat het bewezenverklaarde het volgende strafbare feit oplevert:

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen

- verklaart verdachte strafbaar;

Strafoplegging

- veroordeelt verdachte tot
een gevangenisstraf van 60 (zestig) dagen, waarvan 56 (zesenvijftig) dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 (twee) jaar ;

- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van de straf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd de hierna vermelde voorwaarde niet heeft nageleefd;

- stelt als
algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;

Benadeelde partijen

[benadeelde 2]

- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [benadeelde 2] van € 325,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 17 september 2025 tot aan de dag der voldoening;

- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;

- bepaalt dat verdachte met de mededader hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;

- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [benadeelde 2] , € 325,- te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 17 september 2025 tot aan de dag der voldoening;

- bepaalt dat bij niet betaling 3 (drie) dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;

- bepaalt dat verdachte met de mededader hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;

- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;

[benadeelde 1]

- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [benadeelde 1] van € 999,-, waarvan € 99,- aan materiële schade en € 900,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 17 september 2025 tot aan de dag der voldoening;

- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;

- verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;

- bepaalt dat verdachte met de mededader hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;

- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [benadeelde 1] , € 999,- te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 17 september 2025 tot aan de dag der voldoening;

- bepaalt dat bij niet betaling 9 (negen) dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;

- bepaalt dat verdachte met de mededader hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag;

- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd.

Dit vonnis is gewezen door mr. J. Bergen, voorzitter, en mr. N.C.W. Haesen en mr. L.W. Boogert, rechters, in tegenwoordigheid van C.A. Lequin, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 16 april 2026.

De griffier is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.

Bijlage I: De tenlastelegging

hij op of omstreeks 17 september 2025 te [plaats] , heeft gepoogd om [benadeelde 1]
opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, door die [benadeelde 1] met een hamer
en/of schroevendraaier en/of moersleutel te slaan op/tegen het gezicht en/of het
hoofd, althans op/tegen het lichaam;

( art 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht, art 45 lid 1 Wetboek van Strafrecht )

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou
kunnen leiden:

hij op of omstreeks 17 september 2025 te [plaats] , te weten op de binnenplaats van de
[woonadres] te [plaats] (gelegen aan [woonadres] ), in elk geval op of aan de
openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats, in vereniging,
geweld heeft gepleegd tegen een of meerdere personen te weten [benadeelde 2]
[benadeelde 2] en/of [benadeelde 1] ,
door die [benadeelde 2] en/of [benadeelde 1] :
- (met een hamer en/of schroevendraaier en/of moersleutel) te slaan op/tegen het
gezicht en/of het hoofd en/of de arm en/of het been, althans op/tegen het lichaam;

( art 141 lid 1 Wetboek van Strafrecht )

meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of
zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 17 september 2025 te [plaats] , [benadeelde 2] en/of [benadeelde 1]
[benadeelde 1] heeft mishandeld, door die [benadeelde 2] en/of [benadeelde 1] :
- (met een hamer en/of schroevendraaier en/of moersleutel) te slaan op/tegen het
gezicht en/of het hoofd en/of de arm en/of het been, althans op/tegen het lichaam;

( art 300 lid 1 Wetboek van Strafrecht)