ECLI:NL:RBZWB:2024:2682

• Datum uitspraak: 25 april 2024
• Publicatiedatum: 24 april 2024
• Zaaknummer: 02/306291-23
• Instantie: Rechtbank Zeeland-West-Brabant
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Op tegenspraak
• Rechters: J. Bergen; H. Skalonjic; E.A. van Beelen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 13 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Voorhanden hebben vuurwapen en bedreiging met vuurwapen in woning met minderjarige

De rechtbank Zeeland-West-Brabant heeft op 25 april 2024 uitspraak gedaan in de strafzaak tegen verdachte, die ervan werd verdacht een vuurwapen en patroonmagazijn voorhanden te hebben gehad en zijn zwangere partner te hebben bedreigd met een vuurwapen. De zaak werd inhoudelijk behandeld op 11 april 2024.

Het bewijs bestond uit de bekennende verklaring van verdachte, het aantreffen van het vuurwapen in de woning van het slachtoffer, WhatsApp-berichten van het slachtoffer aan haar moeder en getuigenverklaringen. Hoewel het slachtoffer later bij de politie verklaarde dat zij de berichten aan haar moeder had verzonnen, achtte de rechtbank de oorspronkelijke berichten authentiek en betrouwbaar. Verdachte ontkende de bedreiging, maar de rechtbank hechtte hieraan geen geloof.

De rechtbank verklaarde wettig en overtuigend bewezen dat verdachte in de periode van 17 tot 19 november 2023 een vuurwapen en patroonmagazijn voorhanden had en op 19 november 2023 zijn zwangere partner bedreigde met het vuurwapen, waarbij ook een minderjarig kind aanwezig was. Verdachte werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 182 dagen, waarvan 165 dagen voorwaardelijk met bijzondere voorwaarden, en een taakstraf van 120 uur. De bijzondere voorwaarden omvatten onder meer gedragsinterventies, meldplicht, alcoholverbod en controle op middelengebruik.

De rechtbank hield rekening met het feit dat verdachte sinds de schorsing van zijn voorlopige hechtenis geen nieuwe feiten had gepleegd, zorg draagt voor zijn pasgeboren kind en een vaste baan heeft. Het onvoorwaardelijke deel van de straf werd gelijkgesteld aan de tijd die verdachte in voorarrest had doorgebracht, zodat hij niet opnieuw gedetineerd wordt. De reclassering houdt toezicht op de naleving van de voorwaarden.

Uitkomst: Verdachte is veroordeeld tot 182 dagen gevangenisstraf, waarvan 165 dagen voorwaardelijk, en een taakstraf van 120 uur wegens het voorhanden hebben van een vuurwapen en bedreiging van zijn zwangere partner.

Uitspraak

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT

Strafrecht

Zittingsplaats: Middelburg

parketnummer: 02/306291-23

vonnis van de meervoudige kamer van 25 april 2024

in de strafzaak tegen

[verdachte] ,

geboren op [geboortedag] 2000 te [geboorteplaats] ,

wonende te [woonadres] ,

raadsman mr. P.A. Groenhuis, advocaat te Breda.

1. Onderzoek van de zaak

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 11 april 2024, waarbij de officier van justitie, mr. D. Colak, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2. De tenlastelegging

De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:

1. in de periode van 17 november 2023 tot en met 19 november 2023 een vuurwapen en een patroonmagazijn voorhanden heeft gehad;

2. op 19 november 2023 [slachtoffer] (hierna: [slachtoffer] ) heeft bedreigd met een vuurwapen en daarbij dreigende woorden heeft geuit.

3. De voorvragen

De dagvaarding is geldig.

De rechtbank is bevoegd.

De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.

Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.

4. De beoordeling van het bewijs

4.1

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan en baseert zich ten aanzien het onder 1 ten laste gelegde feit op de bekennende verklaring van verdachte, het aantreffen van het vuurwapen bij verdachte en het proces-verbaal van beschrijving en categorisering van het wapen. Ten aanzien van het onder 2 ten laste gelegde feit baseert de officier van justitie zich op de verklaring van [getuige] , de WhatsAppberichten en de verklaring van verdachte dat hij een vuurwapen voorhanden heeft gehad.

4.2

Het standpunt van de verdediging

Met betrekking tot het onder 1 ten laste gelegde feit heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat dit bewezen kan worden verklaard.

De raadsman heeft vrijspraak van het onder 2 ten laste gelegde feit bepleit en wijst daarbij op de omstandigheid dat [slachtoffer] geen aangifte heeft gedaan en verwijst naar de verklaring van [slachtoffer] bij de politie. [slachtoffer] heeft bij de politie verklaard dat zij de WhatsAppberichten die zij naar haar moeder heeft verstuurd, heeft verzonnen.

4.3

Het oordeel van de rechtbank

4.3.1

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

4.3.2

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Verdachte heeft ontkend dat hij [slachtoffer] heeft bedreigd. De rechtbank hecht aan deze verklaring geen geloof. Verdachte heeft erkend dat hij en [slachtoffer] een heftige ruzie hadden en dat hij erg dronken was. [slachtoffer] heeft de ochtend na het incident haar moeder geappt dat verdachte een pistool op haar had gericht, daarbij aan haar buik had gezeten - zij was zwanger - en had gezegd “nog even en dan zijn wij met zijn tweetjes”. Die middag heeft de politie ook daadwerkelijk een vuurwapen bij verdachte aangetroffen, terwijl hij in de woning van [slachtoffer] was. Weliswaar heeft [slachtoffer] negen dagen later bij de politie verklaard dat wat zij had geappt niet waar was, maar daaraan gaat de rechtbank voorbij, in aanmerking genomen dat uit de verklaring niet duidelijk is geworden waarom zij hierover tegen haar moeder zou hebben gelogen. Daarbij komt dat [slachtoffer] in haar verklaring bij de politie vooral benadrukt dat zij het erg vond dat zij de reden was dat verdachte nog steeds vast zat, dat zij en verdachte weer dagelijks contact hadden en zij de relatie met verdachte nog een kans wilde geven omdat ze zwanger van hem was. Het voorgaande maakt haar verklaring bij de politie over de ten laste gelegde gebeurtenissen minder geloofwaardig ten opzichte van de verstuurde WhatsAppberichten aan haar moeder, die op de rechtbank authentiek en betrouwbaar overkomen. De rechtbank acht daarmee het onder 2 ten laste gelegde feit bewezen.

4.4

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte:

1

in de periode van 17 november 2023 tot en met 19 november 2023 te [plaats] een wapen van categorie III, onder 1 van de Wet wapens en munitie, te weten

- een pistool, van het merk BBM (fabrieksmerk Bruni), type 315, kaliber 6,35 mm zijnde een vuurwapen in de vorm van een pistool en

- een wapenonderdeel als bedoeld in artikel 3 lid 1 van de Wet wapens en munitie, te weten een patroonmagazijn, merk onbekend, onder andere geschikt voor kogelpatronen van het kaliber 6,35 mm, voorhanden heeft gehad;

2

hij op 19 november 2023 te [plaats] [slachtoffer] (terwijl zij zwanger is) heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door een vuurwapen (te weten een pistool van categorie III onder 1 van de Wet Wapens en Munitie)
op voornoemde [slachtoffer] te richten en door aan de buik te zitten van voornoemde [slachtoffer] en die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen "Nog even en dan zijn wij met z'n tweetjes".

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5. De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.

Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.

6. De strafoplegging

6.1

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 182 dagen, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan 165 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en de bijzondere voorwaarden zoals deze door de reclassering zijn geadviseerd.

6.2

Het oordeel van de rechtbank

Verdachte heeft zijn destijds zwangere partner in haar eigen woning op ernstige wijze bedreigd door een vuurwapen op haar te richten, aan haar buik te zitten en daarbij dreigende woorden te uiten. De zoon van het slachtoffer was op dat moment ook in de woning aanwezig. Verdachte heeft door zijn handelen het slachtoffer angst aangejaagd. Het vuurwapen had hij al een aantal dagen in zijn bezit. Verdachte had zich moeten realiseren dat het voorhanden hebben van een vuurwapen tot een levensgevaarlijke situatie had kunnen leiden. Dit temeer nu het wapen in de woning lag terwijl er in de woning een minderjarig kind verbleef.

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van verdachte van 28 februari 2024, waaruit blijkt dat hij in 2023 is veroordeeld voor zware mishandeling en openlijke geweldpleging en in 2021 voor uitgaansgeweld. Verdachte heeft uit deze veroordelingen kennelijk geen lering getrokken.

De rechtbank heeft voorts kennisgenomen van een reclasseringsadvies over verdachte van 28 maart 2023, waaruit volgt dat sprake is van een gemiddeld recidiverisico. De reclassering heeft het vermoeden dat sprake is van agressieproblematiek, die gerelateerd is aan het middelengebruik van verdachte en zijn delictgedrag. Middels diagnostisch onderzoek, behandeling en het volgen van trainingen zal het recidiverisico naar verwachting afnemen. Verdachte is al gestart met een BORG-training en aangemeld voor ambulante behandeling. De reclassering adviseert bij veroordeling van verdachte aan hem op te leggen een (deels) voorwaardelijke straf met als bijzondere voorwaarden een meldplicht, gedragsinterventie agressiebeheersing (BORG-training), gedragsinterventie middelengebruik, ambulante behandelverplichting, een alcoholverbod en meewerken aan middelencontrole. Verdachte heeft ter terechtzitting zich bereid verklaard om zich aan alle voorwaarden te houden.

De rechtbank is van oordeel dat de ernst van de bewezen verklaarde feiten in beginsel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur rechtvaardigt. De rechtbank zal echter ten gunste van verdachte rekening houden met de omstandigheid dat hij sinds de schorsing van de voorlopige hechtenis gedurende een periode van vier maanden geen nieuwe strafbare feiten heeft gepleegd, samen met zijn partner de zorg voor hun pasgeboren kind draagt en een vaste baan heeft, die hij mogelijk kwijtraakt als hij opnieuw vast komt te zitten. De rechtbank zal daarom het grootste deel van de op te leggen gevangenisstraf voorwaardelijk opleggen. Om verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst opnieuw aan strafbare feiten schuldig te maken en om te bewerkstelligen dat hij werkt aan zijn problematiek, zal de rechtbank daaraan de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden verbinden. Het onvoorwaardelijke deel van de gevangenisstraf zal de rechtbank bepalen op 17 dagen, gelijk aan de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, zodat hij nu niet opnieuw gedetineerd raakt. Om recht te doen aan de ernst van de feiten acht de rechtbank het daarnaast passend om aan verdachte een taakstraf van 120 uur op te leggen, te vervangen door 60 dagen vervangende hechtenis indien hij de taakstraf niet naar behoren uitvoert.

7. De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57 en 285 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

8. De beslissing

De rechtbank:

Bewezenverklaring

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4. is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

ten aanzien van feit 1 :

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III

en

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie;

ten aanzien van feit 2:

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht ;

- verklaart verdachte strafbaar;

Strafoplegging

- veroordeelt verdachte tot
een gevangenisstraf voor de duur van 182 dagen, waarvan 165 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar ;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;

- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van de straf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd de hierna vermelde voorwaarden niet heeft nageleefd;

- stelt als
algemene voorwaarde dat:

* verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- stelt als
bijzondere voorwaarden :

* dat verdachte zich uiterlijk binnen vijf werkdagen na het ingaan van de proeftijd zal melden bij Emergis Verslavingszorg op het adres Vrijlandstraat 33e te Middelburg en zich daarna gedurende de proeftijd op door de reclassering te bepalen tijdstippen blijft melden bij deze instelling, zo frequent en zolang de reclassering dat noodzakelijk acht;

* dat verdachte zich gedurende de proeftijd onder behandeling zal stellen van Emergis Forensische Zorg Zeeland, of een soortgelijke zorgverlener, op de tijden en plaatsen als door of namens die instelling aan te geven, waarbij verdachte zich zal houden aan de huisregels en aanwijzingen die hem in het kader van die behandeling worden gegeven, ook wanneer dit het innemen van medicijnen inhoudt;

* dat verdachte gedurende de proeftijd zal (blijven) deelnemen aan de BORG-training, of een andere gedragsinterventie die gericht is op agressiebeheersing, te bepalen door de reclassering, waarbij verdachte zich dient te houden aan de afspraken en aanwijzingen zoals die gedurende deze gedragsinterventie door of namens voornoemde instelling aan verdachte zullen worden gegeven;

* dat verdachte gedurende de proeftijd zal deelnemen aan de gedragsinterventie ‘leefstijltraining middelengebruik’, of een andere gedragsinterventie die gericht is op verslaving en middelen gebruik, te bepalen door de reclassering, waarbij verdachte zich dient te houden aan de afspraken en aanwijzingen zoals die gedurende deze gedragsinterventie door of namens voornoemde instelling aan verdachte zullen worden gegeven;

* dat verdachte zich gedurende de proeftijd zal onthouden van het gebruik van alcohol;

* dat verdachte gedurende de proeftijd meewerkt aan controle van het alcoholverbod en meewerkt aan controle van drugsgebruik om het gebruik daarvan te beheersen. De reclassering kan urineonderzoek en ademonderzoek (blaastest) gebruiken voor de controle. De reclassering bepaalt hoe vaak verdachte wordt gecontroleerd;

-
voorwaarden daarbij zijn:

* dat verdachte ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit, medewerking verleent aan het nemen van vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage biedt;

* dat verdachte medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen;

- geeft opdracht aan de reclassering tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;

- veroordeelt verdachte voorts tot
een taakstraf van 120 uren ;

- beveelt dat indien verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht,
vervangende hechtenis zal worden toegepast van
60 dagen ;

Voorlopige hechtenis

- heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.

Dit vonnis is gewezen door mr. J. Bergen, voorzitter, mr. H. Skalonjic en mr. E.A. van Beelen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. C.E.A.M. van der Ven - van de Riet, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 25 april 2024.