ECLI:NL:RBZWB:2024:1009

Rechtbank Zeeland-West-Brabant

Datum uitspraak
14 februari 2024
Publicatiedatum
20 februari 2024
Zaaknummer
10632332 \ CV EXPL 23-2220 (E)
Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Type
Uitspraak
Uitkomst
Toewijzend
Procedures
  • Bodemzaak
Rechters
  • Borm
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 88 lid 2 RvArt. 6:96 lid 6 BWArt. 6:119 BW
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Hoofdelijke veroordeling tot betaling factuur en incassokosten na niet-nakoming koopovereenkomst

Gedaagden hadden de intentie een pand te kopen en schakelden eiser in voor de eigendomsoverdracht. De koop ging uiteindelijk niet door, maar eiser bracht de gemaakte kosten in rekening. Gedaagden betaalden slechts de helft van de factuur en betaalden het restant niet ondanks aanmaningen.

Tijdens de mondelinge behandeling verschenen gedaagden niet, waardoor hun verweren als onweersproken werden beschouwd. Zij stelden dat het opmaken van een voorlopige akte een service was en dat geen kostenopgave was verstrekt, maar dit werd verworpen omdat in de opdrachtbevestiging stond dat kosten ook bij niet-doorgang in rekening worden gebracht.

De kantonrechter oordeelde dat gedaagden als ervaren vastgoedpartij de factuur dienden te voldoen, wees de vordering toe inclusief wettelijke rente en incassokosten, en veroordeelde hen hoofdelijk in de proceskosten. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.

Uitkomst: Gedaagden worden hoofdelijk veroordeeld tot betaling van €2.011,31 plus wettelijke rente en proceskosten.

Uitspraak

RECHTBANKZEELAND-WEST-BRABANT
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Bergen op Zoom
Zaaknummer: 10632332 \ CV EXPL 23-2220
Vonnis van 14 februari 2024
in de zaak van
MAATSCHAP [eiser],
gevestigd te [plaats 1] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eiser] ,
gemachtigde: [gemachtigde] ,
tegen

1.[gedaagde 1] ,

2.
[gedaagde 2],
beiden wonende te [plaats 2] ,
gedaagde partijen,
hierna samen te noemen: [gedaagden] ,
procederend in persoon.

1.De procedure

1.1.
Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 16 augustus 2023 en de daarin genoemde stukken,
- de mondelinge behandeling van 16 januari 2024, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt. [gedaagden] zijn niet ter zitting verschenen.
1.2.
Ten slotte is vonnis bepaald.

2.De feiten

2.1.
[gedaagden] hadden de intentie om een pand te kopen. [eiser] is daarbij aangezocht om de eigendomsoverdracht te verzorgen. De opdracht is per e-mail van 15 oktober 2021 bevestigd met toezending van de algemene voorwaarden. Artikel 5 van Pro de algemene voorwaarden luidt als volgt:
“ [eiser] licht de cliënten tijdig en duidelijk voor over de financiële consequenties van haar inschakeling, deelt tijdig aan de cliënten mee wanneer meer kosten in rekening zullen worden gebracht dan afgesproken en mag de kosten van haar werkzaamheden niet brengen ten laste van een andere opdracht, ander deel van de opdracht of een ander dan de opdrachtgever.”
2.2.
De koop van het pand is uiteindelijk niet doorgegaan. [eiser] heeft haar uitgevoerde werkzaamheden met de factuur van 26 augustus 2022 in rekening gebracht voor een totaalbedrag van € 3.497,93. De factuur had een betalingstermijn van 14 dagen.
2.3.
[eiser] heeft op 27 oktober 2022 een bedrag van € 1.748,96 van [gedaagden] ontvangen, zodat een bedrag van € 1.748,97 van de factuur onbetaald is gelaten.
2.4.
Ondanks herhaalde aanmaning en sommatie zijn [gedaagden] niet tot betaling van het restant overgegaan.

3.Het geschil

3.1.
[eiser] vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, hoofdelijke veroordeling van [gedaagden] tot betaling van € 2.011,31 (bestaande uit € 1.748,97 aan hoofdsom en € 262,34 aan buitengerechtelijke incassokosten), vermeerderd met rente en proceskosten.
3.2.
[eiser] legt het volgende aan haar vordering ten grondslag. De werkzaamheden zijn in opdracht en voor rekening van [gedaagden] als kopende partij verricht. [gedaagden] dienen deze werkzaamheden te betalen. [eiser] maakt aanspraak op vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten, omdat [gedaagden] niet tot (volledige) betaling is overgegaan.
3.3.
[gedaagden] voeren verweer en concluderen tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] , met veroordeling van [eiser] in de kosten van deze procedure. Hiertoe voeren zij het volgende aan. [gedaagden] gingen er van uit dat het opmaken van een voorlopige akte een service van [eiser] was. [eiser] heeft geen kostenopgave toegezonden, zoals in artikel 5 van Pro de algemene voorwaarden staat. [gedaagden] hebben uit coulance 50% van de factuur betaald.
3.4.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4.De beoordeling

4.1.
Partijen verschillen van mening of [gedaagden] (het restant van) de factuur van 26 augustus 2022 voor de door [eiser] uitgevoerde werkzaamheden moeten betalen.
4.2.
De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgevonden op 16 januari 2024. [gedaagden] zijn, hoewel daartoe opgeroepen, niet verschenen. De kantonrechter kan uit het niet-verschijnen ter terechtzitting de gevolgtrekking maken die zij geraden acht. [1] In dit geval verbindt de kantonrechter aan dit niet-verschijnen van [gedaagden] op de zitting de gevolgtrekking dat de nadere stellingen van [eiser] ter zitting als onweersproken worden geacht.
4.3.
[eiser] heeft ter zitting aangevoerd dat [gedaagden] een ervaren partij is op het gebied van vastgoed. De kantonrechter leidt dat ook af uit de stukken die bij het mondelinge antwoord door [gedaagden] zijn overgelegd, waarin staat dat de “
ervaring uit het verleden is, dat bij het doorgaan van de koop, de nota afrekening wordt gemaakt”. Ook staat onder het stuk van [gedaagden] genaamd pleitnota “ [B.V.] ”, wat er op wijst dat [gedaagden] een vastgoedbedrijf hebben. Het verweer van [gedaagden] dat zij ervan uit gingen dat het opmaken van een voorlopige akte een service zou betreffen, snijdt dan ook geen hout. Daar komt bij dat in de opdrachtbevestiging van 15 oktober 2021 is opgenomen dat de gemaakte kosten in rekening zullen worden gebracht als de transactie niet zou doorgaan.
4.4.
Anders dan door [gedaagden] aangevoerd, staat in artikel 5 van Pro de algemene voorwaarden niet dat een kostenopgave dient te worden toegezonden. Daarnaast is in de opdrachtbevestiging al aangegeven dat bij een intrekking van de opdracht de tot dan gemaakte kosten in rekening zouden worden gebracht. Het verweer van [gedaagden] slaagt daarom niet. [eiser] heeft ter zitting ook nog onweersproken gesteld dat telefonisch overleg heeft plaatsgevonden met [gedaagden] en dat zij nimmer bezwaar hebben gemaakt tegen de hoogte van het honorarium of de hoogte van de factuur.
4.5.
Gelet op het voornoemde zal de gevorderde hoofdsom van € 1.748,97 worden toegewezen.
4.6.
[gedaagden] hebben geen afzonderlijk verweer gevoerd tegen de gevorderde wettelijke rente. Aangezien aan de vereisten van artikel 6:119 BW Pro is voldaan, wordt deze rente toegewezen.
4.7.
[eiser] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. [eiser] heeft aan [gedaagden] een aanmaning gestuurd die voldoet aan de eisen van artikel 6:96 lid 6 BW Pro. De hoogte van de vordering zal worden getoetst aan het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). De gevorderde vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten is niet hoger dan het tarief dat in het Besluit is bepaald. Daarom wordt € 262,34 toegewezen.
4.8.
Uit het voorgaande volgt dat in totaal het volgende bedrag wordt toegewezen:
- hoofdsom
1.748,97
- buitengerechtelijke incassokosten
262,34
+
Totaal
2.011,31
4.9.
[gedaagden] zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden vastgesteld en begroot op:
- kosten van de dagvaarding
107,91
- griffierecht
365,00
- salaris gemachtigde
408,00
(2,00 punten × € 204,00)
- nakosten
102,00
+
Totaal
982,91
4.10.
De veroordelingen worden hoofdelijk uitgesproken. Dat betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen.

5.De beslissing

De kantonrechter
5.1.
veroordeelt [gedaagden] hoofdelijk om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 2.011,31, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW Pro over een bedrag van € 1.748,97 met ingang van 9 september 2022 tot de dag van volledige betaling,
5.2.
veroordeelt [gedaagden] hoofdelijk in de proceskosten van € 982,91, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagden] niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,
5.3.
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door mr. Borm en in het openbaar uitgesproken op 14 februari 2024.

Voetnoten

1.Artikel 88 lid 2 van Pro het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.