Uitspraak
RECHTBANK ZUTPHEN
Sector Straf
Meervoudige kamer
Parketnummer 06/580684-08
Uitspraak d.d. 14 april 2009
tegenspraak / dip
VONNIS
in de zaak tegen:
[verdachte],
geboren te [plaats op 1974],
verblijvende in PI Overijssel, HvB Karelskamp te Almelo.
Raadsman: mr. J.H. Hofstede te Doetinchem.
1. Onderzoek van de zaak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 31 maart 2009.
2. De tenlastelegging
Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
1.
hij op één of meerdere tijdstip(pen) in of omstreeks periode van 18 januari
2007 tot en met 15 december 2008 te Winterswijk (telkens) door geweld of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of bedreiging met geweld of andere feitelijkhe(i)d(en) [slachtoffer] (geboren [1995]) heeft gedwongen tot het ondergaan van (een) handeling(en) die bestond(en) uit of mede bestond(en) uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die
[slachtoffer], hebbende verdachte:
- meermalen, althans eenmaal (met) zijn penis de vagina van die [slachtoffer]
binnengedrongen/ingebracht en/of
- meermalen, althans eenmaal (met) zijn vinger(s) (in) de vagina van die
[slachtoffer] gebracht/binnengedrongen en/of
- meermalen, althans eenmaal zijn penis in de mond van die [slachtoffer] gebracht
en bestaande dat geweld of die andere feitelijkhe(i)d(en) en/of die bedreiging
met geweld of die andere feitelijkhe(i)d(en) (telkens) hierin dat verdachte
- die [slachtoffer] heeft gevraagd haar kleren uit te doen en/of
- foto's heeft gemaakt van die [slachtoffer] terwijl zij naakt was en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd of hij haar geslachtsdeel mocht zien en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd of zij zijn penis wilde zien en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd of zij hem wilde aftrekken en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd of zij zijn penis in haar mond wilde doen en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd of hij zijn penis in haar vagina mocht stoppen
en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd op zijn penis te gaan zitten en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd op bed te gaan liggen en/of
- de benen van die [slachtoffer] heeft gespreid en/of
- met een handdoek en/of een condoom naar de kamer van die [slachtoffer] is gegaan,
dit terwijl verdachte (telkens) wist dat die [slachtoffer] onvoldoende weerstand
zou bieden en/of geen nee zou durven zeggen en/of
- regelmatig boos is geworden op die [slachtoffer] en/of (een) ander(en) en/of met
deuren heeft geslagen en/of
- regelmatig met spullen heeft gegooid,
en/of (aldus) misbruik heeft gemaakt van zijn fysieke en/of geestelijke
overwicht (als stiefvader) op die [slachtoffer] en die [slachtoffer] aldus het gevoel
heeft gegeven dat zij gedwongen werd het seksueel binnendringen te ondergaan;
art 242 Wetboek Pro van Strafrecht
ALTHANS, dat
hij op één of meerdere tijdstip(pen) in of omstreeks periode van 18 januari
2007 tot en met 15 december 2008 te Winterswijk (telkens) met [slachtoffer] (geboren op [1995]), die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt een of meer ontuchtige handeling(en) heeft gepleegd, die (telkens) bestond(en) uit of mede bestond(en) uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die
[slachtoffer], hebbende verdachte:
- meermalen, althans eenmaal (met) zijn penis de vagina van die [slachtoffer] binnengedrongen/ingebracht en/of
- meermalen, althans eenmaal (met) zijn vinger(s) de vagina van die [slachtoffer]
binnengedrongen/gebracht en/of
- meermalen, althans eenmaal zijn penis in de mond van die [slachtoffer] gebracht;
art 245 Wetboek Pro van Strafrecht
2.
hij in of omstreeks van 18 januari 2007 tot en met 15 december 2008 te
Winterswijk, door geweld of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of bedreiging
met geweld of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) [slachtoffer] (geboren [1995]) heeft gedwongen tot het plegen en/of dulden van een of meer
ontuchtige handeling(en), bestaande uit
- het meermalen, althans eenmaal het met de hand van die [slachtoffer] rukkende
en/of trekkende bewegingen maken aan de penis van verdachte, althans het met
de hand van die [slachtoffer] heen en weer bewegen over de penis van verdachte en/of
- het meermalen, althans eenmaal betasten van de borsten van die [slachtoffer]
en/of
- het meermalen, althans eenmaal strelen en/of betasten van de schaamlippen
van die [slachtoffer] en/of
- het meermalen, althans eenmaal laten likken van de penis door die [slachtoffer]
en/of
- het meermalen, althans eenmaal likken van de vagina van die [slachtoffer]
en bestaande dat geweld of die andere feitelijkhe(i)d(en) en/of die bedreiging
met geweld of die andere feitelijkhe(i)d(en) hieruit dat verdachte
- die [slachtoffer] heeft gevraagd haar kleren uit te doen en/of
- foto's heeft gemaakt van die [slachtoffer] terwijl zij naakt was en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd of hij haar geslachtsdeel mocht zien en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd of zij zijn penis wilde zien en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd of zij hem wilde aftrekken en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd of zij zijn penis in haar mond wilde doen en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd of hij zijn penis in haar vagina mocht stoppen
en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd op zijn penis te gaan zitten en/of
- die [slachtoffer] heeft gevraagd op bed te gaan liggen en/of
- de benen van die [slachtoffer] heeft gespreid en/of
- met een handdoek en/of een condoom naar de kamer van die [slachtoffer] is gegaan,
dit terwijl verdachte (telkens) wist dat die [slachtoffer] onvoldoende weerstand
zou bieden en/of geen nee zou durven zeggen en/of
- regelmatig boos is geworden op die [slachtoffer] en/of (een) ander(en) en/of met
deuren heeft geslagen en/of
- regelmatig met spullen heeft gegooid,
en/of (aldus) misbruik heeft gemaakt van zijn fysieke en/of geestelijke
overwicht (als stiefvader) op die [slachtoffer] en die [slachtoffer] aldus het gevoel
heeft gegeven dat zij gedwongen werd het seksueel binnendringen te ondergaan;
art 246 Wetboek Pro van Strafrecht
ALTHANS, dat
hij in of omstreeks van 18 januari 2007 tot en met 15 december 2008 te
Winterswijk ontucht heeft gepleegd met zijn minderjarig stiefkind, [slachtoffer], geboren op [1995], althans een aan zijn zorg toevertrouwde
minderjarig, bestaande die ontucht hierin dat hij
- meermalen, althans eenmaal die [slachtoffer] met haar hand rukkende en/of
trekkende bewegingen aan zijn penis heeft laten maken, althans die [slachtoffer]
met haar hand over zijn penis heeft laten bewegen en/of
- meermalen, althans eenmaalde borsten van die [slachtoffer] heeft betast en/of
- meermalen, althans eenmaal de schaamlippen van die [slachtoffer] heeft gestreeld
en/of betast en/of
- meermalen, althans eenmaal die [slachtoffer] zijn penis heeft laten likken en/of
- meermalen, althans eenmaal de vagina van die [slachtoffer] heeft gelikt;
art 249 lid 1 Wetboek Pro van Strafrecht
3. Taal- en/of schrijffouten
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten en/of kennelijke omissies voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
4. Overwegingen ten aanzien van het bewijs1
A. Vaststaande feiten
4.1 Op 18 november 2008 ontving het Advies en Meldpunt Kindermishandeling (hierna: AMK) een melding van een GZ-psycholoog van Gelre IJssel, verbonden aan de Driemark te Winterswijk. Er was een vermoeden van seksueel misbruik van een 13-jarig meisje door haar stiefvader. Door het AMK is aangifte gedaan van verkrachting van/ontucht met dat meisje, [slachtoffer], gepleegd door verdachte (stiefvader van [slachtoffer]).2
B. Standpunt van het openbaar ministerie
4.2 De officier van justitie heeft geconcludeerd tot bewezenverklaring van het onder 1 primair en 2 primair tenlastegelegde. De officier van justitie baseert dit op de aangifte van het AMK en de verklaringen van [slachtoffer], haar moeder en de bekennende verklaring van verdachte. Voor de bewezenverklaring van 1 en 2 primair is de vraag van belang of er sprake was van dwang. Volgens de officier van justitie is dit het geval, nu [slachtoffer] niet in alle vrijheid ‘nee’ kon zeggen. Verdachte had als stiefvader psychisch overwicht. [slachtoffer] was, ook volgens de verklaringen van verdachte, meegaand en wellicht ook bang voor woedeaanvallen van verdachte. De officier van justitie heeft opgemerkt dat in de beginperiode geen sprake is geweest van seksueel binnendringen van het lichaam van [slachtoffer].
C. Standpunt van de verdachte, de verdediging
4.3 Namens verdachte heeft de raadsman zich voor wat betreft de bewezenverklaring gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. De raadsman heeft wel de opmerking gemaakt dat de pleegperiode ingekort dient te worden nu er geen bewijsmiddelen voorhanden zijn voor de in de tenlastelegging genoemde startdatum en er een opbouw heeft gezeten in de door verdachte gepleegde handelingen, waardoor er maanden lagen tussen de startdatum en het begin van het seksueel binnendringen.
D. Beoordeling door de rechtbank
Bewijsoverwegingen met betrekking tot het onder 1 primair en 2 primair ten laste gelegde
4.4 Voor bewezenverklaring van de onder 1 primair en 2 primair ten laste gelegde feiten is van belang of [slachtoffer] door verdachte is gedwongen tot (het ondergaan van) seksuele handelingen.
Volgens de tenlastelegging bestond (de bedreiging met) het geweld of andere feitelijkheden uit het vragen door verdachte aan [slachtoffer] om haar kleren uit te doen, het maken van naaktfoto’s van [slachtoffer], het vragen aan [slachtoffer] of verdachte haar geslachtsdeel mocht zien en of zij de penis van verdachte wilde zien, het vragen aan [slachtoffer] of zij verdachte wilde aftrekken, of zij zijn penis in haar mond wilde doen, of hij zijn penis in haar vagina mocht stoppen, of zij op zijn penis wilde gaan zitten en of zij op bed wilde gaan liggen. Ook zou verdachte de benen van [slachtoffer] hebben gespreid en met een handdoek en condooms naar haar kamer zijn gegaan. Dit alles terwijl verdachte wist dat [slachtoffer] geen weerstand zou bieden dan wel geen nee zou durven zeggen. Tot slot zou verdachte regelmatig boos zijn geworden op [slachtoffer] of anderen, met deuren hebben geslagen en regelmatig met spullen hebben gegooid.
Verdachte heeft bekend de handelingen als onder feit 1 primair en feit 2 primair tenlastegelegd met [slachtoffer] te hebben gepleegd.
Naar het oordeel van de rechtbank blijkt uit de verklaring van [slachtoffer] echter niet dat verdachte bij of met het oog op het verrichten van de seksuele handelingen geweld heeft gebruikt of dat hij heeft gedreigd met geweld.
De rechtbank is tevens van oordeel dat het stellen van genoemde vragen op zichzelf geen dwang oplevert, noch is te benoemen als een feitelijkheid in de zin van artikel 242 Wetboek Pro van Strafrecht, welke [slachtoffer] heeft opgevat of op kunnen vatten als zodanig dwingend, dat zij daaraan geen weerstand kon bieden. [slachtoffer] heeft immers verklaard dat verdachte haar heeft gezegd dat als zij iets niet wilde zij het moest zeggen3. (vindplaats!) Dit geldt ook voor het slaan met deuren, gooien met spullen en regelmatig boos worden, nu dit meer te maken heeft met de algemene sfeer die binnen het gezin heerste en de invloed die verdachte aldus daarop uitoefende. Daarbij is niet gebleken dat die uitingen van boosheid of frustratie een instrumenteel karakter hadden, in de zin dat verdachte deze gedragingen inzette en gebruikte met het doel [slachtoffer] te bewegen om de gewraakte seksuele handelingen met hem te verrichten. Het enkele feit dat verdachte fysiek en/of geestelijk overwicht had is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om te kunnen spreken van dwang.
Nu de rechtbank van oordeel is dat niet kan worden bewezen dat [slachtoffer] gedwongen is tot (het ondergaan van) de in de tenlastelegging genoemde handelingen zal verdachte van het onder 1 primair (verkrachting) en 2 primair (feitelijke aanranding van de eerbaarheid) tenlastegelegde worden vrijgesproken.
4.5 Verdachte heeft niettemin strafbare feiten begaan: er is sprake van seksueel binnendringen bij iemand beneden de leeftijd van zestien jaar en van ontucht met misbruik van gezag. De rechtbank is namelijk van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard dat verdachte het onder 1 subsidiair en 2 subsidiair ten laste gelegde heeft begaan. De rechtbank baseert haar oordeel op de bekennende verklaring van verdachte bij de politie, bij welke verklaring hij op de terechtzitting is gebleven, de aangifte door het AMK, de verklaring van [slachtoffer] en de verklaring van de moeder van [slachtoffer]. De rechtbank is met betrekking tot het onder 1 subsidiair ten laste gelegde, mede gelet op de verklaring van verdachte op dit punt, van oordeel dat van seksueel binnendringen geen sprake is geweest voor medio 2007. Dit leidt niet tot aanpassing van de bewezenverklaarde periode, maar zal verdisconteerd worden in de strafmaatbepaling.
5. Bewezenverklaring
Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten:
1 subsidiair
dat hij op meerdere tijdstippen in de periode van 18 januari
2007 tot en met 15 december 2008 te Winterswijk telkens met [slachtoffer] (geboren op [1995]), die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt ontuchtige handelingen heeft gepleegd, die bestonden
uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die
[slachtoffer], hebbende verdachte:
- meermalen met zijn penis de vagina van die [slachtoffer] binnengedrongen en
- meermalen met zijn vinger(s) de vagina van die [slachtoffer]
binnengedrongen en
- meermalen zijn penis in de mond van die [slachtoffer] gebracht;
2 subsidiair.
dat hij in de periode van 18 januari 2007 tot en met 15 december 2008 te
Winterswijk ontucht heeft gepleegd met zijn minderjarig stiefkind, [slachtoffer], geboren op [1995], bestaande die ontucht hierin dat hij
- meermalen die [slachtoffer] met haar hand rukkende en/of
trekkende bewegingen aan zijn penis heeft laten maken, althans die [slachtoffer]
met haar hand over zijn penis heeft laten bewegen en
- meermalen de borsten van die [slachtoffer] heeft betast en
- meermalen de schaamlippen van die [slachtoffer] heeft gestreeld
en/of betast en
- meermalen die [slachtoffer] zijn penis heeft laten likken en
- meermalen de vagina van die [slachtoffer] heeft gelikt.
6. Vrijspraak van het meer of anders tenlastegelegde
Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is naar het oordeel van de rechtbank niet bewezen. De verdachte behoort daarvan te worden vrijgesproken.
7. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert op de misdrijven:
1 subsidiair: met iemand die de leeftijd van twaalf jaren, maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen plegen die mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam;
2 subsidiair: ontucht plegen met zijn minderjarig stiefkind.
8. Strafbaarheid van de verdachte
8.1 Door G. Schuthof, psychiater, is op 27 maart 2009 een rapport over verdachte opgemaakt. De psychiater heeft geconcludeerd dat bij verdachte sprake is van een persoonlijkheidsstoornis NAO met vermijdende en passief agressieve trekken. Er zijn enkele aanwijzingen voor een lichte autistische aanleg zonder dat deze de diagnose autismestoornis lijken te rechtvaardigen. Het ten laste gelegde kan verdachte in licht verminderde mate worden toegerekend.
Het strafadvies van de psychiater luidt een zoveel als in de rechtsgang mogelijk beperkte vrijheidsstraf op te leggen. Vanuit forensisch preventief oogpunt is het van groot belang dat verdachte zijn sociaalmaatschappelijke status kan behouden. Voor reclasseringstoezicht en behandeling kan een groot voorwaardelijk deel van de straf van voordeel zijn om de behandelmotivatie vast te houden. Geadviseerd wordt om een verplicht reclasseringscontact op te leggen. Bij voortzetting van de relatie met de moeder van het slachtoffer zal een belangrijke taak zijn het toezichthouden op de veiligheid van het slachtoffer.
Naar het oordeel van de rechtbank had het op de weg van de psychiater gelegen om zijn conclusie met betrekking tot de toerekeningsvatbaarheid van verdachte nader te onderbouwen of toe te lichten, zodat meer inzichtelijk zou zijn geworden dat en waarom de psychiater tot die conclusie is gekomen. Niettemin ziet de rechtbank in het advies van de psychiater en gelet op de door de psychiater genoemde kenmerken, aanleiding diens conclusie omtrent de toerekeningsvatbaarheid over te nemen.
8.2 Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.
9. Oplegging van straf en/of maatregel
9.1 De officier van justitie heeft gevorderd verdachte te veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren, waarvan één jaar voorwaardelijk en een proeftijd van twee jaren met de bijzondere voorwaarde dat verdachte zich houdt aan de aanwijzingen van de reclassering, ook als deze inhouden deelname aan ambulante behandeling en het opvolgen van aanwijzingen met betrekking tot de gezinssituatie, met aftrek van voorarrest.
9.2 De raadsman heeft gewezen op de conclusie van psychiater Schuthof dat het tenlastegelegde verdachte in licht verminderde mate kan worden toegerekend. Hij heeft bepleit verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan de in voorarrest doorgebrachte tijd op te leggen met daarnaast een voorwaardelijk strafdeel. Een forse onvoorwaardelijke gevangenisstraf zal leiden tot verlies van werk. Hierdoor zal ook het gezin geen inkomsten meer ontvangen en zal de woning verloren gaan. Er zullen grote financiële problemen voor het gezin ontstaan, waarvan ook [slachtoffer] de dupe zal worden. Het is van belang, voor het slachtoffer maar ook voor de maatschappij, dat verdachte zo snel mogelijk met de behandeling kan aanvangen. Verdachte kan instemmen met een bijzondere voorwaarde van reclasseringstoezicht.
9.3 Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede gelet op de persoon en de omstandigheden van de verdachte zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
9.4 Verdachte heeft zich gedurende ruim anderhalf jaar schuldig gemaakt aan ontuchtige handelingen met zijn minderjarige stiefdochter. Er zat een duidelijke opbouw in de handelingen die door verdachte gepleegd zijn. Hij is begonnen met het maken van naaktfoto’s. Vervolgens is hij verder gegaan met het betasten van haar vagina. Daarop is orale sex over en weer gevolgd en zijn de contacten uitgelopen op geslachtsgemeenschap. De ontuchtige handelingen vonden met grote regelmaat, eens in de één à twee weken, plaats. Verdachte is tot dit handelen gekomen uitsluitend ter bevrediging van zijn seksuele behoeftes.
De rechtbank rekent het verdachte zwaar aan dat hij zich heeft vergrepen aan een jong meisje dat mede aan zijn dagelijkse zorgen, als stiefvader, was toevertrouwd. Kwalijk is bovendien dat verdachte zijn ontuchtig handelen heeft voortgezet op steeds ernstiger wijze, nadat de naaktfoto’s van [slachtoffer] waren ontdekt en hij daarop door zijn partner, moeder van [slachtoffer], was aangesproken. Het misbruik is bovendien doorgegaan, totdat de zaak aan het rollen kwam; verdachte is er niet uit eigen beweging mee gestopt. [slachtoffer] mocht er op vertrouwen dat zij thuis veilig en geborgen kon zijn. Dat vertrouwen heeft verdachte ernstig beschaamd. Daarbij komt dat de handelingen zijn gepleegd in een levensfase waarin een jong meisje bijzonder kwetsbaar is. Verdachte heeft derhalve op grove wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit en persoonlijke levenssfeer van zijn stiefdochter. Hij heeft misbruik gemaakt van zijn positie als stiefvader. Deze gedragingen kunnen, naar de ervaring leert, voor het slachtoffer ernstige psychische gevolgen hebben.
9.5 Gelet op de ernst van de strafbare feiten is de rechtbank van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van langere duur passend is.
9.6 Ten voordele van verdachte spreekt zijn strafblad4, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder met politie en justitie in aanraking is gekomen.
9.7 De rechtbank heeft voorts bij de strafoplegging rekening gehouden met het rapport van de reclassering van 18 februari 2009, waarin wordt geadviseerd reclasseringstoezicht op te leggen, ook als dit inhoudt ambulante behandeling en/of begeleiding door een forensische psychiatrische polikliniek en verdachte te verbieden zonder toestemming van de reclassering (in overleg met jeugdzorg/behandelaars) binnen de proeftijd bij zijn gezin in huis te wonen of te verblijven.
9.8 Alles overwegende komt de rechtbank tot de oplegging van een gevangenisstraf van 24 maanden.
9.9 De rechtbank zal hiervan 6 maanden voorwaardelijk opleggen, om verdachte ervan te doordringen dat hij in de toekomst geen strafbare feiten meer pleegt. Aan deze voorwaardelijke straf zal de bijzondere voorwaarde van reclasseringstoezicht worden gekoppeld, ook als dit inhoudt dat verdachte zal deelnemen aan een ambulante behandeling bij een forensisch psychiatrische polikliniek, dan wel een andere (behandel)instelling. De proeftijd zal worden gesteld op twee jaren.
De rechtbank acht geen redenen aanwezig om te bepalen dat de aanwijzingen van de reclassering ook mogen inhouden een verbod om zonder toestemming van de reclassering (in overleg met jeugdzorg/behandelaars) binnen de proeftijd bij het gezin in huis te wonen of te verblijven. Evenmin acht de rechtbank voldoende gronden aanwezig om zelf een dergelijk bijzondere voorwaarde betreffende verdachtes gedrag te stellen. De rechtbank is van oordeel dat, gezien het ingrijpende karakter van een dergelijke maatregel een contactverbod in zijn aard geen aanwijzing is om aan de reclassering over te laten. De rechtbank beschikt verder over te weinig informatie om deze verstrekkende voorwaarde zelf op te leggen, nu onder andere niet duidelijk is hoe het slachtoffer en haar moeder hier tegenover staan.
10. Beslag
10.1 De in beslaggenomen externe harde schijf, waarop kinderpornofiles aangetroffen zijn, dient te worden onttrokken aan het verkeer, omdat deze van zodanige aard is dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met het algemeen belang. De gegevensdrager is aangetroffen bij gelegenheid van het onderzoek naar de door verdachte begane feiten. Voor onttrekking aan het verkeer is ingevolge artikel 36d van het Wetboek van Strafrecht vereist dat het inbeslaggenomen voorwerp kan dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten, dan wel tot de belemmering van de opsporing daarvan. Nu het zowel bij de onderhavige feiten als bij het aantreffen van kinderporno gaat om het beschermen van minderjarigen tegen ongewenste seksuele activiteiten, kan worden gesproken van soortgelijke feiten en dient het inbeslaggenomen voorwerp dan ook worden onttrokken aan het verkeer. De bezwaren van verdachte, onder meer betreffende de mogelijkheid dat zich op die schijf nog andere bestanden kunnen bevinden die hij nodig heeft, acht de rechtbank in dat verband van ondergeschikt belang.
11. Toepasselijke wettelijke voorschriften
Deze strafoplegging/beslissing is gegrond op de artikelen 10, 14a, 14b, 14c, 14d, 27, 36b, 57, 245 en 249 van het Wetboek van Strafrecht.
Beslissing
De rechtbank:
* spreekt verdachte vrij van het onder 1 primair en 2 primair tenlastegelegde
* verklaart bewezen dat verdachte het onder 1 subsidiair en 2 subsidiair tenlastegelegde heeft begaan;
* verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of ander is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;
* verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als:
1 subsidiair: met iemand die de leeftijd van twaalf jaren, maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen plegen die mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam;
2 subsidiair: ontucht plegen met zijn minderjarig stiefkind.
* verklaart verdachte strafbaar;
* veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 (vierentwintig) maanden en bepaalt, dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 6 (zes) maanden niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, op grond dat veroordeelde zich vóór het einde van een proeftijd van 2 jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt dan wel de navolgende bijzondere voorwaarde niet heeft nageleefd;
* stelt als bijzondere voorwaarde dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd zal gedragen naar de aanwijzingen en voorschriften die veroordeelde zullen worden aangegeven door of namens de reclassering, zolang deze instelling dit noodzakelijk oordeelt, ook als dit inhoudt ambulante behandeling en/of begeleiding door een forensische psychiatrische polikliniek;
* geeft de reclassering opdracht de veroordeelde bij de naleving van de opgelegde voorwaarde hulp en steun te verlenen;
* beveelt, dat de tijd, door veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;
* beveelt de onttrekking aan het verkeer van de externe harde schijf waarop kinderpornofiles zijn aangetroffen.
Aldus gewezen door mrs. Van der Mei, voorzitter, Van der Hooft en Van de Wetering, rechters, in tegenwoordigheid van mr. Van Oosten-Boksem, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 14 april 2009.
Voetnoten:
1 Wanneer hierna verwezen wordt naar dossierpagina’s, betreft dit delen van in de wettelijke vorm opgemaakte processen-verbaal, als bijlagen opgenomen bij (stam)proces-verbaal nummer PL0640/08-210599, Regiopolitie Noord- en Oost Gelderland, district Achterhoek, gesloten en ondertekend op 26 januari 2009.
2 Proces-verbaal van aangifte door [naam], p. 20-27
3 Proces-verbaal van verhoor [slachtoffer] p. 52
4 Justitiële Documentatie d.d. 27 februari 2009