Uitspraak
RECHTBANK UTRECHT
Sector bestuursrecht
zaaknummers: SBR 10/2194 en SBR 10/1705
uitspraak van de voorzieningenrechter van 23 juli 2010 op het verzoek om voorlopige voorziening, tevens uitspraak in de hoofdzaak
inzake
[eiser],
wonende te [woonplaats],
eiser,
tegen
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente De Ronde Venen,
verweerder.
Inleiding
1.1 Het beroep en het verzoek hebben betrekking op het besluit van 5 juli 2010 (het bestreden besluit), waarbij verweerder het bezwaar van eiser tegen het besluit van 17 mei 2010 ongegrond heeft verklaard. Bij laatstgenoemd besluit is eiser aangeschreven om met onmiddellijke ingang de bouwactiviteiten op het perceel, kadastraal bekend gemeente [kadastraal nummer], plaatselijk bekend plassengebied te Vinkeveen (hierna: het perceel), te staken en gestaakt te houden, op verbeurte van een dwangsom van € 25.000,- ineens.
1.2 Het beroep en het verzoek zijn op 9 juli 2010 ter zitting behandeld. Eiser is in persoon verschenen, bijgestaan door zijn buurvrouw [B] Namens verweerder zijn verschenen
M. de Graaff en N.N.C. Plug, beiden werkzaam bij de gemeente De Ronde Venen.
Overwegingen
2.1 Ingevolge artikel 8:81 van Pro de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan, indien tegen een besluit bij de rechtbank beroep is ingesteld dan wel, voorafgaand aan een mogelijk beroep bij de rechtbank, bezwaar is gemaakt of administratief beroep is ingesteld, de voorzieningenrechter van de rechtbank die bevoegd is of kan worden in de hoofdzaak, op verzoek een voorlopige voorziening treffen indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.
2.2 In artikel 8:86, eerste lid, van de Awb is voorts bepaald dat, indien het verzoek om een voorlopige voorziening wordt gedaan indien beroep bij de rechtbank is ingesteld en de voorzieningenrechter van oordeel is dat na de zitting nader onderzoek redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak, deze onmiddellijk uitspraak kan doen in de hoofdzaak. Deze situatie doet zich hier voor.
Ten aanzien van het beroep (SBR 10/2194):
2.3 Eiser is eigenaar van het perceel. Uit een rapport van [A], gemeentelijk opsporingsambtenaar, van 17 mei 2010 blijkt dat op die dag is geconstateerd dat men bezig was op het perceel, dat deel uitmaakt van een legakker, een tuinhuisje te plaatsen. Aan verzoeker, die ter plekke aanwezig was, is mondeling een bouwstop opgelegd. Met het besluit van 17 mei 2010 heeft verweerder de opgelegde bouwstop bevestigd.
2.4 Ingevolge artikel 40, eerste lid, aanhef en onder a, van de Woningwet is het verboden te bouwen zonder of in afwijking van een door burgemeester en wethouders verleende bouwvergunning.
Ingevolge artikel 125, eerste lid, van de Gemeentewet is het gemeentebestuur bevoegd tot toepassing van bestuursdwang. Ingevolge het tweede lid van dit artikel wordt de bevoegdheid tot toepassing van bestuursdwang uitgeoefend door het college, indien de toepassing van bestuursdwang dient tot handhaving van regels welke het gemeentebestuur uitvoert.
Ingevolge artikel 5:21 van Pro de Awb wordt onder bestuursdwang verstaan het door feitelijk handelen door of vanwege een bestuursorgaan optreden tegen hetgeen in strijd met bij of krachtens enig wettelijk voorschrift gestelde verplichtingen is of wordt gedaan, gehouden of nagelaten.
Artikel 5:32, eerste lid, van de Awb bepaalt dat een bestuursorgaan dat bevoegd is bestuursdwang toe te passen, in plaats daarvan aan de overtreder een last onder dwangsom kan opleggen.
Ingevolge artikel 100d van de Woningwet, voor zover hier van belang, kan een besluit tot oplegging van een last onder dwangsom inhouden dat het bouwen, gebruik of slopen wordt gestaakt dan wel dat voorzieningen, met inbegrip van het slopen van een bouwwerk of standplaats, gericht op het tegengaan of beëindigen van gevaar voor de gezondheid of de veiligheid worden getroffen.
2.5 Eiser heeft niet betwist en ook de voorzieningenrechter stelt vast dat hij heeft gebouwd zonder bouwvergunning en daarmee heeft gehandeld in strijd met artikel 40 van Pro de Woningwet. Verweerder was dan ook bevoegd daartegen middels het opleggen van bouwstop, met daaraan verbonden een last onder dwangsom, handhavend op te treden.
2.6 Gelet op het algemeen belang dat is gediend met handhaving, zal in geval van overtreding van een wettelijk voorschrift het bestuursorgaan dat bevoegd is om met bestuursdwang of een last onder dwangsom op te treden, in de regel van deze bevoegdheid gebruik moeten maken. Slechts onder bijzondere omstandigheden mag van een bestuursorgaan worden gevergd dat niet te doen. Dit kan zich voordoen indien concreet zicht op legalisatie bestaat. Voorts kan handhavend optreden zodanig onevenredig zijn in verhouding tot de daarmee te dienen belangen dat van optreden in die concrete situatie behoort te worden afgezien.
2.7 Verweerder heeft, onder verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 30 januari 2008 (LJN BC3036), terecht betoogd dat hij zich, gelet op de aard en het beoogde doel van de opgelegde last, in dit geval niet de vraag hoefde te stellen of de mogelijkheid van legalisatie zich voordeed. Ook overigens is niet gebleken van bijzondere omstandigheden op grond waarvan het college in dit geval van handhaving had moeten afzien.
2.8 Eiser heeft gesteld dat er op de legakkers in de Vinkeveense Plassen veel tuinhuisjes zijn gerealiseerd waarvoor geen bouwvergunning is verleend. Volgens eiser is er ook recent nog een tweetal andere huisjes gebouwd. Verweerder heeft ter zitting toegelicht dat de uitvoering van het door de gemeenteraad vastgestelde handhavingsbeleid 2010-2011, dat is gericht op de handhaving van het bestemmingsplan in het gebied van de Vinkeveense Plassen, op dit moment ambtelijk wordt voorbereid. Om te voorkomen dat in het gebied nog nieuw wordt gebouwd, legt verweerder een bouwstop op zodra geconstateerd wordt dat er een bouwwerk wordt opgericht. In de door eiser genoemde gevallen waarin nog recent een huisje werd gebouwd, is in het ene geval eveneens een bouwstop opgelegd. In het andere geval werd de overtreding pas geconstateerd toen het bouwwerk al klaar was en kon om die reden geen bouwstop meer worden opgelegd. De voorzieningenrechter is van oordeel dat verweerder hiermee voldoende heeft toegelicht dat de handhaving door verweerder in het onderhavige geval niet in strijd is met het gelijkheidsbeginsel.
2.9 Hetgeen door eiser in beroep is aangevoerd kan, gelet op het voorgaande, niet leiden tot vernietiging van het bestreden besluit. Onder deze omstandigheden wordt geen aanleiding gezien om verweerder te veroordelen in de proceskosten.
Ten aanzien van het verzoek om een voorlopige voorziening (SBR 10/1705):
2.10 Gelet op de beslissing in de hoofdzaak is het treffen van een voorlopige voorziening niet vereist. De voorzieningenrechter ziet evenmin aanleiding om verweerder in de proceskosten te veroordelen.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
Ten aanzien van het beroep:
3.1 verklaart het beroep ongegrond.
Ten aanzien van het verzoek om een voorlopige voorziening:
3.2 wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
Aldus vastgesteld door mr.drs. R. in ‘t Veld en in het openbaar uitgesproken op 23 juli 2010.
De griffier: De voorzieningenrechter:
mr. J.K. van de Poel mr.drs. R. in ‘t Veld