ECLI:NL:RBUTR:2010:BL6279

• Datum uitspraak: 3 maart 2010
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 277680 / HA ZA 09-2651
• Instantie: Rechtbank Utrecht
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: J.M. Eelkema
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Rechtbank oordeelt bevoegdheid in geschil over schadevergoeding tussen professionele wielrenner en sportbond

In deze zaak vordert een professionele wielrenner, lid van de KNWU, schadevergoeding van de sportbond wegens vermeend onrechtmatig handelen door het niet tijdig informeren over nieuwe normeringen voor het toekennen van een A-status. De KNWU beroept zich op haar Algemeen Reglement, artikel B9.3, waarin staat dat geschillen die niet elders zijn geregeld, aan het bondcongres moeten worden voorgelegd, en stelt dat de rechtbank zich daarom onbevoegd moet verklaren.

De rechtbank neemt aan dat de wielrenner gebonden is aan het reglement van de KNWU. Echter, de formulering van artikel B9.3 is onvoldoende duidelijk om ook vorderingen tot schadevergoeding aan het bondcongres toe te wijzen. De rechtbank oordeelt dat indien dit de bedoeling was, dit expliciet in het reglement had moeten worden vermeld.

Daarom wijst de rechtbank de incidentele vordering van de KNWU tot onbevoegdverklaring af en verklaart zij zich bevoegd kennis te nemen van het geschil. De KNWU wordt veroordeeld in de proceskosten van het incident. De hoofdzaak zal worden voortgezet met een comparitie op een nader te bepalen datum.

Uitkomst: De rechtbank verklaart zich bevoegd en wijst de vordering tot onbevoegdverklaring van de KNWU af.

Uitspraak

vonnis

RECHTBANK UTRECHT

Sector handels- en familierecht

zaaknummer / rolnummer: 277680 / HA ZA 09-2651

Vonnis in incident van 3 maart 2010

in de zaak van

[eiser],

wonende te [woonplaats],

eiser in de hoofdzaak,

verweerder in het incident,

advocaat: mr. R.A. Tamourt,

tegen

de vereniging

KONINKLIJKE NEDERLANDSCHE WIELREN UNIE (KNWU),

gevestigd te Woerden,

gedaagde in de hoofdzaak,

eiseres in het incident,

advocaat: mr. J.M. van Noort.

Partijen zullen hierna [eiser] en de KNWU genoemd worden.

1. De procedure

1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding

- de conclusie van antwoord tevens houdende de incidentele vordering tot onbevoegdverklaring

- de incidentele conclusie van antwoord.

1.2. Ten slotte is vonnis bepaald in het incident.

2. De beoordeling in het incident

2.1. [eiser] is een professionele baanwielrenner en is lid van de KNWU. In de hoofdzaak vordert [eiser] schadevergoeding van de KNWU omdat de KNWU volgens hem onrechtmatig gehandeld heeft door na te laten hem tijdig te informeren omtrent nieuwe normeringen voor het toekennen van een A-status. De schade die [eiser] stelt te lijden bestaat uit, onder meer, gemist stipendium en een gemiste onkostenvergoeding.

2.2. De KNWU vordert in haar incidentele vordering dat de rechtbank zich onbevoegd verklaart. [eiser] voert gemotiveerd verweer. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

2.3. De KNWU stelt zich in het incident op het standpunt dat de rechtbank zich onbevoegd dient te verklaren op grond van het bepaalde in artikel B9.3 van het Algemeen Reglement van de KNWU. De rechtbank begrijpt dat de KNWU stelt dat [eiser] zijn geschil had dienen voor te leggen aan het Congres van de KNWU. De KNWU stelt hiertoe dat [eiser], als licentiehouder en lid van de KNWU, gebonden is aan het Algemeen Reglement. In artikel B9.3 staat:

“In alle geschillen, voorzover niet in voorgaande leden of elders in dit reglement geregeld, beslist het Congres.”

2.4. De rechtbank neemt gebondenheid van [eiser] aan de reglementen van de KNWU als uitgangspunt voor het hiernavolgende, nu de KNWU dit onweersproken heeft gesteld.

2.5. De vordering van [eiser] is een vordering tot schadevergoeding gegrond op de stelling dat de KNWU onrechtmatig jegens [eiser] gehandeld heeft. De formulering van artikel B9.3 is zodanig ruim dat onderhavig geschil in beginsel ook onder de reikwijdte van het artikel zou kunnen worden gebracht. Uit de formulering blijkt echter niet of het Congres ook bevoegd is vorderingen tot schadevergoeding te beoordelen en eventueel toe te kennen. De rechtbank is van oordeel dat, indien het de bedoeling was ook vorderingen tot schadevergoeding aan de beoordeling van de burgerlijke rechter te onttrekken en dus onder de reikwijdte van artikel B9.3 te brengen, deze bedoeling tot uitdrukking had moeten komen in de formulering.

2.6. Op grond van voorgaande overwegingen is de rechtbank van oordeel dat de incidentele vordering moet worden afgewezen.

2.7. De KNWU zal, als de in het ongelijk gestelde partij, in de proceskosten van het incident worden veroordeeld.

3. De beslissing

De rechtbank

in het incident

3.1. wijst het gevorderde af,

3.2. veroordeelt de KNWU in de kosten van het incident, aan de zijde van [eiser] tot op heden begroot op EUR 452,00,

in de hoofdzaak

3.3. bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van 17 maart 2010 voor beraad rolrechter omtrent het bepalen van een comparitie.

Dit vonnis is gewezen door mr J.M. Eelkema en in het openbaar uitgesproken op 3 maart 2010.?

CH