ECLI:NL:RBUTR:2009:BG9544
Rechtbank Utrecht
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- I.M. Vanwersch
- Rechtspraak.nl
Loonvordering en geschil over oproepovereenkomst versus arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd
Werknemer trad in februari 2007 in dienst bij Direct Dial op basis van een contract voor bepaalde tijd met een minimale beschikbaarheid van 10,25 uur en maximaal 40 uur per week. Na drie opeenvolgende contracten stelde werknemer dat er een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd was ontstaan. Werkgever betwistte dit en stelde dat sprake was van een oproepovereenkomst waarbij geen gezagsverhouding bestond.
Werknemer raakte in maart 2007 arbeidsongeschikt door een val en vorderde loonbetaling over een periode van 12 uur per week gedurende de looptijd van de overeenkomst. Werkgever betaalde loon tot januari 2008 en vorderde daarna terugbetaling van loon over de periode dat werknemer niet beschikbaar zou zijn geweest. De rechtbank oordeelde dat op grond van artikel 7:668a BW stilzwijgende voortzetting van drie contracten leidt tot een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, ongeacht wilsovereenstemming of feitelijke arbeid.
De rechtbank stelde vast dat de werkgever gehouden is loon door te betalen tijdens arbeidsongeschiktheid, ook zonder verzuimcontrole. De loonvordering werd toegewezen op basis van een 40-urige werkweek, omdat werkgever onvoldoende had onderbouwd dat het werk was afgenomen. De vorderingen van werkgever tot schadevergoeding werden afgewezen. De wettelijke verhoging werd gematigd tot 25% en de wettelijke rente werd toegewezen vanaf de opeisbaarheid.
Uitkomst: De rechtbank veroordeelt de werkgever tot betaling van loon over 40 uur per week tijdens arbeidsongeschiktheid en wijst de schadevordering van de werkgever af.