Uitspraak
RECHTBANK UTRECHT
Sector strafrecht
Parketnummers: 16/029253-04 en 16/357135-04
Datum uitspraak: 27 december 2007
Beslissing op de vordering tot verlenging terbeschikkingstelling
Beslissing van de rechtbank te Utrecht, meervoudige kamer voor strafzaken, naar aanleiding van de vordering van de officier van justitie in dit arrondissement d.d. 21 november 2007, ingekomen ter griffie van deze rechtbank op 22 november 2007, strekkende tot verlenging met twee jaren van de termijn van de terbeschikkingstelling van:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1979,
thans verblijvende in F.P.C. de Rooyse Wissel te Venray.
De rechtbank heeft acht geslagen op de zich in het dossier bevindende stukken, waaronder:
- een vonnis van deze rechtbank van 27 juni 2005, waarbij [terbeschikkinggestelde] ter beschikking werd
gesteld onder voorwaarden, van welke terbeschikkingstelling de termijn is gaan lopen op
23 december 2005;
- een beslissing van deze rechtbank van 12 februari 2007 waarbij is bevolen dat de
terbeschikkinggestelde [terbeschikkinggestelde] alsnog van overheidswege zal worden verpleegd;
- het door mevrouw drs. M.B.G. Dings, Hoofd behandeling van F.P.C. De Rooyse Wissel,
uitgebrachte advies d.d. 24 oktober 2007, strekkende tot verlenging van de termijn van de
terbeschikkingstelling met twee jaren, alsmede de daarbij overgelegde aantekeningen.
Het onderzoek heeft plaats gevonden ter zitting van 13 december 2007, waarbij zijn gehoord de officier van justitie, de terbeschikkinggestelde [terbeschikkinggestelde], diens raadsman mr. A.J. Kiela en de getuige-deskundige drs. M.B.G. Dings.
OVERWEGINGEN:
Voormeld advies d.d. 24 oktober 2007 houdt onder meer het volgende in:
De HCR-20 geeft bij betrokkene het profiel van een man die op basis van zijn verleden een hoog recidiverisico heeft. Er is sprake van ernstig gewelddadig gedrag (onder meer het huidige tbs-delict). Er is sprake van een ernstige persoonlijkheidsstoornis. De tbs met voorwaarden is omgezet naar een tbs met dwangverpleging. Op de klinische (veranderbare) items komt betrokkene naar voren als een man met een aantal risicofactoren. Het is een man die duidelijk een ernstig gebrek aan zelfinzicht heeft. Hij heeft enig probleembesef, echter onvoldoende inzicht in de aard en ernst van zijn problematiek. Tevens is er sprake van impulsiviteit. Het is nog onduidelijk of betrokkene ook gedurende een langere periode inzet en motivatie ten aanzien van zijn behandeling zal kunnen tonen.
Bij de risico-hanteringsitems, die aangeven wat er zou gebeuren bij wegvallen van het gedwongen tbs-kader, komen de volgende factoren naar voren. Betrokkene lijkt niet overtuigd van de noodzaak tot behandeling. Instanties hebben in het verleden al hulp/behandeling aangeboden zonder dat dit gewenste veranderingen tot gevolg heeft gehad, plannen hebben derhalve een geringe kans van slagen. Blootstelling aan destabiliserende factoren (waaronder mogelijk verslavende middelen) zal hoog zijn, bovendien heeft betrokkene te weinig adequate copingvaardigheden. Betrokkene zal naar verwachting een hoge mate van stress ervaren.
Als conclusie:
Het risico op een hernieuwd agressief delict, met name onder invloed van stress en/of drugsgebruik, bij het op dit moment wegvallen van het structurerend tbs-kader is dan ook zowel op middellange (enkele maanden) als ook op lange termijn hoog is te noemen.
Als advies:
Gezien de ernst van de probleemgebieden bij betrokkene: een ernstige gemengde persoonlijkheidsstoornis gecombineerd met verslavingsproblematiek en ADHD;
gelet op de houding van betrokkene ten aanzien van de delicten en de behandeling, waarbij hij mede door ontbrekend probleembesef en zelfinzicht (nog) te weinig verantwoordelijkheid kan nemen / neemt voor zijn delictgedrag;
overwegende dat de behandeling van betrokkene in feite nog in de beginfase verkeert (Pre Klinisch Behandeltraject);
overwegende dat op een aantal kernfactoren voor wat betreft risico voor delictgedrag betrokkene nauwelijks tot geen verandering in zijn gedrag heeft kunnen bewerkstelligen waardoor hij nog risico oplevert voor de mensen om hem heen;
in ogenschouw nemend dat betrokkene hoog scoort op een aantal risicofactoren in geval het kader van de tbs-maatregel ineens zou wegvallen;
wordt geadviseerd de maatregel van de terbeschikkingstelling te verlengen en wel met de termijn van twee jaar.
De verklaring van de getuige-deskundige, afgelegd ter zitting van 13 december 2007, houdt -zakelijk weergegeven- onder meer in:
[terbeschikkinggestelde] staat op een wachtlijst voor opname in De Rooyse Wissel. Hij neemt sinds 20 augustus 2007 al wel deel aan het Pre Klinisch Behandeltraject. Verschillende risicofactoren zijn onverkort aanwezig, waarbij gedacht moet worden aan sterke krenkbaarheid, impulsiviteit, onvoldoende vaardigheden om agressie te reguleren, anti-sociaal gedrag en te weinig probleemoplossend vermogen. De agressieproblematiek is erg groot. Bij zowel De Waag als bij Groot Batelaar is ambulante behandeling mislukt. Op allerlei gebieden zijn de risico’s hoog. Behandeling van [terbeschikkinggestelde] dient te geschieden binnen het kader van een tbs, anders ontstaat er teveel risico voor gevaarlijk gedrag. De afgelopen vier maanden hebben zich geen geweldsincidenten voorgedaan. De agressieproblematiek is gebaseerd op het indexdelict. Dit is het delict waarvoor [terbeschikkinggestelde] in 2005 onder voorwaarden ter beschikking is gesteld. De problemen hebben zich herhaald bij De Waag. Beide keren werd eenzelfde patroon zichtbaar waarvoor hij nog niet is behandeld. Het is van belang dat [terbeschikkinggestelde] in een gestructureerde omgeving verblijft. Tbs met bevel tot verpleging van overheidswege is hiervoor de meest geschikte vorm nu dat de meeste structuur biedt.
Gelet op voormeld advies en gehoord hetgeen ter zitting naar voren is gebracht, is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist en dat de termijn van de terbeschikkingstelling met twee jaren dient te worden verlengd.
De rechtbank heeft gelet op de artikelen 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht.
BESLISSING:
De rechtbank verlengt de termijn van terbeschikkingstelling van [terbeschikkinggestelde] voor de tijd van TWEE JAREN.
Aldus gedaan door mrs A.J.P. Schotman, W. Foppen, P. Bender, bijgestaan door mr. M.C. Grotenhuis als griffier en uitgesproken ter openbare zitting van deze rechtbank van 27 december 2007.