Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK ’s-HERTOGENBOSCH
Sector Strafrecht
Parketnummer: 01/825480-06
Uitspraakdatum: 29 maart 2012
Beslissing verlenging terbeschikkingstelling
Beslissing in de zaak van:
[terbeschikkinggestelde],
geboren te [geboorteplaats] op [1988],
verblijvende [naam kliniek].
Het onderzoek van de zaak.
Bij vonnis van de rechtbank van 14 december 2007 is betrokkene ter beschikking gesteld. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beschikking van deze rechtbank van 24 maart 2010 met twee jaar verlengd.
De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 13 februari 2012 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaar.
Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 29 maart 2012.
Hierbij zijn de officier van justitie, de deskundige en de terbeschikkinggestelde en zijn raadsman gehoord.
In het dossier bevinden zich onder andere:
- het advies van [deskundige 1], psychiater, [deskundige 2], hoofd behandeling en [deskundige 3, directeur/hoofd van de inrichting waar betrokkene verblijft, d.d. 23 december 2011;
- de omtrent de terbeschikkinggestelde gehouden wettelijke aantekeningen;
- het persoonsdossier van terbeschikkinggestelde.
De beoordeling.
De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van diefstal met geweld, terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. Het hiervoor genoemde misdrijf betreft een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
In voornoemd advies van het hoofd van de inrichting is onder meer het navolgende gesteld:
In aanleg is de heer [terbeschikkinggestelde] zwakbegaafd en kwetsbaar voor paranoïde psychotische episodes.
Ondanks overeenstemming over essentiële behandelpunten, antipsychotische medicatie en het zich onthouden van middelengebruik, blijft patiënt niet gemakkelijk te begeleiden. Patiënt kan moeilijk verdragen dat hij aangesproken wordt, voelt zich snel onder druk gezet en ziet niet de ernst van zijn delict in. Zijn belevingswereld draait primair om hemzelf, waarbij acties enkel worden ondernomen als patiënt daar zelf een doel mee heeft. Hij neemt weinig initiatief aangaande vroegsignalering en voelt zich al snel betutteld. Zo wil hij ook geen Goldsteintraining volgen omdat hij vindt dat hij goed kan communiceren. In de praktijk blijkt echter dat patiënt maar beperkt in staat is zich op een adequate wijze te verhouden tot anderen, zich met name terugtrekt, niet op verbale wijze grenzen kan geven of kan communiceren hoe het met hem gaat.
Patiënt heeft een permanente kwetsbaarheid voor psychoses. Zonder medicatie gedraagt hij zich vijandig, soms agressief en is er nauwelijks contact. In combinatie met zijn overwaardige zelfbeeld laat patiënt zich dan niet bijsturen en of begeleiden. Momenteel accepteert patiënt het behandelbeleid en daarmee de antipsychotische medicatie en het zich onthouden van middelen, echter er is geen sprake van intrinsieke motivatie. De verwachting is dan ook dat patiënt zijn medicatiegebruik stopt bij de beëindiging van de huidige maatregel en start met het gebruik van cannabis. Dit leidt tot een snelle verslechtering van het toestandsbeeld. In combinatie met zijn beperkte sociale vaardigheden en weinig inzicht in eigen beperkingen doet dit het recidiverisico snel stijgen.
Positief is dat er in de afgelopen periode overeenstemming is gevonden over het gebruik van antipsychotische medicatie. Dit heeft geresulteerd in een grote gedragsverandering in de afdeling en verbeterde begeleidbaarheid. De mogelijkheden om te profiteren van het behandelaanbod zijn vergroot en de kwaliteit van leven voor patiënt is verbeterd.
Op grond van dit klinische beeld wordt bij onmiddellijke beëindiging van de thans vigerende maatregel van terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege de kans op een recidive op een gewelddadig delict als hoog getaxeerd.
De heer [terbeschikkinggestelde] kan de kans op een recidive naar beneden brengen door zich te verzoenen met zijn capaciteiten en beperkingen, zich langdurig te laten begeleiden en zich in te blijven zetten voor de behandeling om te leren om gaan met zijn beperkingen.
In de komende adviesperiode zullen de behandelinspanningen rondom de heer [terbeschikkinggestelde] gericht zijn op een aantal thema’s namelijk ontwikkeling van probleeminzicht, het uitbreiden van zijn vaardigheden en daarnaast het zeer gefaseerd inzetten van zijn resocialisatieproces. Vanwege de beperkte cognitieve capaciteiten van patiënt worden aan patiënt niet te veel behandelmodules tegelijkertijd aangeboden.
Patiënt is extern gemotiveerd en heeft weinig inzicht in zijn problemen. Om dit te verbeteren volgt hij reeds de Libermantraining ‘omgaan met psychotische medicatie’. Bij afronding hiervan zal patiënt ook kunnen beginnen aan de andere Libermantrainingen, gericht op het vergaren van meer inzicht in het omgaan met antipsychotische symptomen, middelengebruik en het effectief indelen van vrije tijd. Zijn Libermantrainers zullen hem hierin begeleiden.
In de afdeling begeleiden zijn zorgplanners patiënt bij het krijgen van meer inzicht in eigen signalen door middel van vroegsignalering. Ook zijn de gesprekken met de zorgplanners erop gericht om zijn inzicht te verbeteren in de relatie tussen de keuzes die patiënt maakt en de consequenties hiervan. Patiënt is reeds aangemeld voor de delictketengroep, waarin patiënt samen met de therapeuten doorneemt hoe hij tot zijn delict is gekomen en welke keuzes hij in de toekomst anders kan maken om een delict te voorkomen.
Na het vergaren van meer inzicht in zijn mogelijkheden en beperkingen zal de behandeling van patiënt gericht zijn op het uitbreiden van zijn vaardigheden om te leren beter met zijn beperkingen om te gaan. Patiënt is geïndiceerd voor de Goldsteintraining, gericht op het verbeteren van zijn praktische vaardigheden ter verbetering van zijn zelfredzaamheid en zo ook in de toekomst zijn zelfstandigheid te kunnen vergroten.
Zijn resocialisatie is zeer recent opgestart door het aanvragen van begeleide verloven. Eveneens zal patiënt op korte termijn overgaan naar een afdeling met meer zelfstandigheid. Aan de hand van de voortgang van deze verloven zal er gekeken worden of onbegeleid verlof aan de orde zal zijn. Op de lange termijn is het doel patiënt uit te laten stromen via onze resocialisatieafdeling [naam afdeling], richting RIBW, wanneer dit haalbaar blijkt. Als dit niet haalbaar is zal patiënt op termijn uitstromen naar de reguliere psychiatrie.
Gezien het bovenstaande adviseren wij de terbeschikkingstellling van de heer [terbeschikkinggestelde] te verlengen met twee jaar.
De terbeschikkinggestelde heeft verklaard, kort en zakelijk weergegeven:
Sinds 2 februari 2012 heb ik begeleid verlof. Ik leer nu hoe ik mijn medicatie moet innemen. Deze training duurt 9 maanden. Sinds kort heb ik medicijnen die minder bijwerkingen vertonen en waarvan ik rustiger word. De cursus communicatieve vaardigheden heb ik nog niet gedaan. Ik ben van mening dat er met mij op psychisch vlak niets aan de hand is. Ik gebruik op dit moment geen alcohol en cannabis meer. Verlenging van de TBS met twee jaar vind ik wel lang, maar ik zal dit wel accepteren.
De deskundige [deskundige 4], optredend namens voormelde inrichting, heeft bij de behandeling ter terechtzitting gepersisteerd bij voornoemd advies. Zij heeft voorts het navolgende verklaard, verkort en zakelijk weergegeven:
Betrokkene is nog erg afhankelijk van de hem geboden structuur. Hij blijft afhankelijk van psychiatrische hulpverlening. Betrokkene heeft onlangs een mindere periode doorgemaakt, maar nu gaat het weer beter met hem. Volgens zijn begeleiders verlopen de begeleide verloven positief. Afhankelijk van hoe het met betrokkene gaat met betrekking tot zijn zelfstandigheid zal hij naar een andere afdeling worden overgeplaatst, waar minder begeleiding is. Betrokkene moet nog een aantal trainingen volgen, zoals het omgaan met vrije tijd en de training sociale vaardigheden.
De officier van justitie heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Ik persisteer bij mijn vordering tot verlenging met twee jaar. Aan de formele criteria voor verlenging is voldaan en uit het rapport blijkt dat het recidiverisico nog steeds als hoog wordt ingeschat. Voorts moet betrokkene nog diverse trainingen volgen en is eerst vrij recent het begeleid verlof gestart.
De raadsman van de terbeschikkinggestelde heeft aangevoerd, verkort en zakelijk weergegeven:
Betrokkene heeft een positieve ontwikkeling doorgemaakt. De medicatie is beter geregeld en hij heeft nu een daginvulling. Bovendien zijn zijn vrijheden uitgebreid door middel van begeleid verlof. Betrokkene heeft dit alles als positief ervaren. Hij wil het liefst zo snel mogelijk naar huis, maar weet ook dat zijn behandeling nog de nodige tijd zal vergen. In overleg met betrokkene refereer ik me aan het oordeel van de rechtbank.
De rechtbank verenigt zich met het advies van voornoemde inrichting, met de daarop ter terechtzitting gegeven toelichting door de deskundige.
Gelet op het vorenstaande, gezien artikel 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen de verlenging van de terbeschikkingstelling eist.
DE BESLISSING
De rechtbank:
verlengt de termijn gedurende welke [terbeschikkinggestelde] ter beschikking is gesteld met twee jaar.
Deze beslissing is gegeven door
mr. C. Schollen-den Besten, voorzitter,
mr. M.L.W.M. Viering en mr. S.J.O. de Vries, leden,
in tegenwoordigheid van F.H.M. Klerkx, griffier,
en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 29 maart 2012.
Mr. Schollen-den Besten is buiten staat deze uitspraak mede te ondertekenen.