Uitspraak
RECHTBANK 'S-GRAVENHAGE
Sector bestuursrecht
Meervoudige belastingkamer
Procedurenummer: AWB 07/2666 OB
Uitspraakdatum: 14 januari 2009
Uitspraak als bedoeld in artikel 8:77 van Pro de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in het geding tussen
B.V. [X], gevestigd te [Z], eiseres,
en
de inspecteur van de Belastingdienst/[te P], verweerder.
1 Ontstaan en loop van het geding
1.1. Verweerder heeft op 28 december 2004 aan eiseres over het tijdvak 1 januari 1999 tot en met 31 december 1999 een naheffingsaanslag omzetbelasting (aanslagnummer [nummer]) van € 33.214 (fl. 73.194) opgelegd.
1.2. Verweerder heeft bij uitspraak op bezwaar van 15 maart 2007 de naheffingsaanslag gehandhaafd.
1.3. Eiseres heeft daartegen bij brief van 11 april 2007, op diezelfde dag per fax door de rechtbank ontvangen, beroep ingesteld. Verweerder heeft de op de zaak betrekking hebbende stukken overgelegd en een verweerschrift ingediend.
1.4. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 3 december 2008 te 's-Gravenhage. Namens eiseres is daar verschenen drs. [A]. Namens verweerder zijn verschenen mr. [B], mr. [C] en [D].
2 Feiten
Op grond van de stukken van het geding en het verhandelde ter zitting staat het volgende vast:
2.1. De ondernemingsactiviteiten van eiseres bestaan uit de exploitatie van een aantal onroerende zaken aan de [adres] te [plaats], en het verrichten van verbouwingswerkzaamheden voor derden. De onroerende zaken betreffen verschillende gebouwen waaronder een bedrijfsverzamelgebouw, dat is gesplitst in een aantal bedrijfsunits. Deze units worden verhuurd aan ondernemers en particulieren. In de units zijn onder andere handelsondernemingen in tweedehands auto's, een meubelhandel en een kabelwerkenbedrijf gevestigd.
2.2. Voor het geheel van de voornoemde activiteiten is eiseres ondernemer in de zin van de Wet op de omzetbelasting 1968 (hierna te noemen: de Wet).
2.3. Op 23 april 2004 is door verweerder een boekenonderzoek bij eiseres ingesteld naar de aanvaardbaarheid van de aangiften omzetbelasting over de periode van 1 januari 1998 tot 1 juli 2003. Het daarvan opgemaakte (definitieve) controlerapport is in afschrift als bijlage 9 bij het verweerschrift gevoegd. Uit het onderzoek is onder meer het volgende naar voren gekomen.
2.4. Voor de verhuur aan twee huurders, [E] B.V. en [F], zijn beschikkingen als bedoeld in artikel 11, eerste lid, onderdeel b, ten 5O, van de Wet (hierna ook: beschikkingen belaste verhuur) afgegeven met als ingangsdatum 1 mei 1993 onderscheidenlijk 1 februari 1997. Voor de verhuur aan andere huurders is niet geopteerd voor belaste verhuur.
2.5.1. In de administratie van eiseres zijn facturen aangetroffen inzake bedrijfsruimten aan de [adres] voor de onderstaande bedragen aan huur over de maand december 1999 voor de volgende huurders:
- [G]: fl. 3.000;
- [H]: fl. 2.000;
- [I]: fl. 2.300;
- [J]: fl. 2.500;
- [K]: fl. 3.250;
- [L]: fl. 3.300;
- [M] fl. 4.500;
- [N]: fl. 2.000;
- [O]: fl. 3.300;
- [P]: fl. 4.400.
Op de facturen is naast de voormelde bedragen telkens 17,5 percent omzetbelasting in rekening gebracht.
2.5.2. De controlerend ambtenaar heeft uit gegevens van eiseres en van verweerder afgeleid dat de hiervoor genoemde huurders alsmede de huurder [Q] het gehele jaar 1999 gebruik hebben gemaakt van de door hen gehuurde bedrijfsruimten.
2.5.3. Op basis van deze gegevens heeft de controlerend ambtenaar de belaste huuropbrengsten over 1999 berekend op € 150.848 (fl. 332.426). Daarbij heeft zij de voormelde bedragen verminderd met een daarin begrepen bedrag aan omzetbelasting en is zij voor [Q] - conform de gegevens over 1998 - uitgegaan van een maandelijkse huurprijs van € 772 (fl. 1.702) exclusief omzetbelasting.
2.6. Volgens de eigen gegevens van verweerder waren er in 1999 naast de hiervoor genoemde huurders nog meer (rechts)personen gevestigd in de gebouwen van eiseres aan de [adres]. De controlerend ambtenaar is ervan uitgegaan dat eventuele van deze (rechts)personen ontvangen huren zijn vrijgesteld van omzetbelasting en heeft terzake geen omzetbelasting nageheven.
2.7. In de administratie van eiseres zijn drie aan de [adres 2] gerichte facturen aangetroffen van 7 juli 1999, 20 augustus 1999 en 15 november 1999 voor verrichte verbouwwerkzaamheden. De facturen bedragen in totaal € 80.285 (fl. 176.925), vermeerderd met € 14.049 (fl. 30.961) aan omzetbelasting.
2.8. In het kader van het boekenonderzoek heeft de controlerend ambtenaar bij brief van 26 april 2004 aan de boekhouder van eiseres verzocht om terbeschikkingstelling van het grootboek, de kolommenbalansen, de aansluiting met de jaarstukken, de cliëntenadministratie, de verkoopfacturen, kopieën van de aangiften omzetbelasting en/of opgaven van intracommunautaire leveringen, specificaties van de aangiften omzetbelasting en aansluitingsoverzichten tussen de aangiften en de financiële administratie en alle huur- en verhuurcontracten.
De controlerend ambtenaar heeft dit verzoek herhaald bij brieven van 17 mei en 3 augustus 2004 en heeft daarbij gewezen op het bepaalde in de artikelen 47 en 25, zesde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: AWR). Op de verzoeken is geen reactie ontvangen.
2.9. Eiseres heeft over het jaar 1999 per kwartaal aangifte gedaan. Volgens de aangiften is in 1999 in totaal een belaste omzet gerealiseerd van € 41.338 (fl. 91.097), waarover € 7.234 (fl. 15.942) aan omzetbelasting is verschuldigd. De aangiften vermelden geen vrijgestelde omzet. In de aangiften is in totaal € 10.618 (fl. 23.400) als in rekening gebrachte omzetbelasting in aftrek gebracht. De per saldo resulterende teruggaaf van € 3.384 (fl. 7.458) is verleend.
2.10. In het bezwaarschrift tegen de naheffingsaanslag heeft de gemachtigde van eiseres aangegeven dat de met omzetbelasting belaste omzet over 1999 € 137.087 (fl. 302.100) bedraagt, de vrijgestelde omzet € 41.975 (fl. 92.500) en de in aftrek te brengen voorbelasting € 55.044 (fl. 121.301). Voor zover het bezwaar strekt tot teruggaaf van omzetbelasting heeft verweerder het bezwaarschrift aangemerkt als een teruggaafverzoek als bedoeld in artikel 17 van Pro de Wet. Bij beschikking van 4 juli 2007 heeft verweerder dit verzoek niet-ontvankelijk verklaard en daarbij overwogen dat er geen aanleiding is om ambtshalve een teruggaaf te verlenen.
2.11. De naheffingsaanslag is hangende het boekenonderzoek opgelegd ter behoud van rechten. Verweerder heeft daarbij, op basis van de gegevens die tot 9 december 2004 uit het boekenonderzoek bekend waren geworden, boven de aangegeven omzet een extra belaste omzet berekend van € 189.795 (fl. 418.254) en over dit bedrag 17,5 percent omzetbelasting nageheven.
3 Geschil
3.1. In geschil is de omvang van de belaste huuropbrengsten en de omvang van de in aftrek te brengen voorbelasting. In dit verband is tevens in geschil of op grond van artikel 27e van de AWR of artikel 36 van Pro de Wet de zogeheten omkering van de bewijslast moet worden toegepast.
3.2. Eiseres neemt de volgende standpunten in.
De belaste huuropbrengsten bedragen € 137.087 (fl. 302.100), waarover € 23.990 (fl. 52.867) aan omzetbelasting is verschuldigd. De vrijgestelde huuropbrengsten bedragen € 20.375 (fl. 44.900). De in aftrek te brengen omzetbelasting beloopt € 55.044 (fl. 121.301). Rekening houdend met de reeds teruggegeven omzetbelasting van € 3.384 (fl. 7.457) resulteert dit in een aanvullende teruggaaf van € 27.670 (fl. 60.977), zodat de naheffingsaanslag moet worden vernietigd.
In de door eiseres bij het boekenonderzoek ter beschikking gestelde administratie waren de berekeningen van de verschuldigde omzetbelasting en de primaire bescheiden, waarvan verweerder stelt dat zij niet zijn aangetroffen, wel aanwezig.
De door verweerder gemaakte theoretische berekening van de huuropbrengsten is onjuist. Alle aan eiseres in rekening gebrachte omzetbelasting heeft betrekking op goederen en diensten die zijn aangewend voor belaste prestaties, zodat deze volledig aftrekbaar is.
3.3. Verweerder neemt de volgende standpunten in.
Eiseres heeft niet de vereiste aangifte gedaan en zij heeft evenmin voldaan aan de op haar rustende verplichtingen ingevolge de artikelen 47 en 52 AWR en de artikelen 34 en 35 van de Wet. Op deze gronden dient de bewijslast te worden omgekeerd.
Volgens de bevindingen uit het boekenonderzoek bedraagt de belaste omzet € 231.133 (fl. 509.351), waarover € 40.447 (fl. 89.135) aan omzetbelasting is verschuldigd. Eiseres heeft niet aangetoond dat de belaste omzet lager is. Zij heeft evenmin aangetoond dat aan haar € 31.054 (fl. 68.434) aan omzetbelasting in rekening is gebracht en dat dit bedrag betrekking heeft op goederen en diensten die uitsluitend zijn gebezigd voor belaste prestaties.
Zowel de berekening van de verschuldigde omzetbelasting als de berekening van de in aftrek te brengen omzetbelasting berust op een redelijke schatting.
3.4. Voor de verdere onderbouwing van de standpunten van partijen verwijst de rechtbank naar de gedingstukken.
3.5. Eiseres concludeert tot gegrondverklaring van het beroep, vernietiging van de uitspraak op bezwaar en vernietiging van de naheffingsaanslag. Verweerder concludeert tot ongegrondverklaring van het beroep.
4 Beoordeling van het geschil
4.1. Volgens de onder 2.10 weergegeven feiten en de onder 3.2 omschreven standpunten van eiseres heeft zij in haar eigen visie in 1999 een aanzienlijk hoger bedrag aan belaste omzet gerealiseerd dan is vermeld in de aangiften. Eiseres heeft daarnaast niet aannemelijk gemaakt dat aan haar meer omzetbelasting in rekening is gebracht die voor aftrek in aanmerking komt dan het bedrag van € 10.618 (fl. 23.400) waarmee reeds rekening is gehouden in de aangiften en de daaruit voortvloeiende teruggaven. Eiseres heeft haar stellingen dienaangaande op geen enkele wijze onderbouwd. Uit het vorenstaande volgt dat volgens de eigen gegevens van eiseres op aangifte in ieder geval een bedrag van (€ 23.990 - € 10.618 =) € 13.372 (fl. 29.468) had moeten worden voldaan, terwijl op de aangiften een teruggaaf van € 3.384 (fl. 7.457) is verleend. Eiseres heeft zodoende zowel absoluut als relatief gezien aanzienlijk te lage, en derhalve niet de vereiste, aangiften gedaan.
4.2. Blijkens de onder 2.8 vermelde feiten heeft eiseres de daar vermelde bescheiden, ondanks herhaalde verzoeken daartoe van de controlerend ambtenaar, niet verstrekt. Eiseres heeft in het geheel niet gereageerd op die verzoeken en daarvoor geen verklaring gegeven. Aldus heeft eiseres niet voldaan aan het bepaalde in artikel 47, eerste lid, aanhef en onderdeel b, van de AWR.
4.3. Gelet op het vorenoverwogene en het bepaalde in artikel 27e, aanhef en onderdeel a en b, van de AWR, beroept verweerder zich terecht op omkering van de bewijslast. Dit brengt mee dat het beroep ongegrond moet worden verklaard tenzij blijkt dat en in hoeverre de uitspraak op bezwaar onjuist is.
4.4. Eiseres heeft haar, door verweerder betwiste, stellingen omtrent het gemis aan huuropbrengsten wegens wanbetaling en verleende kortingen niet met enige vorm van bewijs onderbouwd maar slechts volstaan met blote stellingen. Voor het overige heeft zij de onder 2.5.1 tot en met 2.7 weergegeven bevindingen van de controlerend ambtenaar niet betwist. De rechtbank houdt de door de controlerend ambtenaar berekende belaste omzet van € 231.133 (fl. 509.351) dan ook voor juist. Deze berekening is voor wat betreft de huuromzet gebaseerd op huurprijzen die afkomstig zijn uit de eigen administratie van eiseres en op gegevens omtrent de periode van gebruik die zijn ontleend aan de eigen administratie van eiseres en uit de bij verweerder overigens bekende gegevens. Voor wat betreft de omzet uit verbouwingswerkzaamheden is de berekening gebaseerd op in de administratie van eiseres aangetroffen facturen. De berekening is naar het oordeel van de rechtbank dan ook alleszins redelijk.
4.5. Zoals hiervoor reeds is overwogen heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat de aftrekbare voorbelasting meer bedraagt dan het reeds in aanmerking genomen bedrag van € 10.618 (fl. 23.400). Gegeven de weigering van eiseres om de controlerend ambtenaar de door deze gevraagde bescheiden te verstrekken en de in onderdeel 7.7.2 van het controlerapport neergelegde bevindingen omtrent de gebreken in de administratie van eiseres, is er in redelijkheid geen reden om uit te gaan van een hoger bedrag aan voorbelasting dan het bedrag van € 10.618 (fl. 23.400).
4.6. De rechtbank komt op grond van het vorenstaande tot de slotsom dat niet is gebleken dat de uitspraak op bezwaar, en de daarbij gehandhaafde naheffingsaanslag, onjuist is. De naheffingsaanslag berust bovendien op een redelijke schatting. Het beroep is dus ongegrond.
5 Proceskosten
De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
6 Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 14 januari 2009 en op dezelfde dag in het openbaar uitgesproken door mr. G.J. Ebbeling, mr. T. van Rij en mr. K.M. Braun, in tegenwoordigheid van mr. L.M. Holdert, griffier.
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof te 's-Gravenhage (belastingkamer), Postbus 20021, 2500 EA Den Haag.
Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
1. - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
2. - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
a. de naam en het adres van de indiener;
b. een dagtekening;
c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
d. de gronden van het hoger beroep.