Uitspraak
RECHTBANK ‘s-GRAVENHAGE
Zitting houdende te Zutphen
Registratienummer: Awb 03/8485
Datum uitspraak: 28 juni 2004
UITSPRAAK
op het beroep in het geschil tussen:
A
geboren op [...] 1991,
van Maleisische nationaliteit,
eiseres,
gemachtigde: mr. drs. L.J. Blijdorp, advocaat te Culemborg,
en
DE MINISTER VOOR VREEMDELINGENZAKEN EN INTEGRATIE
verweerder,
gemachtigde: mr. K. de Kok, werkzaam bij de IND.
1. Procesverloop
1.1 Op 12 februari 2002 heeft eiseres een aanvraag om verlening van een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) onder een beperking verband houdend met verblijf als pleegkind bij B (referente) ingediend bij de Nederlandse vertegenwoordiging te Kuala Lumpur. Bij besluit van 7 augustus 2002 heeft verweerder deze aanvraag afgewezen.
1.2 Bij brief van 29 augustus 2002 is namens eiseres bezwaar gemaakt tegen het besluit van 7 augustus 2002. Verweerder heeft bij brief van 23 september 2002 (verzonden op 25 september 2002) de gemachtigde verzocht binnen twee weken door verweerder geconstateerde verzuimen in het bezwaarschrift te herstellen, waarbij is aangegeven dat het bezwaarschrift geen gronden van bezwaar bevat en dat niet is gebleken dat de indiener bepaaldelijk is gevolmachtigd.
1.3 Bij brief van 4 oktober 2002 heeft de gemachtigde de gronden van bezwaar aangevoerd. In die brief heeft de gemachtigde voorts opgemerkt: “Ten overvloede en op uw verzoek deel ik u mede dat ondergetekende ook bepaaldelijk is gevolmachtigd tot het indienen van het bezwaarschrift.”
Bij besluit van 14 januari 2003 heeft verweerder het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.
1.4 Bij brief van 10 februari 2003 is namens eiseres tegen dit besluit beroep ingesteld bij de rechtbank. Het beroep is behandeld ter zitting van 2 juni 2004, waar referente en haar echtgenoot (samen te noemen: referenten) en de gemachtigde van eiseres, alsmede de gemachtigde van verweerder zijn verschenen.
2. Motivering
2.1 In dit geding dient beoordeeld te worden of verweerder de bezwaren op goede gronden niet-ontvankelijk heeft verklaard.
2.2 Ingevolge artikel 70, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) – voor zover van belang – wordt het beroep bij de rechtbank ingesteld door de vreemdeling in persoon, zijn wettelijke vertegenwoordiger, zijn bijzondere gemachtigde of een advocaat, indien deze verklaart daartoe bepaaldelijk te zijn gevolmachtigd.
2.3 Ingevolge het bepaalde in onderdeel B1/4.7.3 van de Vreemdelingencirculaire 2000 (Vc 2000) wordt onder wettelijke vertegenwoordiger in de zin van artikel 70, eerste lid, van de Vw 2000 verstaan de ouder die de ouderlijke macht heeft, de voogd of de curator.
2.4 De rechtbank acht de volgende feiten van belang.
Referente is de tante van eiseres. Eiseres woont sinds kort na haar geboorte bij referente en is door haar opgevoed. De biologische ouders van eiseres hebben op 11 januari 2002 een schriftelijke verklaring afgegeven dat zij het gezag over hun dochter en de zorg voor haar opvoeding en opleiding overdragen aan referente en toestemmen in haar vertrek naar het buitenland. Adoptie van eiseres door referenten is naar Maleisisch recht niet mogelijk, vanwege een te gering leeftijdsverschil tussen referente en eiseres.
Eiseres heeft, zoals ook blijkt uit de aanhef van het primaire besluit, in persoon op 12 februari 2002 de aanvraag ingediend. Zij was toen ruim tien jaar oud.
Het bezwaarschrift is ingediend door de gemachtigde namens eiseres, waarbij is opgenomen dat eiseres voor zoveel nodig wettelijk vertegenwoordigd wordt door referente. Het bezwaarschrift dateert van 29 augustus 2002. Eiseres was toen bijna elf jaar.
2.5 Verweerder heeft het bestreden besluit – samengevat – als volgt gemotiveerd. Eiseres is minderjarig en derhalve onbekwaam om zelfstandig in bezwaar op te treden. Nu referente niet kan worden aangemerkt als de wettelijk vertegenwoordiger van eiseres, is zij niet bevoegd om namens eiseres bezwaar te laten instellen tegen het besluit van 7 augustus 2002. Voorts heeft de gemachtigde van eiseres volgens verweerder niet de in artikel 70, eerste lid, Vw 2000, gebezigde bewoordingen gevolgd en de verzuimen niet tijdig hersteld.
2.6 Namens eiseres is primair aangevoerd dat zij zelf in rechte als eiseres kan optreden, ondanks haar minderjarigheid. Subsidiair is aangevoerd dat verweerder ten onrechte referente niet als wettelijk vertegenwoordigster van eiseres heeft aangemerkt. Voorts is eiseres van mening dat wel is voldaan aan de vereisten van artikel 70, eerste lid, Vw 2000.
2.7 Ten aanzien van dit laatste geschilpunt overweegt de rechtbank als volgt. Zoals onder 1.3 is weergegeven heeft de gemachtigde, omtrent wie niet in geschil is dat deze advocaat is, in zijn brief van 4 oktober 2002 de verzuimen hersteld. Gelet op de termijn van twee weken die in de brief van verweerder van 23 september 2002 aan de gemachtigde was gegeven is het verzuim ook tijdig hersteld. Met de daarin opgenomen verklaring is voldaan aan het gestelde in artikel 70, eerste lid Vw 2000, zodat de overwegingen van verweerder in het bestreden besluit op dit punt niet kunnen worden gevolgd.
2.8 Omtrent de vraag of eiseres zelfstandig als zodanig in rechte kan optreden is het volgende van belang. Ingevolge artikel 8:21, eerste lid van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) worden natuurlijke personen, onbekwaam om in rechte te staan, in het geding door hun vertegenwoordigers naar burgerlijk recht vertegenwoordigd. Ingevolge het tweede lid kunnen de in het eerste lid bedoelde personen zelf in het geding optreden, indien zij tot redelijke waardering van hun belangen in staat kunnen worden geacht. Of eiseres tot een dergelijke waardering in staat is, zoals door haar betoogd, is door verweerder in het bestreden besluit niet getoetst. Eerst in het verweerschrift is aangegeven dat, volgens de toelichting bij genoemd artikel 70 in Pro de uitgave “Tekst en toelichting op de Vreemdelingenwet 2000”, de leeftijdsgrens waarschijnlijk rond de twaalf jaar zal liggen en dat eiseres ten tijde van het indienen van het bezwaarschrift nog jonger was. Een in het verweerschrift voor het eerst ingenomen standpunt kan echter niet dienen als motivering van het bestreden besluit. Nog los daarvan is de enkele leeftijd van eiseres niet zonder meer bepalend voor het antwoord op de vraag of zij geacht kan worden tot een redelijke waardering van haar belangen in staat te zijn, doch kan tevens in aanmerking worden genomen dat zij blijkbaar op tienjarige leeftijd zelf de aanvraag heeft ingediend.
2.9 Uit het bovenstaande volgt dat het bestreden besluit onvoldoende is gemotiveerd, zodat het in strijd is met het bepaalde in artikel 7:12 van Pro de Awb. Het beroep zal gegrond worden verklaard. Er is tevens aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht worden ter zake verleende rechtsbijstand 2 punten met een wegingsfactor 1 toegekend.
3. Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigd het bestreden besluit;
- bepaalt dat verweerder een nieuw besluit neemt met inachtneming van deze uitspraak;
- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 644,- onder aanwijzing van de Staat der Nederlanden als de rechtspersoon die deze kosten dient te voldoen aan eiseres;
- draagt verweerder op het door eiseres betaalde griffierecht ad € 109,- aan haar te voldoen.
Aldus gegeven door mr. M. Engelbert-Clarenbeek en in het openbaar uitgesproken op 28 juni 2004 in tegenwoordigheid van drs. P.F. Lammers als griffier.
Rechtsmiddel:
Tegen deze uitspraak kan binnen vier weken na de dag van verzending hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, onder vermelding van “Hoger beroep vreemdelingenzaken”, postbus 16113, 2500 BC Den Haag. Artikel 85 Vw Pro 2000 bepaalt dat het beroepschrift een of meer grieven tegen de uitspraak dient te bevatten. Artikel 6:6 van Pro de Awb is niet van toepassing.
Afschrift verzonden op: 29 juni 2004