ECLI:NL:RBSGR:2001:AB1668

• Datum uitspraak: 25 april 2001
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: AWB 01/14934
• Instantie: Rechtbank 's-Gravenhage
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: J.J. Brands
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Ongegrond verklaring beroep tegen bewaring vreemdeling op grond van Vreemdelingenwet 2000

De vreemdeling, met de Marokkaanse nationaliteit, is op 15 april 2001 in bewaring gesteld door de Staatssecretaris van Justitie op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000. De vreemdeling heeft op dezelfde dag beroep ingesteld tegen deze bewaring met het verzoek tot opheffing en toekenning van schadevergoeding.

De rechtbank heeft op 25 april 2001 het beroep behandeld en geoordeeld dat de kennisgeving van de bewaring door de Staatssecretaris op 17 april 2001 buiten beschouwing blijft, aangezien de vreemdeling zelf al op 15 april 2001 beroep had ingesteld. De rechtbank heeft onderzocht of de bewaring rechtmatig was en oordeelde dat er een redelijk vermoeden bestond dat de vreemdeling een strafbaar feit had gepleegd en illegaal in Nederland verbleef.

De maatregel van ophouding voor verhoor en de daaropvolgende bewaring zijn volgens de rechtbank op juiste gronden toegepast. De vreemdeling beschikte niet over een geldig identiteitsbewijs, onttrok zich aan het vreemdelingentoezicht en had onvoldoende middelen van bestaan. Er was bovendien een ernstig vermoeden dat hij zich aan uitzetting zou onttrekken. De rechtbank achtte voldoende zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn aanwezig.

De rechtbank concludeerde dat de bewaring niet in strijd was met de Vreemdelingenwet 2000 en dat het beroep ongegrond was. Het verzoek om schadevergoeding werd afgewezen en er werden geen proceskosten aan een van de partijen opgelegd.

Uitkomst: Het beroep tegen de bewaring van de vreemdeling wordt ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.

Uitspraak

ARRONDISSEMENTSRECHTBANK 'S-GRAVENHAGE

sector bestuursrecht

vreemdelingenkamer, enkelvoudig

__________________________________________________

UITSPRAAK

ingevolge artikel 8:77 Algemene wet bestuursrecht

beroep vrijheidsontnemende maatregel

__________________________________________________

Reg.nr : AWB 01/14934 VRWET

Inzake : A, alias A (CRV-nr. 1700241044), thans verblijvende in het Huis van Bewaring te Tilburg, hierna te noemen de vreemdeling,

gemachtigde mr. G.A. Dorsman, advocaat te Rotterdam,

tegen : de Staatssecretaris van Justitie, verweerder,

gemachtigde mr. H.H.R. Bruggeman, ambtenaar ten departemente.

I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING

1. De vreemdeling heeft gesteld te zijn geboren op [...] 1978 en de Marokkaanse nationaliteit te hebben.

Op 15 april 2001 heeft verweerder de vreemdeling in bewaring gesteld met toepassing van het bepaalde in artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw2000).

2. Op 15 april 2001 heeft de rechtbank een beroepschrift van de vreemdeling ontvangen strekkende tot opheffing van de bewaring en toekenning van schadevergoeding.

Op 17 april 2001 heeft de rechtbank een kennisgeving ingevolge artikel 94 Vw2000 van verweerder ontvangen.

3. Openbare behandeling van het beroep heeft gevoegd met het beroep van B (AWB 01/14935 VRWET) plaatsgevonden op 23 april 2001. De vreemdeling is aldaar verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich doen

vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Tevens was aanwezig H. Abdel Gawad, tolk in de Arabische taal.

II. OVERWEGINGEN

1. Ingevolge artikel 94, eerste lid, Vw2000 stelt verweerder de rechtbank uiterlijk op de derde dag na bekendmaking van een besluit tot oplegging van een vrijheidsontnemende maatregel als bedoeld in de artikelen 6, 58 en 59 Vw2000

hiervan in kennis, tenzij de vreemdeling voordien zelf beroep heeft ingesteld. Op grond van deze bepaling oordeelt de rechtbank dat de kennisgeving van verweerder van 17 april 2001 buiten beschouwing kan blijven, nu de vreemdeling

zelf op 15 april 2001 beroep heeft ingediend.

2. Ingevolge artikel 94, vierde lid, Vw2000 staat ter beoordeling of het besluit tot oplegging van de onderwerpelijke vrijheidsontnemende maatregel in strijd is met deze wet, dan wel bij afweging van alle betrokken belangen in

redelijkheid niet gerechtvaardigd is te achten.

3. De gemachtigde van de vreemdeling heeft aangevoerd dat er voorafgaande aan de ophouding geen sprake kon zijn van aanwijzingen omtrent een redelijk vermoeden van illegaal verblijf, nu de vreemdeling in het strafrechtelijk

voortraject niet is gehoord.

4. De rechtbank is van oordeel dat uit de feiten en omstandigheden als weergegeven in het proces-verbaal van aanhouding een redelijk vermoeden voortvloeide dat de vreemdeling zich schuldig had gemaakt aan het plegen van een

strafbaar feit. Gelet op het bepaalde in artikel 52 jo. artikel 27 van het Wetboek van Strafvordering bestond derhalve de bevoegdheid de vreemdeling aan te houden.

Uit het proces-verbaal van staandehouden, overbrengen en ophouden voor verhoor blijkt dat de vreemdeling niet nader is gehoord in het kader van het strafrechtelijk onderzoek omdat er op dat moment geen tolk beschikbaar was. In het

feit dat er geen tolk beschikbaar was ziet de rechtbank echter geen aanleiding te veronderstellen dat de vreemdeling niet naar zijn personalia is gevraagd. In het kader van de uitvoering van de politietaken zijn de door de

vreemdeling opgegeven personalia gecontroleerd, waarna is gebleken van voldoende feiten en omstandigheden die naar objectieve maatstaven gemeten een redelijk vermoeden van illegaal verblijf van de vreemdeling in Nederland opleveren

als bedoeld in artikel 50, eerste lid, Vw2000. Na beëindiging van het strafrechtelijk onderzoek is de vreemdeling op grond van artikel 50, tweede en derde lid, Vw2000 opgehouden voor verhoor.

De rechtbank is derhalve van oordeel dat de maatregel van ophouding voor verhoor op rechtmatige wijze is toegepast.

5. Voorts is de rechtbank van oordeel dat de maatregel van bewaring van de vreemdeling op een juiste grondslag berust. Zij is van oordeel dat de vreemdeling op goede gronden krachtens artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a,

Vw2000 in het belang van de openbare orde en met het oog op de uitzetting, in bewaring is gesteld. De vreemdeling is voorts niet in het bezit van een geldig identiteitsbewijs, heeft zich aan het vreemdelingentoezicht onttrokken en

beschikt niet over voldoende middelen van bestaan. Gelet hierop bestaat ten aanzien van hem het ernstige vermoeden dat hij zich aan uitzetting zal onttrekken. Bovendien wordt de vreemdeling verdacht van het plegen van een strafbaar

feit.

6. De rechtbank is van oordeel dat voldoende zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn bestaat. Ter zitting heeft verweerder verklaard dat ter verkrijging van een geldig document voor grensoverschrijding een presentatie is

aangevraagd bij de Marokkaanse autoriteiten. Er is vooralsnog geen grond om aan te nemen dat een dergelijk document niet zal worden verkregen.

7. Niet is gebleken dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de bewaring ten aanzien van de vreemdeling in strijd is met de Vw 2000 dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is

te achten.

8. Het beroep is derhalve ongegrond. Er bestaat geen grond voor het toekennen van schadevergoeding, zodat het verzoek daartoe wordt afgewezen.

9. Van omstandigheden op grond waarvan een van de partijen zou moeten worden veroordeeld in de door de andere partij gemaakte proceskosten is de rechtbank niet gebleken.

III. BESLISSING

De Arrondissementsrechtbank 's-Gravenhage

RECHT DOENDE:

1. verklaart het beroep ongegrond;

2. wijst het verzoek om schadevergoeding af.

IV. RECHTSMIDDEL

Krachtens artikel 95 Vw2000 staat tegen deze uitspraak voorzover het betreft het beroep tegen het besluit tot oplegging van een vrijheidsontnemende maatregel voor partijen hoger beroep open.

Het beroepschrift dient binnen één week na verzending van deze uitspraak te worden ingediend bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

Voorzover in deze uitspraak is beslist op het verzoek om schadevergoeding staat daartegen krachtens artikel 84 aanhef en onder d Vw2000 geen hoger beroep open.

Aldus gedaan door mr. G.P. Kleijn en uitgesproken in het openbaar op

25 april 2001, in tegenwoordigheid van J.J. Brands, griffier.

afschrift verzonden op: 2 mei 2001